Atos 4

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pita ko Jon gumazamizibav gɨavɨra itima, ofa gamir gumaziba ko Godɨn Dɨpenimɨn garir gumazibar ekiam ko Sadyusiba, me izava aning bato.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Egha me fo, Pita ko Jon Iesus aremegha ua dɨkavizir bizir kamɨn gun gumazamizibav gei. Kamaghɨn amizɨma gumazir dapanibar naviba aning bagha bar ikufi.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Egha me Pita ko Jonɨn agharimning suiraghava aning kot darɨghasava amima, amɨnim pɨri. Kamaghɨn, me aning sel gatɨzɨ aning ikia ghua amɨmɨzaraghan.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Ezɨ gumazamizir avɨriba akar kam baregha nɨghnɨzir gavgavimɨn an iti. Egha Kraisɨn adarazir dɨbobonim bar ekevegha ghua 5,000ɨn boroghɨn tu.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Egha amɨmɨzaraghan Judan gumazir ekiaba ko gumazir dapaniba ko Judan arazibagh fozir gumaziba, me Jerusalemɨn uari akuvaghav iti.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Anas, ofa gamir gumazibar dapanim, a uaghan iti, ezɨma Kaiafas ko Jon koma Aleksanda koma ofa gamir gumazibar dapanimɨn adarazir gumazir igharaziba, me uaghan iti.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Egha me mɨkemezɨ, gumaziba Pita ko Jon inighava men damazibar izezɨ, me maghɨram aningɨn azangsɨsi, “Gua gavgavir manam inigha, egha tinan ziamɨn gua bizir kabagh ami?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Ezɨma Godɨn Duam Pita gizɨvazɨma, a kamaghɨn me mɨgei, “Judan gumazir ekiaba ko gumazir dapaniba!
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 Ia ti gumazir suer kurar ga akurazir kam bagha gan azangsɨghasa, egha ia ti uaghan foghasa, gumazir kam a manmaghɨn dera.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Eghtɨ ia koma Israelɨn itir darasi bar moghɨra, ia bizir kam gɨfogh! Kar Nasaretɨn gumazim Krais Iesusɨn ziamɨn gumazir ian damazibar tughav itim a ua dera. Gumazir kam a Iesus, ia a inigha ter ighuvim gafuzɨ, an aremezɨ God a gamizɨ a ua dɨkafi.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Ezɨma Iesus,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Nguazir kamɨn gumazitam en akuraghan kogham, bar puvatɨ. Iesusɨn ziamra e akurvazir aghuim iniam. A uabɨra, en akurvazir gumazim.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Egha me Pita ko Jonɨn garima aning bar gavgavighav atiatir puvatɨghava me mɨgeima, me aningɨn ganighava fo, aning sure gamizir puvatɨ. Aning pura gumazir kɨnimning. Egha me aningɨn gara dɨgavir kuram gamigha ghaze, gumazir kamning Iesus koma arui.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Egha me gumazir faragha suer ikuvizimɨn gari, a Jon ko Pita, aning ko tughav itima, me bizitam mɨkɨman asa.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Kamaghɨn me akar gavgavimram aning ganɨngizɨma aning Judan kotɨn dɨpenim ategha zuima, me aning bagha akam mɨsosi.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Egha me uarir azangsɨsi, “E manmaghɨn gumazir kamning damuam? Jerusalemɨn itir gumaziba, me fo, aning mirakelɨn bar ekiam gami. Eghtɨ e kamaghɨn mɨkɨman kogham, bizir kam guizbangɨra otozir puvatɨ.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Ezɨ e kamaghɨn aghua, gumazamizir igharaziba bizir kam baraghan kogham. Egh e akar bar gavgavimra aning danightɨma aning ua Iesusɨn ziamɨn gun bar tav mɨkɨman kogham.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Egha me ua aningɨn diazɨma aning aven ghuzɨma me akar gavgavimɨn aningɨn mɨgɨa ghaze, gua uamateghɨva Iesusɨn ziamɨn gun mɨkɨmɨva egh gumazitabar sure damuan bar markɨ.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 — ausente —
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 — ausente —
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 — ausente —
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Ezɨma Judan kotɨn aven itir gumaziba Pita ko Jon ataghizɨma aning azenim girɨgha uamategha uan adarazi bagha ghu. Egha aning ofa gamir gumazir ekiaba ko gumazir dapaniba aningɨn mɨkemezir akabar gun uan adarasi bar me mɨkeme.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Ezɨ me kamaghɨn oreghava uari akuvaghava God ko mɨgei. Me kamaghɨn mɨgei, “En Ekiar en garim, nɨ overiam ko nguazimɨn ingarighava, ongarim sara ingari, egha dar itir biziba sara, bar dar ingari.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Fomɨra nɨn Duam akar mam en ovavim Devit, a nɨn ingangarir gumazim, nɨ akar kam a ganɨngi. Ezɨ Devit kamaghɨn mɨkeme,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ezɨma nguibabar atriviba me God mɨsoghasava ami.
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Bar guizbangɨra, Herot ko Pontius Pailat, Israelɨn gumaziba, Kantrin Igharazibar Gumaziba sara, me Jerusalemɨn nguibamɨn uari akuvaghava arazir kurabar Godɨn ingangarir gumazir zuezim, Iesus damuasava akabav sosi. A nɨ fomɨra uan ingangarim bagha inabazir gumazim.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Me nɨn gavgavim ko nɨn nɨghnɨzimɨn gɨn zui, nɨ fomɨram otivasa mɨkemezir biziba.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Eghtɨ, Ekiam, me atiatir akar e ganɨngizibagh nɨghnɨgh. Egh en akuraghtɨma e tugh gavgavigh atiatingan kogh nɨn akam kunam.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Egh nɨ uan agharim arɨmariar gumazibar arɨghtɨma me deragham. Egh nɨ mirakelɨn avɨribar bizibar amutɨma da Iesusɨn ziamɨn otivam, a nɨn ingangarir gumazir zuezim.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Egha me Afeziam ko mɨkemegha gɨvazɨma, danganir me itim ivazvazima, me bar moghɨra Godɨn Duam me gizɨvazɨma, me atiatir puvatɨgha Godɨn akam kuri.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Egha nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir darasi, me bar navir vamɨra ko nɨghnɨzir vamɨra iti. Men tav uabɨra uan bizitam gamir puvatɨ, me uari inighava biziba bar moghɨra dagh ami.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Egha aposelba Iesus aremegha ua dɨkavizir bizir kamɨn gun gumazamiziba, Godɨn gavgavimɨn amodoghɨn me mɨgei. Ezɨ Godɨn apangkuvir ekiamra me ko iti.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 — ausente —
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Gumazir mam Josep, a Livan gumazim. Ezɨ aposelba Barnabas a garɨsi. An mɨngarim kamaghɨn ghu, gumazibar akurvagha gavgavim me ganɨdir gumazim. Barnabas Saiprusɨn nguibar arighatɨzimɨn ize.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 A uan nguazir mam amadagha, an dagɨaba inighava aposelbagh anɨngi.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.