2 Coríntios 12

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ezɨ tuaviba ua puvatɨ. Kɨ uabɨ uan ziam fam. Arazir kam guizbangrama en akuraghan kogham. Ezɨ markɨ, kɨ irebaba ko akar mogomer God nan akazibav kɨmam.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Kɨ Kraisɨn adarazir mav gɨfozɨ, God fomɨra, 14 plan azenibar faragha, a inigha ghua namba 3 overiamɨn ghuavanabogha Godɨn Nguibamɨn oto. Kɨ fozir puvatɨ, a ti uan nivafɨzim sara ghu, o a uan nivafɨzim ategha duamɨn ghu. God uabɨra bizir kam gɨfo.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Kɨ gumazir kamɨn ziam fasa ifonge, egh kɨ uabɨra uan ziam fan kogham. Kɨ kamaghɨn mɨkɨm suam, kɨ gavgaviba puvatɨ, egh kɨ bizir kam baghɨvɨrama uan ziam fam.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Kɨ guizbangɨn uan ziam fɨsɨ, kɨ gumazir onganimɨn mɨn mɨkɨman kogham. Kɨ guizɨn akamra akunam. Kɨ ghaze, gumazamiziba nan nɨghnɨzimra gɨn mangɨ egh ziar ekiam na danɨngan, kɨ aghua. Nan nɨghnɨzim kamakɨn: Me nan arazir kɨ amiba, ko akar kɨ kuribara gan, egh arazir kamɨn me nɨghnɨzir aghuim nan ikɨ. Kamaghɨn, kɨ uabɨra uan ziam fan aghua.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 God bizir bar aghuiba nan akakaki, egha kamaghɨn aghua, kɨ bizir kabagh nɨghnɨgh egh kɨ uan arazim bagh bar akuegham. Ezɨ a dɨkonir atarimɨn mɨn garir bizir mam ataghizɨ a iza nan mɨkarzim mɨtiva na ko ikiavɨra iti. Bizir kam, a Satanɨn ingangarir gumazim, a na dɨkabɨraghtɨ kɨ bar akuegh egh uabɨra uan ziam fan koghasa, a ize.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Kɨ dughiar 3 plan bizir kam batoghasa Ekiamɨn azangsɨgha a gakaghone.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ezɨ a kamaghɨn na mɨgei, “Nan apangkuvim nɨ baghavɨra iti, eghtɨ nɨ bizitam oteveghan kogham. Guizbangɨra, nan gavgavim, gumazir gavgaviba puvatɨziba, bar me gizefi.” Ekiam kamaghɨn mɨkemezɨ, kɨ datɨrɨghɨn gumazir gavgaviba puvatɨzimɨn mɨn ikia bar akuegha iti, eghtɨ Kraisɨn gavgavim na ko ikɨ na avaragham.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Guizbangɨra, dughiar kɨ gavgaviba puvatɨzim, dughiar kamra kɨ gavgavir bar ekiam iti. Kamaghɨn amizɨ, Kraisɨn ziam bangɨn kɨ gavgaviba puvatɨ, ezɨ gumaziba pazavɨra na gami, ezɨ osɨmtɨzir avɨriba na batifi, ezɨ gumaziba arazir kurabar na gami, ezɨ gumaziba bar na gasɨghasɨghasava ami. Ezɨ kɨ arazir kabagh nɨghnɨgha nan navir averiam bar deravɨra uabɨn asugha iti.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Kɨ mɨgeir mɨgɨrɨgɨar kam, a gumazir onganimɨn mɨgɨrɨgɨamɨn mɨn ghu. Ezɨ ia uari na gamizɨ, kɨ mɨgɨrɨgɨar kam gami. Ia nan arazir aghuiba dar, gun mɨkemeghtɨ, deragham. Ia kamaghɨn amizir puvatɨ, kɨ uabɨ mɨgei. Guizbangɨra kɨ pura bizim, egha kɨ ian “Aposelɨn Ekiaba” bar men apengan itir puvatɨ.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Kɨ ian tongɨn ikia egha bizir bar avɨribagh ami, egha kamaghɨn uabɨ ian aka, kɨ guizɨn Aposel. Kɨ tugha gavgavigha osɨmtɨziba ateri, egha mirakelɨn avɨriba, ko dɨgavir kuram gamir araziba, ko Godɨn gavgavim itir ingangariba, ian tongɨn dagh ami. Ezɨ bizir kaba kamaghɨn nan ian akazɨ ia fo, kɨ Godɨn ingangarim gami.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Kɨ siosɨn igharazibagh amir arazibara, kɨ uaghan dar ia gami. Bizir bar vamɨra, kɨ ian tongɨn a gamizir puvatɨ, a kamakɨn: Kɨ dagɨabar uabɨn akurvaghasa osɨmtɨzim ia gatɨzir puvatɨ. Kar kɨ pazava ami, o? Kɨ paza damightɨ, ia nan arazir kurar kam gɨn amadagh.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Kɨ datɨrɨghɨn namba 3ɨn dughiamɨn ia bagh izasa. Kɨ izegh uam osɨmtɨzim ia danɨngan kogham. Kɨ ian biziba iniasa puvatɨ, kɨ iarara iniasa. Ia fo, boriba uan ameboghfeziaba bagh dagheba buri dar pozim mɨkɨnan kogham. Puvatɨ. Ameboghfeziaba uan boriba bagh dagheba buriva dar pozim mɨkɨnamin ingangarim iti.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Kɨ uan biziba isɨ ia danɨngasa bar akuegha iti. Egha kɨ ian duabar akurvaghsɨ, bar moghɨra uan ikɨrɨmɨrim anɨngasa bar akonge. Kɨ guizbangɨra bar ia gifonge, ezɨ bizir kam ti ia gamizɨ, ia mong na gifongezir puvatɨ.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Ezɨ ia bar moghɨra nan arazibagh fogha ghaze, “Pol dagɨabar uabɨn akurvaghasa osɨmtɨzim e gatɨzir puvatɨ.” Ezɨ marazi ghaze, “An e apezeperir mɨgɨrɨgɨabagh amua, e gifara egha en bizir avɨriba pura dagh ekua da isi.”
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ezɨ manmaghɨn ami? Gumazir kɨ ia bagh amadaziba, men tavɨn dafarimɨn, kɨ ti ia gifaragha egha ian biziba okeme, o? Puvatɨ.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Kɨ Taitus nɨghnɨzim a ganɨngizɨ, ezɨ a ia bagha zui. Ezɨ kɨ en aveghbuar igharazir mam amadazɨma an an gɨn ghu. Taitus ti ia gifaragha ian biziba okeme, o? Bar puvatɨ. Ga nɨghnɨzir vamɨra iti. Egha ga tuavir vamɨran gɨn zui.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Kɨ ghaze, ia ti mɨgɨrɨgɨar kabar garava nɨghnɨgha ghaze, e uan arazibar ian damazibar dar kɨrasa, egha da osiri. Bar puvatɨ. God guizbangɨra en garima, e Kraisɨn ingangarir gumazibar mɨrara mɨgei. Nan adarasi, e amir biziba bar, da ian akurvaghasa, e dagh ami.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Kɨ kamaghɨn nɨghnɨgha atiati, kɨ ia bagh izɨ ian gantɨ, ia gumazir kɨ ganasa ifongezir puvatɨzibar mɨraram otogham. Eghtɨ ia uaghan nan gantɨ, kɨ gumazir ia ganasa ifongezir puvatɨzimɨn mɨraram otogham. Kɨ ua ian gantɨ, arazir guar avɨrir kaba ian tongɨn ikian, kɨ atiatingi. Arazir kabanang, akaba uari batogha, egha naviba uarir ikuva, egha adarir mɨgɨrɨgɨabagh amua, egha uan biziba baghavɨra nɨghnɨgha, egha akar kurabar igharaz daraziv gɨa, egha gɨrakɨrangɨn uariv gɨa, egha uan ziaba fava, egha ingangaribagh amima da pazavɨram otifi.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Kɨ kamaghɨn atiati, kɨ magh mangam, eghtɨ faragha otozir bizir kam, ikɨvɨra ikiam. Eghtɨ God na damightɨ, kɨ ian damazibar aghumsɨzir bar dafam inigham. Kɨ kamaghɨn atiatingi, gumazamizir arazir kurar me fomɨra amiziba, me datɨrɨghɨn dagh amuavɨra iti, eghtɨ kɨ mangɨ men ganigh ua me bagh aziam. Me afiar araziba ko, pura tintinibar uari ko akuir araziba ko, aghumsɨzir puvatɨzir araziba, me da tegha navibagh irazir puvatɨ.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.