Atos 22

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Nan adarasi ko nan afeziaba, ia oragh. Kɨ datɨrɨghɨn deravɨra ia geghanam. Kɨ osɨmtɨzitam gamizir puvatɨ.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ezɨ me a barazima, a Hibrun akam me mɨgeima, me bar nɨmɨra iti. Ezɨ Pol kamaghɨn mɨgei,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Kɨ Judan gumazir mam, nan amebam Tarsusɨn nguibamɨn na bate, Silisian Distrigh. Ezɨ kɨ nguibar kam Jerusalemɨn ikiava aghungi. Kɨ Gamalielɨn agharimɨn itima a en ovavibar arazibar nan sure gamizɨ, kɨ bar deravɨra dagh fo. Egha ia datɨrɨghɨn ami moghɨn kɨ Godɨn gɨn mangasa bar gavgafi.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Kɨ faragha gumazir nɨghnɨzir gavgaviba itiba Tuavir Kamɨn gɨn zuima, kɨ me gasɨghasɨsi. Kɨ me mɨsozima me ariaghɨri. Egha gumazamiziba bar moghɨra men suighava senbar me ikiava me isa kalabusɨn averiam garɨsi.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Godɨn ofa gamir gumazibar dapanim ko Judan kotɨn aven itir gumaziba bar nan arazibagh fo, egh me dar gun ia mɨkɨmam. Me Judan Damaskusɨn itir en darazi bagha osirizir akɨnafariba na ganɨngi. Ezɨ kɨ ghaze, kɨ gumazamizir nɨghnɨzir gavgaviba itir Tuavir Kamɨn gɨn zuiba, kalabusbar mɨn me inigh Jerusalemɨn izɨva, mɨzaziba me danɨngam. Egha kɨ bizir kam bagha Damaskusɨn ghu.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Egha Pol mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ aruer arɨzimɨn Damaskusɨn boroghɨra zuima, angazangarir gavgavim Godɨn nguibam ikia bar na gisira.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ezɨ kɨ nguazim girɨghava orazima, tiarir mam na mɨgei, ‘Sol! Sol! Nɨ manmagh sua na gasɨghasɨsi?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ezɨ kɨ an azara, ‘Ekiam, nɨ tina?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ezɨ na ko zuir darasi, me angazangarimɨn ganigha, egha me mɨgɨrɨgɨam baragha deragha fozir puvatɨ, tina na mɨgei.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 “Ezɨ kɨ azara, ‘Ekiam, kɨ manmaghɨn damuam?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ezɨma angazangarir kam nan damazimning okavizɨ, kɨ garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨma na ko itir darasi me uan dafaribar na inigha Damaskusɨn ghu.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Ezɨ gumazir mam, an ziam Ananaias, a God baghavɨra ikiava, egha Moses Osirizir Araziba bar deraghavɨra dar gɨn zui. Ezɨ Judan Damaskusɨn itir darasi, me a mɨgɨa ghaze, a gumazir aghuim. Ezɨ a iza nan gari.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 A nan boroghɨn tugha, egha mɨgei, ‘Nan aveghbuam, Sol, nɨn damazimning ua deragh.’ Ezɨ dughiar kamra, kɨ maghɨra an gari.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Ezɨma Ananaias na mɨgei, ‘En ovavibar God uan nɨghnɨzim gɨfoghasa nɨ ginaba. Nɨ Gumazir arazir aghuibagh amir kamɨn ganɨva, an akamɨn otivir mɨgɨrɨgɨaba baragh.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Nɨ an akam akunɨva, egh nɨ ganigha oraghizir bizibar gun gumazamiziba bar me mɨkɨmam.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ezɨ datɨrɨghɨn nɨ tizibav zuai? Nɨ dɨkavigh rueghɨva, egh an ziamɨn diaghtɨma a nɨn arazir kuraba gɨn amadagh.’”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Egha Pol mɨgɨa ghua ghaze, “Egha kɨ gɨn uamategha Jerusalemɨn izeghava, kɨ Godɨn Dɨpenimɨn aven God ko mɨgɨa ikiava irebamɨn mɨn bizimɨn gari.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Kɨ Ekiamɨn garima a na mɨgei, ‘Nɨ zuamɨra dɨkavighɨva Jerusalem ategh mangɨ. Nɨ kagh nan akam akuntɨma, me a bareghan kogham.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Ezɨ kɨ a ikara, ‘Ekiam, gumazir kabagh foz, kɨ God ko mɨgeir dɨpenibar arua gumazamizir nɨghnɨzir gavgavim nɨn itiba suigha me kalabus garɨgha, me mɨsosi.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ezɨ nɨn akam akurir gumazir kam Stiven, me a mɨsoghezɨ an areme. Ezɨ kɨ an boroghɨn tughav ikiava, egha nan damazim arazir kamɨn garima a dera. Ezɨ kɨ Stiven mɨsoghezɨma an aremezir darazir korotiar ruaribar gari.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Ezɨ Ekiam na mɨgei, ‘Nɨ mangɨ. Kɨ saghon itir gumazamizir Kantrin Igharazibar Itiba bagh nɨ amangam.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ezɨ gumazamizir avɨrim Polɨn mɨgɨrɨgɨaba baragha ghua mɨgɨrɨgɨar kam gami, a Kantrin Igharazibar Gumaziba bagh mangasa. Ezɨ Judaba maghɨra tiariba akarava, egha dagarvasi, “E a mɨsueghtɨma an aremegh! Gumazir kamaghɨn amim nguazimɨn ikian kogham.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Egha me dagarvagha uan korotiaba makurava egha nguazir mɨnemniaba pɨn da akuri.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Ezɨ Romɨn mɨdorozir gumazibar ekiam, uan mɨdorozir gumazibav geima, me Pol inigha uan dɨpenibar ghu. Ezɨ a kamagh deragh foghasa, manmaghɨn amizɨma me Pol kamaghɨn a dagarvasi. Kamaghɨn a bizir kam gɨfoghasa, uan mɨdorozir gumazibav keme, ia a fozoregh an azangsɨgh.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ezɨ me Polɨn soroghafariba ikegha a fozoroghasa. Ezɨ Pol gari, Romɨn mɨdorozir gumazir 100 plan garir gumazim tughav itima, Pol an azara, “Romɨn gavmanɨn osirizir arazitam Romɨn kantrin gumazitam damuasa ian amamangatɨ, o puvatɨ? Kɨ Romɨn gumazim. Ia na kotiam gatɨzɨ puvatɨgha egh na fozoroghasa.”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ezɨ mɨdorozir gumazibar garir gumazim kamaghɨn oreghava, Romɨn mɨdorozir gumazibar ekiam bagha ghuava a mɨgei, “Nɨ manmaghɨn damuam? Kar Romɨn gumazim.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Ezɨ mɨdorozir gumazibar ekiam Pol bagha ghua an azara, “Nɨ na mɨkɨm, nɨ Romɨn gumazimra?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ezɨ mɨdorozir gumazibar ekiam kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ivezir dafam gamigha, egha Romɨn gumazimɨn oto.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ezɨ an azangsɨghasava amir gumaziba me kamaghɨn oreghava, zuamɨra uarigh ekuigha saghuiamɨn tuivighav iti. Ezɨ mɨdorozir gumazibar ekiar senɨn Pol ikezim a fo, Pol Romɨn gumazimra. Kamaghɨn a uaghan atiatingi.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ezɨ amɨmzarakan mɨdorozir gumazibar ekiam bar deragh foghasa, Pol arazir tizim gamizɨma, Judaba a mɨgei. Ezɨ a Polɨn senba fɨrigha, egha Godɨn ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan kotɨn aven itir gumaziba bar men diazɨma me iza uari akufa. Ezɨ a Pol inigha ghua men damazimɨn
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.