João 4
Hill Madia (MRR) vs NVT
1 — ausente —
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 — ausente —
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 दायह्पा नाकु सामरिया पटटुह्क दायनद अग़दुने पोयतना गावले इन्जि, येसु विचर कीतोग़.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 सामरिया पटटा सूकर नाटेना कचुलि, यहुदिरा मुनेतोग़ पेदामुय्तोग़, याकुब इनवाल, तनमग़ि योसेपिह्क ईतद जागा मता. अदे जागातगा येसु एवतोग़.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 अगा कनिर अरतद याकुब मुय्तोना चुवा मता. येसु ताकिस वाताह्कु बागिस मतोग़, अदिह्क ओग़ु अद चुवातगा उदतोग़. अस्के नेक निच मता.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 अद वेलाते उंदि सामरि जातता आंचाळि एतुह्क वाता. अस्के “बायि, नाक उचुन एग़ ईम,” इन्जि येसु तान ताल्ह्कतोग़.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (ओनाङ कग़यवालोर इतेके, तम्क तिनदलाह तिंडि असलाह नाटे अन्ज मतोर. अदिह्के ओन्क एग़ तोग़लाह बोग़े इलेग़.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 पया अद इता, “एंह-एंह, निमा यहुदि जाततोनिन आसि, नाक सामरि जातता आंचानु एग़ उनडलाह ईम इनजोर, बेद्रम ताल्ह्किह्निन?” (अद इद्रम इता, बाराह्क इतेके यहुदि लोकुर सामरितोरिन विटळ तासिंदुर).
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 येसु तान इतोग़, “देवुळ बेद देय्वा नीक ईकन इन्ह्ता, ओसो उनडलाह ईम इनजोर नीक ताल्ह्कवाल बोग़ु, इदिन निमा पुतेके, नाक निमा अद देय्वातुन ताल्ह्केनिन. अस्के नना नीक जीवात मनदनद एग़ एवेनन.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 (ओग़ वळ्ह्कतद पोल्लो तान्क पङ्ने तेळियवाह्कु,) अद इता, “दादा, नियगा एग़ तोग़लाहि जेरना वने इले, ओसो चुवातगा एग़ वने पकाय इळ्न मन्ह्ता. इतेके इद जीवात मनदनद एग़ु बेग्डाह वायग़ा?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 मावा मुनेतोग़ पेदामुय्तोग़ याकुबि इद चुवातुन माक ईतोग़; ओग़ कुदि, तनाङ पेकोर ओसो कोंदाङ, गोरेङ, इग्डा एतुन उंडुर. बह निमा ओन्काय बेरोनिन आसि, माक इदिह्काय बेसतल एग़ ईकिना?” इन्जि अद येसुन इता.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 पया येसु तान इतोग़, “बोग़ाय इग्डा एतुन उटोग़ इतेके, ओन्क ओसो एग़ उनडा वसग़ा.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 मति नना ईयनद एतुन बोर उनडनुर, ओरिह्क पया मुर्तिय एग़ उनडा वसो आयग़ा. नना ईयनद एग़ मात्रम, ओरा लोप्पा अमेसा पिसलाह ईयनदु, ऊता एग़लेह्का पोङग़ा,” इनजोर इतोग़.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 “अह इतेक दादा, नाक बेस्केन एग़ उनडा वसनायो, ओसो इगा एवनाह एतुह्क वायनायो इनजोरे, नाक अद्रमता एग़ ईमु,” इन्जि अद ओन ताल्ह्कता.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 अस्के येसु तान इतोग़, “निमा अन, अन्जि नीवा मुजोन इके केयिस तय.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 अस्के “दादा, नाक मुजो इलेग़.” इनजोर इता. “नाक मुजो इलेग़ इनजोर, निमा सेतेम वेहतिन, बायि!
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 बाराह्क इतेके निमा एयुङ मल्काङ जोळेम आसि, नीक एयवुर मुजोर मतोर; इंजेक मनवाल वने नीवा मुजो आयोग़. निमा सेतेमे वेहतिन,” इन्जि येसु तान इतोग़.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 “अललेयो, दादा, निमा देवुळता कबुरतोनिन मनदकिन बहे.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 मावा मुनेतोर पेदल्क इतेके, इदे गेरजिम इनदनद मेटातगा मोळ्किंदुर. मीट यहुदिरिर मात्रम इह्निर, ‘मोळ्कना जागा इगा इले, मति येरुसलेम सहरते मन्ह्ता,’ इनजोर इह्निर, (बोराङ सेतेम पोयतना?)” इन्जि अद येसुन इता.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 अस्के येसु तान इतोग़, “ए बायि, नावा गोटटुन बर्वस तासा! मीटु इद मेटातगा आयि, येरुसलेमते आयि, ओसो बेगान आयि, देवुळबाबान मोळ्क पग़यकिर, इद्रमताङ दियाङ वायनुङ.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 मीट सामरिया जाततोरिर पुनवदिन मोळ्किह्निर, मति माट यहुदिरोम बारा पुतदिन मोळ्किह्नोम. बाराह्क इतेके, यहुदिरगाने नना लोहवाल पिसिह केवाल पुट वायनोग़ इन्जि, देवुळि माक पुन्पिह कीता.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 तेला मति सेतेम मोळ्कवालोर, देवुळता सेतेम पोल्लोतुन पुन्जि, तमा जीवाते मोळ्कनुर, इद्रमताङ दियाङ एवयनुङ, ओसो एवतपे मन्ह्ताङ. बाराह्क इतेके इद्रम मोळ्कवालोरिने देवुळबाबाल पर्ह्किह्तोग़.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 देवुळ इतेके दिसवद जीवा आंदु. अदिह्के तान मोळ्कवालोरिह्क, देवुळता सेतेम पोल्लोतुन पुन्जि, जीवाते मोळ्क पोयह्ता,” इन्जि येसु सामरि आंचान वेहतोग़.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 अस्के अद ओन इता, “देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल (इतेके किर्स्तु) वायना मन्ह्ता इन्जि नना पुह्नन. ओग़ वातस्के, माकु इद्रमताङ कतम गोटिङ तेळियिह कीस काग़्हतनोग़,” इनजोर इता.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 “ओनन ननाने, नीवा संगे वळ्ह्कवानन,” इनजोर येसु तान इतोग़.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 अचोटेने ओनाङ कग़यवालोर तिंड पोसि अगा वातोर. अस्के वेग़ उंद आंचाना संगे बाराह्क वळ्ह्किह्तोग़ इनजोर, बयल आतोर (बाराह्क इतेके ओरा रिवजते गूरुर आस्कना संगे वळ्ह्कोर आस्तोर). तेला मति, “तानेनाह नीक बाताल गावले? ताना संग बाताङ वळ्ह्कतिन?” इनजोर, ओरग्डाहि बोग़े ओन ताल्ह्कोग़.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 — ausente —
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 — ausente —
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 अस्के वेर नाटेनाहि पेसिसि, ओनक्के वायलाह आतोर.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 अद आंचाळि नाटे अन्ज मतस्के, कग़यवालोर येसुनु “अले गूरु, इव नीक तिनदलाह ततोम, तिन,” इन्जि इतोर.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 मति ओग़ु ओरिन इतोग़, “मीट पुनविर, अद्रमता तिंडि नयगा तिनदलाह मन्ह्ता.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 अस्के कग़यवालोर तमतमाय “वेन्क तिनदलाह बोग़ाय ततोग़ा?” इनजोर वळ्ह्किंदुर.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 मति येसु ओरिन इतोग़, “बोग़ नाक लोहतोग़, ओना विचर मतप कीयना, ओसो ओना कबळतुन पूरा मारिह कीयना, इदे नावा तिंड आंदु.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 इद तूकने ‘नालुङ नेलाङ पिसताङ, पया कोयना आयग़ा,’ इनजोर मीट इह्निर बहे? केंजाट, नना मीक वेहतह्नन, मीवाङ कोंडाङ नाह्किस सर्ने ऊळाटु. (बोर लोकुर नावाङ पोल्लोङ केंजलाह तयर आस्तोर,) ओरु पका अयतद पंटालेह्काडोरु.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 कोयवाल तना बूत दोर्किह कीस्तोग़, ओसो अमेसाता पिसमुळतेनाह्कु, लोकुरिन जमा कीस्तोग़. बाराह्क इतेके वीतवाल (इतेके देवुळता पोल्लो वेहवाल) ओसो कोयवाल (इतेके पोल्लोतुन नमवालोरिन जमा केवाल) वेर इर्वुर कलियिस गिर्दा कीयना इन्जि.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 ‘ओर्वोग़ वीतिह्तोग़, दुस्रोग़ बारा कोयह्तोग़,’ इद्रम इनदनद उंद गोटि मन्ह्ता, इद गोटि मीवा लोप्पा करल अरयह्ता.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 बेदिनेनाह्क मीट मुने कह्टेम केविर, अदिन कोयलाह नना मीक लोहतन. नना कह्टेम कीसि देवुळता पोल्लो वेहतह्नन, दुस्रोर वने मुने वेहच मतोर, मति मावा कह्टेमता पंटा कोयलाह मीट वने कलियतिर,” इन्जि येसु तनाङ कग़यवालोरिन वेहतोग़.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 पया बार आता इतेके “नना बाताङ बाताङ कीतनो, अविन कतम पुतोग़ु वग़ोग़ नाक वेहतोग़,” इन्जि वेहतनद अद आंचाना गोटटुन केंजिसि, अद नाटेनोर सामरि जाततोर वेल्लाय मुल, देवुळ लोहतोग़ राजाल येसुये आंदोग़ इन्जि नमतोर.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 ओर सामरियातोर येसुनगा वातोर, वासि ओन इनदलातोर, “ए गूरु, मयगान निद्र कीम,” इनजोर इताह्कु पया, ओर अद नाटे रेंड दियाङ आनाह मतोर.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 येसुनाङ पोल्लोङ केंजिस, ओसोवन वेल्लाय मुल ओन नमतोर.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 ओर नाटेनोर अद आंचान इतोर, “सिरप निमा वेहताह्के माट नमोम, मति इंजेके माट कुदि ओनाङ केंजतोम. केंजिसि दुनियातोरिन पिसिह केवाल निटम वेग़े आंदोग़ इनजोर, माट पुह्नोम,” इतोर.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 अव रेंड दियाङ आतस्के, ओर अग्डाहि पेसिसि, तमा गालिल पटटे वातोर.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 देवुळता कबुरतोन्क तनाय देसेमते बेस्केन कदर दोर्को इनजोर, येसु कुद वेहच मतोग़.(ओग़ वेहतपु अहे आता.)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 इंजेके गालिल पटटोर वेल्लाटोर, पंडुम मतस्के येरुसलेमतके अन्ज मतोर. येसु अगा बेचोक बामिह कीयनाङ कबस्क कीस मतोग़, अव कतम वेर अस्के ऊळिस मतोर. अदिह्के नेंड वने अद्रमताङे ऊळलाहि, येसु गालिल पटटे वातस्के, वेरु गिर्दाते ओन कलियतोर.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 पया येसु ओसोवने गालिल पटटा काना इनदनद नाटे वातोग़. इदे नाटे कोनि, ओग़ मुने एतुनु अंगुर जोमा मारियिह कीस मतोग़. गालिलता कापेर्नाटे, सर्करता ओर्वोग़ साय्बाल मतोग़, ओना पेकाल पका दुक अर्स मतोग़.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 येसु यहुदा पटटाहि गालिल पटटे वातोग़ इनजोरे, ओग़ साय्बाह्क कबुर दोर्कता. दोर्कताह्कु, ओग़ येसुन कलियलाह काना नाटे अतोग़. येसुन कालगडेम अर्सि इतोग़, “दादा, नावा मग़ि गय्क इतेक हायनोग़, ओन सव्रे कीसीकिन, दय!” इनजोर इतोग़.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 (आपुना गालिल पटटोरा बुद पुन्जि,) येसु ओन इतोग़, “बामिह कीयनाङ सीनाङ ऊळवालेवा, मीटु मुर्तिय विस्वस केविर आयकिर!”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 वेग़ साय्बाल येसुन इतोग़, “ए दादा, नावा पेकाल डोलनामुनेन दय!”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 “अन, नीवा पेकाल पिसतोग़,” इन्जि येसु ओन इतोग़. येसु अह इताह्कु, ओना पोल्लोतुन नमिसि, ओग़ मल्स अतोग़.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 इमा दिया, ओग़ तना नाटे अनजोरेन मतोग़, अचोटेने ओना ओर्युलतोर कलियतोर, कलियिस पया “नीवा पेकाल डोलोग़, बेसे मन्ह्तोग़, महरज!” इनजोर वेहतोर.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 अस्के “बेद वेलाते ओग़ सव्रेम आयलाह बोटटोग़?” इन्जि, ओग़ साय्बाल ओरिन ताल्ह्कतोग़. अस्के “निने, नेक निचि बह्ट अरतस्के, ओना दंड विळ्सता, महरज” इनजोर इतोर.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 इदिन केंजिसि, बेद वेलाते येसु नाकु “नीवा पेकाल पिसतोग़,” इनजोर इतोग़, अदे वेलाते नावा पेकाल सव्रेम आतोग़ इनजोर, ओग़ पुतोग़. अदिनेनाह्कु ओग़ु ओसो ओना लोतोरु, कतमतोर येसुन नमतोर.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 इद्रमि ओसो उंद मल्का येसु यहुदा पटटाहि गालिल पटटे वासि, सीना तोहतोग़.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.