Marcos 11

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Egha Iesus uan suren gumaziba ko Jerusalemɨn boroghɨn izava Betfage ko Betanin boroghɨn Olivɨn mɨghsɨamɨn oto. Egha Iesus uan suren gumazir pumuning aning amaga,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 kamaghɨn aning mɨgei, “Gua nguibar munagh itimɨn mangɨ, gua an mangɨva gantɨma donkin igiar mam, me a ikezɨma, a iti. Gumazitam dughiatamɨn a gaperaghava aruizir puvatɨ. Gua an benim fɨrighɨva a inigh kagh izɨ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Eghtɨ tav guan azang suam, ‘Gua tizim bagha donki fɨri?’ gua kamaghɨn a mɨkɨm, ‘Ekiam ingangarim an iti. A uam anemangam.’”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ezɨ aning ghua garima, me donki dɨpenir tiar akamɨn azenan tuavimɨn a ike. Ezɨ aning a fɨrima,
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 gumazir maba tuivighav ikia aningɨn azara, “Gua tizim bagha donkin benim fɨri?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ezɨ Iesus aning mɨkemezɨ moghon aning men akam ikara. Ezɨ gumaziba aningɨn amamangatɨzɨma aning zui.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Egha aning donki inigha Iesus bagha izeghava uan korotiar azenan azuiba suegha donki gisɨn da ghuani. Ezɨ Iesus a gisɨn apera.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ezɨ gumazamizir avɨriba uan korotiar azenan azuiba suegha tuavimɨn da ghuari. Ezɨ marazi ruarimɨn tev seviba aghoregha da arɨsi.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Egha faragha zuiba ko gɨn zuiba me diava ara kamaghɨn mɨgei,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 “En ovavim Devit fomɨra en atrivimɨn ikezɨ moghɨn
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ezɨ Iesus Jerusalemɨn aven ghugha ghua Godɨn Dɨpenir mɨriamɨn ghu. A ghugha biziba dar garava da asavsuisi. Ezɨ aruem gɨvazɨ a suren gumaziba ko me Betanin ghue.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Amɨmɨzaraghan Iesus uan suren gumaziba ko ua Betani ataghragha, Iesus mɨtiriam an azi.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 A saghon garima temer fighɨn mam dafaribara iti. Ezɨ a roghɨra mangɨ foghasa a dagheba iti, o puvatɨ. Kar fighɨn temeba bamin dughiam puvatɨ. Ezɨ kamaghɨn a ghua ovɨzitamɨn apizir puvatɨ, dafarir kɨnbaram an iti.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Egha a kamaghɨn temem mɨgei, “Tav gɨn nɨn ovɨzitam rameghan kogham.” An a mɨkemezɨ, an suren gumaziba oraki.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Egha Iesus uan suren gumaziba ko Jerusalemɨn otivigha, Iesus Godɨn Dɨpenir mɨriamɨn ghuava gumazir asɨzir ofa gamibagh iveziba ko asɨzir ofa gamiba amadiba me batosi. Egha dagɨaba uari ikarvazir gumazibar dakoziba ko kuarazir bunbaba amadibar dabirabiba, da fava egha da ighagharɨsi.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Egha a tav bizir amaditam inigh Godɨn Dɨpenir mɨriamɨn aven izɨ mangan an anogoroke.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Egha a men sure gamuava kamaghɨn me mɨgei, “Mɨgɨrɨgɨar kam Godɨn Akɨnafarimɨn osizirimɨn iti, o puvatɨ?
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Gumazamizir avɨrim bar an suren mɨgɨrɨgɨaba baregha dɨgavir kuram gami. Ezɨ kamaghɨn ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan arazibagh fozir gumaziba Iesusɨn atiatigha, egh me a mɨsueghtɨ an aremeghasa maghɨra tuaviba buri.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ezɨ aruem gevima Iesus uan suren gumaziba ko me Jerusalemɨn nguibar ekiam ategha azenan zui.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Egha mɨzaraghara Iesus uan suren gumaziba ko ghua garima temer fighɨn biba sara mɨsɨngi.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ezɨ Pita nɨrɨgha Iesus mɨgei, “Tisa nɨ gan, temer fighɨn nɨ asɨghasɨghasa mɨkemezim, a mɨsɨngi!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Iesus an mɨgɨrɨgɨam ikaragha kamaghɨn me mɨgei, “Nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikɨ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, tina mɨghsɨar kam mɨkɨm suam, ‘Mangɨ uabɨ fegh ongarim mɨkɨnigh,’ egh uan navir averiamɨn igharagh nɨghnɨghan kogh, egh nɨghnɨzir gavgavim a mɨkemezir bizimɨn ikɨ suam, ‘An otivam,’ eghtɨ bizir kam a bagh otogham.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kamaghɨn amizɨma kɨ ia mɨgei, ia bizir tizim bagh God ko mɨgeir dughiam an azangsɨgh, egh nɨghnɨzir gavgavim ikɨ suam, ‘Kɨ a inigha gɨfa,’ nɨ bizir kam inigham.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 — ausente —
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 — ausente —
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Egha Iesus uan suren gumaziba ko uamategha Jerusalemɨn otogha Iesus Godɨn Dɨpenimɨn mɨriamɨn aven aruima, ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan arazibagh fozir gumaziba ko Judan gumazir dapaniba a bagha ize.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Egha Iesusɨn azara, “Nɨ gavgavir manamɨn amodoghɨn bizir kabagh ami? Egha tina bizir kabar amuasa gavgavim nɨ ganɨngi?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ezɨ Iesus me ikara, “Kɨ azangsɨzir mam ia damuasa ia na mɨkemeghtɨ kɨ gavgavir manamɨn bizir kabagha amimɨn gun ia mɨkɨmam.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Jonɨn rurim—kar Godɨn bizim, o gumazibar bizim? Na mɨkemegh!”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ezɨ me uarira uariv kemegha ghaze, “E suam, ‘An rurim Godɨn ize,’ eghtɨma a kamaghɨn ua en azaragham, ‘Ia manmaghɨn amigha nɨghnɨzir gavgavim Jon damuan aghua?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Eghtɨ e suam, ‘An rurim gumazibar ize’....” (Gumazamiziba bar moghɨra fo, Jon a guizbangɨra Godɨn akam inigha izir gumazim, kamaghɨn me gumazamizibar atiatingi.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Egha me Iesusɨn azangsɨzim ikaragha kamaghɨn mɨgei, “E fozir puvatɨ.” Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgei, “Kamaghɨra, kɨ uan gavgavim inizir tuavimɨn, gun ia mɨkemeghan kogham.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.