1 Samuel 22
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Egha Devit Getɨn nguibar ekiam ategha ara ghua, Adulamɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn mɨghsɨamɨn dagɨar torir mamɨn iti. Ezɨ an aveghbuaba ko an afeziamɨn ikɨzim kamaghɨn oraki, a danganir kamɨn iti. Ezɨ me ghua a ko iti.
1 Davi saiu daquele lugar e se refugiou na caverna de Adulão. Quando os seus irmãos e toda a casa de seu pai souberam disso, foram ficar com ele.
2 Dughiar kamɨn, gumazir osɨmtɨzir igharagha garir avɨriba itiba ko, gumazir igharaz darazir biziba inigha da ikarazir puvatɨziba ko, gumazir adariba gumazir igharazibar itiba, me bar moghɨra Devit bagha ghuegha a ko uari akuvagha itima, a men gumazir dapanimɨn iti. Gumazir a ko itibar dɨbobonim, 400ɨn boroghɨn ghu.
2 Ajuntaram-se a ele todos os homens que estavam em dificuldades, os que tinham dívidas, e todos os amargurados de espírito, e Davi se tornou o chefe deles. E havia com ele uns quatrocentos homens.
3 Ezɨ Devit uan amebam ko afeziam inigha danganir kam ategha, Moapɨn kantrin, Mispan nguibar ekiamɨn ghu. Egha a kamaghɨn Moapian atrivim mɨgei, “Kɨ kamaghsua, nɨ nan amebam ko afeziam ateghtɨ, aning nɨ ko ikɨtɨ, kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn ifongiam gɨfogham, a na bagh a bizir tizim damuam.”
3 Daquele lugar Davi foi a Mispa, em Moabe, e disse ao rei de Moabe: — Deixe que o meu pai e a minha mãe fiquem com vocês, até que eu saiba o que Deus vai fazer de mim.
4 Ezɨ Moapian atrivim, Devit ifongezɨ moghɨn, a Devitɨn amebam ko afeziam inigha izima aning Moapɨn atrivim ko itima, Devit uabɨ dagɨar torimɨn modogha iti.
4 Davi levou-os ao rei de Moabe, e eles moraram com ele durante todo o tempo em que Davi esteve naquele lugar seguro.
5 Ezɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam, an ziam Gat, a iza kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ ua danganir kamɨn ikian markɨ. Nɨ datɨrɨghɨra dɨkavigh Judan anabamɨn nguazimɨn mangɨ.” Ezɨ Devit danganir kam ategha, Judan nguazimɨn ghua an ruarir ekiar me kamaghɨn dɨborim Heretɨn ghugha an iti.
5 Porém o profeta Gade disse a Davi: — Não fique neste lugar seguro; vá e entre na terra de Judá. Então Davi saiu e foi para o bosque de Herete.
6 Dughiar mam, Sol Gibean mɨghsɨar dozimɨn ikia, temer mamɨn apengan aperaghav ikia, uan afuzimɨn suiraghav iti. Ezɨ an ingangarir gumazibar dapaniba an okarigha iti. Ezɨ gumazir maba Devit itir danganimɨn gun a mɨgei.
6 Saul ficou sabendo que Davi e os homens que o acompanhavam foram descobertos. Saul se encontrava em Gibeá, debaixo de um arvoredo, numa colina, com a sua lança na mão, e todos os seus servos estavam com ele.
7 Ezɨ Sol kamaghɨn uan ingangarir gumazibav gei, “Ia Benjaminɨn anabamɨn gumaziba, ia deravɨram oragh. Ia ti ghaze, gumazir kam Devit, a dagher azeniba ko wainɨn azeniba isɨ ia danɨngam, a? Egh a ia damutɨ ia 1,000pla ko 100plan mɨdorozir gumazibar dapanibar otivam, a? Bar puvatɨgham.
7 Saul disse aos servos que o rodeavam: — Escutem, filhos de Benjamim! Será que o filho de Jessé dará também a todos vocês terras e vinhas e fará de todos vocês chefes de milhares e chefes de centenas,
8 Kɨ fo, ia bizir kabagh nɨghnɨgha na gasɨghasɨghasa akam mɨsoke. Ian tav bar kamaghɨn na mɨkemezir puvatɨ, nan otarim, Jesin otarir kamɨn akurvaghasa a ko akar gavgavim akɨri. Ia na gɨnɨghnɨzir puvatɨgha, kamaghɨn na mɨkemezir puvatɨ, nan otarim a nan ingangarir gumazir kam gamizɨma, a nan apanimɨn oto. Egha a datɨrɨghɨn na mɨsueghtɨ kɨ aremeghasa tuaviba buri.”
8 para que todos vocês tenham conspirado contra mim? Não houve ninguém que me avisasse que o meu filho fez aliança com o filho de Jessé. Não há nenhum de vocês que tenha pena de mim e me conte que o meu filho instigou contra mim o meu servo, para me armar ciladas, como se vê neste dia.
9 Dughiar kamɨn Idomian gumazim Doek, a Solɨn ingangarir gumaziba ko tuivighav iti. Egha a kamaghɨn Sol mɨgei, “Kɨ Nopɨn nguibar ekiamɨn ikia garima, Devit ofa gamir gumazim Ahimelek bagha ghu, a Ahitupɨn otarim.
9 Então Doegue, o edomita, que também estava com os servos de Saul, disse: — Eu vi o filho de Jessé chegar a Nobe, para falar com Aimeleque, filho de Aitube.
10 Ezɨ Ahimelek, Devit mangamin tuavim bagha Ikiavɨra Itir God ko mɨgei. Egha a dagher maba ko Filistian gumazim Goliatɨn mɨdorozir sabam sara inigha Devit ganɨngi.”
10 A pedido dele, Aimeleque consultou o Senhor . Também lhe deu mantimento e a espada de Golias, o filisteu.
11 Sol akar kam baregha gumazir maba amadazɨma, me ghua Nopɨn ofa gamir gumazim Ahimelek ko an ikɨzimɨn itir ofa gamir gumaziba bar me inigha ize.
11 Então o rei mandou chamar o sacerdote Aimeleque, filho de Aitube, e toda a casa de seu pai, a saber, os sacerdotes que estavam em Nobe. E todos eles vieram ao rei.
12 Ezɨ ofa gamir gumazir kaba bar otivigha gɨvazɨma, Sol kamaghɨn Ahimelek mɨgei, “O Ahitupɨn otarim, nɨ oragh. Kɨ akar mam nɨn iti.”
12 Saul disse: — Escute, filho de Aitube! Este respondeu: — Eis-me aqui, meu senhor!
13 Ezɨ Sol kamaghɨn a mɨgei, “Bizir tizim bagha nɨ Jesin otarim ko, gua na gasɨghasɨghasa akam akɨri? Nɨ dagher maba ko mɨdorozir sabar mam sara a ganɨga, aka taba a danɨngasa Godɨn azangsɨsi. A datɨrɨghɨn nan apanim gavagha, na mɨsueghtɨ kɨ aremeghasa tuaviba buri.”
13 Então Saul lhe disse: — Por que você conspirou contra mim, você e o filho de Jessé? Pois você lhe deu pão e espada e consultou Deus a favor dele, para que se levantasse contra mim e me armasse ciladas, como hoje se vê.
14 Ezɨ Ahimelek kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Bar puvatɨ. Devit a nɨn ingangarir gumazibar faragha zuir gumazir bar aghuim, egha a deraghavɨra nɨn gɨrara zui. Ingangarir gumazitam a gafirazir puvatɨ. A uaghan nɨn amerem, a nɨn boroghɨn ikia nɨ geghuvir mɨdorozir gumazibar dapanir mam. Nɨn dɨpenimɨn aven itir adarasi, me bar a gifuegha ziar ekiam a ganɨdi.
14 Aimeleque respondeu ao rei: — E quem, entre todos os seus servos, é tão fiel quanto Davi, o genro do rei, chefe da sua guarda pessoal e honrado na sua casa?
15 Dughiar kamra kɨ ti akatam a danɨngasa Godɨn azangsɨsi, o? Bar puvatɨ. Kɨ dughiar avɨribar a bagha God ko mɨgei. Kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ uan adarazi ko, nɨ akam e gasan markɨ. E nɨ gasɨghasɨghasa akam akɨrizir puvatɨ. Bizir nɨ datɨrɨghɨn mɨgeir kam, kɨ bar a gɨfozir puvatɨ.”
15 Por acaso foi essa a primeira vez que consultei Deus em favor dele? Não! Que o rei jamais acuse este seu servo, nem ninguém da casa de meu pai, pois este seu servo de nada soube de tudo isso, nem muito nem pouco.
16 Ezɨ atrivim kamaghɨn a mɨgei, “Puvatɨ. Ahimelek, kɨ nɨ bareghan kogham. Nɨ uan adarazi ko bar ovengam.”
16 O rei respondeu: — Aimeleque, você certamente morrerá, você e toda a casa de seu pai.
17 Egha Sol uan mɨdorozir gumazir an boroghɨn tuivighav itibav gɨa ghaze, “Aria. Ia raghɨrɨgh Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir gumaziba mɨsueghtɨ, me arɨghiregh. Me Devit ko ingara fo, a nan aragharui, ezɨ me bar na mɨgeir puvatɨ.” Sol kamaghɨn mɨgeima, mɨdorozir gumaziba me mɨsoghan aghua. Me fo, kar Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir gumaziba.
17 Então o rei disse aos guardas que o rodeavam: — Voltem-se e matem os sacerdotes do Porém os servos do rei não quiseram estender as mãos contra os sacerdotes do
18 Kamaghɨn amizɨ, Sol Doek mɨgɨa ghaze, “Nɨ mangɨ me mɨsueghtɨ me arɨghiregh.” Ezɨ Doek raghɨrɨgha ghua ofa gamir gumaziba bar me mɨsoghezɨ me ariaghire. Dughiar kamra a Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir gumazir 85pla mɨsoghezɨ me ariaghire. Gumazir kaba, me ofa gamir gumazir korotiar otevir azenan azuiba.
18 Então o rei disse a Doegue: — Volte-se você e mate os sacerdotes. Então Doegue, o edomita, se voltou e investiu contra os sacerdotes. Naquele dia ele matou oitenta e cinco homens que vestiam estola sacerdotal de linho.
19 Ezɨ Sol uan mɨdorozir gumaziba amadazɨma me Nopɨn ghue, kar ofa gamir gumaziba itir nguibar ekiam. Egha me Nopɨn gumazamiziba bar me mɨsoghezɨ me ariaghire. Me gumaziba, ko amiziba, boriba ko borir agheghevir oteba apiba, bulmakauba, donkiba, ko sipsipba sara bar me kuavareme.
19 Também a Nobe, a cidade desses sacerdotes, passou a fio de espada. Matou homens e mulheres, meninos e crianças de peito, bois, jumentos e ovelhas.
20 Egha me Ahimelekɨn otarim Abiatar, a Ahitupɨn igiavotarim, me a mɨsoghezir puvatɨ. A men ara ghua Devit ko iti.
20 Porém dos filhos de Aimeleque, filho de Aitube, um só, cujo nome era Abiatar, se salvou e fugiu para Davi.
21 Ezɨ Abiatar kamaghɨn Devit mɨgei, “Sol Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir gumaziba bar me mɨsoghezɨ, me ariaghire.”
21 Abiatar anunciou a Davi que Saul tinha matado os sacerdotes do Senhor .
22 Ezɨ Devit kamaghɨn a mɨgei, “Noka! Dughiar kɨ nɨn afeziam ko ikezim, Doek uaghan iti. Ezɨ kɨ fo, a guizbangɨra nan gun Sol mɨkɨmam. Kɨ fo, na bangɨn, nɨn afeziam uan adarazi ko ariaghire. Kar nan osɨmtɨzimra!
22 Então Davi disse a Abiatar: — Naquele dia, quando vi que Doegue, o edomita, estava ali, eu sabia que ele não deixaria de contar tudo a Saul. Eu fui a causa da morte de todas as pessoas da casa de seu pai.
23 Kamaghɨn amizɨ, nɨ ikɨva atiatingan markɨ. Ga fo, gumazir na mɨsoghasava amim, a uaghan nɨ mɨsoghasa. Nɨ na ko ikɨ deraghvɨra ikiam.”
23 Fique comigo, não tenha medo, porque quem procura a minha morte procura também a sua; mas comigo você estará a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.