João 4

Hill Madia (MRR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 दायह्‌पा नाकु सामरिया पटटुह्‌क दायनद अग़दुने पोयतना गावले इन्जि, येसु विचर कीतोग़.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 सामरिया पटटा सूकर नाटेना कचुलि, यहुदिरा मुनेतोग़ पेदामुय्तोग़, याकुब इनवाल, तनमग़ि योसेपिह्‌क ईतद जागा मता. अदे जागातगा येसु एवतोग़.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 अगा कनिर अरतद याकुब मुय्तोना चुवा मता. येसु ताकिस वाताह्‌कु बागिस मतोग़, अदिह्‌क ओग़ु अद चुवातगा उदतोग़. अस्के नेक निच मता.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 अद वेलाते उंदि सामरि जातता आंचाळि एतुह्‌क वाता. अस्के “बायि, नाक उचुन एग़ ईम,” इन्जि येसु तान ताल्ह्‌कतोग़.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (ओनाङ कग़यवालोर इतेके, तम्क तिनदलाह तिंडि असलाह नाटे अन्ज मतोर. अदिह्‌के ओन्क एग़ तोग़लाह बोग़े इलेग़.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 पया अद इता, “एंह-एंह, निमा यहुदि जाततोनिन आसि, नाक सामरि जातता आंचानु एग़ उनडलाह ईम इनजोर, बेद्रम ताल्ह्‌किह्‌निन?” (अद इद्रम इता, बाराह्‌क इतेके यहुदि लोकुर सामरितोरिन विटळ तासिंदुर).
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 येसु तान इतोग़, “देवुळ बेद देय्वा नीक ईकन इन्ह्‌ता, ओसो उनडलाह ईम इनजोर नीक ताल्ह्‌कवाल बोग़ु, इदिन निमा पुतेके, नाक निमा अद देय्वातुन ताल्ह्‌केनिन. अस्के नना नीक जीवात मनदनद एग़ एवेनन.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 (ओग़ वळ्ह्‌कतद पोल्‍लो तान्क पङ्ने तेळियवाह्‌कु,) अद इता, “दादा, नियगा एग़ तोग़लाहि जेरना वने इले, ओसो चुवातगा एग़ वने पकाय इळ्न मन्ह्‌ता. इतेके इद जीवात मनदनद एग़ु बेग्डाह वायग़ा?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 मावा मुनेतोग़ पेदामुय्तोग़ याकुबि इद चुवातुन माक ईतोग़; ओग़ कुदि, तनाङ पेकोर ओसो कोंदाङ, गोरेङ, इग्डा एतुन उंडुर. बह निमा ओन्काय बेरोनिन आसि, माक इदिह्‌काय बेसतल एग़ ईकिना?” इन्जि अद येसुन इता.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 पया येसु तान इतोग़, “बोग़ाय इग्डा एतुन उटोग़ इतेके, ओन्क ओसो एग़ उनडा वसग़ा.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 मति नना ईयनद एतुन बोर उनडनुर, ओरिह्‌क पया मुर्तिय एग़ उनडा वसो आयग़ा. नना ईयनद एग़ मात्रम, ओरा लोप्पा अमेसा पिसलाह ईयनदु, ऊता एग़लेह्‌का पोङग़ा,” इनजोर इतोग़.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 “अह इतेक दादा, नाक बेस्केन एग़ उनडा वसनायो, ओसो इगा एवनाह एतुह्‌क वायनायो इनजोरे, नाक अद्रमता एग़ ईमु,” इन्जि अद ओन ताल्ह्‌कता.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 अस्के येसु तान इतोग़, “निमा अन, अन्जि नीवा मुजोन इके केयिस तय.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 अस्के “दादा, नाक मुजो इलेग़.” इनजोर इता. “नाक मुजो इलेग़ इनजोर, निमा सेतेम वेहतिन, बायि!
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 बाराह्‌क इतेके निमा एयुङ मल्काङ जोळेम आसि, नीक एयवुर मुजोर मतोर; इंजेक मनवाल वने नीवा मुजो आयोग़. निमा सेतेमे वेहतिन,” इन्जि येसु तान इतोग़.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 “अललेयो, दादा, निमा देवुळता कबुरतोनिन मनदकिन बहे.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 मावा मुनेतोर पेदल्क इतेके, इदे गेरजिम इनदनद मेटातगा मोळ्किंदुर. मीट यहुदिरिर मात्रम इह्‌निर, ‘मोळ्कना जागा इगा इले, मति येरुसलेम सहरते मन्ह्‌ता,’ इनजोर इह्‌निर, (बोराङ सेतेम पोयतना?)” इन्जि अद येसुन इता.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 अस्के येसु तान इतोग़, “ए बायि, नावा गोटटुन बर्वस तासा! मीटु इद मेटातगा आयि, येरुसलेमते आयि, ओसो बेगान आयि, देवुळबाबान मोळ्क पग़यकिर, इद्रमताङ दियाङ वायनुङ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 मीट सामरिया जाततोरिर पुनवदिन मोळ्किह्‌निर, मति माट यहुदिरोम बारा पुतदिन मोळ्किह्‌नोम. बाराह्‌क इतेके, यहुदिरगाने नना लोहवाल पिसिह केवाल पुट वायनोग़ इन्जि, देवुळि माक पुन्पिह कीता.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 तेला मति सेतेम मोळ्कवालोर, देवुळता सेतेम पोल्‍लोतुन पुन्जि, तमा जीवाते मोळ्कनुर, इद्रमताङ दियाङ एवयनुङ, ओसो एवतपे मन्ह्‌ताङ. बाराह्‌क इतेके इद्रम मोळ्कवालोरिने देवुळबाबाल पर्ह्‌किह्‌तोग़.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 देवुळ इतेके दिसवद जीवा आंदु. अदिह्‌के तान मोळ्कवालोरिह्‌क, देवुळता सेतेम पोल्‍लोतुन पुन्जि, जीवाते मोळ्क पोयह्‌ता,” इन्जि येसु सामरि आंचान वेहतोग़.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 अस्के अद ओन इता, “देवुळ लोहवाल पिसिह केवाल (इतेके किर्स्तु) वायना मन्ह्‌ता इन्जि नना पुह्‌नन. ओग़ वातस्के, माकु इद्रमताङ कतम गोटिङ तेळियिह कीस काग़्हतनोग़,” इनजोर इता.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 “ओनन ननाने, नीवा संगे वळ्ह्‌कवानन,” इनजोर येसु तान इतोग़.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 अचोटेने ओनाङ कग़यवालोर तिंड पोसि अगा वातोर. अस्के वेग़ उंद आंचाना संगे बाराह्‌क वळ्ह्‌किह्‌तोग़ इनजोर, बयल आतोर (बाराह्‌क इतेके ओरा रिवजते गूरुर आस्कना संगे वळ्ह्‌कोर आस्तोर). तेला मति, “तानेनाह नीक बाताल गावले? ताना संग बाताङ वळ्ह्‌कतिन?” इनजोर, ओरग्डाहि बोग़े ओन ताल्ह्‌कोग़.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 — ausente —
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 अस्के वेर नाटेनाहि पेसिसि, ओनक्‍के वायलाह आतोर.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 अद आंचाळि नाटे अन्ज मतस्के, कग़यवालोर येसुनु “अले गूरु, इव नीक तिनदलाह ततोम, तिन,” इन्जि इतोर.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 मति ओग़ु ओरिन इतोग़, “मीट पुनविर, अद्रमता तिंडि नयगा तिनदलाह मन्ह्‌ता.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 अस्के कग़यवालोर तमतमाय “वेन्क तिनदलाह बोग़ाय ततोग़ा?” इनजोर वळ्ह्‌किंदुर.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 मति येसु ओरिन इतोग़, “बोग़ नाक लोहतोग़, ओना विचर मतप कीयना, ओसो ओना कबळतुन पूरा मारिह कीयना, इदे नावा तिंड आंदु.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 इद तूकने ‘नालुङ नेलाङ पिसताङ, पया कोयना आयग़ा,’ इनजोर मीट इह्‌निर बहे? केंजाट, नना मीक वेहतह्‌नन, मीवाङ कोंडाङ नाह्‌किस सर्ने ऊळाटु. (बोर लोकुर नावाङ पोल्‍लोङ केंजलाह तयर आस्तोर,) ओरु पका अयतद पंटालेह्‌काडोरु.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 कोयवाल तना बूत दोर्किह कीस्तोग़, ओसो अमेसाता पिसमुळतेनाह्‌कु, लोकुरिन जमा कीस्तोग़. बाराह्‌क इतेके वीतवाल (इतेके देवुळता पोल्‍लो वेहवाल) ओसो कोयवाल (इतेके पोल्‍लोतुन नमवालोरिन जमा केवाल) वेर इर्वुर कलियिस गिर्दा कीयना इन्जि.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 ‘ओर्वोग़ वीतिह्‌तोग़, दुस्रोग़ बारा कोयह्‌तोग़,’ इद्रम इनदनद उंद गोटि मन्ह्‌ता, इद गोटि मीवा लोप्पा करल अरयह्‌ता.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 बेदिनेनाह्‌क मीट मुने कह्‌टेम केविर, अदिन कोयलाह नना मीक लोहतन. नना कह्‌टेम कीसि देवुळता पोल्‍लो वेहतह्‌नन, दुस्रोर वने मुने वेहच मतोर, मति मावा कह्‌टेमता पंटा कोयलाह मीट वने कलियतिर,” इन्जि येसु तनाङ कग़यवालोरिन वेहतोग़.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 पया बार आता इतेके “नना बाताङ बाताङ कीतनो, अविन कतम पुतोग़ु वग़ोग़ नाक वेहतोग़,” इन्जि वेहतनद अद आंचाना गोटटुन केंजिसि, अद नाटेनोर सामरि जाततोर वेल्‍लाय मुल, देवुळ लोहतोग़ राजाल येसुये आंदोग़ इन्जि नमतोर.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 ओर सामरियातोर येसुनगा वातोर, वासि ओन इनदलातोर, “ए गूरु, मयगान निद्र कीम,” इनजोर इताह्‌कु पया, ओर अद नाटे रेंड दियाङ आनाह मतोर.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 येसुनाङ पोल्‍लोङ केंजिस, ओसोवन वेल्‍लाय मुल ओन नमतोर.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 ओर नाटेनोर अद आंचान इतोर, “सिरप निमा वेहताह्‌के माट नमोम, मति इंजेके माट कुदि ओनाङ केंजतोम. केंजिसि दुनियातोरिन पिसिह केवाल निटम वेग़े आंदोग़ इनजोर, माट पुह्‌नोम,” इतोर.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 अव रेंड दियाङ आतस्के, ओर अग्डाहि पेसिसि, तमा गालिल पटटे वातोर.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 देवुळता कबुरतोन्क तनाय देसेमते बेस्केन कदर दोर्को इनजोर, येसु कुद वेहच मतोग़.(ओग़ वेहतपु अहे आता.)
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 इंजेके गालिल पटटोर वेल्‍लाटोर, पंडुम मतस्के येरुसलेमतके अन्ज मतोर. येसु अगा बेचोक बामिह कीयनाङ कबस्क कीस मतोग़, अव कतम वेर अस्के ऊळिस मतोर. अदिह्‌के नेंड वने अद्रमताङे ऊळलाहि, येसु गालिल पटटे वातस्के, वेरु गिर्दाते ओन कलियतोर.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 पया येसु ओसोवने गालिल पटटा काना इनदनद नाटे वातोग़. इदे नाटे कोनि, ओग़ मुने एतुनु अंगुर जोमा मारियिह कीस मतोग़. गालिलता कापेर्नाटे, सर्करता ओर्वोग़ साय्बाल मतोग़, ओना पेकाल पका दुक अर्स मतोग़.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 येसु यहुदा पटटाहि गालिल पटटे वातोग़ इनजोरे, ओग़ साय्बाह्‌क कबुर दोर्कता. दोर्कताह्‌कु, ओग़ येसुन कलियलाह काना नाटे अतोग़. येसुन कालगडेम अर्सि इतोग़, “दादा, नावा मग़ि गय्क इतेक हायनोग़, ओन सव्रे कीसीकिन, दय!” इनजोर इतोग़.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 (आपुना गालिल पटटोरा बुद पुन्जि,) येसु ओन इतोग़, “बामिह कीयनाङ सीनाङ ऊळवालेवा, मीटु मुर्तिय विस्वस केविर आयकिर!”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 वेग़ साय्बाल येसुन इतोग़, “ए दादा, नावा पेकाल डोलनामुनेन दय!”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 “अन, नीवा पेकाल पिसतोग़,” इन्जि येसु ओन इतोग़. येसु अह इताह्‌कु, ओना पोल्‍लोतुन नमिसि, ओग़ मल्स अतोग़.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 इमा दिया, ओग़ तना नाटे अनजोरेन मतोग़, अचोटेने ओना ओर्युलतोर कलियतोर, कलियिस पया “नीवा पेकाल डोलोग़, बेसे मन्ह्‌तोग़, महरज!” इनजोर वेहतोर.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 अस्के “बेद वेलाते ओग़ सव्रेम आयलाह बोटटोग़?” इन्जि, ओग़ साय्बाल ओरिन ताल्ह्‌कतोग़. अस्के “निने, नेक निचि बह्‌ट अरतस्के, ओना दंड विळ्सता, महरज” इनजोर इतोर.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 इदिन केंजिसि, बेद वेलाते येसु नाकु “नीवा पेकाल पिसतोग़,” इनजोर इतोग़, अदे वेलाते नावा पेकाल सव्रेम आतोग़ इनजोर, ओग़ पुतोग़. अदिनेनाह्‌कु ओग़ु ओसो ओना लोतोरु, कतमतोर येसुन नमतोर.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 इद्रमि ओसो उंद मल्का येसु यहुदा पटटाहि गालिल पटटे वासि, सीना तोहतोग़.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.