Atos 4

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pita ko Jon gumazamizibav gɨavɨra itima, ofa gamir gumaziba ko Godɨn Dɨpenimɨn garir gumazibar ekiam ko Sadyusiba, me izava aning bato.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Egha me fo, Pita ko Jon Iesus aremegha ua dɨkavizir bizir kamɨn gun gumazamizibav gei. Kamaghɨn amizɨma gumazir dapanibar naviba aning bagha bar ikufi.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Egha me Pita ko Jonɨn agharimning suiraghava aning kot darɨghasava amima, amɨnim pɨri. Kamaghɨn, me aning sel gatɨzɨ aning ikia ghua amɨmɨzaraghan.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ezɨ gumazamizir avɨriba akar kam baregha nɨghnɨzir gavgavimɨn an iti. Egha Kraisɨn adarazir dɨbobonim bar ekevegha ghua 5,000ɨn boroghɨn tu.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Egha amɨmɨzaraghan Judan gumazir ekiaba ko gumazir dapaniba ko Judan arazibagh fozir gumaziba, me Jerusalemɨn uari akuvaghav iti.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Anas, ofa gamir gumazibar dapanim, a uaghan iti, ezɨma Kaiafas ko Jon koma Aleksanda koma ofa gamir gumazibar dapanimɨn adarazir gumazir igharaziba, me uaghan iti.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Egha me mɨkemezɨ, gumaziba Pita ko Jon inighava men damazibar izezɨ, me maghɨram aningɨn azangsɨsi, “Gua gavgavir manam inigha, egha tinan ziamɨn gua bizir kabagh ami?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Ezɨma Godɨn Duam Pita gizɨvazɨma, a kamaghɨn me mɨgei, “Judan gumazir ekiaba ko gumazir dapaniba!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 Ia ti gumazir suer kurar ga akurazir kam bagha gan azangsɨghasa, egha ia ti uaghan foghasa, gumazir kam a manmaghɨn dera.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Eghtɨ ia koma Israelɨn itir darasi bar moghɨra, ia bizir kam gɨfogh! Kar Nasaretɨn gumazim Krais Iesusɨn ziamɨn gumazir ian damazibar tughav itim a ua dera. Gumazir kam a Iesus, ia a inigha ter ighuvim gafuzɨ, an aremezɨ God a gamizɨ a ua dɨkafi.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Ezɨma Iesus,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Nguazir kamɨn gumazitam en akuraghan kogham, bar puvatɨ. Iesusɨn ziamra e akurvazir aghuim iniam. A uabɨra, en akurvazir gumazim.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Egha me Pita ko Jonɨn garima aning bar gavgavighav atiatir puvatɨghava me mɨgeima, me aningɨn ganighava fo, aning sure gamizir puvatɨ. Aning pura gumazir kɨnimning. Egha me aningɨn gara dɨgavir kuram gamigha ghaze, gumazir kamning Iesus koma arui.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Egha me gumazir faragha suer ikuvizimɨn gari, a Jon ko Pita, aning ko tughav itima, me bizitam mɨkɨman asa.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Kamaghɨn me akar gavgavimram aning ganɨngizɨma aning Judan kotɨn dɨpenim ategha zuima, me aning bagha akam mɨsosi.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Egha me uarir azangsɨsi, “E manmaghɨn gumazir kamning damuam? Jerusalemɨn itir gumaziba, me fo, aning mirakelɨn bar ekiam gami. Eghtɨ e kamaghɨn mɨkɨman kogham, bizir kam guizbangɨra otozir puvatɨ.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Ezɨ e kamaghɨn aghua, gumazamizir igharaziba bizir kam baraghan kogham. Egh e akar bar gavgavimra aning danightɨma aning ua Iesusɨn ziamɨn gun bar tav mɨkɨman kogham.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Egha me ua aningɨn diazɨma aning aven ghuzɨma me akar gavgavimɨn aningɨn mɨgɨa ghaze, gua uamateghɨva Iesusɨn ziamɨn gun mɨkɨmɨva egh gumazitabar sure damuan bar markɨ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 — ausente —
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 — ausente —
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 — ausente —
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Ezɨma Judan kotɨn aven itir gumaziba Pita ko Jon ataghizɨma aning azenim girɨgha uamategha uan adarazi bagha ghu. Egha aning ofa gamir gumazir ekiaba ko gumazir dapaniba aningɨn mɨkemezir akabar gun uan adarasi bar me mɨkeme.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Ezɨ me kamaghɨn oreghava uari akuvaghava God ko mɨgei. Me kamaghɨn mɨgei, “En Ekiar en garim, nɨ overiam ko nguazimɨn ingarighava, ongarim sara ingari, egha dar itir biziba sara, bar dar ingari.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Fomɨra nɨn Duam akar mam en ovavim Devit, a nɨn ingangarir gumazim, nɨ akar kam a ganɨngi. Ezɨ Devit kamaghɨn mɨkeme,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ezɨma nguibabar atriviba me God mɨsoghasava ami.
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 “Bar guizbangɨra, Herot ko Pontius Pailat, Israelɨn gumaziba, Kantrin Igharazibar Gumaziba sara, me Jerusalemɨn nguibamɨn uari akuvaghava arazir kurabar Godɨn ingangarir gumazir zuezim, Iesus damuasava akabav sosi. A nɨ fomɨra uan ingangarim bagha inabazir gumazim.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Me nɨn gavgavim ko nɨn nɨghnɨzimɨn gɨn zui, nɨ fomɨram otivasa mɨkemezir biziba.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Eghtɨ, Ekiam, me atiatir akar e ganɨngizibagh nɨghnɨgh. Egh en akuraghtɨma e tugh gavgavigh atiatingan kogh nɨn akam kunam.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Egh nɨ uan agharim arɨmariar gumazibar arɨghtɨma me deragham. Egh nɨ mirakelɨn avɨribar bizibar amutɨma da Iesusɨn ziamɨn otivam, a nɨn ingangarir gumazir zuezim.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Egha me Afeziam ko mɨkemegha gɨvazɨma, danganir me itim ivazvazima, me bar moghɨra Godɨn Duam me gizɨvazɨma, me atiatir puvatɨgha Godɨn akam kuri.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Egha nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir darasi, me bar navir vamɨra ko nɨghnɨzir vamɨra iti. Men tav uabɨra uan bizitam gamir puvatɨ, me uari inighava biziba bar moghɨra dagh ami.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Egha aposelba Iesus aremegha ua dɨkavizir bizir kamɨn gun gumazamiziba, Godɨn gavgavimɨn amodoghɨn me mɨgei. Ezɨ Godɨn apangkuvir ekiamra me ko iti.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Gumazir mam Josep, a Livan gumazim. Ezɨ aposelba Barnabas a garɨsi. An mɨngarim kamaghɨn ghu, gumazibar akurvagha gavgavim me ganɨdir gumazim. Barnabas Saiprusɨn nguibar arighatɨzimɨn ize.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 A uan nguazir mam amadagha, an dagɨaba inighava aposelbagh anɨngi.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.