Atos 12

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dughiar kamɨn Atrivim Herot Kraisɨn adarazir marazir suigha me gasɨghasɨghasa.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Egha a mɨgeima, me Jonɨn aveghbuam Jems mɨdorozir sabamɨn a mɨsoghezɨma, an areme.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ezɨ Herot garima, an amizir arazir kam, Judaba a gifonge, kamaghɨn amizɨma, a uaghan Pita isa kalabus gatɨ. Herot Yis puvatɨzir Bretɨn Isamin Dughiamɨn bizir kam gami.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 A Pitan suiraghava a isa kalabus gatɨ. Egha a isa mɨdorozir gumazir 4 plan okuruabar agharim gatɨ. Ezɨ me dughiaba isa vaghvagha an gari. Egha 4 plan okuruar kabanang, me dar vaghvagha 4 plan gumaziba inizɨma me an gari. Herot, God Israelbagh Itazir Dughiamɨn Isar Ekiar kam gɨvaghtɨma, a Pita isɨ gumazamizir avɨribar damazimɨn a kot darɨghasa.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ezɨ Pita kalabusɨn dɨpenimɨn aven itima Kraisɨn adarasi uan navir averiabar a bagha puvɨra God ko mɨgɨavɨra iti.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Egha Herot Pita inigh kot bagh mangasa dughiar mam dɨboro. Ezɨ dɨmagarir kamɨn, amɨnim tɨghar tiam, me senɨn pumuningɨn a ikezɨma a mɨdorozir gumazir pumuningɨn tongɨn akui. Ezɨ mɨdorozir gumazir igharazir maba kalabuziar dɨpenimɨn a bagha gara tiar akamɨn iti.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Ezɨ zuamɨra Ekiamɨn ensel otozɨma, an angazangarim kalabuziar dɨpenimɨn aven sira. Egha ensel Pitan ivim a mɨsuegha a gaghura kamaghɨn mɨgei, “Nɨ zuamɨra dɨkafigh!” Ezɨma senɨn an agharimning gikezimning fɨriaghrɨgha nguazim girɨ.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ezɨ ensel a mɨgei, “Korotiam arughɨva, egh dagarir asuabar aghuigh.” Ezɨ Pita kamaghɨn amigha gɨvazɨ ensel a mɨgei, “Nɨ uan korotiar ruarim arugh nan gɨn izɨ.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Ezɨ Pita kalabuziar dɨpenim ategha, enselɨn gɨn azenan ghu. Egha a bizir kabagh fozir puvatɨzɨma, ensel dagh amima, da guizbangɨram otifi. Pitan nɨghnɨzim ghaze, a irebamɨn mɨn bizimɨn gari.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Aning ghuava, kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazir pumuning gitagha, ghua kalabusɨn zuir ainɨn tiar akar nguibar ekiamɨn zuimɨn oto. Aning an otozɨ, tiam uabɨ kuiaghrɨzɨma, aning azenan ghua tuavir mamɨn zui. Aning mong saghon ghuava, ensel zuamɨrama Pita ategha ghu.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Ezɨ Pitan nɨghnɨzim ua izima, a kamaghɨn mɨgei, “Kɨ datɨrɨghɨn guizbangɨra fo, Ekiam uan ensel amadazɨma a ize. Egha a Herotɨn agharim da nan akura, egha Judaba na damuasa nɨghnɨzir bizir kuraba sara nan akura.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Ezɨ Pita bizir kabagh foghava, Jonɨn amebam Marian dɨpenimɨn ghu. Jonɨn ziar mam Mak. Ezɨ gumazamizir avɨrim uari akuvagha dɨpenir kamɨn ikiava God ko mɨgei.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ezɨ Pita azenan ikiava dɨvazimɨn tiar akar azenan itim gafughafuzima, ingangarir amizimɨn ziam Roda, a bagha tiam kuasa izi.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Egha a Pitan tiarim baregha, bar akuegha, tiam kuizir puvatɨgha uamategha ivegha aven ghugha, kamaghɨn gumazamizibav gɨa ghaze, “Pita muna iza tiar akamɨn iti!”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ezɨ me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ onganis ti.” Ezɨ a bar gavgavigha kamaghɨn mɨgei, “Puvatɨ. Guizbangɨra a iti.” Ezɨ me a mɨgɨa ghaze, “Nɨ ti an enselɨn gani.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ezɨ Pita tiam gafughafuzima, me izava tiam kuigha an apigha, dɨgavir kuram gami.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ezɨ Pita uan dafarimɨn me aminivazɨma, me aghumra iti. Ezɨ an Ekiam kalabuziar dɨpenimɨn aven a inigha azenan anetɨzir arazibagh eghari. Egha a kamaghɨn mɨgei, “Ia bizir kabar gun Jems koma aveghbuaba sara mɨkemegh.” Egha Pita me ategha danganir igharazimɨn ghu.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Egha amɨnim tirazɨma, mɨdorozir gumaziba Pita bagh garava avenge. Egha bar dɨgavir kuram gamigha uarira uarir azangsɨgha ghaze, “Pita managh ghu?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Ezɨ Pita itir puvatɨzɨma, Herot a gumazibav kemezɨma me Pita buriasa ghue. Egha me tong bar an apizir puvatɨ. Kamaghɨn amizɨma an mɨdorozir gumazir Pitan ganiziba, Herot me isa kot gatɨgha egha ghaze, me aremegham. Egha Herot gɨn Judian danganim ategha, Sesarian nguibar ekiamɨn ikiasa uaghirɨ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Egha Herot adarim Tair koma Saidonian gumazamizibar iti. Me Herot garir nguibar ekiamɨn uan dagheba isi, kamaghɨn amizɨ, me datɨrɨghɨn uari akuvaghav izav an ganasa. Me faraghav Blastus ko uari mɨkemezɨ a me ko navir amɨrɨzim inis. Blastus, an Atrivim Herot akuir danganimɨn garir gumazim. Ezɨma, me gɨn Herot men apangkuvigh adarir kam a gɨvaghasa, me Herotɨn ganasa zui
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Herot dughiar atɨzimɨn uan atrivir korotiaba arughava, egha uan atrivimɨn dabirabim gaperaghava, gumazamizibav gei.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Ezɨ me pamtem diava ghaze, “Kar gumazitam mɨgeir puvatɨ. Kar godɨn mam mɨgei.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Herot Godɨn ziam fer puvatɨ, kamaghɨn amizɨma Ekiamɨn ensel zuamɨra a mɨsoghezɨma a irɨ. Ezɨma muriamɨn itir apiziba angamra anepa zuima, an areme.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ezɨma Godɨn akam nguibaba bar dar ghua bar ekevegha ghuavɨra iti.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Ezɨ Barnabas koma Sol aning uan ingangarim Jerusalemɨn anegɨvagha, uamategha Antioghɨn ghu. Jon, an ziar mam Mak, aning a inighava a sara ghu.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.