Atos 27

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Me, e kurim inigh Italin mangasa akam akɨrigha gɨvagha, egha me Pol ko kalabuziar igharaziba sara isava 100 plan mɨdorozir gumazibar garir gumazimɨn dafarim gatɨ. An ziam Julius, an Atrivim Sisarɨn garir mɨdorozir gumazibar mav.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 E Adramitiumɨn nguibamɨn kurimɨn bɨni. Kurir kamnagh Esian Provinsɨn itir ongarir mɨkebabar mangasa, ezɨ e an zui. Ezɨ Aristarkus, a Tesalonikan Provinsɨn itir nguibam Masedonian gumazim, a uaghan e ko iti.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 E amɨmɨzaraghan Saidonɨn oto. Egha Julius arazir aghuim Pol gamuava anetaghizɨ a uan adarazi bagha zuima me dagheba ko bizibar an akurvasi.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 E Saidonɨn ikegha uamategha zuima amɨnim bar gavgavizɨ, kamaghɨn e Saiprusɨn arighatɨzimɨn amɨnim amɨrazir naghɨn zui.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 E ongarir ekiam a bigha Silisian Provins ko Pamfilian Provinsɨn dadarimning gitagha ghua Lisian Provinsɨn itir nguibar ekiam Mairan oto.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 100 plan mɨdorozir gumazibar garir gumazim kagh Aleksandrian kurimɨn gari a Italin mangasa. Egha a batogha e isava a gatɨ.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Egha e dɨkavigha kurim dughiar avɨribar nɨmɨra zuima e pamten ingarava ghua nɨmɨra Nidusɨn boroghɨn zuima, amɨnim bar gavgavizɨma kurim uan tuavim ategha ghua Kritɨn arighatɨzimɨn oto, Salmonɨn arighatɨzimɨn nguazir otevimɨn boroghɨn. Egha Kritɨn amɨnim vai puvatɨzir danganimɨn ghuaghiri.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Amɨnim bar amɨrazɨ, e pamten ingara ongarir dadarimɨn boroghɨram anaga izava, danganir ziam Ongarir Mɨkebar Aghuim bato. Danganir kam a Lasean nguibamɨn boroghɨn iti.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Kurir darorir kam ikufi; ezɨ dughiar avɨriba pura gɨfa. Ezɨ kamaghɨn Judaba dagheba ataghrazir dughiar kam otogha gɨfa. Ezɨ Pol kamaghɨn me mɨgei,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Gumaziba, kɨ kamaghɨn nɨghnɨsi, e datɨrɨghɨra mangɨva dughiar kuram batoghtɨma kurim ko bizir avɨriba ovengam. E uaghan ovengam.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ezɨ mɨdorozir gumazibar garir gumazim Pol baraghan fɨrɨn, kurimɨn ghuavim ko an suizir gumazimɨn mɨgɨrɨgɨam baraki.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Kuritam amɨnir ekiamɨn ongarir mɨkebar kamɨn ikeghan kogham. A bar ikufi. Kamaghɨn gumazir avɨriba mangvɨra ikiasa mɨgei. Egha ghaze, manmaghɨn e Finiksra otivighɨva ikɨtɨ amɨnir ekiam gɨvagham. Kar Kritɨn arighatɨzimɨn itir ongarir mɨkebam. Finiks, a Kritɨn arighatɨzimɨn Sautɨn ongarir mɨkebamɨn aven iti. An aruem ghuaghiri naghɨn gari.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Ezɨ Sautɨn amɨnir amɨrɨzim dɨkafi. Ezɨ me ghaze, me ti deravɨra mangɨ ongarir mɨkebar me mɨkemezim batogham. Egha kamaghɨn me kurimɨn anka asigha egha Kritɨn ongarir dadarimɨn mɨriamɨn zui.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 — ausente —
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 — ausente —
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 E ghua Kaudan arighatɨzimɨn mɨriamɨn ghue. Arighatɨzim amɨnim mong anepazazɨma e botɨn dozim gekuigha kurimɨn boroghɨn izasa bar ingangarir ekiam gami.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ezɨ kurimɨn ingarir gumaziba botɨn dozim fegha pɨn anetɨgha, egha me benibar a ikegha, kurim sara a ikezɨ a gavgafi. Egh me mangɨ Afrikan ongarir dadarimɨn gighimɨn ghuanangan atiatigha, egha kurimɨn selba akunizɨ amɨnim kurim gɨsɨvaghsɨvazima a zui.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Ezɨ amɨnim ko ongarim vɨrara bar gavgavigha puvɨra e mɨsosi. Ezɨ amɨmɨzaraghan kurimɨn ingarir gumaziba kurimɨn aven itir biziba isava ongarim da makuri.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Dughiar mɨkezimɨn me kurimɨn sel ko an biziba sara uaghan da makuri. Me uan dafaribar da isa da makuri.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Egha dughiar avɨribar e aruem ko mɨkovezibar garir puvatɨ. Ezɨ amɨnim pamtem vavɨra iti. Kamaghɨn bar abuan e uarir akurvaghamin nɨghnɨzitam bar en itir puvatɨ. Egha ghaze, e arɨmɨghregham.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Dughiar ruarimɨn gumaziba daghetam amezir puvatɨzɨ, Pol dɨkavigha men guamɨn tugha kamaghɨn mɨgei, “Gumaziba, ia nan akam baregha, e Kritɨn arighatɨzimra ikegha dughiar kurar kam batozir puvatɨzɨ, ezɨ bizitaba oveghan koghai.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Kɨ datɨrɨghɨn ia mɨkɨmasa, en tav oveghan kogham. Kamaghɨn ia atiatingan markɨ, egh pura nɨmɨra ikɨ. Kamaghɨn amizɨ, kurim uabɨra guizbangɨra bar ikuvigham.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Kɨ Godɨn gumazim, kɨ an ziam fe. Ezɨ dɨmangan Godɨn ensel iza na boroghɨn tugha kamaghɨn mɨgei,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ‘Pol, nɨ atiatingan markɨ. Nɨ mangɨtɨ, Sisar nɨn kotiam baragh. Nɨ oragh, God nɨn azangsɨzim baregha gɨvagha nɨn apangkufi. Gumazir nɨ ko kurimɨn itiba, me oveghan kogham.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Gumaziba, ia oragh! Kɨ nɨghnɨzir gavgavim Godɨn ikia kamaghɨn fo, God na mɨkemezɨ moghɨra biziba otivam. Kamaghɨn, ia gavgafigh atiatingan markɨ
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 E kurim ateghtɨ a mangɨ arighatɨzitamɨn dadarimɨn poroka.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ezɨ 14 pla dughiaba gɨvazɨ ghua dɨmagarimɨn amɨnim e givarazɨ e Mediterenianɨn ongarir ekiam gisɨn zui. Ezɨ dɨmagarir arɨzim roghɨra izezɨma kurimɨn ingarir gumaziba nɨghnɨsi, e nguazimɨn boroghɨn izi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Ezɨ kamaghɨn me ongarimɨn konim gɨfofoghasa benim akunizɨ a iraghu. Ezɨ ongarimɨn konim 40 mitan tu. Egha kurim mong isɨvagha ghuzɨ, me ongarimɨn abarima a 30 mitan tu.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ezɨ me kamaghɨn atiatingi, kurim mangɨ dagɨataba iti naghɨn bɨraghɨva bar mɨsarighregham. Egha me ankan 4 pla kurimɨn gɨrakɨrangɨn a da akunigha, egha amɨnim zuamɨra tiasa me God ko mɨgei.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Egha kurimɨn ingarir gumaziba, me kurim ategh arasa tuaviba buri. Egha odava botɨn muziarim isava ongarim dafa. Egh ifar suam, kar kurimɨn guamɨn tir anka.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ezɨ Pol kamaghɨn 100 plan mɨdorozir gumazibar garir gumazim ko mɨdorozir gumazibav gei, “Gumazir kaba kurimɨn ikian koghtɨ, ia ovegham.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Kamaghɨn mɨdorozir gumaziba botɨn muziarimɨn beniba aghorezɨ an ongarim giraghu.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Egha amɨnim tiasava amima Pol daghetam ramasa bar me gakaghori, “Ia, 14 plan dughiaba ian dughoriba mɨtivighav itima dagheba ian navibar puvatɨ, ia daghetam amezir puvatɨ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ daghetam iniasa ia gakaghori. Daghem ian akuraghtɨ ia gavgavigham. Ian tongɨn tav ikuvighan kogham. Ian dapanir arɨzitam oveghan kogham.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 A kamaghɨn mɨkemegha gɨvagha, egha bretɨn mam inigha bar men guamɨn God mɨnabi. Egha anebigha maghɨram anepi.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Ezɨ kamaghɨn me bar navir aghuarim ikiava egha uari dagheba api.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 E gumazir kurimɨn itiba, en dɨbobonim bar 276ɨn tu.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Egha me amegha naviba izɨvagha, egha ghaze, kurim mɨghɨvghigh pɨrara ikiam. Egha me witɨn nar kurimɨn itiba isa ongarimɨn da akuri.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ezɨ amɨnim tirazɨ aruem anadima, kurimɨn ingarir gumaziba ongarir dadarir e zuimɨn garava a gɨfozir puvatɨ. Egha me ongarir mɨkebar mamɨn gari, a bar aven ghugha egha gigir aghuim iti. Ezɨ me ghaze, me deravɨra kurim damightɨ a ti gigir dadarir kamɨn azenan mangasa, me ifonge.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Egha me ankabar suighizir beniba aghorezɨ da ongarim giraghue. Egha kurimɨn pul gamir pulɨn ekiamning ikezir beniba fɨri. Egha me amɨnim bagha kurimɨn guamɨn itir sel agurazɨ amɨnim kurim inigha dadarimɨn zui.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ezɨ kurim ghuava ongarir torimɨn itir gigir fɨghtɨzimɨn ghuavanabogha, egha maghɨram aperaghav iti. Kurimɨn guam ghua gigim vuigha ghugha bar gavgafi. Ezɨ an gɨnkevim, ongarim izava a mɨsozi a bar bɨaghɨre.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Mɨdorozir gumaziba kamaghɨn nɨghnɨgha atiati, kalabusɨn gumazitaba mangɨva dadarimɨn otivigh arɨmagɨregham. Egha me mɨsueghtɨ me aremeghasa nɨghnɨsi.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ezɨ 100 plan mɨdorozir gumazibar garir gumazim, a Pol aremeghan an aghua. Egha a mɨdorozir gumazibar anogoroke. Uari suvim gamua foziba, a me mɨgɨa ghaze, ia faragh kurimɨn uari akunigh uari suvim damu dadarimɨn mangɨ.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Eghtɨ igharazir darazi ter arariba ko kurimɨn arariba dagh isɨn mangɨ. Ezɨ me kamaghɨn bar moghɨra deravɨra nguazimɨn otifi.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.