Tiago 5
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARIB
1 Ezɨ datɨrɨghɨn, bizir avɨriba itir gumaziba, kɨ akam ia mɨkɨmasa ifonge. Ia oragh! Ia osɨmtɨzir ekiar ia bativamibagh nɨghnɨgh, egh ia pamtem dɨmɨva arang ikɨ.
1 E agora, vós ricos, chorai e pranteai, por causa das desgraças que vos sobrevirão.
2 Ian bizir aghuiba da bar kuvigham. Eghtɨ ian korotiaba barareba dar ghoregham.
2 As vossas riquezas estão apodrecidas, e as vossas vestes estão roídas pela traça.
3 Eghtɨ ian gol ko silvaba bar mɨghovegham, eghtɨ mɨzɨrɨzir kam ian arazir kurabar amightɨ da azenim giregham. Eghtɨ mɨzɨrɨzir kam avimɨn mɨn ian mɨkarzibar isiam. Ekiam izamin dughiam bar roghɨra izi, ezɨ ia pura biziba ko dagɨaba akuvazɨma da iti.
3 O vosso ouro e a vossa prata estão enferrujados; e a sua ferrugem dará testemunho contra vós, e devorará as vossas carnes como fogo. Entesourastes para os últimos dias.
4 Ia deravɨra oragh, ingangarir gumaziba ian azenibar dagheba isi, ezɨ ia me gifaragha egha men ivezir mabar anogoroke. Ezɨ ingangarir gumazir kaba me uan ivezibagh nɨghnɨgha egha Godɨn dɨa ghaze, a ian arazir kuraba ikarvagham. Ezɨ ingangarir gumazibar dɨmdiam, Ekiar Bar Gavgavim Itim, a baraki.
4 Eis que o salário que fraudulentamente retivestes aos trabalhadores que ceifaram os vossos campos clama, e os clamores dos ceifeiros têm chegado aos ouvidos do Senhor dos exércitos.
5 Ezɨ dughiar ia nguazir kamɨn itim, ia bizir aghuir avɨriba isava egha ia bar akuegha iti. Egha ia dagher avɨriba apava bar ekefe. Ezɨ God ia mɨsoghtɨ ia arɨmɨghɨramin dughiam, an otogha gɨfa.
5 Deliciosamente vivestes sobre a terra, e vos deleitastes; cevastes os vossos corações no dia da matança.
6 Ia gumazir aghuibar kotim gamigha egha me mɨsoghezɨma me ariaghɨre. Ezɨ me ian gavgavim munamadir puvatɨ, egha ia ikarvagha ia mɨsoghezir puvatɨ.
6 Condenastes e matastes o justo; ele não vos resiste.
7 Kamaghɨn amizɨma, nan adarasi, ia tuivigh gavgavigh osɨmtɨziba aterɨva egh Ekiam mɨzuamtɨ a ua izam. Ia fo, gumazir azenim itim, a dagher aghuiba an azenimɨn aghungasa an adav zuai. Egha a gavgavim uan navim ganɨga egha aghumra ikiava amozim ko aruem mɨzuai, aning uan ingangarim faragh a damuam. Eghtɨ a gɨn dagheba iniam.
7 Portanto, irmãos, sede pacientes até a vinda do Senhor. Eis que o lavrador espera o precioso fruto da terra, aguardando-o com paciência, até que receba as primeiras e as últimas chuvas.
8 Ezɨ ia uaghan gavgavim uan navibar anɨngɨva egh aghumra ikɨva egh osɨmtɨzir ia bativim ater. Ia fo, Ekiam Izamin Dughiam a bar roghɨra ize. Kamaghɨn amizɨma ia tuivigh gavgavigh ikɨ.
8 Sede vós também pacientes; fortalecei os vossos corações, porque a vinda do Senhor está próxima.
9 Nan adarasi, ia Godɨn gumazamizir igharazibar atarɨva egh akɨribar me mɨkɨman markɨ. Ia fo, ia kamaghɨn damutɨma, God jasɨn mɨn otoghɨva ian arazir kuraba tuisɨgham. Ia oragh, jasɨn kam a tiar akamɨn tughav iti!
9 Não vos queixeis, irmãos, uns dos outros, para que não sejais julgados. Eis que o juiz está à porta.
10 Nan adarasi, ia fomɨra Godɨn akam inigha izir gumazir Ekiamɨn ziamɨn akam akuniziba, ia me gɨnɨghnɨgh. Apaniba arazir kurabar me gami, ezɨ me tuivigha gavgavigha osɨmtɨzir kam ateri. Ia men arazir kam inigh, egh men gɨn mangɨ.
10 Irmãos, tomai como exemplo de sofrimento e paciência os profetas que falaram em nome do Senhor.
11 Ia oragh. E ghaze, “Gumazir tuivigha gavgavigha osɨmtɨziba ateriba, me bar akuegha egha deravɨra iti.” Ia Jopɨn eghaghanim gɨfo, a tugha gavgavigha osɨmtɨzir a batoziba a bar da ateri. Ezɨ ia fo, Ekiam gɨn bar arazir aghuimɨn a gami. E bar fo, Ekiam en apangkuvavɨra iti, egha zurara bar deravɨra e gami.
11 Eis que chamamos bem-aventurados os que suportaram aflições. Ouvistes da paciência de Jó, e vistes o fim que o Senhor lhe deu, porque o Senhor é cheio de misericórdia e compaixão.
12 Nan adarasi, e damuamin bizir faragha zuim, a kamakɨn. Dughiar ia akar dɨkɨrɨzim damuamim, ia pura Godɨn Nguibamɨn ziam dɨponan markɨ, egh guizbangɨra darɨgh nguazim o bizir igharazim dɨponan markɨ. Egh ia pura suam, “Kɨ guizbangɨra bizir kam damuam.” Egh suam, “Kɨ guizbangɨra bizir kam damuan kogham.” Egh ia uan akamɨn gɨn mangɨ. Ia mɨkɨmɨva guizbangɨra pɨn dɨboroghtɨ, eghtɨ God ivezir kuram ia danigam.
12 Mas, sobretudo, meus irmãos, não jureis, nem pelo céu, nem pela terra, nem façais qualquer outro juramento; seja, porém, o vosso sim, sim, e o vosso não, não, para não cairdes em condenação.
13 Ezɨ ian tav ti osɨmtɨzim ateri? Kamaghɨn a God ko mɨkɨm. Ezɨ ian tav ti bar akonge? An Ekiamɨn ziam fer ighiabar amu.
13 Está aflito alguém entre vós? Ore. Está alguém contente? Cante louvores.
14 Ezɨ ian tav ti arei? A Kraisɨn adarazir gumazir dapanibar diaghtɨma, me izɨ, a bagh God ko mɨkɨmɨva, egh Ekiamɨn ziamɨn me borem an mɨkarzim gingegh.
14 Está doente algum de vós? Chame os anciãos da igreja, e estes orem sobre ele, ungido-o com óleo em nome do Senhor;
15 Egh me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikɨva God ko mɨkɨmtɨma, eghtɨ azangsɨzir kaba an akurvagh a damightɨma, a ghuamaghegham. Ekiam arɨmariar gumazir kam uam a fegham. Eghtɨ an amizir arazir kuraba, Ekiam da gɨn amadagham.
15 e a oração da fé salvará o doente, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Kamaghɨn amizɨma, ia vaghvagh uan arazir kurabar gun Godɨn gumazamizir igharazibav kɨm. Eghtɨ God ian akurvaghsɨ, ia uari bagh God ko mɨkɨmtɨma, eghtɨ God ia damightɨma ia ua deragham. Ezɨ gumazir Godɨn damazimɨn deraghavɨra itim God ko mɨgei, an azangsɨzim bar gavgavir ekiam iti, eghtɨ a igharaz darazir akurvagham.
16 Confessai, portanto, os vossos pecados uns aos outros, e orai uns pelos outros, para serdes curados. A súplica de um justo pode muito na sua atuação.
17 Elaija en mɨn garir gumazim. Egha a pamtem God ko mɨkemegha ghaze, amozimɨn izan kogham. Ezɨ God amozim tɨvazɨma amozim azenir 3 pla ko iakinir 6 plan nguazimɨn izezir pu.
17 Elias era homem sujeito às mesmas paixões que nós, e orou com fervor para que não chovesse, e por três anos e seis meses não choveu sobre a terra.
18 Egha a gɨn ua God ko mɨgeima, God amozim amadazɨma a zaghirɨ, ezɨ dagheba uam azenibar aghui.
18 E orou outra vez e o céu deu chuva, e a terra produziu o seu fruto.
19 — ausente —
19 Meus irmãos, se alguém dentre vós se desviar da verdade e alguém o converter,
20 — ausente —
20 sabei que aquele que fizer converter um pecador do erro do seu caminho salvará da morte uma alma, e cobrirá uma multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.