Atos 12
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVI
1 Dughiar kamɨn Atrivim Herot Kraisɨn adarazir marazir suigha me gasɨghasɨghasa.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Egha a mɨgeima, me Jonɨn aveghbuam Jems mɨdorozir sabamɨn a mɨsoghezɨma, an areme.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ezɨ Herot garima, an amizir arazir kam, Judaba a gifonge, kamaghɨn amizɨma, a uaghan Pita isa kalabus gatɨ. Herot Yis puvatɨzir Bretɨn Isamin Dughiamɨn bizir kam gami.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 A Pitan suiraghava a isa kalabus gatɨ. Egha a isa mɨdorozir gumazir 4 plan okuruabar agharim gatɨ. Ezɨ me dughiaba isa vaghvagha an gari. Egha 4 plan okuruar kabanang, me dar vaghvagha 4 plan gumaziba inizɨma me an gari. Herot, God Israelbagh Itazir Dughiamɨn Isar Ekiar kam gɨvaghtɨma, a Pita isɨ gumazamizir avɨribar damazimɨn a kot darɨghasa.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Ezɨ Pita kalabusɨn dɨpenimɨn aven itima Kraisɨn adarasi uan navir averiabar a bagha puvɨra God ko mɨgɨavɨra iti.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Egha Herot Pita inigh kot bagh mangasa dughiar mam dɨboro. Ezɨ dɨmagarir kamɨn, amɨnim tɨghar tiam, me senɨn pumuningɨn a ikezɨma a mɨdorozir gumazir pumuningɨn tongɨn akui. Ezɨ mɨdorozir gumazir igharazir maba kalabuziar dɨpenimɨn a bagha gara tiar akamɨn iti.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Ezɨ zuamɨra Ekiamɨn ensel otozɨma, an angazangarim kalabuziar dɨpenimɨn aven sira. Egha ensel Pitan ivim a mɨsuegha a gaghura kamaghɨn mɨgei, “Nɨ zuamɨra dɨkafigh!” Ezɨma senɨn an agharimning gikezimning fɨriaghrɨgha nguazim girɨ.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Ezɨ ensel a mɨgei, “Korotiam arughɨva, egh dagarir asuabar aghuigh.” Ezɨ Pita kamaghɨn amigha gɨvazɨ ensel a mɨgei, “Nɨ uan korotiar ruarim arugh nan gɨn izɨ.”
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Ezɨ Pita kalabuziar dɨpenim ategha, enselɨn gɨn azenan ghu. Egha a bizir kabagh fozir puvatɨzɨma, ensel dagh amima, da guizbangɨram otifi. Pitan nɨghnɨzim ghaze, a irebamɨn mɨn bizimɨn gari.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Aning ghuava, kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazir pumuning gitagha, ghua kalabusɨn zuir ainɨn tiar akar nguibar ekiamɨn zuimɨn oto. Aning an otozɨ, tiam uabɨ kuiaghrɨzɨma, aning azenan ghua tuavir mamɨn zui. Aning mong saghon ghuava, ensel zuamɨrama Pita ategha ghu.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Ezɨ Pitan nɨghnɨzim ua izima, a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ datɨrɨghɨn guizbangɨra fo, Ekiam uan ensel amadazɨma a ize. Egha a Herotɨn agharim da nan akura, egha Judaba na damuasa nɨghnɨzir bizir kuraba sara nan akura.”
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Ezɨ Pita bizir kabagh foghava, Jonɨn amebam Marian dɨpenimɨn ghu. Jonɨn ziar mam Mak. Ezɨ gumazamizir avɨrim uari akuvagha dɨpenir kamɨn ikiava God ko mɨgei.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Ezɨ Pita azenan ikiava dɨvazimɨn tiar akar azenan itim gafughafuzima, ingangarir amizimɨn ziam Roda, a bagha tiam kuasa izi.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Egha a Pitan tiarim baregha, bar akuegha, tiam kuizir puvatɨgha uamategha ivegha aven ghugha, kamaghɨn gumazamizibav gɨa ghaze, “Pita muna iza tiar akamɨn iti!”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Ezɨ me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ onganis ti.” Ezɨ a bar gavgavigha kamaghɨn mɨgei, “Puvatɨ. Guizbangɨra a iti.” Ezɨ me a mɨgɨa ghaze, “Nɨ ti an enselɨn gani.”
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Ezɨ Pita tiam gafughafuzima, me izava tiam kuigha an apigha, dɨgavir kuram gami.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Ezɨ Pita uan dafarimɨn me aminivazɨma, me aghumra iti. Ezɨ an Ekiam kalabuziar dɨpenimɨn aven a inigha azenan anetɨzir arazibagh eghari. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Ia bizir kabar gun Jems koma aveghbuaba sara mɨkemegh.” Egha Pita me ategha danganir igharazimɨn ghu.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Egha amɨnim tirazɨma, mɨdorozir gumaziba Pita bagh garava avenge. Egha bar dɨgavir kuram gamigha uarira uarir azangsɨgha ghaze, “Pita managh ghu?”
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Ezɨ Pita itir puvatɨzɨma, Herot a gumazibav kemezɨma me Pita buriasa ghue. Egha me tong bar an apizir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨma an mɨdorozir gumazir Pitan ganiziba, Herot me isa kot gatɨgha egha ghaze, me aremegham. Egha Herot gɨn Judian danganim ategha, Sesarian nguibar ekiamɨn ikiasa uaghirɨ.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Egha Herot adarim Tair koma Saidonian gumazamizibar iti. Me Herot garir nguibar ekiamɨn uan dagheba isi, kamaghɨn amizɨ, me datɨrɨghɨn uari akuvaghav izav an ganasa. Me faraghav Blastus ko uari mɨkemezɨ a me ko navir amɨrɨzim inis. Blastus, an Atrivim Herot akuir danganimɨn garir gumazim. Ezɨma, me gɨn Herot men apangkuvigh adarir kam a gɨvaghasa, me Herotɨn ganasa zui
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Herot dughiar atɨzimɨn uan atrivir korotiaba arughava, egha uan atrivimɨn dabirabim gaperaghava, gumazamizibav gei.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Ezɨ me pamtem diava ghaze, “Kar gumazitam mɨgeir puvatɨ. Kar godɨn mam mɨgei.”
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Herot Godɨn ziam fer puvatɨ, kamaghɨn amizɨma Ekiamɨn ensel zuamɨra a mɨsoghezɨma a irɨ. Ezɨma muriamɨn itir apiziba angamra anepa zuima, an areme.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Ezɨma Godɨn akam nguibaba bar dar ghua bar ekevegha ghuavɨra iti.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Ezɨ Barnabas koma Sol aning uan ingangarim Jerusalemɨn anegɨvagha, uamategha Antioghɨn ghu. Jon, an ziar mam Mak, aning a inighava a sara ghu.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.