1 Samuel 17
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NTLH
1 Ezɨ Filistiabar mɨdorozir gumaziba gɨn iza Efesdamimɨn uari akuvagha uari akɨri. Me nguibar kamɨn uan averpeniba ingari, danganir kam Aseka ko Sokon nguibar ekiamningɨn tɨzimɨn iti. Egha me Sokon Israelia ko mɨsoghasa.
1 Os filisteus se reuniram para lutar em Socó, uma cidade de Judá. Acamparam num lugar chamado “Fronteira Sangrenta”, entre Socó e Azeca.
2 Ezɨ Sol Israelian mɨdorozir gumaziba ko ghua, Elan danganir zarimɨn ikia Filistiaba ko mɨsoghasa uari akɨri.
2 Saul e os israelitas se juntaram, acamparam no vale do Carvalho e se prepararam para lutar contra os filisteus.
3 Ezɨ Filistiaba vongɨn mɨghsɨar mamɨn itima, Israelia vongɨn mɨghsɨar igharazimɨn iti, ezɨ danganir zarim aning abɨki.
3 Os filisteus pararam no monte que ficava de um lado do vale, e os israelitas ficaram no monte do outro lado.
4 Dughiar kamɨn, mɨdorozir gumazir bar dafar gavgavir mam, a Getɨn nguibar ekiamɨn gumazim, an ziam Goliat. A Filistiabar averpeniba ategha iza azenara tuzɨ, Israelia an gari. An ruarim 3 mitan boroghɨra ghu.
4 Um homem chamado Golias, da cidade de Gate, saiu do acampamento filisteu para desafiar os israelitas. Ele tinha quase três metros de altura
5 Egha a brasɨn ingarizir dapanir asuam ko mɨdorozir korotiaba aghui, ezɨ dar osɨmtɨzim 50 kilogremɨn tu.
5 e usava um capacete de bronze e uma armadura também de bronze, que pesava uns sessenta quilos.
6 A brasɨn otevir mamningɨn uan suemning noke, Egha brasɨn ingarizir afuzim gisaghpu.
6 As pernas estavam protegidas por caneleiras de bronze, e ele carregava nos ombros um dardo , também de bronze.
7 An afuzir mɨsiam mɨtemegha ekevegha, mati ter otevir mam. Ezɨ afuzir mɨzem me ainɨn an ingarizɨ, an osɨmtɨzim 7 kilogremɨn tu. Ezɨ mɨdorozir gumazir mam oramɨn suiragha an faragha zui.
7 A lança dele era enorme, muito grossa e pesada; a ponta era de ferro e pesava mais ou menos sete quilos. Na frente dele ia um soldado carregando o seu escudo .
8 Ezɨ Goliat tugha pamtemɨn Israelian dɨa ghaze, “Ia tizim bagha mɨdorozim damuasa mɨkefi? Ia mɨsoghasa, a? Ia pura Solɨn ingangarir gumazir kɨniba, ezɨ kɨ Filistiabar mɨdorozir gumazim. Aria, ia gumazitam amɨseveghtɨ, a izɨ na mɨsogh.
8 Golias veio, parou e gritou para os israelitas: — Por que é que vocês estão aí, em posição de combate? Eu sou filisteu, e vocês são escravos de Saul! Escolham um dos seus homens para lutar comigo.
9 A gavgavigh na mɨsueghtɨ kɨ aremeghtɨ, e pura ian ingangarir gumazir kɨnibar ikiam. Eghtɨ kɨ a mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, ia en ingangarir gumazir kɨnibar mɨn ikiam.”
9 Se ele vencer e me matar, nós seremos escravos de vocês; mas, se eu vencer e matá-lo, vocês serão nossos escravos.
10 Egha Goliat ua kamaghɨn me mɨgei, “Ia oragh. Kɨ datɨrɨghɨn Israelian mɨdorozir gumaziba ian ingarav akɨ ia basamasa. Ia gumazitam amɨseveghtɨ a izɨ na ko mɨsogham.”
10 Eu desafio agora o exército israelita. Mandem alguém para lutar comigo!
11 Ezɨ Sol uan mɨdorozir gumaziba ko akar kam baregha, me bar atiatigha nɨghnɨzir avɨribagh ami.
11 Quando Saul e os seus soldados ouviram isso, ficaram apavorados.
12 Devitɨn ikɨzimɨn eghaghanim kamakɨn, Devit a Jesin otarim. Jesi a Efratan nguibar ekiamɨn gumazir mam. A Betlehemɨn nguibar ekiamɨn iti. Betlehem, a Judan anabamɨn nguazimɨn iti. Ezɨ Jesi otarir 8pla iti, ezɨ Sol atrivimɨn itir dughiamɨn, Jesi ghurigha gɨfa.
12 Davi era filho de Jessé, do povoado de Efrata, que ficava perto de Belém de Judá. Jessé tinha oito filhos. No tempo em que Saul era rei, Jessé já estava bem idoso.
13 — ausente —
13 Os seus três filhos mais velhos tinham ido com Saul para a guerra. O primeiro se chamava Eliabe, o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Simeia.
14 — ausente —
14 Davi era o filho mais novo. Enquanto os seus três irmãos mais velhos ficavam com Saul,
15 Dughiar mabar Devit ghua Solɨn ingangaribagha ami. Egha dughiar maba, a Sol ataghɨragha ghua Betlehemɨn uan afeziamɨn sipsipbar gari.
15 Davi ia ao acampamento de Saul e voltava a Belém para tomar conta das ovelhas do seu pai.
16 Dughiar kamɨn, Goliat 40plan mɨzaraziba ko guaratɨzibar iza azenara tuiva, uabɨ ko mɨsoghasa Israelian dɨa ghaze, ia gumazitam amadaghtɨ a izɨ na ko mɨsogh.
16 Durante quarenta dias Golias desafiou os israelitas todas as manhãs e todas as tardes.
17 Ezɨ dughiar mamɨn Jesi kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ bretɨn 10plan kaba ko 10 kilogremɨn witɨn me avimɨn tueziba inigh, zuamɨra uan aveghbuaba bagh averpenir me itibar mangɨ.
17 Um dia Jessé disse a Davi: — Pegue dez quilos de trigo torrado e estes dez pães e vá depressa levar para os seus irmãos no acampamento.
18 Nɨ uaghan 10plan sisɨn dagher kaba inigh mangɨ mɨdorozir gumazibar gumazir dapanim danɨngigh. Egh uan aveghbuabar azaragh, me deravɨra iti, o puvatɨ. Egh me da bizitam inigh izɨ nan akaghtɨ kɨ fogham, me deravɨra iti.
18 Leve também estes dez queijos ao comandante. Veja como os seus irmãos estão passando e traga uma prova de que você os viu e de que eles estão bem.
19 Nɨ mangɨ gantɨ, Atrivim Sol ko nɨn aveghbuaba ko mɨdorozir gumazir igharaziba, me Elan danganir zarimɨn ikia Filistiaba ko mɨsosi.”
19 Os seus irmãos, o rei Saul e todos os outros soldados israelitas estão no vale do Carvalho, lutando contra os filisteus.
20 Ezɨ amɨmzaraghan, Devit bar mɨzaraghara dɨkavigha sipsipbar ganasa gumazir igharazim mɨkeme. Egha a dagheba inigha, men averpeniba iti naghɨn zui, mati Jesi a mɨkemezɨ mokɨn. A ghua otivima, Israelian mɨdorozir gumaziba mɨdorozim bagha ghua, pamten dia zui.
20 Na manhã seguinte Davi se levantou cedo, deixou alguém encarregado das ovelhas, pegou os mantimentos e foi, como Jessé havia mandado. Ele chegou ao acampamento justamente na hora em que os israelitas, soltando o seu grito de guerra, estavam saindo a fim de se alinhar para a batalha.
21 Ezɨ Filistiabar mɨdorozir gumaziba vongɨn tuivighav iti, ezɨ Israelian mɨdorozir gumaziba vongɨn tuivigha, mɨdorozim bagha uari akɨri.
21 O exército dos filisteus e o exército dos israelitas tomaram posição de combate, um de frente para o outro.
22 Ezɨ Devit dagheba isa dɨpenimɨn itir bizibar garir gumazim ganigha, ivegha ghua mɨdorozir gumazibar tongɨn uan aveghbuabav gɨa ghaze, ia dera?
22 Davi deixou as coisas com o oficial encarregado da bagagem e correu para a frente de batalha. Chegou perto dos seus irmãos e perguntou se estavam bem.
23 A me ko mɨgɨavɨra itima, Filistian mɨdorozir gumazir bar gavgavim Goliat, a Getɨn nguibar ekiamɨn gumazim, a Filistian mɨdorozir gumaziba ategha iza azenara tugha, Israelian dɨa mɨgeir akar kamra uam a gami, ezɨ Devit a barasi.
23 Enquanto Davi estava falando com eles, Golias avançou e desafiou os israelitas, como já havia feito antes. E Davi escutou.
24 Ezɨ Israelia Goliatɨn garava bar atiatigha are.
24 Quando os israelitas viram Golias, fugiram apavorados.
25 Egha Israelia kamaghɨn uariv gei, “Ia gumazir munamɨn ganɨva an dɨmdiam baragh. A mɨdorozim bagha e gaghora en ingaravati. Ezɨ en atrivim kamaghɨn mɨgei, gumazitam Filistian kam mɨsueghtɨ an aremeghtɨ, a dagɨar avɨriba ko bizir avɨriba a danɨngam, egh a uaghan uan guivim ateghtɨ, gumazir kam an ikiam. Eghtɨ atrivim uaghan gumazir kamɨn adarazi da dagɨaba inian kogham, egh atrivim uaghan uan ingangariba bagh men dɨman kogham.”
25 Eles diziam: — Olhem para ele! Escutem o seu desafio! Quem matar esse filisteu receberá uma grande recompensa: o rei lhe dará muitas riquezas, lhe dará sua filha em casamento, e a família do seu pai nunca mais vai ter de pagar nenhum imposto.
26 Ezɨ Devit deragha akar kam baraghizir puvatɨgha kamaghɨn an boroghɨn itir gumazibar azai, “Gumazir manatam Filistian gumazir kam mɨsueghtɨ, an aremeghtɨ, Israelian aghumsɨzir kam gɨvagham, eghtɨ atrivim manmaghɨn a damuam? Kɨ kamaghɨn gari, Filistian kam, a gumazir God gɨfozir puvatɨzim, egha uan mɨkarzir mogomemɨn inim atuzir puvatɨ. A uabɨ fava dɨbovir akabar Godɨn Zurara Itimɨn mɨdorozir gumazibav gei.”
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam perto dele: — O que ganhará o homem que matar esse filisteu e livrar Israel desta vergonha? Afinal de contas, quem é esse filisteu pagão para desafiar o exército do Deus vivo?
27 Ezɨ gumaziba a geghari, atrivim kamaghɨn mɨgei, gumazir manam Goliat mɨsueghtɨ, a bizir kabar a damuam.
27 Aí eles lhe contaram o que ganharia quem matasse Golias.
28 Ezɨ Devitɨn avebam Eliap orazima, Devit gumaziba ko mɨgei. Ezɨ an navim ikuvizɨma a kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ tizim bagha kagh ize? Tinara nɨn sipsipɨn muziariba gumazamiziba puvatɨzir danganimɨn dar gara dagh eghufi? Kɨ fo, nɨ ifari, nɨ orazi puvatɨgha puvɨra ifaghatir gumazim. Nɨ pura daru mɨdorozimɨn ganasa ize, biziba puvatɨ.”
28 Eliabe, o irmão mais velho de Davi, ouviu-o conversando com os soldados. Então ficou zangado e disse: — O que é que você está fazendo aqui? Quem é que está tomando conta das suas ovelhas no deserto? Seu convencido! Você veio aqui só para ver a batalha!
29 Ezɨ Devit kamaghɨn uan avebam mɨgei, “Puvatɨ. Kɨ bizitam gɨfofoghasa gumazibar azangsɨsi. Kɨ kamaghɨn amima, a ti deraz, o puvatɨ?”
29 — O que foi que eu fiz agora? — perguntou Davi. — Será que não posso nem fazer uma pergunta?
30 Egha a raghɨrɨgha ua gumazir igharazibar azai, gumazir Filistian gumazim mɨsueghtɨ an aremeghamim, atrivim manmaghɨn a damuam? Ezɨ me ua bizir Sol faragha mɨkemezibar a mɨgei.
30 Então Davi fez a mesma pergunta a outro soldado. E ouviu a mesma resposta.
31 Ezɨ gumazir maba Devitɨn mɨgɨrɨgɨaba baregha ghua Sol mɨgei. Kamaghɨn amizɨ, a Devitɨn diazɨma an a bagha ghu.
31 Alguns soldados ouviram o que Davi tinha dito e contaram a Saul. Então ele mandou chamar Davi.
32 Ezɨ Devit ghua otogha kamaghɨn Sol mɨgei, “O atrivim, nɨ oragh. E Israelia, e Filistian kamɨn atiatingɨva osemeghan kogham. Kɨ nɨn ingangarir gumazim, kɨ uabɨ mangɨ a ko mɨsogham.”
32 Davi chegou e disse a Saul: — Meu senhor, ninguém deve ficar com medo desse filisteu! Eu vou lutar contra ele.
33 Ezɨ Sol ghaze, “Bar puvatɨ. Nɨ otarir bar igiam. Nɨ manmaghɨn a ko mɨsogham? Nɨ otarir aghɨrir kɨnim. Goliat uan igiamra mɨdorozir gumazimɨn ikia iza datɨrɨkɨn.”
33 Mas Saul respondeu: — Você não pode lutar contra esse filisteu. Você não passa de um rapazinho, e ele tem sido soldado a vida inteira!
34 Ezɨ Devit Solɨn akam ikaragha ghaze, “Atrivim, kɨ uan afeziamɨn sipsipbar gari. Ezɨ dughiar mabar laionba ko beaba iza sipsipɨn nguziba isa zui.
34 — Meu senhor, — disse Davi — eu tomo conta das ovelhas do meu pai. Quando um leão ou um urso carrega uma ovelha,
35 Ezɨ kɨ laionba ko bean kabar agɨntɨgha dav sogha dar akatoribar uam sipsipɨn nguziba, me dama da isi. Eghtɨ laion o bea ragh na mɨsoghsɨ izɨtɨma, kɨ an tuer arɨzibar suiragh an gurim apɨrightɨ an aremegham.
35 eu vou atrás dele, ataco e tomo a ovelha. Se o leão ou o urso me ataca, eu o agarro pelo pescoço e o golpeio até matá-lo.
36 O atrivim, Filistian gumazir Ikiavɨra Itir God gɨfozir puvatɨzir kam, a gumazir uan mɨkarzir mogomemɨn inim atuzɨ puvatɨzim, a dɨbovir akaba Godɨn mɨdorozir gumazibav gei. Ezɨ kɨ laionba ko beabav soghezɨ moghɨn, arazir kamra, kɨ a damuam.
36 Tenho matado leões e ursos e vou fazer o mesmo com esse filisteu pagão, que desafiou o exército do Deus vivo.
37 Ikiavɨra Itir God nan akurazɨ, laionba ko beaba na gasɨghasɨghizir puvatɨ. Ezɨ datɨrɨghɨn, a uaghan nan akuraghtɨ, Filistian kam na mɨsueghan kogham.”
37 O Senhor Deus me salvou dos leões e dos ursos e me salvará também desse filisteu. — Pois bem! — respondeu Saul. — Vá, e que o
38 Egha Sol dapanir asuar brasɨn ingarizimɨn an dapanim garugha, korotiar brasɨn ingarizim an mɨkarzim avasa a ganɨngi. Kar Solɨn mɨdorozir korotiaba.
38 Então deu a sua própria armadura para Davi usar. Pôs um capacete de bronze na cabeça dele e lhe deu uma couraça para vestir.
39 Ezɨ Devit mɨdorozir sabam inigha brasɨn mɨdorozir korotiam arugha, uabɨ baraghav arui. Ezɨ puvatɨ, a fomɨra bizir kamagh gari taba aghuizir puvatɨ. Kamagh amizɨ, a Sol mɨgɨa ghaze, “Kɨ mɨdorozir korotiar kabar aghuigh mangɨ mɨsoghan kogham. Kɨ bizir kaba azuir puvatɨ.” Kamagh amizɨ, a ua da sue.
39 Davi prendeu a espada de Saul num cinto sobre a armadura e tentou andar. Mas não conseguiu porque não estava acostumado a usar essas coisas. Aí disse a Saul: — Não consigo andar com tudo isto, pois não estou acostumado. Então Davi tirou tudo.
40 Egha a uan asadivir aghorim inigha daghurir dɨpar mamɨn eghuravimɨn ghuava 5plan dagɨar guar doziba inigha, uan mɨtarir dozim garu. Egha uan katapelɨn suiragha Goliat bagha zui.
40 Pegou o seu bastão, escolheu cinco pedras lisas no ribeirão e pôs na sua sacola. Pegou também a sua funda e saiu para enfrentar Golias.
41 Ezɨ Filistian gumazim Goliat, a garima, Devit a bagha arua izi. Ezɨ Goliat Devit bagha izi. Ezɨ gumazir Goliatɨn oramɨn suizim an faragha zui.
41 Golias, o filisteu, começou a caminhar na direção de Davi. O ajudante que carregava as suas armas ia na frente. Quando chegou perto de Davi,
42 Ezɨ Goliat Devitɨn garima, a bar otarir igiam, ezɨ an guamɨn ganganiba bar dera. Ezɨ Goliat ghaze, a ti mɨdorozim damuamin fofoziba puvatɨ, a pura borir kɨnim.
42 Golias olhou bem para ele e começou a caçoar porque Davi não passava de um rapaz bonito e de boa aparência.
43 Kamaghɨn amizɨ a Devit dɨpova kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ tizim bagh asadivir aghorir mamɨn suiragha izi? Nɨ ghaze, kɨ ti afiam, egha na mɨsoghasa, a?” Egha a Devit gasɨghasɨghasa uan asebar dei.
43 Aí disse a Davi: — Para que é esse bastão? Você pensa que eu sou algum cachorro? Em seguida rogou a maldição dos seus deuses sobre Davi
44 Egha a kamaghɨn Devit mɨgei, “Nɨ izɨtɨ, kɨ nɨ mɨsuegh nɨn kuam isɨ kuarazir isaba ko asɨzir atiabar anightɨ, me nɨ amam.”
44 e o desafiou, dizendo: — Venha, que eu darei o seu corpo para as aves e os animais comerem.
45 Ezɨ Devit kamaghɨn a ikaragha ghaze, “Nɨ mɨdorozir sabam ko afuziba inigha na mɨsoghasa. Ezɨ kɨ Ikiavɨra Itir Godɨn Gavgaviba Bar Itimɨn ziamɨn nɨn mɨsoghasa izi, a Israelia en mɨdorozir gumaziba gativazir God. A Godɨn kamra, nɨ an akaba barazir puvatɨgha dɨbovir akabar a mɨgei.
45 Davi respondeu: — Você vem contra mim com espada, lança e
46 Nɨ oragh. Datɨrɨghɨn dughiar kamra, Ikiavɨra Itir God nɨ isɨ nan dafarim datɨgham. Eghtɨ kɨ nɨ mɨsuegh nɨn dapanim atugham. Egh e ian mɨdorozir gumazibav suegh, men namnaba isɨ kuarazir isaba ko asɨzir atiabar anɨngam. Kɨ kamaghɨn damightɨ, kantribar gumazamiziba bar kamaghɨn fogham, Israelian God, a guizbangɨra God.
46 Hoje mesmo o Senhor Deus entregará você nas minhas mãos; eu o vencerei e cortarei a sua cabeça. E darei os corpos dos soldados filisteus para as aves e os animais comerem. Então o mundo inteiro saberá que o povo de Israel tem um Deus,
47 Eghtɨ gumazamizir kagh itiba bar kamaghɨn ganigh suam, Ikiavɨra Itir God uan gumazamiziba uan gavgavimra me isi. A gumazir afuziba, ko mɨdorozir sababar suiziba, a dagh nɨghnɨzir puvatɨ. Ikiavɨra Itir God uabɨ mɨdorozir kam damuam, egh bar ia isɨ en dafarim darɨgham.”
47 e todos aqui verão que ele não precisa de espadas ou de lanças para salvar o seu povo. Ele é vitorioso na batalha e entregará todos vocês nas nossas mãos.
48 Devit mɨkemegha gɨvazɨma, Goliat ua bar sɨvagha Devitɨn boroghɨra izi. Ezɨ Devit zuamɨra ivegha ghua Goliat mɨsoghasa zui.
48 Então Golias começou novamente a caminhar na direção de Davi, e Davi correu rápido na direção da linha de batalha dos filisteus, para lutar contra ele.
49 Devit dafarim uan mɨtarir dozim garugha, dagɨar mam inigha uan katapel gatɨgha a ighengegha Goliat gase. Ezɨ dagɨam an guam mɨtɨgha a vuigha an dapanimɨn aven ghuzɨ, a guam moghɨn ira uaghira nguazimɨn fuaghav iti.
49 Enfiou a mão na sua sacola, pegou uma pedra e com a funda a atirou em Golias. A pedra entrou na testa de Golias, e ele caiu de cara no chão. Então Davi correu, ficou de pé sobre Golias, tirou a espada dele da bainha e o matou, cortando com ela a cabeça dele. E assim Davi venceu Golias e o matou apenas com uma pedra. Quando os filisteus viram que o seu herói estava morto, fugiram.
50 Kamaghɨra, Devit katapel ko dagɨamɨn mɨdorozimɨn Goliat mɨsoghezɨ an areme. A mɨdorozir sababa puvatɨ.
50 — ausente —
51 Goliat nguazim girɨghav itima, Devit ivegha ghua Goliatɨn boroghɨn tugha, an mɨdorozir sabam amɨkɨrɨgha an fɨrim atuzɨ, an areme. Ezɨ Filistiaba garima men faragha zuir mɨdorozir gumazir gavgavim aremegha gɨvazɨ, me bar moghɨra tintinibar are.
51 — ausente —
52 Ezɨ Israelia ko Judan gumaziba dagarvagha, men agɨntɨgha me mɨsozima me ariaghiri. Ezɨ Filistiabar kuaba tintinibar Saraimɨn nguibar ekiamɨn tuavim girav ikia ghua, Getɨn nguibar ekiam ko Ekronɨn nguibar ekiamɨn dɨvazimɨn tiar akabar tu.
52 Aí os soldados de Israel e de Judá correram atrás deles, gritando, e os perseguiram até a cidade de Gate e até os portões de Ecrom. Os filisteus caíram feridos pela estrada de Saaraim, até Gate e Ecrom.
53 Ezɨ Israelia men agɨntigha gɨvagha, uamategha ghua Filistiabar averpenibar men bizir me tegha areziba ini.
53 Os israelitas voltaram da perseguição aos filisteus e levaram as coisas do acampamento deles.
54 Ezɨ Devit Goliatɨn kuamɨn namnamɨn itir mɨdorozir biziba bar da inigha ghua uan averpenim gatɨ. Egha Goliatɨn dapanim inigha ghua Jerusalemɨn itir gumazamizibar akakaghasa, eghtɨ me fogh suam, a mɨdorozimɨn Goliat abɨragha gɨfa.
54 Davi pegou a cabeça de Golias e a levou para Jerusalém. Porém as armas de Golias ele guardou na sua própria barraca.
55 Sol garima, Devit ghua Goliat ko mɨsozima, ezɨ a kamaghɨn mɨdorozir gumazibar faragha zuir gumazir dapanim Apnerɨn azai, “Otarir igiar kam, a tinan otarim?”
55 Quando Saul viu Davi saindo para lutar com Golias, perguntou a Abner, o comandante do seu exército: — Abner, quem é aquele rapaz? — Meu senhor, juro pela sua vida que não sei! — respondeu Abner.
56 Kamagh amizɨ, Sol ghaze, “Nɨ mangɨ tintinibar gumazir igharazibar azangsɨgh, egh izɨ na mɨkemegh.”
56 — Então vá e procure saber! — disse Saul.
57 Ezɨ Devit Goliat mɨsoghezɨ an aremezɨ dughiamɨn gɨn, a uamategha Jerusalemɨn ghuzɨ, Apner a inigha Sol bagha ghu. Ezɨ Devit Goliatɨn dapanimɨn suiraghavɨra ikia Apner ko ghua Sol bato.
57 Assim, quando Davi voltou para o acampamento, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Davi ainda estava carregando a cabeça de Golias.
58 Ezɨ Sol an azara, “Otarir igiam, nɨ tinan otarim?”
58 Saul perguntou: — Rapaz, quem é você? — Sou filho do seu criado Jessé, da cidade de Belém! — respondeu Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.