1 Samuel 14
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs NAA
1 Dughiar mam gɨvazɨma, Solɨn otarim Jonatan kamaghɨn uan mɨdorozir gumazir igiar, an mɨdorozir afuziba ko oramɨn suizimɨn mɨgɨa ghaze, “Ga vongɨn Filistiaba itir averpenibar mangam.” Egha Jonatan uan afeziam mɨkemezir puvatɨ.
1 Um dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao seu jovem escudeiro: — Venha, vamos até a guarnição dos filisteus, que está do outro lado. Porém ele não contou isso a seu pai.
2 Dughiar kamɨn, Sol uan purirpenim Mikronɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn, temer pomigranetɨn povimɨn an ingarigha an iti, a Gibean boroghɨn iti. Ezɨ 600plan mɨdorozir gumaziba a ko iti.
2 Saul se encontrava na extremidade de Gibeá, debaixo da romãzeira em Migrom. E o povo que estava com ele eram cerca de seiscentos homens.
3 Ezɨ ofa gamir gumazim Ahiya, a ofa gamir gumazibar dapanimɨn korotiar azenan azuim atera, men tongɨn iti. Ahiya, a Ahitupɨn otarim, ezɨ Ahitup, a Ikabotɨn aveghbuam, egha aning Finiasɨn otarimning. Finias a Elin otarim, a fomɨra Silon, Ikiavɨra Itir Godɨn ofa gamir gumazim. Ezɨ Jonatan ghugha gɨfa, ezɨ Solɨn mɨdorozir gumaziba kamaghɨn fozir puvatɨ, Jonatan ghu.
3 Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do Senhor em Siló, trazia a estola sacerdotal. O povo não sabia que Jônatas tinha ido.
4 Jonatan uan namakam ko, Filistiaba averpenibar ingarizir tuavimɨn ghua, mɨghsɨamɨn itir akɨrir pumuningɨn tɨzimɨn itir tuavimɨn zui. Danganir kam, dagɨar davarir dafar pumuning iti, mam vongɨn itima, mam vongɨn iti. Ezɨ mamɨn ziam Boses, ezɨ igharazim Sene.
4 Entre os desfiladeiros pelos quais Jônatas procurava passar à guarnição dos filisteus, havia um penhasco íngreme de um lado, e outro penhasco íngreme do outro lado. Um se chamava Bozez; o outro, Sené.
5 Dagɨar davarir mam notɨn amadaghan Mikmasɨn nguibar ekiamɨn itima, mam vongɨn sautɨn amadaghan Geban nguibar ekiamɨn iti.
5 Um deles se erguia ao norte, diante de Micmás; o outro, ao sul, diante de Geba.
6 Ezɨ Jonatan dagɨar davarir danganir kamɨn otogha kamaghɨn uan namakam mɨgei, “Aria, ga vongɨn mangɨva Filistian Ikiavɨra Itir God gɨfozir puvatɨzir gumaziba, me uan mɨkarzir mogomebar iniba aghorir puvatɨ, ga me itir danganimɨn aven mangam. Ikiavɨra Itir God, ti gan akuraghtɨ, ga me abɨragham. Ikiavɨra Itir God mɨdorozimɨn apaniba abɨnasava, gumazir avɨribagh nɨghnɨzir puvatɨ. Ga uaningra deragham.”
6 Jônatas disse ao seu escudeiro: — Venha, vamos até a guarnição desses incircuncisos. Talvez o
7 Ezɨ an namakam kamaghɨn a ikaragha ghaze, “A dera. Nɨ tizim damusɨ nɨ purama a damu. Kɨ navir vamɨra nɨ ko iti.”
7 Então o escudeiro disse: — Faça tudo o que estiver em seu coração. Eu estou com você e farei o que você decidir.
8 Ezɨ Jonatan kamaghɨn a mɨgei, “Bar dera. Ga datɨrɨghɨn vongɨn mangɨva, uaning isɨ Filistiabar akaghtɨ, me gan ganam.
8 Jônatas respondeu: — Então vamos atravessar na direção daqueles homens e deixar que eles nos vejam.
9 Eghtɨ me uarir mɨzuamsɨ ga mɨkɨmtɨ, ga danganir kamra tughɨv ikiam. Ga me bagh mangan kogham.
9 Se nos disserem assim: “Fiquem parados até que cheguemos perto de vocês”, então ficaremos onde estamos e não subiremos a eles.
10 Egh me suam, ‘Gua izɨ,’ eghtɨ ga me bagh mangam. Ga arazir kamɨn ganigh fogh suam, Ikiavɨra Itir God, gan akuraghtɨ, ga me abɨnam.”
10 Porém se disserem: “Subam até aqui”, então subiremos, pois o Senhor os entregou em nossas mãos. Isto nos servirá de sinal.
11 Kamaghɨn amizɨ, aning uaning isa Filistiabar akazɨ, me aningɨn gani. Egha kamaghɨn mɨgei, “Ia munagh gan. Hibruian gumazir maba muna izi, me dagɨar torir me aven modibar aven ikegha, azenim giregha izi.”
11 Quando os dois se deixaram ver pela guarnição dos filisteus, estes disseram: — Eis que os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos.
12 Ezɨ Filistiabar mɨdorozir gumaziba, Jonatan uan namakam ko aningɨn dɨa ghaze, “Oi, gua kagh anang. E bizitam guan akakaghasa.”
12 Os homens da guarnição disseram a Jônatas e ao seu escudeiro: — Subam até aqui e nós daremos uma lição em vocês. Então Jônatas disse ao escudeiro: — Venha atrás de mim, porque o
13 Egha Jonatan dagɨar davarir kurar kamɨn ghua uan dafarimningɨn ua bagha suigha, suemningɨn iruemɨn ghuanadi moghɨn an bɨra ghuavanadi, ezɨ an namakam kamaghɨra an gɨn ghuavanabo. Ezɨ Jonatan Filistian maba mɨsozima, me daighirima, an namakam an gɨn iza mɨdorozir sabamɨn me aghori me bar ariaghiri.
13 Então Jônatas subiu engatinhando, e o seu escudeiro foi atrás. Os filisteus caíram diante de Jônatas, e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14 Ezɨ faragha otozir mɨdorozir kamɨn, Jonatan uan namakam ko 20plan gumazibav soghezɨ me ariaghire. Mɨdorozir kam, danganir dozir mamɨn oto.
14 Neste primeiro ataque, Jônatas e o seu escudeiro mataram perto de vinte homens, numa pequena área de terra.
15 Ezɨ Filistian mɨdorozir gumazir uan averpenibar itiba ko, mɨdorozir gumazir nguibabagh arua mɨsoziba ko, Filistian igharaziba bar, mɨdorozir eghaghanir kam baregha nɨgha bar atiatingi. Ezɨ mɨkɨmkɨzim nguazimɨn oto. Ezɨ Ikiavɨra Itir God Filistiabar nɨghnɨzibagh amizɨ da ikuvizɨ me tintinibar are.
15 Houve grande espanto no arraial, no campo e entre todo o povo. Também a guarnição e os saqueadores tremeram, e até a terra tremeu. Foi um terror causado por Deus.
16 Dughiar kamɨn, mɨdorozir gumazir Sol Gibean nguibar ekiamɨn ganasa mɨseveziba, me ghua saghon mar garima, Filistiabar gumaziba onganizɨ moghɨn tintinibar ivemaragha arui.
16 Em Gibeá de Benjamim, as sentinelas de Saul olharam e eis que a multidão dos filisteus se dispersava, correndo uns para cá, outros para lá.
17 Me ghua Sol mɨkemezɨ, Sol nɨghnɨgha ghaze an mɨdorozir gumazitaba ti ghua Filistiabav soghama. Egha a kamaghɨn uan mɨdorozir gumazibav gɨa ghaze, “Ia mɨdorozir gumaziba dɨpon egh fogham te itir puvatɨ.” Ezɨ me kamaghɨn amigha fo, Jonatan ko an namakar an afuzim ko mɨdorozir biziba aterim itir puvatɨ.
17 Então Saul disse ao povo que estava com ele: — Contem os soldados e vejam quem é que saiu do acampamento. Contaram, e eis que nem Jônatas nem o seu escudeiro estavam ali.
18 Dughiar kamɨn, Godɨn Boksiam Gibean Israelia ko iti. Ezɨ Sol, ofa gamir gumazim Ahiya mɨkemeghtɨ, a mangɨ Boksiam inigh izam, eghtɨ me Godɨn ifongiam bagh an azangsɨgham.
18 Saul disse a Aías: — Traga aqui a arca de Deus. Isso porque, naquele dia, ela estava com os filhos de Israel.
19 Sol ofa gamir gumazir kamɨn mɨgɨavɨra itima, Filistiaba pamtemɨn dia, tintinibar uan averpenibar ikia ivemaragha arui, mati gumazir onganiba. Ezɨ Sol me baregha ofa gamir gumazim mɨgɨa ghaze, “Markɨ. Nɨ Boksiam ategh e mɨsoghsɨ mangam.”
19 Enquanto Saul falava ao sacerdote, o alvoroço que havia no arraial dos filisteus aumentava cada vez mais. Então Saul disse ao sacerdote: — Desista de trazer a arca.
20 Egha Sol uan mɨdorozir gumaziba ko dia ivemara ghua Filistiabav sosi. Me garima, Filistiaba bar onganigha tintinibar uan akar gumazibara mɨsosi.
20 Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e foram à batalha. E eis que a espada de um era contra o outro, e houve grande tumulto.
21 Hibrun marazi faragha ghua Filistian mɨdorozir gumazibar akurvagha men tongɨn iti, egha uaghan men averpenibar iti. Me datɨrɨghɨn Filistiaba ategha Sol ko Jonatan bagha izegha, uan akar gumaziba Israelian akuragha mɨsosi.
21 Também os hebreus que anteriormente haviam estado com os filisteus e que tinham ido com eles ao arraial, também estes se juntaram com os israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22 Israelian marazi, Efraimɨn mɨghsɨar dozibar muega iti, egha me kamaghɨn oraki, Filistiaba are. Kamaghɨn amizɨma me iza Sol ko Jonatanɨn akuragha Filistiabar agɨra.
22 Quando todos os homens de Israel que estavam escondidos na região montanhosa de Efraim ouviram que os filisteus estavam fugindo, também eles entraram na batalha e os perseguiram.
23 Me Filistiabar agɨragha ghua Betavenɨn nguibar ekiam gitagha sɨvagha ghu. Dughiar kamɨn Ikiavɨra Itir God Israelian akurazɨ, me mɨdorozimɨn Filistiaba abɨni.
23 Assim o Senhor livrou Israel naquele dia. E a batalha passou além de Bete-Áven.
24 Dughiar kamɨn Sol akar gavgavim Israelia mɨkeme. A kamaghɨn mɨgei, “Kɨ datɨrɨghɨra uan apanibar osɨmtɨziba ikaragh mɨzazim me gasam. Kamaghɨn amizɨ, ia datɨrɨghɨn daghetam aman kogh mangɨ guaratɨzimɨn tugh. Gumazitam daghetam ameghtɨ God a gasɨghasɨgham.” Kamaghɨn amizɨ, Israelian gumazitam daghetam amezir puvatɨgha, mɨtiriam bangɨn amɨragha gavgaviba puvatɨ.
24 Naquele dia os homens de Israel estavam angustiados, porque Saul havia levado o povo a fazer um juramento, dizendo: — Maldito o homem que comer algo antes de anoitecer, antes de eu me vingar dos meus inimigos. Por isso todo o povo se absteve de comer naquele dia.
25 Egha me ghua ruarir mamɨn otogha garima, hanin mɨkonir dafar mam nguazimɨn itima, hanin bar avɨrim an aven iti.
25 Todo o povo chegou a um bosque onde havia mel no chão.
26 Me fo, Sol akar gavgavim me ganɨngizɨ me atiatigha, hanibar gara tam amezir puvatɨ.
26 Quando o povo entrou no bosque, eis que o mel estava escorrendo. Mas ninguém provou do mel, porque o povo estava com medo do juramento.
27 Ezɨ Jonatan kamaghɨn oraghizir puvatɨ, an afeziam daghebar aman uan mɨdorozir gumazibar anogoroke. Egha a suigha aruir aghorimɨn ruaghatevimɨn hani garugha aneme. An amegha gɨvagha zuamɨra ua gavgavim ini.
27 Jônatas, porém, não sabia que o pai havia levado o povo a fazer aquele juramento. Por isso, estendeu a ponta da vara que tinha na mão, e a molhou no favo de mel. Quando comeu, os seus olhos voltaram a brilhar.
28 Ezɨ gumazir mam kamaghɨn Jonatan mɨgei, “Nɨn afeziam dughiar kamɨn daghebar aman en anogoroke, kamaghɨn amizɨ e mɨtiriam bangɨn amɨra. A pamtemɨn kamaghɨn e mɨgei, gumazitam daghetam ameghtɨ God a gasɨghasɨgham.”
28 Então alguém do meio do povo disse: — O seu pai levou o povo a jurar solenemente, dizendo: “Maldito o homem que comer algo no dia de hoje.” Por isso o povo está exausto.
29 Ezɨ Jonatan kamaghɨn gumazir kam mɨgei, “Nan afeziamɨn akar kam, osɨmtɨzim isa en nguazir kamɨn itir gumazibagh anɨngi. Ia nan gan. Kɨ hanin bar muziarim amegha ua gavgavim ini.
29 Então Jônatas disse: — Meu pai trouxe desastre sobre a terra. Vejam como os meus olhos brilham por ter eu provado um pouco deste mel.
30 E uan apaniba da inizir dagher kaba ameghai, egha gavgavim inighai. E Filistian mabav soke, egha e ti daghetaba amegha gavgavigha, Filistian bar avɨrir tabar mɨsueghai.”
30 Teria sido muito melhor se hoje o povo tivesse comido livremente do que encontrou entre os despojos de seus inimigos. A derrota dos filisteus teria sido bem maior!
31 Dughiar kamɨn, Israelia Mikmasɨn nguibar ekiamɨn apanibav sogha ghua, Aijalonɨn nguibar ekiamɨn tu. Kamaghɨn amizɨ, mɨtiriam bar puvɨra men azima me gavgaviba puvatɨ.
31 Naquele dia derrotaram os filisteus, desde Micmás até Aijalom. O povo estava muito exausto.
32 Aruem iraghugha gɨvazɨma me ivemara ghua, sipsipba ko bulmakaun me uan apaniba da iniziba ini. Egha me zuamɨra pura nguazimɨn dav sueghava dar tuziba inigha ghuziba sara purama da api.
32 Então, lançando-se sobre o despojo, pegaram ovelhas, bois e bezerros, e os mataram no chão, e comeram a carne com sangue.
33 Ezɨ gumazir maba ghua kamaghɨn Sol mɨgei, “Nɨ oragh. Mɨdorozir gumaziba ghuziba itir asɨziba ame, me Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir kuram gami.”
33 Foram contar isto a Saul, dizendo: — Eis que o povo está pecando contra o Saul gritou: — Traidores! Rolem para aqui uma grande pedra.
34 Egh ia tintinibar mangɨ mɨdorozir gumazibav mɨkemeghtɨ, me bulmakauba ko sipsipba inigh izɨ. Egh me dagɨar kamɨn dav suegh, da tuegh kagh dar amam. Egh me ghuziba sara dar ameghan koghtɨ, arazir kamɨn me Ikiavɨra Itir Godɨn damazimɨn arazir kuram gamizir puvatɨ.” Kamaghɨn amizɨma, dɨmagarir kamnaghɨra, mɨdorozir gumaziba bulmakauba inigha iza danganir kamra dav soke.
34 E Saul disse mais: — Espalhem-se entre o povo e digam a eles que cada um me traga o seu boi, a sua ovelha, e que os matem aqui, e então comam. E que não pequem contra o Então todo o povo trouxe, de noite, cada um o seu boi e o matou ali.
35 Ezɨ Sol dagɨar kamɨn Ikiavɨra Itir God bagha ofa gamir dakozimɨn ingari, kar ofa gamir dakozir, Sol bar faraghavɨra ingarizim.
35 E Saul edificou um altar ao Senhor . Foi o primeiro altar que lhe edificou.
36 Ezɨ Sol gɨn uan gumazibav gɨa ghaze, “Aria, e dɨmangan magɨrɨva, Filistiabar agɨragh me mɨsogh mangɨtɨ amɨnim tiragham. Egh e bar me mɨsueghtɨ me arɨghireghtɨ, e men biziba bar ada iniam.”
36 Então Saul disse: — Vamos descer esta noite no encalço dos filisteus. Vamos saqueá-los até o raiar do dia, e não deixemos que fique nem sequer um deles. Eles responderam: — Faça como achar melhor.
37 Ezɨ Sol kamaghɨn Godɨn azara, “E mangɨ Filistiabav sogham o markiam? Nɨ en amamangatɨghɨva, en akuraghtɨ e me abɨnigham o?” Dughiar kamɨn God a ikarazir puvatɨ.
37 Mas o sacerdote disse: — Vamos primeiro nos aproximar de Deus. Então Saul consultou a Deus, dizendo: — Devo descer no encalço dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel? Porém naquele dia Deus não lhe respondeu.
38 Ezɨ Sol kamaghɨn Israelian gumazir dapanibav gei, “Ia izɨ. E uarira uarir buri fofogham, tina arazir kuram gamizɨ, Ikiavɨra Itir God en akam barazir puvatɨ.
38 Então Saul disse: — Venham cá, todos os chefes do povo, e informem-se e descubram qual é o pecado que foi cometido hoje.
39 Ikiavɨra Itir God zurara ikiava, Israelia en akurvasi, ezɨ an ziamɨn kɨ akar gavgavim gamua ghaze, gumazir manam arazir kurar kam gami an ovengam. Nan otarim Jonatan uaghan arazir kurar kam damigh, a uaghan ovengam.” Ezɨ gumazir kabar tongɨn gumazitam, an akam ikarazir puvatɨ. Bar puvatɨ.
39 Porque tão certo como vive o Senhor , que salva Israel, ainda que o meu filho Jônatas seja o culpado, certamente morrerá. Porém ninguém de todo o povo lhe respondeu.
40 Ezɨ Sol bar Israelia mɨgɨa ghaze, “Ia bar moghɨra vongɨn munagh tuifigh, eghtɨ kɨ uan otarim Jonatan ko ga vongɨn kagh tugham.”
40 Então Saul disse a todo o Israel: — Fiquem vocês de um lado, e eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro. E o povo disse a Saul: — Faça como achar melhor.
41 Ezɨ Sol kamaghɨn Ikiavɨra Itir Godɨn azara, a Israelian God, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ tizim bagha nan akaba ikarvazir puvatɨ? Ikiavɨra Itir God, nɨ Israelian God. Kɨ uabɨ, o nan otarim Jonatan arazir kurar kam damightɨ, nɨ ofa gamir gumazim damightɨ, a Godɨn ifongiam gɨfoghsɨ, mangɨ dagɨar kamningɨn tongɨn, dagɨar faragha itim inigh. Egh gumazir igharazitam arazir kurar kam damightɨ, nɨ ofa gamir gumazim damightɨ, a mangɨ dagɨar kamningɨn tongɨn dagɨar namba 2 inigh.” Ezɨ God a baregha ofa gamir gumazim gamizɨ, a dagɨar Sol ko Jonatanɨn ababanimɨn itim ini, ezɨ gumazamizir igharaziba puvatɨ.
41 Então Saul falou ao Senhor , Deus de Israel: — Mostra a verdade. Então Jônatas e Saul foram indicados por sorteio, e o povo saiu livre.
42 Ezɨ Sol datɨrɨghɨn kamaghɨn mɨgei, “Ingangarir kamra, ia uam a damigh e ganika, tinara arazir kuram gami, Jonatan o kɨ uabɨ.” Ezɨ me kamaghɨn amizɨma dagɨam Jonatan ginaba.
42 Então Saul disse: — Lancem a sorte entre mim e Jônatas, meu filho. E Jônatas foi indicado.
43 Ezɨ Sol Jonatanɨn azara, “Nɨ tizim gami?”
43 Então Saul disse a Jônatas: — Diga-me o que foi que você fez. E Jônatas respondeu: — Eu apenas provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão. Eis-me aqui; estou pronto para morrer.
44 Ezɨ Sol a mɨgɨa ghaze, “Are, nɨ aremegham. Nɨ aremeghan koghtɨ, kɨ Godɨn damazimɨn arazir kuram damigham, eghtɨ God na mɨsueghtɨ kɨ aremegham.”
44 Então Saul disse: — Que Deus me castigue se você não for morto, Jônatas.
45 Ezɨ gumazamiziba kamaghɨn Sol mɨgei, “Nɨ oragh. Jonatan Israelia en akurazɨ, e mɨdorozir ekiar kam gafira. A ti aremegham, a? Bar puvatɨgham. E Ikiavɨra Itir Godɨn ziamɨn guizbangɨra nɨ mɨgei, nɨ bizir kuratamɨn a damuan markɨ. God an akurazɨ, a bizir kam gami.” Kamagh amizɨ, gumazamiziba ua Jonatan inizɨma, Sol a mɨsoghezɨ an aremezir puvatɨ.
45 Porém o povo disse a Saul: — Como é que Jônatas pode ser morto, ele que efetuou tamanha salvação em Israel? Nada disso! Tão certo como vive o Assim o povo salvou Jônatas, para que não morresse.
46 Bizir kamɨn gɨn, Sol ua Filistiabar agɨrazir puvatɨ. Ezɨ Filistiaba uamategha uan kantrin ghue.
46 E Saul deixou de perseguir os filisteus, e estes voltaram para a sua terra.
47 Sol Israelian atrivimɨn otogha gɨvagha, uan mɨdorozir gumaziba ko me Israelian apanir tintinimɨn danganibar itibav sosi. Me Moapia ko Amonia, Idomia ko Filistiaba ko Soban kantrin atrivibav sosi. Me mɨdorozibar zurara uan apaniba mɨzazim me gasa me abɨri.
47 Quando assumiu o reinado de Israel, Saul lutou contra todos os seus inimigos ao redor: contra Moabe, os filhos de Amom e Edom; contra os reis de Zobá e os filisteus; e, para onde quer que se voltava, era vitorioso.
48 Egha Sol uan mɨdorozir gumazibar naviba fema, me pamtemɨn mɨsogha uaghan Amalekia abɨni. Kamaghɨn amizɨ, men apaniba ua iza Israelia mɨsozir puvatɨ.
48 Lutou com coragem, derrotando os amalequitas e libertando Israel das mãos dos que o saqueavam.
49 Ezɨ Solɨn otaribar kara, Jonatan, Isvi ko Malkisua. Ezɨ an guivimning, avenemebamɨn ziam, Merap, ezɨ an afumim Mikal.
49 Os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua. Os nomes de suas duas filhas eram Merabe, a mais velha, e Mical, a mais nova.
50 Ezɨ Solɨn amuimɨn ziam, Ahinoam a Ahimasɨn guivim. Ezɨ Solɨn mɨdorozir gumazir dapanim, an ziam Apner, a Nerɨn otarim. Ner a Solɨn afeziar dozim.
50 A mulher de Saul se chamava Ainoã, filha de Aimaás. O nome do general do seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51 Ezɨ Solɨn afeziam Kis. Ezɨ Kis ko Ner, aning Abielɨn otarimning.
51 Quis era pai de Saul; e Ner, pai de Abner, era filho de Abiel.
52 Sol atrivimɨn itir dughiamɨn, an mɨdorozir gumaziba pamtemɨn Filistiabav sosi. Kamaghɨn amizɨ, a zurara gumazir gavgaviba buri. A gari, gumazir manam mɨdorozibar atiatir puvatɨ, an a inightɨma, an an mɨdorozir gumazimɨn otogham.
52 Durante todo o reinado de Saul, houve forte guerra contra os filisteus. Por isso, sempre que via um homem forte e valente, Saul o agregava a si.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.