Atos 18
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT
1 Bizir kabar gɨn, Pol Atens ategha Korinɨn nguibamɨn ghu.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Egha kagh Judan gumazir mam bato, an ziam Akwila. An nguibam Provins Pontusɨn aven iti. A uan amuim Prisila ko, aning mong fomɨra kantri Italian ike, ezɨ Sisar Klodius Judabav gɨa ghaze, me Romɨn nguibar ekiam ategh igharagh mangɨ. Kamaghɨn amizɨ, aning Italia ategha Korinɨn ize. Ezɨ Pol aning ganasa zui.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Pol uaghan aning mɨrara, selɨn dɨpenibar ingari. Kamaghɨn amizɨ, an aningɨn ganasa ghugha, aning ko ikia egha me ko ingari.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Sabatɨn dughiabar, Pol zurara Judaba God ko mɨgeir dɨpenibar ghuava me ko uariv gei. A Judaba ko Grighba, men nɨghnɨzibar amutɨma, me nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn ikiasa me gakaghori.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Ezɨ Sailas ko Timoti Masedonia ategha izaghirizɨ, Pol dughiaba bar zurara Godɨn akar aghuim akuri. An akar gavgavim kamaghɨn Judaba deravɨra me geghari, Iesus a Krais, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ezɨ Judaba Polɨn akam baraghan aghuaghava, mɨgɨrɨgɨar kuraba a ganɨdi. Ezɨ a kamaghɨn amighava, uan korotiamɨn mɨneziba pɨzigha, egha kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨn ia Godɨn saghon ikɨ oveghtɨ, mar ian osɨmtɨzimra. Ezɨ kɨ uabɨ osɨmtɨziba puvatɨ. Datɨrɨghɨn kɨ Godɨn akar aghuim Kantrin Igharazibar Gumaziba me mɨkɨnam.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Ezɨ Pol God ko mɨgeir dɨpenim ategha Titius Jastusɨn dɨpenimɨn ghu. Gumazir kam zurara Godɨn ziam fe. An dɨpenim a Judaba God ko mɨgeir dɨpenimɨn boroghɨn iti.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Krispus, Judabar God ko mɨgeir dɨpenibar garir gumazir dapanir ekiam. Ezɨ a uan adarasi ko me nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn iti. Ezɨ Korinɨn gumazamizir avɨrim Polɨn akam baregha egha nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn ikia egha rue.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Ezɨ dɨmagarir mamɨn Ekiam irebamɨn mɨn bizimɨn Polɨn mɨkeme, “Nɨ atiatingan markɨ; nɨ mɨkɨmvɨra ikɨ; nɨmɨra ikian markɨ.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Kɨ nɨ ko iti, nan gumazamizir avɨriba nguibar ekiar kamɨn iti. Kamaghɨn tav pazɨ nɨ damighan koghan, egh nɨ mɨsueghan kogham.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Ezɨ Pol azenir vamɨra koma akuamɨn ikiava, Godɨn akar aghuim men sure gami.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Galio, Akaian Provinsɨn gavmanɨn gumazir dapanimɨn itima, Judan gumaziba bar dɨkavigha Polɨn apanimɨn ikiava a isa kot gatɨ.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Egha me ghaze, “Gumazir kam, a gumazamizibav gɨa ghaze, ‘Ia Moses Osirizir Araziba riaghriaghɨva, arazir igharazimɨn Godɨn ziam fɨ.’”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Pol bar men akam ikarvaghasava amima, ezɨ Galio Judabav gei, “Ia Judaba, gumazir kam Rom osirizir araziba abigham, o an arazir kuratam damightɨma, eghtɨma kɨ ian akam baregham.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Ezɨ ia mɨgɨrɨgɨar arazaraziba ko ziaba ko ian araziba, dagh nɨghnɨgha na bagha izi. Markiam. Ia uari dar kɨrmɨgh. Kɨ bizir kabar kotiaba bareghan kogham.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Kamaghɨn a me amadazɨma me kot ategha azenan ize.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ezɨ Korinɨn gumaziba, maghɨra Sostenesɨn suira, a Judabar dɨpenir God ko mɨgeimɨn garir gumazir dapanim, egha kotɨn danganim boroghɨra a mɨsosi. Ezɨ Galio bizir me amizir kam gunuira.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pol dughiar mabar Korinɨn ikeghava, egha Kraisɨn adarasi ategha kurim ghuavanabogha Sirian Distrighɨn ghu. Prisila koma Akwila a ko zui. Dughiar a tɨghar kurimɨn mangamim, a Senkrian ikia God ko akar dɨkɨrɨzir mam gami. Kamaghɨn a uan dapanir arɨzim gise.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Ezɨ me Efesus otivigha, Pol Prisila koma Akwila kagh aning ataki. Egha a uabɨ Judabar dɨpenir God ko mɨgeimɨn ghua me ko uariv gei.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Ezɨ me dughiar tabar uarir gan ikiasava a mɨgeima, a ghaze, Puvatɨ.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Ezɨ a me ataghragha, egha an akar dɨkɨrɨzim gamua me mɨgei, “God ifueghtɨma, kɨ ua ia bagh izam.” Egha kurim inigha Efesus ategha ghu.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Ezɨ a Sisarian otogha, egha Jerusalemɨn itir Kraisɨn adarazi getiasa ghuavanabo. Egha gɨn Antioghɨn nguibamɨn ghuaghirɨ.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Egha Pol dughiar mabar Antioghɨn ikegha, egha a Distrigh Galesia ko Frigian itir nguibaba bar dagh aruava, men nɨghnɨzir gavgavir Iesusɨn itiba gavgavim me ganɨdi.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Judan gumazir mam, an ziam Apolos, an Aleksandrian gumazim. A izava Efesusɨn nguibamɨn iti. A bar deravɨra mɨgɨava egha a Godɨn Akɨnafarimɨn Osiziriba bar dagh fo.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Me Ekiamɨn tuavimɨn a geghani, ezɨ a gumazamizibar sure damuasa an navim bar a dɨkafi. A bar deravɨra Iesus amizir bizibar me mɨgei. Egha a Jonɨn rurimra fo.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Egha Apolos Judabar God ko mɨgeir dɨpenim ghugha, egha atiati puvatɨgha Godɨn akam akuri. Ezɨ Prisila ko Akwila a baregha a inigha uan dɨpenimɨn ghugha Godɨn tuavim a geghanizɨ, a deravɨra Godɨn tuavim gɨfos.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Ezɨ Apolos Akaian mangasava amima, Efesusɨn itir Kraisɨn adarazi, gavgavim a ganɨdi, egha a iniasava Akaian suren gumaziba bagha akɨnafarim osiri. Dughiar kam Apolos Akaian otogha, egha nɨghnɨzir gavgavim Godɨn itir darasi akurvazir ekiam me gami. God men apangkuvifi, kamaghɨn amizɨ me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Apolos bar gavgavigha gumazamizibar damazibar akam akuri, egha men akaba ikarvagha, egha Judabar akar kurar me mɨgeiba dɨkabɨri. A Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam akuri, eghtɨ me fogh suam, Iesus a God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, Krais.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.