1 Reis 17
Godɨn Eghaghanim: Akar Gavgavir Dɨkɨrɨzir Ghurim ko Igiam (MSY2020) vs ARIB
1 Akam inigha izir gumazir mam, Elaija, a Gileatɨn Distrighɨn itir nguibar ekiam Tisben gumazim. Dughiar mamɨn, a iza Atrivim Ahap batogha kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Kɨ Godɨn ingangarir gumazim. Ikiavɨra Itir God, Israelian Godɨn bar zurara itim, kɨ an ziamɨn, guizbangɨra nɨ mɨgei: Amoziba ko dɨmagarimɨn ghuariamɨn dɨpaba azenir tabar nguazim giran kogham. Egh kamaghɨra ikɨ mangɨtɨ azenir taba gɨvagham. Egh kamaghɨra ikɨ mangɨtɨ, kɨ mɨkemeghtɨ, amozim ua izam.”
1 Então Elias, o tisbita, que habitava em Gileade, disse a Acabe: Vive o Senhor, Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não haverá orvalho nem chuva, senão segundo a minha palavra.
2 Ezɨ Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Elaija mɨgei,
2 Depois veio a Elias a palavra do Senhor, dizendo:
3 “Nɨ danganir kam ategh, Jordanɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn mangɨ, Keritɨn Daghurimɨn boroghɨn uabɨ modogh ikɨ.
3 Retira-te daqui, vai para a banda de oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
4 Egh nɨ daghurir kamɨn dɨpabar amɨ. Kɨ kuarazir kotkotbav kemegha gɨfa, eghtɨ me nɨ bagh dagheba inigh izam.”
4 Beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Ezɨ Elaija Ikiavɨra Itir Godɨn akamɨn gɨn ghua, Jordanɨn Fanemɨn aruem anadi naghɨn Keritɨn Daghurimɨn boroghɨn iti.
5 Partiu, pois, e fez conforme a palavra do Senhor; foi habitar junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
6 A dɨpar kam apa itima, kuarazir kotkotba mɨzaraziba ko guaratɨzibar, a bagha bretba ko asɨziba isa izi, ezɨ a dapi.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, como também pão e carne à tarde; e ele bebia do ribeiro.
7 Ezɨ dughiar mabar kantri Israelɨn amoziba puvatɨ, ezɨ daghurir dɨpar kam uaghan dake.
7 Mas, decorridos alguns dias, o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Keritɨn Daghurim dakegha gɨvazɨ, Ikiavɨra Itir God kamaghɨn Elaija mɨgei,
8 Veio-lhe então a palavra do Senhor, dizendo:
9 “Nɨ dɨkavigh Saidonɨn nguibar ekiamɨn boroghɨn itir nguibar mam Sarefatɨn mangɨ, egh kagh daperagh ikɨ. Nɨ oragh, nguibar kamɨn, amizir mam iti, an pam areme. Kɨ, dagheba nɨ danɨngɨva egh nɨn gan nɨn akurvaghasa, kɨ amizir kam amɨsevegha a mɨkeme.”
9 Levanta-te, vai para Sarepta, que pertence a Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei a uma mulher viúva ali que te sustente.
10 Ezɨ Elaija dɨkavigha Sarefatɨn nguibamɨn ghu. A ghua nguibar kamɨn dɨvazimɨn tiar akamɨn otogha garima, amizir pam aremezir mam dazibagh eghufi. Ezɨ an amizimɨn diagha an azaragha ghaze, “Ga uaning, kɨ dɨpatam amasa. Nɨ na bagh dɨpatam mɨnemɨn a tuigh a inigh izɨ.”
10 Levantou-se, pois, e foi para Sarepta. Chegando ele à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, num vaso um pouco d'água, para eu beber.
11 Ezɨ amizim Elaijan akam baregha dɨpam iniasa zuima, a uam an diagha ghaze, “Noki, nɨ na bagh bretɨn otevitam sara inigh izɨ.”
11 Quando ela ia buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me também um bocado de pão contigo.
12 Ezɨ amizim a ikaragha ghaze, “Ikiavɨra Itir God, nɨn Godɨn ikia mamaghɨra itim, a nan gari. An ziamɨn, kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ bretba puvatɨ. Plauan bar muziarimra, a nguazir mɨnemɨn iti, ezɨ olivɨn borer muziarim, uan mɨsevimɨn iti. Kɨ datɨrɨghɨn plauan muziarim tuasa daziba akumakui, egh da inigh uan dɨpenimɨn mangɨgh a tuam. Kɨ uan otarim ko, ga aneramegh gɨvaghtɨ, dagheba ua puvatɨgham. Mar ga ovengsɨvɨra mɨzuam ikiam.”
12 Ela, porém, respondeu: Vive o Senhor teu Deus, que não tenho nem um bolo, senão somente um punhado de farinha na vasilha, e um pouco de azeite na botija; e eis que estou apanhando uns dois gravetos, para ir prepará-lo para mim e para meu filho, a fim de que o comamos, e morramos.
13 Ezɨ Elaija a mɨgɨa ghaze, “Nɨ mamaghɨn nɨghnigh atiatingan markɨ. Nɨ uan dɨpenimɨn mangɨ, nɨ mɨkemezɨ moghɨra damu. Egh, nɨ faragh plauan muziarir tam ko borem inigh egh bretɨn muziarim tuagh a inigh izɨ na danɨngigh, egh nɨ gɨn uan otarim ko gua uaning bagh damu.
13 Ao que lhe disse Elias: Não temas; vai, faze como disseste; porém, faze disso primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo aqui; depois o farás para ti e para teu filho.
14 Guizbangɨra, Ikiavɨra Itir God, a Israelian God, a kamaghɨn mɨgɨa ghaze: Nɨn plauan muziarim ko borer muziarim ikɨvɨra ikɨtɨ, Ikiavɨra Itir God uam amozim amadaghtɨ a ua nguazim gizam.”
14 Pois assim diz o Senhor Deus de Israel: A farinha da vasilha não se acabará, e o azeite da botija não faltará, até o dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Ezɨ a dɨpenimɨn ghugha Elaija a mɨkemezɨ moghɨram ami. Egha amizir odiarir kam uan adarazi ko Elaija, me dughiabar damamin dagheba zurara izɨvagha mamaghɨra iti.
15 Ela foi e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeram, ele, e ela e a sua casa, durante muitos dias.
16 Ikiavɨra Itir God, akam Elaija ganɨngizɨ, a mɨkemezɨ moghɨn, an plauan mɨnem ko borer mɨsevimɨn itim gɨvazir puvatɨ.
16 Da vasilha a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou, conforme a palavra do Senhor, que ele falara por intermédio de Elias.
17 Dughiar maba gɨvazɨ, dɨpenir kamɨn ghuamizimɨn otarim arei. An arɨmariam ghua bar ekevezɨma an areme.
17 Depois destas coisas aconteceu adoecer o filho desta mulher, dona da casa; e a sua doença se agravou tanto, que nele não ficou mais fôlego.
18 Ezɨ amizim Elaija mɨgɨa ghaze, “Nɨ Godɨn ingangarir gumazim, nɨ manmaghsua arazir kamɨn na gami? Nɨ ti kagh izegha nan arazir kuraba isa Godɨn damazim gatɨ, ezɨ bizir kam bangɨn nan otarim areme.”
18 Então disse ela a Elias: Que tenho eu contigo, ó homem de Deus? Vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniqüidade, e matares meu filho?
19 Ezɨ Elaija a ikaragha ghaze, “Nɨ otarim inigh izɨ na danɨngigh.” Egha Elaija otarimɨn kuam amebamɨn dafarimningɨn a inigha, a firagha dɨpenimɨn pɨn itir ghuriamɨn ghuavanabogha uan dakozimɨn anetɨ.
19 Respondeu-lhe ele: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama.
20 Egha a pamten Ikiavɨra Itir Godɨn diagha ghaze, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ nan God. Amizir odiarir kam uan dɨpenim nan taghizɨ, kɨ a ko iti. Ezɨ nɨ manmaghsua osɨmtɨzir ekiar kam amizir kam gatɨgha, an otarim gamizɨ, an areme?”
20 E, clamando ao Senhor, disse: Ó Senhor meu Deus, até sobre esta viúva, que me hospeda, trouxeste o mal, matando-lhe o filho?
21 Egha Elaija dughiar 3plan uabɨ amɨnegha otarim gisɨn irɨghav ikia, kamaghɨn Godɨn dia a mɨgɨa ghaze, “O Ikiavɨra Itir God, nɨ nan God, nɨ otarir kam damightɨ, a ua dɨkavigh angamɨra ikɨ.”
21 Então se estendeu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor, dizendo: Ó Senhor meu Deus, faze que a vida deste menino torne a entrar nele.
22 Ezɨ Ikiavɨra Itir God, Elaijan dɨmdiam baregha otarim gamizɨ a ua dɨkavigha angamɨra iti.
22 O Senhor ouviu a voz de Elias, e a vida do menino tornou a entrar nele, e ele reviveu.
23 Ezɨ Elaija akui naghɨn pɨn, otarim fegha a firagha izaghira an amebam ganɨga, kamaghɨn an amebam mɨgei, “Nɨ gan. Nɨn otarim ua dɨkavigha angamɨra iti.”
23 E Elias tomou o menino, trouxe-o do quarto à casa, e o entregou a sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive:
24 Ezɨ amebam a ikaragha ghaze, “Bar guizbangɨra, kɨ datɨrɨghɨn fo, nɨ Godɨn ingangarir gumazim. Ezɨ Ikiavɨra Itir Godɨn akar nɨn akatorimɨn otiviba, da bar guizbangɨra.”
24 Então a mulher disse a Elias: Agora sei que tu és homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.