1 Reis 17
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs BKJ
1 Akam inigha izir gumazir mam, Elaija, a Gileatɨn Distrighɨn itir nguibar ekiam Tisben gumazim. Dughiar mamɨn, a iza Atrivim Ahap batogha kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Kɨ Godɨn ingangarir gumazim. Ikiavɨra Itir God, Israelian Godɨn bar zurara itim, kɨ an ziamɨn, guizbangɨra nɨ mɨgei: Amoziba ko dɨmagarimɨn ghuariamɨn dɨpaba azenir tabar nguazim giran kogham. Egh kamaghɨra ikɨ mangɨtɨ azenir taba gɨvagham. Egh kamaghɨra ikɨ mangɨtɨ, kɨ mɨkemeghtɨ, amozim ua izam.”
1 E Elias, o tisbita, que era dos habitantes de Gileade, disse a Acabe: Como vive o SENHOR Deus de Israel, diante do qual me ponho de pé, não haverá orvalho, nem chuva nestes anos, senão segundo a minha palavra.
2 Ezɨ Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Elaija mɨgei,
2 E a palavra do SENHOR veio a ele, dizendo:
3 “Nɨ danganir kam ategh, Jordanɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn mangɨ, Keritɨn Daghurimɨn boroghɨn uabɨ modogh ikɨ.
3 Vai-te daqui, e vira-te para o oriente, e te ocultes junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 Egh nɨ daghurir kamɨn dɨpabar amɨ. Kɨ kuarazir kotkotbav kemegha gɨfa, eghtɨ me nɨ bagh dagheba inigh izam.”
4 E será, que tu beberás do ribeiro; e tenho ordenado aos corvos que te alimentem ali.
5 Ezɨ Elaija Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gɨn ghua, Jordanɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn Keritɨn Daghurimɨn boroghɨn iti.
5 Assim, ele se foi e fez segundo a palavra do SENHOR; porque foi e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 A dɨpar kam apa itima, kuarazir kotkotba mɨzaraziba ko guaratɨzibar, a bagha bretba ko asɨziba isa izi, ezɨ a dapi.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, e pão e carne ao anoitecer; e ele bebia do ribeiro.
7 Ezɨ dughiar mabar kantri Israelɨn amoziba puvatɨ, ezɨ daghurir dɨpar kam uaghan dake.
7 E sucedeu, depois de um tempo, que o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Keritɨn Daghurim dakegha gɨvazɨ, Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Elaija mɨgei,
8 E a palavra do SENHOR veio até ele, dizendo:
9 “Nɨ dɨkavigh Saidonɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn itir nguibar mam Sarefatɨn mangɨ, egh kagh daperagh ikɨ. Nɨ oragh, nguibar kamɨn, amizir mam iti, an pam areme. Kɨ, dagheba nɨ danɨngɨva egh nɨn gan nɨn akurvaghasa, kɨ amizir kam amɨsevegha a mɨkeme.”
9 Levanta-te, vai-te a Sarepta, a qual pertence a Sidom, e habita ali; eis que tenho ordenado uma viúva que te sustente.
10 Ezɨ Elaija dɨkavigha Sarefatɨn nguibamɨn ghu. A ghua nguibar kamɨn dɨvazimɨn tiar akamɨn otogha garima, amizir pam aremezir mam dazibagh eghufi. Ezɨ an amizimɨn diagha an azaragha ghaze, “Ga uaning, kɨ dɨpatam amasa. Nɨ na bagh dɨpatam mɨnemɨn a tuigh a inigh izɨ.”
10 Assim, ele se levantou e se foi a Sarepta. E, quando chegou ao portão da cidade, eis que a viúva estava lá juntando gravetos; e ele a chamou, e disse: Retira para mim, rogo-te, um pouco de água em um vaso, para que eu possa beber.
11 Ezɨ amizim Elaijan akam baregha dɨpam iniasa zuima, a uam an diagha ghaze, “Noki, nɨ na bagh bretɨn otevitam sara inigh izɨ.”
11 E enquanto ela estava indo retirá-lo, ele a chamou, e disse: Traz-me, rogo-te, um bocado de pão em tua mão.
12 Ezɨ amizim a ikaragha ghaze, “Ikiavɨra Itir God, nɨn Godɨn ikia mamaghɨra itim, a nan gari. An ziamɨn, kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ bretba puvatɨ. Plauan bar muziarimra, a nguazir mɨnemɨn iti, ezɨ olivɨn borer muziarim, uan mɨsevimɨn iti. Kɨ datɨrɨghɨn plauan muziarim tuasa daziba akumakui, egh da inigh uan dɨpenimɨn mangɨgh a tuam. Kɨ uan otarim ko, ga aneramegh gɨvaghtɨ, dagheba ua puvatɨgham. Mar ga ovengsɨvɨra mɨzuam ikiam.”
12 E ela disse: Vive o SENHOR teu Deus, nem um bolo tenho, senão um punhado de farinha em uma barrica, e um pouco de azeite em um cântaro; e, eis que estou ajuntando dois gravetos, para que eu possa entrar e prepará-lo para mim e para o meu filho, para que possamos disso comer, e morrer.
13 Ezɨ Elaija a mɨgɨa ghaze, “Nɨ mamaghɨn nɨghnigh atiatingan markɨ. Nɨ uan dɨpenimɨn mangɨ, nɨ mɨkemezɨ moghɨra damu. Egh, nɨ faragh plauan muziarir tam ko borem inigh egh bretɨn muziarim tuagh a inigh izɨ na danɨngigh, egh nɨ gɨn uan otarim ko gua uaning bagh damu.
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai e faz tu como disseste; porém, disto faz primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo, e depois faz para ti e para o teu filho.
14 Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, a kamaghɨn mɨgɨa ghaze: Nɨn plauan muziarim ko borer muziarim ikɨvɨra ikɨtɨ, Ikiavɨra Itir God uam amozim amadaghtɨ a ua nguazim gizam.”
14 Porque assim diz o SENHOR Deus de Israel: A barrica de farinha não se consumirá, tampouco do cântaro de azeite faltará, até o dia em que o SENHOR enviar chuva sobre a terra.
15 Ezɨ a dɨpenimɨn ghugha Elaija a mɨkemezɨ moghɨram ami. Egha amizir odiarir kam uan adarazi ko Elaija, me dughiabar damamin dagheba zurara izɨvagha mamaghɨra iti.
15 E ela foi e fez segundo o dizer de Elias; comeram ele, e ela e a sua casa muitos dias.
16 Ikiavɨra Itir God, akam Elaija ganɨngizɨ, a mɨkemezɨ moghɨn, an plauan mɨnem ko borer mɨsevimɨn itim gɨvazir puvatɨ.
16 E a barrica de farinha não se consumia, tampouco do cântaro de azeite faltava, segundo a palavra do SENHOR, a qual ele falou por Elias.
17 Dughiar maba gɨvazɨ, dɨpenir kamɨn ghuamizimɨn otarim arei. An arɨmariam ghua bar ekevezɨma an areme.
17 E sucedeu, depois destas coisas, que o filho da mulher, da senhora da casa, caiu enfermo; e a sua enfermidade era mui grave, até que nele não restou mais fôlego.
18 Ezɨ amizim Elaija mɨgɨa ghaze, “Nɨ Godɨn ingangarir gumazim, nɨ manmaghsua arazir kamɨn na gami? Nɨ ti kagh izegha nan arazir kuraba isa Godɨn damazim gatɨ, ezɨ bizir kam bangɨn nan otarim areme.”
18 E ela disse a Elias: O que tenho que fazer contigo, ó tu, homem de Deus? Vieste até mim para chamar à lembrança o meu pecado, e para matar o meu filho?
19 Ezɨ Elaija a ikaragha ghaze, “Nɨ otarim inigh izɨ na danɨngigh.” Egha Elaija otarimɨn kuam amebamɨn dafarimningɨn a inigha, a firagha dɨpenimɨn pɨn itir ghuriamɨn ghuavanabogha uan dakozimɨn anetɨ.
19 E ele lhe disse: Dá-me o teu filho. E ela o retirou do seu seio, e o fez subir para um sótão, onde ele habitava, e o deitou sobre a sua própria cama.
20 Egha a pamten Ikiavɨra Itir Godɨn diagha ghaze, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ nan God. Amizir odiarir kam uan dɨpenim nan taghizɨ, kɨ a ko iti. Ezɨ nɨ manmaghsua osɨmtɨzir ekiar kam amizir kam gatɨgha, an otarim gamizɨ, an areme?”
20 E ele clamou ao SENHOR, e disse: Ó SENHOR, meu Deus; tu trouxeste também o mal sobre a viúva com quem me hospedo, ao matares o seu filho?
21 Egha Elaija dughiar 3plan uabɨ amɨnegha otarim gisɨn irɨghav ikia, kamaghɨn Godɨn dia a mɨgɨa ghaze, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ nan God, nɨ otarir kam damightɨ, a ua dɨkavigh angamɨra ikɨ.”
21 E ele estendeu-se sobre a criança três vezes, e clamou ao SENHOR, e disse: Ó SENHOR, meu Deus, suplico-te que permitas que a alma desta criança retorne novamente a ela.
22 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Elaijan dɨmdiam baregha otarim gamizɨ a ua dɨkavigha angamɨra iti.
22 E o SENHOR ouviu a voz de Elias; e a alma da criança voltou a entrar nela, e ela reviveu.
23 Ezɨ Elaija akui naghɨn pɨn, otarim fegha a firagha izaghira an amebam ganɨga, kamaghɨn an amebam mɨgei, “Nɨ gan. Nɨn otarim ua dɨkavigha angamɨra iti.”
23 E Elias tomou a criança, e a fez descer da câmara para dentro da casa, e a entregou à sua mãe; e Elias disse: Vê que o teu filho vive.
24 Ezɨ amebam a ikaragha ghaze, “Bar guizbangɨra, kɨ datɨrɨghɨn fo, nɨ Godɨn ingangarir gumazim. Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn akar nɨn akatorimɨn otiviba, da bar guizbangɨra.”
24 E a mulher disse a Elias: Agora, por isto eu sei que tu és um homem de Deus, e que a palavra do SENHOR na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.