1 Samuel 24
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Sol Filistiabar agɨragha gɨvagha, ua iza Devit buri. Ezɨ gumazir maba kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ munagh gan, Devit muna Engedin boroghɨn gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn iti.”
1 Quando Saul voltou da luta contra os filisteus, soube que Davi estava na região deserta que fica perto da fonte de Gedi.
2 Kamaghɨn amizɨ, Sol Israelian 3,000plan mɨdorozir gumaziba amɨsevezɨma, me Devit ko an gumaziba buri. Me danganir kurar kamaghɨn dɨborim, Memen Atiaba Itir Danganir Kuram, me an me buri.
2 Então escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e foi com eles procurar Davi e os seus homens a leste das Rochas dos Cabritos Selvagens.
3 Me ghua sipsipba itir dɨvazir mabar boroghɨn, mɨghsɨar torir mamɨn iti. Ezɨ Sol daviasa torir kamɨn aven ghu. Ezɨ Devit uan gumaziba ko, faragha torir kamɨn, bar an aven ghugha an modogha iti.
3 Saul chegou a uma caverna junto de alguns currais de ovelhas, perto da estrada, e entrou ali para satisfazer as suas necessidades. Aconteceu que Davi e os seus homens estavam escondidos mais no fundo da caverna.
4 Devitɨn gumaziba kamaghɨn a mɨgei, “Aria. Datɨrɨghɨn nɨn dughiar aghuim, Ikiavɨra Itir God an gun nɨ mɨkemegha gɨfa, a nɨn apanim nɨn agharim darɨgham. Eghtɨ nɨ arazir manamɨn a damusɨ a damu.” Ezɨ Devit nɨmɨra an amuda ghua, Solɨn boroghɨn ghugha, an korotiar ruarimɨn vɨn an avɨzir mam atu, ezɨ Sol fozir puvatɨ.
4 Então eles disseram a Davi: — Esta é a sua oportunidade! O Então Davi se arrastou de mansinho até onde estava Saul e cortou um pedaço da
5 Devit anetugha gɨvagha nɨghnɨgha ghaze, arazir kam derazir puvatɨ.
5 Mas aí a consciência de Davi começou a doer porque ele havia cortado um pedaço da roupa de Saul.
6 Kamaghɨn amizɨma, Devit uamategha ghua uan gumazibav gɨa ghaze, “Ikiavɨra Itir God uabɨ gumazir kam ginabagha a isa nan gumazir ekiamɨn anetɨ. Kamagh amizɨ, kɨ arazir kuratamɨn a damuan kogham. Ikiavɨra Itir God uabɨ nan anogoroke, kɨ bizir kam damuan kogham.”
6 Então disse aos seus homens: — O
7 Egha Devit uan gumazibar atarigha men amamangatɨzir puvatɨ, ezɨ me ghua Solɨn mɨsoghezir puvatɨ. Ezɨ Sol avigha gɨvagha, torir kamɨn azenim girɨgha tuavim girɨgha ghu.
7 Assim Davi convenceu os seus homens de que eles não deviam atacar Saul. Então Saul levantou-se, saiu da caverna e seguiu o seu caminho.
8 Ezɨ Devit an gɨrara torir kamɨn azenim girɨgha an gɨrara ghua an diagha ghaze, “Atrivim Sol, nan gumazir ekiam.” Ezɨ Sol dɨmdɨar kam baregha raghɨrɨzɨ, Devit uan tevimning apɨrigha, guam nguazim tuagha ziar ekiam a ganɨdi.
8 Davi saiu atrás dele e gritou: — Rei Saul! Ele virou-se, e Davi, em sinal de respeito, se ajoelhou e encostou o rosto no chão.
9 Egha a kamaghɨn Sol mɨgei, “Nɨ tizim bagha gumazir kabar akaba baragha ghaze, kɨ nɨ gasɨghasɨghasa?
9 Então disse: — Por que é que o senhor dá atenção às pessoas que dizem que eu quero prejudicá-lo?
10 Nɨ datɨrɨghɨn uan damazimning kagh gan, nɨ dagɨar torimɨn itima, Ikiavɨra Itir God nɨ isa nan dafarim gatɨ. Ezɨ nan adarazi ghaze, nɨ a mɨsueghtɨ an aremegh. Ezɨ kɨ nɨn apangkuvigha ghaze, kar Ikiavɨra Itir God inabazir atrivim, kɨ a mɨsueghan kogham.
10 O senhor pode ver por si mesmo que hoje na caverna o Senhor Deus o entregou a mim. Alguns me disseram que o matasse, mas eu não quis fazer isso. E disse que não levantaria um dedo contra o senhor, pois o Senhor o escolheu para ser rei.
11 Nan afeziam, nɨ kagh kɨ suirazir nir avɨzir kamɨn gan. Kɨ nɨn korotiar ruarimɨn avɨzim atugha nɨ mɨsoghan aghua. Kamagh amizɨ, nɨ deragh na gɨfogh, kɨ nɨn apanim puvatɨ, egha paza nɨ gɨnɨghnɨzir puvatɨ. Egha osɨmtɨzitam nɨn itir puvatɨ. Ezɨ nɨ na mɨsueghtɨ kɨ aremeghasa na buriavɨra iti.
11 Veja, meu pai, veja o pedaço da sua capa que está na minha mão! Eu cortei o pano, mas não matei o senhor. Isso prova que eu não penso em me revoltar contra o senhor, nem em fazer-lhe nenhum mal. Eu sabia muito bem que o senhor está procurando me matar, mas mesmo assim eu não o ataquei!
12 Ikiavɨra Itir God uabɨ, gan araziba tuisɨgh egh fogh suam, gan tinara arazir kuram gami. A, nɨ amizir arazir kurar kam bagh nɨ ikarvagh, ivezir kuram nɨ danɨngam. Eghtɨ kɨ uabɨ arazitam nɨ damighan kogham.
12 Que o Senhor julgue qual de nós dois está errado! E que ele castigue o senhor pelo que fez contra mim, pois eu não vou atacá-lo de jeito nenhum!
13 Nɨ aghuzir akar fomɨra itir kam gɨfo, ‘Gumazir kurabara, arazir kurabagh ami.’ Ezɨ kɨ gumazir kuram puvatɨ, kɨ arazir kuratamɨn nɨ gamizir puvatɨ. Bar puvatɨ.
13 Como diz o velho ditado: “O mal vem dos maus.” Mas eu não lhe farei nenhum mal.
14 O Israelian atrivim, nɨ nan agɨntɨghasa izi, o? Ezɨ kɨ tina? Kɨ mati afiam aremegha gɨfa. Kɨ mati pir mam.
14 Vejam o que o rei de Israel está tentando matar! Vejam só o que ele está caçando: um cachorro morto, uma pulga!
15 Kamaghɨn, Ikiavɨra Itir God uabɨ ga tuisɨgh mɨkɨm suam, gan tinara osɨmtɨzim gami. A uan kotɨn aven nan akuragh na bagh akam akɨrightɨ, nɨ na gasɨghasɨghan kogham.”
15 O Senhor Deus vai julgar e decidir qual de nós dois está errado. Que ele me julgue, me defenda e me livre do senhor!
16 Devit mɨkemegha gɨvazɨma, Sol kamaghɨn a mɨgei, “Devit, nan otarim, nɨ uabɨ na mɨgei, a?” Egha Sol pamtem aziava arai.
16 Quando Davi acabou de falar, Saul disse: — É você mesmo, meu filho Davi? E Saul começou a chorar.
17 Egha a kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ gumazir arazir aghuim gamim, ezɨ kɨ gumazir bar kuram. Guizbangɨra, nɨ deragha na gami, ezɨ kɨ deragha nɨ ikarazir puvatɨgha, bar arazir kuramɨn nɨ gami.
17 Então disse a Davi: — Você está certo, e eu estou errado. Você tem sido muito bom para mim enquanto que eu lhe tenho feito muito mal.
18 Nɨ datɨrɨghɨn deragha na geghara ghaze, Ikiavɨra Itir God na isa nɨn agharim gatɨ, ezɨ nɨ na mɨsoghezir puvatɨ. Bar guizbangɨra, nɨ arazir kamɨn na gami.
18 Hoje você mostrou o quanto é bom para mim, pois não me matou, embora o Senhor me tivesse entregado a você.
19 Kɨ fo, gumazitam uan apanim gasɨghasɨghamin tuavim ikɨva, a tizim bagh aneteghtɨma a pura mangam? Puvatɨgham. Ezɨ nɨ arazir kam gami, kamagh amizɨ, Ikiavɨra Itir God bar deraghvɨra nɨ damuva deraghvɨra nɨ ikaragham.
19 Será que alguém, depois de pegar o seu inimigo, o deixa ir embora são e salvo? Que o Senhor o abençoe pelo que você fez por mim hoje!
20 Kɨ kamaghɨn bar fo, nɨ Israelian atrivimɨn ikiam. Egh nɨ gavgavigh deraghvɨra kantrin kam gativaghtɨ, nɨn ovavir boriba uaghan a gativagh mamaghɨra ikiam.
20 Agora estou certo de que você será rei de Israel e de que durante o seu governo o reino continuará firme.
21 Kɨ kamaghsua, nɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn akar gavgavir tam akɨrigh suam, dughiar nɨ atrivimɨn otivamimɨn, nɨ nan gɨn otivamin ovavir boribav soghan markɨ. Puvatɨghtɨ, nɨ me mɨsueghtɨ me arɨghireghtɨ, nan ikɨzim ko nan ziam bar kuavaremegham.”
21 Mas jure em nome do Senhor que você não acabará com os meus descendentes, e assim o meu nome e o nome da minha família não serão esquecidos.
22 Ezɨ Devit akar dɨkɨrɨzir kam gami. Ezɨ Sol uamategha uan nguibamɨn zuima, Devit uan adarazi ko uamategha uan mɨsozir danganir gavgavir moga itimɨn ghue.
22 E Davi jurou. Então Saul foi para casa, e Davi e os seus homens voltaram para a fortaleza.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.