Lucas 24
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARC
1 Ezɨ Sanden bar mɨzaraghara, amiziba borer mughuriar aghuir me arɨghɨziba, inighava dagɨar torimɨn zui.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Egha me gari, me torim avarazir dagɨam, me a puegha ghu.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Egha me aven ghua Iesusɨn kuam bagha garava avenge.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Egha me kamaghɨn ganigha nɨghnɨzir avɨribagh amua tuivighav itima, gumazir pumuning zuamɨra aningɨn korotiaba onɨmarimɨn mɨn taghtagha men mɨn tughav iti.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Ezɨ amiziba bar atiatigha avigha nguazimɨn gari, ezɨ gumazimning kamaghɨn me mɨgei, “Ia tizim bagha gumazir angamra itim gumazir ovengezibar danganimɨn a buri?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 A kagh itir puvatɨ; a ua dɨkafi! A ia ko Galilin ikia ia mɨkemezir bizim, ia a gɨnɨghnɨgh,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Gumazibar Otarim, me a isɨ gumazir arazir kurabagh amibar dafarim datɨghtɨ, me a isɨ ter ighuvimɨn a guragham. Eghtɨ a dughiar mɨkezimɨn ua dɨkavigham.’”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Ezɨ a mɨkemezir akaba me a dagh inɨrɨ.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Egha me mozim ategha uamategha ghua bizir kabar gun Iesusɨn suren gumazir 11 plan mɨgɨava igharaz darazi sara mɨkeme.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Amizir bizir kabar gun Iesusɨn 11 plan aposelba ko igharaz daraziv kemeziba. Makdalan nguibamɨn amizim Maria, ko Joana, ko Maria a Jemsɨn amebam, koma amizir igharazir maba uaghan me ko ikia bizir kabar gun aposelbav mɨgei.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ezɨ me amizibav gɨa ghaze, me ti onganighama, egha kamaghɨn me nɨghnɨzir gavgavim men akabar itir puvatɨ.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Egha Pita kamaghɨn oregha dɨkavigha ivegha mozimɨn ghu. Egha an aviragha, mozimɨn gara bizitamɨn apizir puvatɨgha inir ghurghuribara gari da ireghav iti. Egha a uamategha ghua nɨghnɨzir avɨribagh amua ghaze, kar manmaghɨn amizir bizim.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ezɨ dughiar kamra gumazir pumuning Emeusɨn nguibamɨn zui, Emeusɨn nguibamɨn ikegha Jerusalemɨn zuir tuavimɨn ruarim, a 11 kilomita.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ezɨ aning bizir otivizir kabar gun uaningra uaningɨn mɨgei.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Egha aning bizir kabav gɨa uaningɨn azangsɨzima, Iesus uabɨ otogha aning ko me zui.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ezɨ aning an garava egha deragha a gɨfozir puvatɨ.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ezɨ an aningɨn azara, “Gua tizibar uaningɨn mɨgɨa tuavimɨn zui?”
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Ezɨ aningɨn mav, an ziam Kliopas, an azara, “Jerusalemɨn izezir gumaziba bar bizir kam gɨfo. Ezɨ nɨ ti uabɨra dughiar gɨvazibar Jerusalemɨn bizir kabagh fozir puvatɨ?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ezɨ Iesus aningɨn azara, “Bizir tiziba?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ezɨ en ofa gamir gumazir ekiaba ko en gumazir aruaba a isa gavmanɨn dafarim gatɨzɨ, me a mɨsoghezɨ an areme, ezɨ me ter ighuvimɨn a gura.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Ezɨ e faragha nɨghnɨzir gavgavim kamaghɨn an iti, a God Ua Israelba Iniasa Mɨsevezir Gumazim.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ezɨ en marazi mozimɨn ghuegha amiziba mɨkemezɨ moghɨn bizibar gari da iti, ezɨ me an apizir puvatɨ.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Ezɨ Iesus kamaghɨn aning mɨgei, “Gua gumazir onganimning! Gua Godɨn akam inigha izir gumazimɨn akaba nɨghnɨzir gavgavim koma navim zuamɨrama adar itir puvatɨ.
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ezɨ gua ti fozir puvatɨ? God Ua Gumazamiziba Iniasa Mɨsevezir Gumazim, faragh mɨzaziba inigh egh gɨn Godɨn damazimɨn ziar ekiam iniam.”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Egha Iesus aning geghari. A faragha Moses osirizir akabav gɨa, ghua Godɨn akam inigha izir gumazibar akaba bar aning mɨgei. A Godɨn Akɨnafarimɨn itir akar an gun mɨkemeziba, dar mɨngariba bar aningɨn sure gami.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Egha me nguibar me ikiamimɨn boroghɨra ghuava, Iesus aning bada ghuavɨra itima,
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 aning a mɨgɨa ghaze, “Aruem bar gɨvazɨma amɨnim pɨri. Nɨ ga ko dakuam.” Ezɨma a ghuava aning koma akui.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Egha Iesus damasa aning koma aperaghav ikia, bret inighava Afeziar Ekiam mɨnabagha, bret abigha aning ganɨdi.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Ezɨ aning datɨrɨghɨn an garava a gɨfofozima, a pura puvatɨ.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ezɨma aning maghɨra uaningɨn mɨgei, “A tuavimɨn ga batogha Godɨn Akɨnafarimɨn akabar ga mɨgeima, gan navimning dɨkafi.”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Egha aning dɨkavigha zuamɨra ghua Jerusalemɨn uamategha ghua garima, 11 pla Iesusɨn suren gumaziba, me marazi ko me uari akuvagha itima,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 aning kamaghɨn me mɨgei, “Bar guizbangɨra! Iesus aremegha dɨkavigha ghua Saimon bato!”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Ezɨ aning maghɨra tuavimɨn otivizir bizibar gun me mɨgɨava ghaze, a bret abɨghizɨma aning an ganighava a gɨfo.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Iesusɨn suren gumazir 11 pla ko marazi, bizir kabar gun uariv geima, Iesus pura men tongɨn tughav ikia, a kamaghɨn me mɨgei, “Navir amɨrizim ia ko iti.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Ezɨ me bar atiatigha ghaze, me duamɨn gari.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Ia tizim bagha atiatiava nɨghnɨzir avɨribagh ami?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Ia kagh nan dafariba ko dagaribar gan. Egh ia fogh suam, kar kɨ Iesus uabɨ. Egh ia nan suigh ia fogh. Duam aghariba ko nivafɨziba puvatɨ. Ezɨ ia nan gari, kɨ da iti.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 A kamaghɨn mɨkemegha uan dafariba ko dagariba men akakasi.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Egha me bar akuegha tintinibar nɨghnɨgha, egha nɨghnɨzir gavgavim an itir puvatɨ. Ezɨ a men azara, “Ia damamin daghetam iti?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ezɨ me osirir tuazimɨn akuam a ganɨngizɨma,
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 a men damazibar a inighava anepi.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Egha a kamaghɨn me mɨgei, “Fomɨra Moses Osirizir Araziba, ko Godɨn akam inigha izir gumazibar osiziriba, ko Devitɨn ighiaba, da nan gun mɨkemezir biziba, da bar moghɨra guizɨn otivam. Kar bizir kɨ ia ko ikia ia mɨkemeziba.”
44 E disse-lhes:
45 Egha a nɨghnɨzir aghuiba me ganɨngizɨma me Afeziar Ekiamɨn Akɨnafarimɨn akabar mɨngaribagh fo.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Afeziar Ekiamɨn Akɨnafarim kamaghɨn mɨkeme, God Ua Gumazamiziba Iniasa Mɨsevezir Gumazim, Krais, an aremegh dughiar pumuning ko mɨkezimɨn ikegh uamategh mozimɨn dɨkavigham.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Egh ia nan ziamɨn ia nan akam inigh mangam. Ia Jerusalem ikeghɨva nan akam inighɨva nguazimɨn mɨkebaba bar dar mangɨ. Ia gumazamizibav kɨmtɨ, me navibagh iraghtɨ kɨ men arazir kuraba gɨn amadagham.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ia uari uan damazibar bizir kabar ganizɨ moghɨn dar gun mɨkɨm.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Ia oragh. Afeziam faragha akam akɨragha ghaze, a uan Duam isɨ ia danɨngam. Ezɨ kɨ a mɨkemezɨ moghɨn, ia bagh anemangam. Kamaghɨn ia nguibar ekiamɨn ikɨ. Egh mamaghɨra ikɨ mangɨ dughiar God ko itir gavgavim izighrɨtɨma ia a iniam.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Egha Iesus uan suren gumaziba inigha ghuava Betanin boroghɨn itir danganimɨn tu. Egha a uan agharim ghufegha arazir aghuim me damuasava Godɨn azai.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 An arazir aghuim me damuasa Godɨn azavɨra itima, God a inigha uan Nguibamɨn ghuavanadi.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ezɨma me an ziam fa bar akuegha uamategha Jerusalemɨn zui.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Egha me Godɨn Dɨpenimɨn aven ikiava an ziam fa mamaghɨra iti.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.