1 Samuel 14
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NVI
1 Dughiar mam gɨvazɨma, Solɨn otarim Jonatan kamaghɨn uan mɨdorozir gumazir igiar, an mɨdorozir afuziba ko oramɨn suizimɨn mɨgɨa ghaze, “Ga vongɨn Filistiaba itir averpenibar mangam.” Egha Jonatan uan afeziam mɨkemezir puvatɨ.
1 Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu jovem escudeiro: "Vamos ao destacamento filisteu, do outro lado". Ele, porém, não contou isto a seu pai.
2 Dughiar kamɨn, Sol uan purirpenim Mikronɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn, temer pomigranetɨn povimɨn an ingarigha an iti, a Gibean boroghɨn iti. Ezɨ 600plan mɨdorozir gumaziba a ko iti.
2 Saul estava sentado debaixo de uma romãzeira na fronteira de Gibeá, em Migrom. Com ele estavam uns seiscentos soldados,
3 Ezɨ ofa gamir gumazim Ahiya, a ofa gamir gumazibar dapanimɨn korotiar azenan azuim atera, men tongɨn iti. Ahiya, a Ahitupɨn otarim, ezɨ Ahitup, a Ikabotɨn aveghbuam, egha aning Finiasɨn otarimning. Finias a Elin otarim, a fomɨra Silon, Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir gumazim. Ezɨ Jonatan ghugha gɨfa, ezɨ Solɨn mɨdorozir gumaziba kamaghɨn fozir puvatɨ, Jonatan ghu.
3 entre os quais Aías, que levava o colete sacerdotal. Ele era filho de Aitube, irmão de Icabode, filho de Finéias e neto de Eli, o sacerdote do Senhor em Siló. Ninguém sabia que Jônatas havia saído.
4 Jonatan uan namakam ko, Filistiaba averpenibar ingarizir tuavimɨn ghua, mɨghsɨamɨn itir akɨrir pumuningɨn tɨzimɨn itir tuavimɨn zui. Danganir kam, dagɨar davarir dafar pumuning iti, mam vongɨn itima, mam vongɨn iti. Ezɨ mamɨn ziam Boses, ezɨ igharazim Sene.
4 Em cada lado do desfiladeiro que Jônatas pretendia atravessar para chegar ao destacamento filisteu, havia um penhasco íngreme; um se chamava Bozez; o outro, Sené.
5 Dagɨar davarir mam notɨn amadaghan Mikmasɨn nguibar ekiamɨn itima, mam vongɨn sautɨn amadaghan Geban nguibar ekiamɨn iti.
5 Havia um penhasco ao norte, na direção de Micmás, e outro ao sul, na direção de Geba.
6 Ezɨ Jonatan dagɨar davarir danganir kamɨn otogha kamaghɨn uan namakam mɨgei, “Aria, ga vongɨn mangɨva Filistian Ikiavɨra Itir God gɨfozir puvatɨzir gumaziba, me uan mɨkarzir mogomebar iniba aghorir puvatɨ, ga me itir danganimɨn aven mangam. Ikiavɨra Itir God, ti gan akuraghtɨ, ga me abɨragham. Ikiavɨra Itir God mɨdorozimɨn apaniba abɨnasava, gumazir avɨribagh nɨghnɨzir puvatɨ. Ga uaningra deragham.”
6 E Jônatas disse a seu escudeiro: "Vamos ao destacamento daqueles incircuncisos. Talvez o Senhor aja em nosso favor, pois nada pode impedir o Senhor de salvar, seja com muitos ou com poucos".
7 Ezɨ an namakam kamaghɨn a ikaragha ghaze, “A dera. Nɨ tizim damusɨ nɨ purama a damu. Kɨ navir vamɨra nɨ ko iti.”
7 Disse seu escudeiro: "Faze tudo o que tiveres em mente; eu irei contigo".
8 Ezɨ Jonatan kamaghɨn a mɨgei, “Bar dera. Ga datɨrɨghɨn vongɨn mangɨva, uaning isɨ Filistiabar akaghtɨ, me gan ganam.
8 Jônatas disse: "Venha, vamos atravessar na direção dos soldados e deixaremos que nos avistem.
9 Eghtɨ me uarir mɨzuamsɨ ga mɨkɨmtɨ, ga danganir kamra tughɨv ikiam. Ga me bagh mangan kogham.
9 Se nos disserem: ‘Esperem aí até que cheguemos perto’, ficaremos onde estivermos e não avançaremos.
10 Egh me suam, ‘Gua izɨ,’ eghtɨ ga me bagh mangam. Ga arazir kamɨn ganigh fogh suam, Ikiavɨra Itir God, gan akuraghtɨ, ga me abɨnam.”
10 Mas, se disserem: ‘Subam até aqui’, subiremos, pois este será um sinal para nós de que o Senhor os entregou em nossas mãos".
11 Kamaghɨn amizɨ, aning uaning isa Filistiabar akazɨ, me aningɨn gani. Egha kamaghɨn mɨgei, “Ia munagh gan. Hibruian gumazir maba muna izi, me dagɨar torir me aven modibar aven ikegha, azenim giregha izi.”
11 Então os dois se deixaram ver pelo destacamento dos filisteus, que disseram: "Vejam, os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos".
12 Ezɨ Filistiabar mɨdorozir gumaziba, Jonatan uan namakam ko aningɨn dɨa ghaze, “Oi, gua kagh anang. E bizitam guan akakaghasa.”
12 E gritaram para Jônatas e seu escudeiro: "Subam até aqui e lhes daremos uma lição". Diante disso, Jônatas disse a seu escudeiro: "Siga-me; o Senhor os entregou nas mãos de Israel".
13 Egha Jonatan dagɨar davarir kurar kamɨn ghua uan dafarimningɨn ua bagha suigha, suemningɨn iruemɨn ghuanadi moghɨn an bɨra ghuavanadi, ezɨ an namakam kamaghɨra an gɨn ghuavanabo. Ezɨ Jonatan Filistian maba mɨsozima, me daighirima, an namakam an gɨn iza mɨdorozir sabamɨn me aghori me bar ariaghiri.
13 Jônatas escalou, usando as mãos e os pés, e o escudeiro foi logo atrás. Jônatas começou a derrubá-los, e seu escudeiro, logo atrás dele, os matava.
14 Ezɨ faragha otozir mɨdorozir kamɨn, Jonatan uan namakam ko 20plan gumazibav soghezɨ me ariaghire. Mɨdorozir kam, danganir dozir mamɨn oto.
14 Naquele primeiro ataque, Jônatas e seu escudeiro mataram cerca de vinte homens numa pequena área de terra.
15 Ezɨ Filistian mɨdorozir gumazir uan averpenibar itiba ko, mɨdorozir gumazir nguibabagh arua mɨsoziba ko, Filistian igharaziba bar, mɨdorozir eghaghanir kam baregha nɨgha bar atiatingi. Ezɨ mɨkɨmkɨzim nguazimɨn oto. Ezɨ Ikiavɨra Itir God Filistiabar nɨghnɨzibagh amizɨ da ikuvizɨ me tintinibar are.
15 Então caiu terror sobre todo o exército, tanto sobre os que estavam no acampamento e no campo, como sobre os que estavam nos destacamentos e até mesmo nas tropas de ataque. O chão tremeu e houve um pânico terrível.
16 Dughiar kamɨn, mɨdorozir gumazir Sol Gibean nguibar ekiamɨn ganasa mɨseveziba, me ghua saghon mar garima, Filistiabar gumaziba onganizɨ moghɨn tintinibar ivemaragha arui.
16 As sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim viram o exército filisteu se dispersando, correndo em todas as direções.
17 Me ghua Sol mɨkemezɨ, Sol nɨghnɨgha ghaze an mɨdorozir gumazitaba ti ghua Filistiabav soghama. Egha a kamaghɨn uan mɨdorozir gumazibav gɨa ghaze, “Ia mɨdorozir gumaziba dɨpon egh fogham te itir puvatɨ.” Ezɨ me kamaghɨn amigha fo, Jonatan ko an namakar an afuzim ko mɨdorozir biziba aterim itir puvatɨ.
17 Então Saul disse aos seus soldados: "Contem os soldados e vejam quem está faltando". Quando o fizeram, viram que Jônatas e seu escudeiro não estavam presentes.
18 Dughiar kamɨn, Godɨn Boksiam Gibean Israelia ko iti. Ezɨ Sol, ofa gamir gumazim Ahiya mɨkemeghtɨ, a mangɨ Boksiam inigh izam, eghtɨ me Godɨn ifongiam bagh an azangsɨgham.
18 Saul ordenou a Aías: "Traga a arca de Deus". Naquele tempo ela estava com os israelitas.
19 Sol ofa gamir gumazir kamɨn mɨgɨavɨra itima, Filistiaba pamtemɨn dia, tintinibar uan averpenibar ikia ivemaragha arui, mati gumazir onganiba. Ezɨ Sol me baregha ofa gamir gumazim mɨgɨa ghaze, “Markɨ. Nɨ Boksiam ategh e mɨsoghsɨ mangam.”
19 Enquanto Saul falava com o sacerdote, o tumulto no acampamento filisteu ia crescendo cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: "Não precisa trazer a arca".
20 Egha Sol uan mɨdorozir gumaziba ko dia ivemara ghua Filistiabav sosi. Me garima, Filistiaba bar onganigha tintinibar uan akar gumazibara mɨsosi.
20 Então Saul e todos os soldados se reuniram e foram para a batalha. Encontraram os filisteus em total confusão, ferindo uns aos outros com suas espadas.
21 Hibrun marazi faragha ghua Filistian mɨdorozir gumazibar akurvagha men tongɨn iti, egha uaghan men averpenibar iti. Me datɨrɨghɨn Filistiaba ategha Sol ko Jonatan bagha izegha, uan akar gumaziba Israelian akuragha mɨsosi.
21 Alguns hebreus que antes estavam do lado dos filisteus e que com eles tinham ido ao acampamento filisteu, passaram para o lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Israelian marazi, Efraimɨn mɨghsɨar dozibar muega iti, egha me kamaghɨn oraki, Filistiaba are. Kamaghɨn amizɨma me iza Sol ko Jonatanɨn akuragha Filistiabar agɨra.
22 Quando todos os israelitas que haviam se escondido nos montes de Efraim ouviram que os filisteus batiam em retirada, também entraram na batalha, perseguindo-os.
23 Me Filistiabar agɨragha ghua Betavenɨn nguibar ekiam gitagha sɨvagha ghu. Dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir God Israelian akurazɨ, me mɨdorozimɨn Filistiaba abɨni.
23 Assim o Senhor concedeu vitória a Israel naquele dia, e a batalha se espalhou para além de Bete-Áven.
24 Dughiar kamɨn Sol akar gavgavim Israelia mɨkeme. A kamaghɨn mɨgei, “Kɨ datɨrɨghɨra uan apanibar osɨmtɨziba ikaragh mɨzazim me gasam. Kamaghɨn amizɨ, ia datɨrɨghɨn daghetam aman kogh mangɨ guaratɨzimɨn tugh. Gumazitam daghetam ameghtɨ God a gasɨghasɨgham.” Kamaghɨn amizɨ, Israelian gumazitam daghetam amezir puvatɨgha, mɨtiriam bangɨn amɨragha gavgaviba puvatɨ.
24 Os homens de Israel estavam exaustos naquele dia, pois Saul havia lhes imposto um juramento, dizendo: "Maldito seja todo o que comer antes do anoitecer, antes que eu tenha me vingado de meus inimigos! " Por isso ninguém tinha comido nada.
25 Egha me ghua ruarir mamɨn otogha garima, hanin mɨkonir dafar mam nguazimɨn itima, hanin bar avɨrim an aven iti.
25 O exército inteiro entrou num bosque, onde havia mel no chão.
26 Me fo, Sol akar gavgavim me ganɨngizɨ me atiatigha, hanibar gara tam amezir puvatɨ.
26 Eles viram o mel escorrendo, contudo ninguém comeu pois temiam o juramento.
27 Ezɨ Jonatan kamaghɨn oraghizir puvatɨ, an afeziam daghebar aman uan mɨdorozir gumazibar anogoroke. Egha a suigha aruir aghorimɨn ruaghatevimɨn hani garugha aneme. An amegha gɨvagha zuamɨra ua gavgavim ini.
27 Jônatas, porém, não sabia do juramento que seu pai havia imposto ao exército de modo que estendeu a ponta da vara que tinha na mão e a molhou no favo de mel. Quando comeu seus olhos brilharam.
28 Ezɨ gumazir mam kamaghɨn Jonatan mɨgei, “Nɨn afeziam dughiar kamɨn daghebar aman en anogoroke, kamaghɨn amizɨ e mɨtiriam bangɨn amɨra. A pamtemɨn kamaghɨn e mɨgei, gumazitam daghetam ameghtɨ God a gasɨghasɨgham.”
28 Então um dos soldados lhe disse: "Seu pai impôs ao exército um juramento severo, dizendo: ‘Maldito seja todo o que comer hoje! ’ Por isso os homens estão exaustos".
29 Ezɨ Jonatan kamaghɨn gumazir kam mɨgei, “Nan afeziamɨn akar kam, osɨmtɨzim isa en nguazir kamɨn itir gumazibagh anɨngi. Ia nan gan. Kɨ hanin bar muziarim amegha ua gavgavim ini.
29 Jônatas disse: "Meu pai trouxe desgraça para nós. Veja como meus olhos brilham desde que provei um pouco deste mel.
30 E uan apaniba da inizir dagher kaba ameghai, egha gavgavim inighai. E Filistian mabav soke, egha e ti daghetaba amegha gavgavigha, Filistian bar avɨrir tabar mɨsueghai.”
30 Como teria sido bem melhor se os homens tivessem comido hoje um pouco do que tomaram dos seus inimigos. A matança de filisteus não teria sido ainda maior? "
31 Dughiar kamɨn, Israelia Mikmasɨn nguibar ekiamɨn apanibav sogha ghua, Aijalonɨn nguibar ekiamɨn tu. Kamaghɨn amizɨ, mɨtiriam bar puvɨra men azima me gavgaviba puvatɨ.
31 Naquele dia, depois de derrotarem os filisteus, desde Micmás até Aijalom, os israelitas estavam completamente exaustos.
32 Aruem iraghugha gɨvazɨma me ivemara ghua, sipsipba ko bulmakaun me uan apaniba da iniziba ini. Egha me zuamɨra pura nguazimɨn dav sueghava dar tuziba inigha ghuziba sara purama da api.
32 Eles então se lançaram sobre os despojos e pegaram ovelhas, bois e bezerros, e mataram-nos ali mesmo e comeram a carne com o sangue.
33 Ezɨ gumazir maba ghua kamaghɨn Sol mɨgei, “Nɨ oragh. Mɨdorozir gumaziba ghuziba itir asɨziba ame, me Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir kuram gami.”
33 E alguém disse a Saul: "Veja, os soldados estão pecando contra o Senhor, comendo carne com sangue". Ele disse: "Vocês foram infiéis. Rolem uma grande pedra até aqui.
34 Egh ia tintinibar mangɨ mɨdorozir gumazibav mɨkemeghtɨ, me bulmakauba ko sipsipba inigh izɨ. Egh me dagɨar kamɨn dav suegh, da tuegh kagh dar amam. Egh me ghuziba sara dar ameghan koghtɨ, arazir kamɨn me Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir kuram gamizir puvatɨ.” Kamaghɨn amizɨma, dɨmagarir kamnaghɨra, mɨdorozir gumaziba bulmakauba inigha iza danganir kamra dav soke.
34 Saiam entre os soldados e digam-lhes: ‘Cada um traga a mim seu boi ou sua ovelha, abatam-nos e comam a carne aqui. Não pequem contra o Senhor comendo carne com sangue’ ". Assim, cada um levou seu boi naquela noite e ali os abateram.
35 Ezɨ Sol dagɨar kamɨn Ikiavɨra Itir God bagha ofa gamir dakozimɨn ingari, kar ofa gamir dakozir, Sol bar faraghavɨra ingarizim.
35 Então, Saul edificou um altar para o Senhor; foi a primeira vez que fez isso.
36 Ezɨ Sol gɨn uan gumazibav gɨa ghaze, “Aria, e dɨmangan magɨrɨva, Filistiabar agɨragh me mɨsogh mangɨtɨ amɨnim tiragham. Egh e bar me mɨsueghtɨ me arɨghireghtɨ, e men biziba bar ada iniam.”
36 Saul disse ainda: "Desçamos atrás dos filisteus, à noite, e os saqueemos até o amanhecer, e não deixemos vivo nem um só deles". Eles responderam: "Faze o que achares melhor". O sacerdote, porém, disse: "Consultemos aqui a Deus".
37 Ezɨ Sol kamaghɨn Godɨn azara, “E mangɨ Filistiabav sogham o markiam? Nɨ en amamangatɨghɨva, en akuraghtɨ e me abɨnigham o?” Dughiar kamɨn God a ikarazir puvatɨ.
37 Então Saul perguntou a Deus: "Devo perseguir os filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel? " Mas naquele dia Deus não lhe respondeu.
38 Ezɨ Sol kamaghɨn Israelian gumazir dapanibav gei, “Ia izɨ. E uarira uarir buri fofogham, tina arazir kuram gamizɨ, Ikiavɨra Itir God en akam barazir puvatɨ.
38 Disse então Saul: "Venham cá, todos vocês que são líderes do exército, e descubramos que pecado foi cometido hoje.
39 Ikiavɨra Itir God zurara ikiava, Israelia en akurvasi, ezɨ an ziamɨn kɨ akar gavgavim gamua ghaze, gumazir manam arazir kurar kam gami an ovengam. Nan otarim Jonatan uaghan arazir kurar kam damigh, a uaghan ovengam.” Ezɨ gumazir kabar tongɨn gumazitam, an akam ikarazir puvatɨ. Bar puvatɨ.
39 Juro pelo nome do Senhor, o libertador de Israel, mesmo que seja meu filho Jônatas, ele morrerá". Mas ninguém disse uma só palavra.
40 Ezɨ Sol bar Israelia mɨgɨa ghaze, “Ia bar moghɨra vongɨn munagh tuifigh, eghtɨ kɨ uan otarim Jonatan ko ga vongɨn kagh tugham.”
40 Então disse Saul a todos os israelitas: "Fiquem vocês de um lado; eu e meu filho Jônatas ficaremos do outro". E eles responderam: "Faze o que achares melhor".
41 Ezɨ Sol kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn azara, a Israelian God, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ tizim bagha nan akaba ikarvazir puvatɨ? Ikiavɨra Itir God, nɨ Israelian God. Kɨ uabɨ, o nan otarim Jonatan arazir kurar kam damightɨ, nɨ ofa gamir gumazim damightɨ, a Godɨn ifongiam gɨfoghsɨ, mangɨ dagɨar kamningɨn tongɨn, dagɨar faragha itim inigh. Egh gumazir igharazitam arazir kurar kam damightɨ, nɨ ofa gamir gumazim damightɨ, a mangɨ dagɨar kamningɨn tongɨn dagɨar namba 2 inigh.” Ezɨ God a baregha ofa gamir gumazim gamizɨ, a dagɨar Sol ko Jonatanɨn ababanimɨn itim ini, ezɨ gumazamizir igharaziba puvatɨ.
41 E Saul orou ao Senhor, ao Deus de Israel: "Dá-me a resposta certa". A sorte caiu em Jônatas e Saul, e os soldados saíram livres.
42 Ezɨ Sol datɨrɨghɨn kamaghɨn mɨgei, “Ingangarir kamra, ia uam a damigh e ganika, tinara arazir kuram gami, Jonatan o kɨ uabɨ.” Ezɨ me kamaghɨn amizɨma dagɨam Jonatan ginaba.
42 Saul disse: "Tirem sortes entre mim e meu filho Jônatas". E Jônatas foi indicado.
43 Ezɨ Sol Jonatanɨn azara, “Nɨ tizim gami?”
43 Então Saul disse a Jônatas: "Diga-me o que você fez". E Jônatas lhe contou: "Eu provei um pouco de mel com a ponta de minha vara. Estou pronto para morrer".
44 Ezɨ Sol a mɨgɨa ghaze, “Are, nɨ aremegham. Nɨ aremeghan koghtɨ, kɨ Godɨn damazimɨn arazir kuram damigham, eghtɨ God na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
44 Saul disse: "Que Deus me castigue com todo rigor, caso você não morra, Jônatas! "
45 Ezɨ gumazamiziba kamaghɨn Sol mɨgei, “Nɨ oragh. Jonatan Israelia en akurazɨ, e mɨdorozir ekiar kam gafira. A ti aremegham, a? Bar puvatɨgham. E Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ bizir kuratamɨn a damuan markɨ. God an akurazɨ, a bizir kam gami.” Kamagh amizɨ, gumazamiziba ua Jonatan inizɨma, Sol a mɨsoghezɨ an aremezir puvatɨ.
45 Os soldados, porém, disseram a Saul: "Será que Jônatas, que trouxe esta grande libertação para Israel deve morrer? Nunca! Juramos pelo nome do Senhor, nem um só cabelo de sua cabeça cairá ao chão, pois ele fez isso hoje com o auxílio de Deus". Então os homens resgataram Jônatas, e ele não foi morto.
46 Bizir kamɨn gɨn, Sol ua Filistiabar agɨrazir puvatɨ. Ezɨ Filistiaba uamategha uan kantrin ghue.
46 E Saul parou de perseguir os filisteus, e eles voltaram para sua própria terra.
47 Sol Israelian atrivimɨn otogha gɨvagha, uan mɨdorozir gumaziba ko me Israelian apanir tintinimɨn danganibar itibav sosi. Me Moapia ko Amonia, Idomia ko Filistiaba ko Soban kantrin atrivibav sosi. Me mɨdorozibar zurara uan apaniba mɨzazim me gasa me abɨri.
47 Quando Saul assumiu o reinado sobre Israel, lutou contra os seus inimigos em redor: moabitas, amonitas, edomitas, os reis de Zobá e os filisteus. Para qualquer lado que fosse, infligia-lhes castigo.
48 Egha Sol uan mɨdorozir gumazibar naviba fema, me pamtemɨn mɨsogha uaghan Amalekia abɨni. Kamaghɨn amizɨ, men apaniba ua iza Israelia mɨsozir puvatɨ.
48 Lutou corajosamente e derrotou os amalequitas, libertando Israel das mãos daqueles que os saqueavam.
49 Ezɨ Solɨn otaribar kara, Jonatan, Isvi ko Malkisua. Ezɨ an guivimning, avenemebamɨn ziam, Merap, ezɨ an afumim Mikal.
49 Os filhos de Saul foram Jônatas, Isvi e Malquisua. O nome de sua filha mais velha era Merabe, e o da mais nova era Mical.
50 Ezɨ Solɨn amuimɨn ziam, Ahinoam a Ahimasɨn guivim. Ezɨ Solɨn mɨdorozir gumazir dapanim, an ziam Apner, a Nerɨn otarim. Ner a Solɨn afeziar dozim.
50 Sua mulher chamava-se Ainoã e era filha de Aimaás. O nome do comandante do exército de Saul era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Ezɨ Solɨn afeziam Kis. Ezɨ Kis ko Ner, aning Abielɨn otarimning.
51 Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52 Sol atrivimɨn itir dughiamɨn, an mɨdorozir gumaziba pamtemɨn Filistiabav sosi. Kamaghɨn amizɨ, a zurara gumazir gavgaviba buri. A gari, gumazir manam mɨdorozibar atiatir puvatɨ, an a inightɨma, an an mɨdorozir gumazimɨn otogham.
52 Houve guerra acirrada contra os filisteus durante todo o reinado de Saul. Por isso sempre que Saul conhecia um homem forte e corajoso, alistava-o no seu exército.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.