Atos 22

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Nan adarasi ko nan afeziaba, ia oragh. Kɨ datɨrɨghɨn deravɨra ia geghanam. Kɨ osɨmtɨzitam gamizir puvatɨ.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ezɨ me a barazima, a Hibrun akam me mɨgeima, me bar nɨmɨra iti. Ezɨ Pol kamaghɨn mɨgei,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Kɨ Judan gumazir mam, nan amebam Tarsusɨn nguibamɨn na bate, Silisian Distrigh. Ezɨ kɨ nguibar kam Jerusalemɨn ikiava aghungi. Kɨ Gamalielɨn agharimɨn itima a en ovavibar arazibar nan sure gamizɨ, kɨ bar deravɨra dagh fo. Egha ia datɨrɨghɨn ami moghɨn kɨ Godɨn gɨn mangasa bar gavgafi.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Kɨ faragha gumazir nɨghnɨzir gavgaviba itiba Tuavir Kamɨn gɨn zuima, kɨ me gasɨghasɨsi. Kɨ me mɨsozima me ariaghɨri. Egha gumazamiziba bar moghɨra men suighava senbar me ikiava me isa kalabusɨn averiam garɨsi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Godɨn ofa gamir gumazibar dapanim ko Judan kotɨn aven itir gumaziba bar nan arazibagh fo, egh me dar gun ia mɨkɨmam. Me Judan Damaskusɨn itir en darazi bagha osirizir akɨnafariba na ganɨngi. Ezɨ kɨ ghaze, kɨ gumazamizir nɨghnɨzir gavgaviba itir Tuavir Kamɨn gɨn zuiba, kalabusbar mɨn me inigh Jerusalemɨn izɨva, mɨzaziba me danɨngam. Egha kɨ bizir kam bagha Damaskusɨn ghu.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Egha Pol mɨgɨa ghua kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ aruer arɨzimɨn Damaskusɨn boroghɨra zuima, angazangarir gavgavim Godɨn nguibam ikia bar na gisira.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ezɨ kɨ nguazim girɨghava orazima, tiarir mam na mɨgei, ‘Sol! Sol! Nɨ manmagh sua na gasɨghasɨsi?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Ezɨ kɨ an azara, ‘Ekiam, nɨ tina?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ezɨ na ko zuir darasi, me angazangarimɨn ganigha, egha me mɨgɨrɨgɨam baragha deragha fozir puvatɨ, tina na mɨgei.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ezɨ kɨ azara, ‘Ekiam, kɨ manmaghɨn damuam?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ezɨma angazangarir kam nan damazimning okavizɨ, kɨ garir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨma na ko itir darasi me uan dafaribar na inigha Damaskusɨn ghu.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Ezɨ gumazir mam, an ziam Ananaias, a God baghavɨra ikiava, egha Moses Osirizir Araziba bar deraghavɨra dar gɨn zui. Ezɨ Judan Damaskusɨn itir darasi, me a mɨgɨa ghaze, a gumazir aghuim. Ezɨ a iza nan gari.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 A nan boroghɨn tugha, egha mɨgei, ‘Nan aveghbuam, Sol, nɨn damazimning ua deragh.’ Ezɨ dughiar kamra, kɨ maghɨra an gari.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Ezɨma Ananaias na mɨgei, ‘En ovavibar God uan nɨghnɨzim gɨfoghasa nɨ ginaba. Nɨ Gumazir arazir aghuibagh amir kamɨn ganɨva, an akamɨn otivir mɨgɨrɨgɨaba baragh.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Nɨ an akam akunɨva, egh nɨ ganigha oraghizir bizibar gun gumazamiziba bar me mɨkɨmam.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ezɨ datɨrɨghɨn nɨ tizibav zuai? Nɨ dɨkavigh rueghɨva, egh an ziamɨn diaghtɨma a nɨn arazir kuraba gɨn amadagh.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Egha Pol mɨgɨa ghua ghaze, “Egha kɨ gɨn uamategha Jerusalemɨn izeghava, kɨ Godɨn Dɨpenimɨn aven God ko mɨgɨa ikiava irebamɨn mɨn bizimɨn gari.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Kɨ Ekiamɨn garima a na mɨgei, ‘Nɨ zuamɨra dɨkavighɨva Jerusalem ategh mangɨ. Nɨ kagh nan akam akuntɨma, me a bareghan kogham.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Ezɨ kɨ a ikara, ‘Ekiam, gumazir kabagh foz, kɨ God ko mɨgeir dɨpenibar arua gumazamizir nɨghnɨzir gavgavim nɨn itiba suigha me kalabus garɨgha, me mɨsosi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ezɨ nɨn akam akurir gumazir kam Stiven, me a mɨsoghezɨ an areme. Ezɨ kɨ an boroghɨn tughav ikiava, egha nan damazim arazir kamɨn garima a dera. Ezɨ kɨ Stiven mɨsoghezɨma an aremezir darazir korotiar ruaribar gari.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Ezɨ Ekiam na mɨgei, ‘Nɨ mangɨ. Kɨ saghon itir gumazamizir Kantrin Igharazibar Itiba bagh nɨ amangam.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ezɨ gumazamizir avɨrim Polɨn mɨgɨrɨgɨaba baragha ghua mɨgɨrɨgɨar kam gami, a Kantrin Igharazibar Gumaziba bagh mangasa. Ezɨ Judaba maghɨra tiariba akarava, egha dagarvasi, “E a mɨsueghtɨma an aremegh! Gumazir kamaghɨn amim nguazimɨn ikian kogham.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Egha me dagarvagha uan korotiaba makurava egha nguazir mɨnemniaba pɨn da akuri.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ezɨ Romɨn mɨdorozir gumazibar ekiam, uan mɨdorozir gumazibav geima, me Pol inigha uan dɨpenibar ghu. Ezɨ a kamagh deragh foghasa, manmaghɨn amizɨma me Pol kamaghɨn a dagarvasi. Kamaghɨn a bizir kam gɨfoghasa, uan mɨdorozir gumazibav keme, ia a fozoregh an azangsɨgh.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ezɨ me Polɨn soroghafariba ikegha a fozoroghasa. Ezɨ Pol gari, Romɨn mɨdorozir gumazir 100 plan garir gumazim tughav itima, Pol an azara, “Romɨn gavmanɨn osirizir arazitam Romɨn kantrin gumazitam damuasa ian amamangatɨ, o puvatɨ? Kɨ Romɨn gumazim. Ia na kotiam gatɨzɨ puvatɨgha egh na fozoroghasa.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ezɨ mɨdorozir gumazibar garir gumazim kamaghɨn oreghava, Romɨn mɨdorozir gumazibar ekiam bagha ghuava a mɨgei, “Nɨ manmaghɨn damuam? Kar Romɨn gumazim.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ezɨ mɨdorozir gumazibar ekiam Pol bagha ghua an azara, “Nɨ na mɨkɨm, nɨ Romɨn gumazimra?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ezɨ mɨdorozir gumazibar ekiam kamaghɨn mɨgei, “Kɨ ivezir dafam gamigha, egha Romɨn gumazimɨn oto.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ezɨ an azangsɨghasava amir gumaziba me kamaghɨn oreghava, zuamɨra uarigh ekuigha saghuiamɨn tuivighav iti. Ezɨ mɨdorozir gumazibar ekiar senɨn Pol ikezim a fo, Pol Romɨn gumazimra. Kamaghɨn a uaghan atiatingi.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ezɨ amɨmzarakan mɨdorozir gumazibar ekiam bar deragh foghasa, Pol arazir tizim gamizɨma, Judaba a mɨgei. Ezɨ a Polɨn senba fɨrigha, egha Godɨn ofa gamir gumazir ekiaba ko Judan kotɨn aven itir gumaziba bar men diazɨma me iza uari akufa. Ezɨ a Pol inigha ghua men damazimɨn
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.