1 Samuel 19
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVT
1 Ezɨ Sol Devit mɨsueghtɨ an aremeghasa uan otarim Jonatan ko uan ingangarir gumaziba bar me mɨkeme. Ezɨ Jonatan bar Devit gifonge.
1 Saul instigou seus servos e seu filho Jônatas a matarem Davi. Mas Jônatas, por causa de seu grande afeto por Davi,
2 Egha a ghua Devit mɨgɨa ghaze, “Nan afeziam nɨ mɨsueghtɨ nɨ aremeghasa mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, nɨ gurumzaraghan bar deraghvɨra uabɨ geghuv, egh mangɨ azenibar modogh.
2 contou-lhe os planos de Saul. “Meu pai busca uma oportunidade para matá-lo”, disse ele. “Amanhã cedo você precisa encontrar um lugar para se esconder.
3 Eghtɨ kɨ afeziam ko, ga mangɨ danganir nɨ modozimɨn boroghɨn tughɨv ikɨtɨ, kɨ nɨ bagh afeziamɨn mɨkɨmɨva an nɨghnɨzim gɨfogham. A manmaghɨn nɨ damusɨ damutɨ, kɨ an gun nɨ mɨkɨmam.”
3 Pedirei a meu pai que saia comigo até o campo e falarei com ele a seu respeito. Então lhe contarei tudo que conseguir descobrir.”
4 Egha amɨmzaraghan, Jonatan ko Sol ghua uaning mɨgɨa, Jonatan Devitɨn ziam fa kamaghɨn Sol mɨgei, “Afeziam kɨ bizitam nɨ mɨkɨmasa. A kamakɨn. Nɨ arazir kuratam uan ingangarir gumazim Devit damuan markɨ. An arazir kuratamɨn nɨ gamizir puvatɨ. Bizir avɨrir an amiba da nɨn akurvasi.
4 Na manhã seguinte, Jônatas falou com seu pai sobre Davi e disse muitas coisas boas a respeito dele. “O rei não deve pecar contra seu servo Davi”, disse Jônatas. “Ele nunca fez nada para prejudicá-lo. Sempre o ajudou como pôde.
5 A Goliat mɨsoghezɨ an aremezɨ dughiam, a kamaghɨn uabɨ gɨnɨghnɨzir puvatɨ, an ovengam o an angamɨra ikiam. Devitɨn agharimɨn Ikiavɨra Itir God, Israelia en akurvaghavɨra ikia, en apaniba, a bar me abɨni. Ezɨ nɨ uabɨ bizir kamɨn ganigha bar akonge. A bizitam gasɨghasɨghizir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨ, nɨ tizim bagh puram a mɨsueghtɨ an aremegham? Nɨ kamaghɨn damigh osɨmtɨzir ekiam inigham.”
5 O senhor se esqueceu da ocasião em que ele arriscou a vida para matar o guerreiro filisteu e, assim, o S enhor deu grande vitória a Israel? Certamente o senhor se alegrou naquela ocasião. Então por que pecar matando um homem inocente como Davi? Não há motivo algum para isso!”
6 Ezɨ Sol Jonatanɨn akaba baregha, akar dɨkɨrɨzir gavgavim gamua ghaze, “Kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn, kɨ Devit mɨsueghtɨ an aremeghan kogham.”
6 Saul atendeu Jônatas e jurou: “Tão certo como o S enhor vive, Davi não será morto”.
7 Ezɨ Sol mɨkemegha gɨvagha ghuzɨ, Jonatan Devitɨn diazɨma a izima, an eghaghanir an afeziam a mɨkemezibar gun a geghari. A gɨn Devit inigha Sol bagha ghuzɨ, Devit fomɨra atrivimɨn dɨpenimɨn ingarizɨ moghɨra ua ingari.
7 Depois Jônatas chamou Davi e contou-lhe o que havia acontecido. Em seguida, levou Davi até Saul, e Davi voltou a servi-lo, como antes.
8 Ezɨ Israelia ko Filistiaba dughiar mamɨn ua uariv sosi. Ezɨ Devit uan mɨdorozir gumaziba ko pamtemɨn mɨsogha Filistiaba abɨrazɨma, Filistiaba tintinibar are.
8 Houve guerra novamente, e Davi conduziu as tropas contra os filisteus. Ele os atacou e os derrotou com tamanha fúria que eles bateram em retirada.
9 Ezɨ gɨn, Ikiavɨra Itir God ua duar kuram amadazɨ, a ghua Solɨn nɨghnɨzim avara. Dughiar kamɨn Sol uan dɨpenimɨn aven aperagha uan afuzimɨn suiraghav iti. Ezɨ Devit a ko ikia uan gitan mɨn garir dɨbɨarim gikararai.
9 Um dia, porém, quando Saul estava sentado em casa, com uma lança na mão, outra vez o espírito maligno enviado pelo S enhor se apoderou dele. Enquanto Davi tocava sua harpa,
10 Ezɨ Sol uan afuzimɨn Devit giniv a isɨ bɨrim gikasava a bɨrazɨ, Devit an afuzim gitazɨ, afuzim dɨpenir bɨrim mɨtɨ. Ezɨ dɨmagarir kamɨn, Devit arav ghu.
10 Saul atirou a lança em sua direção, mas Davi se desviou e a lança encravou na parede. Naquela mesma noite, Davi fugiu e conseguiu escapar.
11 Ezɨ Sol uan ingangarir gumaziba amadagha ghaze, ia Devitɨn dɨpenimɨn mangɨ a korogh, egh bar mɨzaraghara ia mɨsueghtɨ an aremegh. Ezɨ Devitɨn amuim Mikal, kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ datɨrɨghɨn dɨmagarir kamra nɨ arɨmangɨgh. Puvatɨghtɨ, me gurumɨn mɨzaraghara izɨ nɨ mɨsueghtɨ, nɨ aremegham.”
11 Saul enviou soldados para vigiar a casa de Davi e matá-lo quando ele saísse na manhã seguinte. Mical, porém, esposa de Davi, o alertou: “Se você não fugir esta noite, pela manhã estará morto!”.
12 Kamaghɨn amizɨ, Mikal, benir gavgavir mam inigha dɨpenimɨn windua dafazɨ, Devit an suiragha uaghira nguazim girɨgha arav ghu.
12 Então ela o ajudou a descer por uma janela, e ele correu e escapou.
13 Devit ghugha gɨvazɨ, Mikal marvir guar me tememɨn ingarizim inigha Devitɨn mɨsiamɨn anetɨ. Egha me memen arɨzim inigha marvir guar kamɨn dapanim anɨki. Egha nir ruarir mamɨn anevara.
13 Em seguida, Mical pegou um ídolo do lar, colocou-o na cama, cobriu-o com um cobertor e pôs uma almofada de pelos de cabra na cabeceira.
14 Ezɨ Solɨn ingangarir gumaziba Devit iniasa izima, Mikal kamaghɨn me mɨgei, “Devit arei.”
14 Quando os oficiais de Saul vieram prender Davi, Mical lhes disse que ele estava doente e não podia sair da cama.
15 Ezɨ me uamategha ghua Sol mɨkeme. Ezɨ puvatɨ, a ua kamaghɨn me mɨgei, “Ia uamategh an dɨpenimɨn aven mangɨ an ganigh, egh an akuir mɨsiamɨn a inigh izɨtɨ, kɨ a mɨsueghtɨma an aremegham.”
15 Saul, porém, enviou os oficiais de volta para prenderem Davi. “Tragam-no aqui com cama e tudo, para que eu o mate!”, ordenou.
16 Ezɨ me uamategha ghua dɨpenimɨn aven ghugha marvir guamɨn garima, a mɨsiamɨn irɨghav iti, ezɨ an dapanim anɨghizir memen arɨziba iti.
16 Mas, quando chegaram para levar Davi, descobriram que na cama havia apenas um ídolo do lar, com uma almofada de pelos de cabra na cabeceira.
17 Egha me an ganigha gɨvagha ghua Sol mɨkeme. Egha gɨn Sol kamaghɨn Mikalɨn azai, “Nɨ tizim bagha na gifari? Nɨ tizimsua nan apanim ataghizɨ an arav ghu?”
17 Saul perguntou a Mical: “Por que você me traiu e deixou meu inimigo escapar?”. “Fui obrigada a deixá-lo fugir”, respondeu Mical. “Ele ameaçou me matar se eu não o ajudasse.”
18 Devit arir dughiamɨn, a ghua Raman nguibar ekiamɨn Samuel bato. Egha Devit bizir Sol a gamiziba dar gun Samuel geghani. Egha gɨn Devit ko Samuel ghua Naiotɨn nguibamɨn iti.
18 Assim, Davi escapou e foi a Ramá para encontrar-se com Samuel e contou-lhe tudo que Saul havia feito. Então Davi foi morar com Samuel em Naiote.
19 Ezɨ gumazir maba kamaghɨn Sol mɨgei, “Devit Raman nguibar ekiamɨn boroghɨn Naiotɨn nguibamɨn iti. Naiot a Godɨn akam inigha izir gumazibar nguibam.”
19 Quando Saul foi informado de que Davi estava em Naiote, em Ramá,
20 Ezɨ Sol gumaziba amadazɨ me Devitɨn suighasa zui. Me ghua otivigha garima, Godɨn akam inigha izir gumazir okoruar mam, Godɨn akam pamtem an gun mɨgɨava diava ighia izi. Me Samuelɨn garima, a Godɨn akam inigha izir gumazir kabar dapanimɨn iti. Ezɨ Godɨn Duam pamten Solɨn gumaziba gizɨvazɨ, me uaghan Godɨn akam pamten an gun mɨgɨa, dia ighia izi.
20 enviou oficiais para o prenderem. Chegando lá, viram Samuel à frente de um grupo de profetas que profetizavam. Então o Espírito de Deus se apoderou dos oficiais de Saul, e eles também começaram a profetizar.
21 Ezɨ Sol kamaghɨn bizir kam baregha gumazir igharaziba amadazɨ, me ghua kamaghɨra Godɨn akam inigha izir gumazibar mɨn otifi. Ezɨ Sol ua kamaghɨra oregha, a ua gumazir avɨrir maba ua me amadazɨ, me ghua kamaghɨra Godɨn akam inigha izir gumazibar mɨn otifi.
21 Quando Saul ouviu o que havia acontecido, enviou outros oficiais, mas eles também profetizaram. A mesma coisa aconteceu com um terceiro grupo.
22 Ezɨ Sol gɨn uabɨ ghua Raman otogha, ghua Sekun nguibamɨn mozir dɨpar ekiamɨn oto. Egha kamaghɨn Sekun itir gumazibar azai, “Samuel ko Devit aning managh iti?”
22 Por fim, o próprio Saul foi a Ramá e chegou ao grande poço no lugar chamado Seco. “Onde estão Samuel e Davi?”, perguntou ele. Alguém informou: “Estão em Naiote, em Ramá”.
23 Ezɨ Sol tuavimɨn ghuavɨra itima, Godɨn Duam an anabozɨ, a Godɨn akam pamtem an gun mɨgɨava, diava ighia tuavimɨn ghua Raman boroghɨn ghua Naiotɨn nguibamɨn oto.
23 Mas, no caminho para Naiote, em Ramá, o Espírito de Deus veio até mesmo sobre Saul, e ele também profetizou até chegar a Naiote.
24 A gumazir igharazibar mɨn uan korotiaba suegha, Samuelɨn damazimɨn, Godɨn akam inigha izir gumazibar mɨn ami. Egha dɨmagarir kam ko aruer kamɨn, a bibiamra irɨghav iti. (Bizir Sol batozir kam, an akar gumaziba mɨgeir mamɨn mɨngarim. Akar kam kamakɨn, “Manmaghɨn ami, Sol ti uaghan Godɨn akam inigha izir gumazim, o?”)
24 Saul rasgou suas roupas e, despido, deitou-se no chão o dia todo e a noite toda, profetizando na presença de Samuel. Por isso surgiu o ditado popular: “Acaso Saul também é profeta?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.