1 Samuel 26

Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ezɨ Sifɨn gumazir maba iza Gibean Sol batogha kamaghɨn a mɨgei, “Devit ti Hakilan mɨghsɨamɨn modogha iti, a Jesimonɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn boroghɨn iti.”
1 Os zifeus foram falar com Saul, em Gibeá, e disseram: — Não é verdade que Davi está escondido no monte Haquila, em frente de Jesimom?
2 Ezɨ Sol zuamɨra dɨkavigha ghua Israelian 3,000ɨn mɨdorozir gumazir aghuiba inigha, Sifɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn ghuaghira, Devit buriasa zui.
2 Então Saul se levantou e foi ao deserto de Zife, em busca de Davi, levando consigo três mil homens escolhidos de Israel.
3 Dughiar kamɨn, Sol Hakilan mɨghsɨamɨn tuavir mɨriamɨn averpenibar ingari. Danganir me itim, a Jesimonɨn boroghɨn iti. Ezɨ Devit gumazamiziba puvatɨzir danganir kamɨn ikiavɨra ikia kamaghɨn oraki, Sol gumazamiziba puvatɨzir danganir kamɨn a buri.
3 Saul acampou no monte Haquila, em frente de Jesimom, junto ao caminho, porém Davi ficou no deserto. Quando ouviu dizer que Saul vinha à sua procura no deserto,
4 Kamaghɨn amizɨ, a moga garir gumaziba amangizɨ, me ghua garima, Sol guizbangɨra izegha gɨfa.
4 enviou espias e soube que Saul, de fato, tinha chegado.
5 Me iza Devit mɨkemezɨ, Devit dɨkavigha ghua Sol itir averpenibar ghu, egha a bar deraghavɨra Sol uan mɨdorozir gumazibar dapanim Apner ko, aning akuir danganimɨn gari, Apner a Nerɨn otarim. Sol uan averpenibar tongɨrama akuima, an mɨdorozir gumaziba an okarigha akui.
5 Davi se levantou e foi ao lugar onde Saul estava acampado. Viu o lugar onde dormiam Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército. Saul dormia dentro do acampamento, e o povo estava acampado ao redor dele.
6 Abisai, a Seruian otarim, egha Joapɨn aveghbuam. Ezɨ Devit kamaghɨn, Hitɨn gumazim Ahimelek ko Israelian gumazim Abisai mɨgei, “Guan tinara na ko dɨmangan Solɨn averpenibar magɨram?”
6 Davi perguntou a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe: — Quem irá comigo ao arraial de Saul? Abisai respondeu: — Eu irei com você.
7 Ezɨ dɨmagarir kamɨn Devit ko Abisai, aning Solɨn averpeniba itir danganimɨn zui. Aning ghua garima, Ame! Sol uan adarazir tongɨrama akui. A uan afuzim uan dapanvɨrɨn nguazimɨn anesara. Ezɨ Apner, uan mɨdorozir gumaziba ko me an okarigha akui.
7 Assim, Davi e Abisai foram, de noite, ao acampamento. E eis que Saul estava deitado, dormindo. A lança dele estava fincada na terra, perto da sua cabeça. Abner e o povo estavam deitados ao redor dele.
8 Ezɨ Abisai kamaghɨn Devit mɨgei, “God datɨrɨghɨn nɨn apanim isa nɨn dafarim gatɨ. Nɨ na ateghtɨ kɨ an afuzimra a ginivam. Kɨ dughiar vamɨran a bɨraghtɨma an aremegham. Kɨ dughiar pumuningɨn a ginivan kogham.”
8 Então Abisai disse a Davi: — Hoje Deus entregou o seu inimigo nas suas mãos. Deixe que eu vá, agora, encravá-lo com a lança, ao chão, com um só golpe; não será preciso um segundo golpe.
9 Ezɨ Devit a mɨgɨa ghaze, “Markɨ, nɨ a gasɨghasɨghan markɨ. Ikiavɨra Itir God, atrivimɨn ikiasa anemɨsefe, ezɨ gumazitam a gasɨghasightɨ, God uabɨ ivezir kuram isɨ gumazir kam danɨngam.”
9 Davi, porém, respondeu a Abisai: — Não o mate, pois quem pode estender a mão contra o ungido do
10 Egha Devit ua kamaghɨn mɨgei, “Ikiavɨra Itir Godɨn zurara itimɨn ziamɨn, kɨ kamaghɨn nɨ mɨgei, Ikiavɨra Itir God, uabɨ Solɨn mɨsuegham, o Sol uabɨ uan dughiamɨn aremegham, o an apaniba mɨdorozir tamɨn a mɨsueghtɨ an aremegham.
10 Davi continuou: — Tão certo como vive o
11 Ikiavɨra Itir God kamaghɨn ifongezir puvatɨ, a inabazir atrivim kɨ a gasɨghasɨgham. Ga an dapanvɨrɨn asaraghav itir afuzim ko an mɨner dɨpamra inigh mangam.”
11 O Senhor me livre de estender a mão contra o seu ungido! Agora, porém, pegue a lança que está perto da cabeça dele e o jarro de água, e vamos embora.
12 Ezɨ Devit Solɨn dapanvɨrɨn an afuzim ko nguazir mɨner dɨpam itim inigha, Abisai ko aning ghu. Ezɨ aning amizir arazir kam, gumazitam osegha aningɨn ganizir puvatɨ. Me akua onganizir bizir kam, Ikiavɨra Itir God uabɨ me gamizɨ me bar akuava onganigha mozorozir puvatɨ.
12 Então Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul, e eles foram embora. Ninguém viu, nem ficou sabendo, nem acordou. Todos dormiam, porque havia caído sobre eles um profundo sono, vindo da parte do Senhor .
13 Ezɨ danganir zarir mɨghsɨamning abɨghizim, Devit an ghua mɨghsɨar mamɨn ghuanaga orazimɨn tughav ti, a mong Solɨn averpenibar saghon iti.
13 Quando Davi tinha passado para o outro lado, pôs-se no alto do monte ao longe, de maneira que havia uma grande distância entre eles.
14 Ezɨ Devit Solɨn mɨdorozir gumaziba ko Apnerɨn diagha ghaze, “Oi! Apner, nɨ nan dɨmdiam barazi, o puvatɨ?”
14 Então gritou para o povo e para Abner, filho de Ner, dizendo: — Você não vai responder, Abner? Então Abner respondeu: — Quem é você, que está aí gritando para o rei?
15 Ezɨ Devit a ikaragha kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ ti guizɨn gumazim, o? Israelian gumazir manam, nɨn mɨn gari? Bar puvatɨ. Nɨ bar me gafira. Nɨ tizim bagha deraghavɨra uan gumazir ekiam, a geghuvir puvatɨ? A nɨn atrivim, nɨ ti fozir puvatɨ, a? Gumazir mam, datɨrɨghɨra atrivim mɨsueghtɨ an aremeghasa ian danganimɨn aven magh ghu.
15 Davi respondeu: — Você não é homem? E quem é igual a você em Israel? Então por que não protegeu o seu senhor, o rei? Porque alguém do povo foi até aí para matar o rei, seu senhor.
16 Apner nɨ oragh, nɨ ingangarir aghuitam gamir puvatɨ. Ezɨ ia mɨdorozir gumaziba ia deraghavɨra uan gumazir ekiam geghuvir puvatɨ. A gumazir Ikiavɨra Itir God atrivimɨn ikiasa mɨsevezim. Kamaghɨn amizɨ, kɨ guizbangɨra Ikiavɨra Itir Godɨn zurara itimɨn ziamɨn nɨ mɨgei, atrivim ia mɨsueghtɨ ia bar arɨghiregham. Ia mangɨ atrivimɨn dapanvɨrɨn an afuzim ko an mɨner pam bagh ganigh, aning iti, o puvatɨ?”
16 Não é bom isso que você fez! Tão certo como vive o Senhor Deus, vocês merecem morrer, vocês que não protegeram seu senhor, o ungido do Senhor Deus. Agora vejam onde está a lança do rei e o jarro de água que estava perto da cabeça dele.
17 Ezɨ Sol oregha fo kar Devitɨn tiarim, egha a dɨkavigha ghaze, “Devit nan otarim, kar nɨn tiarimra, o?”
17 Então Saul reconheceu a voz de Davi e disse: — É esta a sua voz, meu filho Davi? E Davi respondeu: — Sim, é a minha voz, ó rei, meu senhor.
18 Egha a ua ghaze, “O gumazir ekiam, kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ arazir kurar manam gamizɨ, nɨ na buriavɨra iti? Guizbangɨra, kɨ arazir kuratam gamizir puvatɨ.
18 Disse mais: — Por que o meu senhor está perseguindo o seu servo? O que foi que eu fiz? E que maldade se acha nas minhas mãos?
19 Kamaghɨn amizɨ atrivim, nɨ nan gumazir ekiam, kɨ kamaghɨn ifonge, nɨ na barakigh. Ikiavɨra Itir God uabɨ na mɨsoghsɨ, nɨ mɨkemeghtɨ, kɨ a bagh ofa tam damightɨ, a nan apangkuvigham. Eghtɨ gumaziba na mɨsoghsɨ nɨn navim ginivtɨ, gumazir kaba Ikiavɨra Itir God me gasɨghasɨgham. Guizbangɨra, me kamaghsua, me kantrin kamɨn na batueghtɨ, kɨ mangɨva asebar tevimning apɨrɨva men ziaba fam. Eghtɨ bizir aghuir Ikiavɨra Itir God uan gumazamiziba bagha anɨdiba, kɨ da inian kogham.
19 E agora, ó rei, meu senhor, por favor escute as palavras deste seu servo. Se é o Senhor Deus que o está incitando contra mim, que ele aceite uma oferta. Mas, se são os filhos dos homens, que sejam malditos diante do Senhor ! Porque eles me expulsaram hoje, para que eu não tenha parte na herança do Senhor , como que dizendo: “Vá e sirva outros deuses.”
20 Atrivim, nɨ na mɨsoghasa na buri, mati gumazim piba buri, o mati gumazim mɨghsɨabar ghua kuarazir goniam gasasa a buriava avegha an aroriam ini. Kɨ kamaghɨn nɨ mɨkɨmasa, nɨ Ikiavɨra Itir God gɨfozir puvatɨzir darazir nguazimɨn na mɨsoghan markɨ. Nan ghuzim, gumazamizir igharazibar nguazim giran kɨ aghua.”
20 Agora, que o meu sangue não seja derramado longe desta terra do Senhor . Porque o rei de Israel saiu em busca de uma pulga, como quem persegue uma perdiz nos montes.
21 Ezɨ Sol akar kam baregha kamaghɨn Devit mɨgei, “Noki, kɨ arazir kuram gami. Ezɨ Devit nan borim, nɨ uamategh na bagh izɨ. Kɨ ua nɨ gasɨghasɨghsɨ nɨghnɨghan kogham. Kɨ fo, dɨmagarir kamɨn nɨ bar atam na mɨsoghezɨ kɨ aremeghai. Kamaghɨn amizɨ, nan araziba bar ikufi. Kɨ amizir arazir kam, a tong suvizir puvatɨ.”
21 Então Saul disse: — Pequei! Volte, meu filho Davi, pois não mais lhe farei mal, porque hoje a minha vida foi preciosa aos seus olhos. Eu tenho agido como um louco e cometi um erro muito grande.
22 Ezɨ Devit kamaghɨn Sol mɨgei, “O atrivim, nɨn afuzim nan dafarimɨn iti. Nɨ gumazir igiatam amadaghtɨ, a izɨ na dam a inigh.
22 Davi respondeu: — Aqui está a lança, ó rei. Que um dos seus rapazes venha aqui pegá-la.
23 E fo, Ikiavɨra Itir God gara, gumazir zurara nɨghnɨzir gavgavim an ikiava, arazir aghuibagh amiba, a deraghavɨra me gami. Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God datɨrɨghɨn nɨ isa nan dafarim gatɨ, ezɨ kɨ fo Ikiavɨra Itir God ua bagha mɨsevezir gumazim, kɨ uan dafarim a datɨghan kogham.
23 E que o Senhor Deus recompense cada um pela sua justiça e lealdade. Porque hoje o Senhor Deus o havia entregado nas minhas mãos, porém eu não quis estendê-las contra o ungido do Senhor .
24 Kɨ kamaghɨn nɨghnɨsi, nɨn angamɨra itir ikɨrɨmɨrim, a bizir bar ekiam. Ezɨ kɨ nɨ ataghizɨ nɨ deraghavɨra iti. Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ kamaghsua, Ikiavɨra Itir God kamaghɨra nan angamɨra itir ikɨrɨmɨrim gɨnɨghnɨgh deraghvɨra na damuva, nan osɨmtɨziba agɨvaghtɨ kɨ deraghvɨra ikiam.”
24 Assim como hoje a sua vida foi de grande valor aos meus olhos, assim também seja a minha vida aos olhos do Senhor Deus, e que ele me livre de toda a angústia.
25 Ezɨ Sol kamaghɨn Devit mɨgei, “Devit nan otarim, God deraghvɨra nɨ damu! Eghtɨ bizir avɨrir nɨ damuamiba da bar deraghvɨram otivam!” Aning uaning mɨkemegha gɨvagha, Devit mɨghsɨar kam ategha zuima, Sol uamategha uan nguibar ekiamɨn ghu.
25 Então Saul disse a Davi: — Bendito seja você, meu filho Davi! Porque você fará grandes coisas e certamente será bem-sucedido. Então Davi seguiu o seu caminho, e Saul voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.