2 Coríntios 12
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs BKJ
1 Ezɨ tuaviba ua puvatɨ. Kɨ uabɨ uan ziam fam. Arazir kam guizbangrama en akuraghan kogham. Ezɨ markɨ, kɨ irebaba ko akar mogomer God nan akazibav kɨmam.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Kɨ Kraisɨn adarazir mav gɨfozɨ, God fomɨra, 14 plan azenibar faragha, a inigha ghua namba 3 overiamɨn ghuavanabogha Godɨn Nguibamɨn oto. Kɨ fozir puvatɨ, a ti uan nivafɨzim sara ghu, o a uan nivafɨzim ategha duamɨn ghu. God uabɨra bizir kam gɨfo.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Kɨ gumazir kamɨn ziam fasa ifonge, egh kɨ uabɨra uan ziam fan kogham. Kɨ kamaghɨn mɨkɨm suam, kɨ gavgaviba puvatɨ, egh kɨ bizir kam baghɨvɨrama uan ziam fam.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Kɨ guizbangɨn uan ziam fɨsɨ, kɨ gumazir onganimɨn mɨn mɨkɨman kogham. Kɨ guizɨn akamra akunam. Kɨ ghaze, gumazamiziba nan nɨghnɨzimra gɨn mangɨ egh ziar ekiam na danɨngan, kɨ aghua. Nan nɨghnɨzim kamakɨn: Me nan arazir kɨ amiba, ko akar kɨ kuribara gan, egh arazir kamɨn me nɨghnɨzir aghuim nan ikɨ. Kamaghɨn, kɨ uabɨra uan ziam fan aghua.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 God bizir bar aghuiba nan akakaki, egha kamaghɨn aghua, kɨ bizir kabagh nɨghnɨgh egh kɨ uan arazim bagh bar akuegham. Ezɨ a dɨkonir atarimɨn mɨn garir bizir mam ataghizɨ a iza nan mɨkarzim mɨtiva na ko ikiavɨra iti. Bizir kam, a Satanɨn ingangarir gumazim, a na dɨkabɨraghtɨ kɨ bar akuegh egh uabɨra uan ziam fan koghasa, a ize.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Kɨ dughiar 3 plan bizir kam batoghasa Ekiamɨn azangsɨgha a gakaghone.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Ezɨ a kamaghɨn na mɨgei, “Nan apangkuvim nɨ baghavɨra iti, eghtɨ nɨ bizitam oteveghan kogham. Guizbangɨra, nan gavgavim, gumazir gavgaviba puvatɨziba, bar me gizefi.” Ekiam kamaghɨn mɨkemezɨ, kɨ datɨrɨghɨn gumazir gavgaviba puvatɨzimɨn mɨn ikia bar akuegha iti, eghtɨ Kraisɨn gavgavim na ko ikɨ na avaragham.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Guizbangɨra, dughiar kɨ gavgaviba puvatɨzim, dughiar kamra kɨ gavgavir bar ekiam iti. Kamaghɨn amizɨ, Kraisɨn ziam bangɨn kɨ gavgaviba puvatɨ, ezɨ gumaziba pazavɨra na gami, ezɨ osɨmtɨzir avɨriba na batifi, ezɨ gumaziba arazir kurabar na gami, ezɨ gumaziba bar na gasɨghasɨghasava ami. Ezɨ kɨ arazir kabagh nɨghnɨgha nan navir averiam bar deravɨra uabɨn asugha iti.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Kɨ mɨgeir mɨgɨrɨgɨar kam, a gumazir onganimɨn mɨgɨrɨgɨamɨn mɨn ghu. Ezɨ ia uari na gamizɨ, kɨ mɨgɨrɨgɨar kam gami. Ia nan arazir aghuiba dar, gun mɨkemeghtɨ, deragham. Ia kamaghɨn amizir puvatɨ, kɨ uabɨ mɨgei. Guizbangɨra kɨ pura bizim, egha kɨ ian “Aposelɨn Ekiaba” bar men apengan itir puvatɨ.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Kɨ ian tongɨn ikia egha bizir bar avɨribagh ami, egha kamaghɨn uabɨ ian aka, kɨ guizɨn Aposel. Kɨ tugha gavgavigha osɨmtɨziba ateri, egha mirakelɨn avɨriba, ko dɨgavir kuram gamir araziba, ko Godɨn gavgavim itir ingangariba, ian tongɨn dagh ami. Ezɨ bizir kaba kamaghɨn nan ian akazɨ ia fo, kɨ Godɨn ingangarim gami.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Kɨ siosɨn igharazibagh amir arazibara, kɨ uaghan dar ia gami. Bizir bar vamɨra, kɨ ian tongɨn a gamizir puvatɨ, a kamakɨn: Kɨ dagɨabar uabɨn akurvaghasa osɨmtɨzim ia gatɨzir puvatɨ. Kar kɨ pazava ami, o? Kɨ paza damightɨ, ia nan arazir kurar kam gɨn amadagh.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Kɨ datɨrɨghɨn namba 3ɨn dughiamɨn ia bagh izasa. Kɨ izegh uam osɨmtɨzim ia danɨngan kogham. Kɨ ian biziba iniasa puvatɨ, kɨ iarara iniasa. Ia fo, boriba uan ameboghfeziaba bagh dagheba buri dar pozim mɨkɨnan kogham. Puvatɨ. Ameboghfeziaba uan boriba bagh dagheba buriva dar pozim mɨkɨnamin ingangarim iti.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Kɨ uan biziba isɨ ia danɨngasa bar akuegha iti. Egha kɨ ian duabar akurvaghsɨ, bar moghɨra uan ikɨrɨmɨrim anɨngasa bar akonge. Kɨ guizbangɨra bar ia gifonge, ezɨ bizir kam ti ia gamizɨ, ia mong na gifongezir puvatɨ.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Ezɨ ia bar moghɨra nan arazibagh fogha ghaze, “Pol dagɨabar uabɨn akurvaghasa osɨmtɨzim e gatɨzir puvatɨ.” Ezɨ marazi ghaze, “An e apezeperir mɨgɨrɨgɨabagh amua, e gifara egha en bizir avɨriba pura dagh ekua da isi.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Ezɨ manmaghɨn ami? Gumazir kɨ ia bagh amadaziba, men tavɨn dafarimɨn, kɨ ti ia gifaragha egha ian biziba okeme, o? Puvatɨ.
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Kɨ Taitus nɨghnɨzim a ganɨngizɨ, ezɨ a ia bagha zui. Ezɨ kɨ en aveghbuar igharazir mam amadazɨma an an gɨn ghu. Taitus ti ia gifaragha ian biziba okeme, o? Bar puvatɨ. Ga nɨghnɨzir vamɨra iti. Egha ga tuavir vamɨran gɨn zui.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Kɨ ghaze, ia ti mɨgɨrɨgɨar kabar garava nɨghnɨgha ghaze, e uan arazibar ian damazibar dar kɨrasa, egha da osiri. Bar puvatɨ. God guizbangɨra en garima, e Kraisɨn ingangarir gumazibar mɨrara mɨgei. Nan adarasi, e amir biziba bar, da ian akurvaghasa, e dagh ami.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Kɨ kamaghɨn nɨghnɨgha atiati, kɨ ia bagh izɨ ian gantɨ, ia gumazir kɨ ganasa ifongezir puvatɨzibar mɨraram otogham. Eghtɨ ia uaghan nan gantɨ, kɨ gumazir ia ganasa ifongezir puvatɨzimɨn mɨraram otogham. Kɨ ua ian gantɨ, arazir guar avɨrir kaba ian tongɨn ikian, kɨ atiatingi. Arazir kabanang, akaba uari batogha, egha naviba uarir ikuva, egha adarir mɨgɨrɨgɨabagh amua, egha uan biziba baghavɨra nɨghnɨgha, egha akar kurabar igharaz daraziv gɨa, egha gɨrakɨrangɨn uariv gɨa, egha uan ziaba fava, egha ingangaribagh amima da pazavɨram otifi.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Kɨ kamaghɨn atiati, kɨ magh mangam, eghtɨ faragha otozir bizir kam, ikɨvɨra ikiam. Eghtɨ God na damightɨ, kɨ ian damazibar aghumsɨzir bar dafam inigham. Kɨ kamaghɨn atiatingi, gumazamizir arazir kurar me fomɨra amiziba, me datɨrɨghɨn dagh amuavɨra iti, eghtɨ kɨ mangɨ men ganigh ua me bagh aziam. Me afiar araziba ko, pura tintinibar uari ko akuir araziba ko, aghumsɨzir puvatɨzir araziba, me da tegha navibagh irazir puvatɨ.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.