Neemias 8

mri2012 (MRI2012) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nā, ka huihui te iwi katoa ānō he tangata kotahi, ki te marae i te Kūwaha Wai, ā, ka mea ki a Etera karaipi kia mauria mai te Pukapuka o te Ture a Mohi, o tērā i whakahaua e Ihowā ki a Īharaira.
1 Assim, quando chegou o sétimo mês, os israelitas estavam instalados em suas cidades e casas. Todo o povo se reuniu então, como um só homem, na praça que ficava diante da porta da Água, e pediu a Esdras, o escriba, que trouxesse o livro da Lei de Moisés, que o Senhor havia prescrito a Israel.
2 Nā, ka mauria mai e Etera tohunga te ture ki te aroaro o te whakaminenga, o te tāne, o te wāhine, o te hunga katoa e mōhio ana ki te whakarongo, i te rā tuatahi o te whitu o ngā marama.
2 O sacerdote Esdras trouxe a lei diante da assembléia de homens, mulheres e de todas {as crianças} que fossem capazes de compreender. Era o primeiro dia do sétimo mês.
3 Ā, ka kōrerotia e ia i te marae i te Kūwaha Wai, i te ata iho ā taea noatia a waenganui o te rā, i te aroaro o ngā tāne, o ngā wāhine, o te hunga whai whakaaro. Nā, tau tonu mai ngā taringa o te iwi katoa ki te Pukapuka o te Ture.
3 Esdras fez então a leitura da lei, na praça que ficava diante da porta da Água, desde a manhã até o meio-dia, na presença dos homens, mulheres e das {crianças} capazes de compreender; todos escutavam atentamente a leitura.
4 I tū anō a Etera karaipi i runga i te tūranga rākau i hangā nei hei mea pērā, me te tū anō a Matitia, a Hema, a Anaia, a Uria, a Hirikia, a Maaheia ki tōna taha ki matau, ā, ki tōna taha ki mauī ko Peraia, ko Mihāera, ko Marakia, ko Hahumu, ko Hahaparana, ko Hakaraia, ko Mehūrāma.
4 O escriba Esdras postou-se num estrado de madeira que haviam construído para a ocasião; a seu lado encontravam-se, à direita, Matatias, Semeías, Anias, Urias, Helcias e Maasias; à esquerda, Fadaías, Misael, Melquias, Hasum, Hasbadana, Zacarias e Mosolão.
5 Nā, wherahia ana e Etera te pukapuka i te aroaro o te iwi katoa; i runga ake hoki ia i te iwi katoa, ā, i tāna wherahanga, tū ana te iwi katoa.
5 Esdras abriu o livro à vista do povo todo; ele estava, com efeito, elevado acima da multidão. Quando o escriba abriu o livro, todo o povo levantou-se.
6 Nā, ka whakapai a Etera ki a Ihowā, ki te Atua nui, ā, ka whakahokia e te iwi katoa, “Āmine, āmine.” Me te ara anō ō rātou ringa, nā, tuohu ana rātou, koropiko ana ki a Ihowā, me te ahu anō ngā kanohi ki te whenua.
6 Esdras bendisse o Senhor, o grande Deus; ao que todo o povo respondeu, levantando as mãos: Amém! Amém! Depois inclinaram-se e prostraram-se diante do Senhor com a face por terra.
7 Ko Hehua anō, ko Pani, ko Herepia, ko Iamini, ko Akupu, ko Hapetai, ko Horīa, ko Maaheia, ko Kerita, ko Atāria, ko Iotāpara, ko Hanana, ko Peraia, me ngā Rīwaiti, kei te whakamārama i te iwi ki te ture; tū tonu hoki tērā te iwi.
7 E Josué, Bani, Serebias, Jamin, Acub, Seftai, Odias, Maasias, Celita, Azarias, Josabed, Hanã, Falaías e outros levitas explicavam a lei ao povo, e cada um ficou no seu lugar.
8 Ā, mārama tonu tā rātou kōrero i te Pukapuka o te Ture, me te whakaatu anō i ngā tikanga, me te whakamārama anō i a rātou i te kōrerotanga.
8 Liam distintamente no livro da lei de Deus, e explicavam o sentido, de maneira que se pudesse compreender a leitura.
9 Nā, ka mea a Nehemia, ko ia nei te kāwana, a Etera tohunga, te karaipi, me ngā Rīwaiti i whakaako nei i te iwi, ki te iwi katoa, “He rā tapu tēnei nā Ihowā, nā tō koutou Atua; kaua e tangi, kaua e pōuri.” I te tangi hoki te iwi katoa i tō rātou rongonga i ngā kupu o te ture.
9 Depois Neemias, o governador, Esdras, sacerdote e escriba, e os levitas que instruíam o povo, disseram a toda a multidão: Este é um dia de festa consagrado ao Senhor, nosso Deus; não haja nem aflição, nem lágrimas. Porque todos choravam ao ouvir as palavras da lei.
10 Kātahi ia ka mea ki a rātou, “Haere, kainga ngā mea mōmona, inumia ngā mea reka, hoatu anō ētahi wāhi kia kawea mā te hunga kāhore nei i takā he mea mā rātou. He rā tapu hoki tēnei nā tō tātou Ariki; kaua hoki e pōuri; kei te koa hoki ki a Ihowā he kaha mō koutou.”
10 Neemias disse-lhes: Ide para as vossas casas, fazei um bom jantar, tomai bebidas doces, e reparti com aqueles que nada têm pronto; porque este dia é um dia de festa consagrado ao nosso Senhor; não haja tristeza, porque a alegria do Senhor será a vossa força.
11 Heoi, i whakamārie ngā Rīwaiti i te iwi katoa, i mea, “Whakarongoa; he tapu hoki te rā nei, kaua hoki e pōuri.”
11 Os levitas acalmavam o povo. Calai-vos, diziam eles, este é um dia santo; não vos aflijais.
12 Nā, haere ana te iwi katoa ki te kai, ki te inu, ki te hoatu i ētahi wāhi mā ētahi, ki te whakanui i te hari, nō rātou ka mōhio ki ngā kupu i whakapuakina nei ki a rātou.
12 E todo o povo se foi para beber e comer, dar porções aos pobres e entregar-se a grandes alegrias. Porque haviam entendido o sentido das palavras que lhes foram explicadas.
13 Nā, i te rua o ngā rā ka huihui ngā ariki o ngā whare o ngā mātua o te iwi katoa, rātou ko ngā tohunga, ko ngā Rīwaiti, ki a Etera karaipi, kia mōhiotia ai ngā kupu o te ture.
13 No segundo dia, os chefes de família de todo o povo, os sacerdotes e os levitas reuniram-se junto do escriba Esdras para examinar o texto da lei.
14 Nā, ka kitea he mea i tuhituhia ki te ture i whakahaua e Ihowā, arā e Mohi, mō ngā tama a Īharaira kia noho ki ngā tīhokahoka i te hākari i te whitu o ngā marama,
14 Encontraram escrito na Lei que o Senhor havia dito, pelo ministério de Moisés, que os israelitas deviam habitar debaixo de tendas durante a festa do sétimo mês,
15 kia karanga nui hoki, kia pakū te reo ki ō rātou pā katoa, ki Hiruhārama hoki, kia mea, “Haere ki te maunga, tīkina he rau ōriwa, he rau rākau hinu, he rau ramarama, he rau nīkau, he rau rākau rau maha, hei hanga mō ngā tīhokahoka, kia rite ai ki te mea i tuhituhia.”
15 e que se devia proclamar e publicar em todas as cidades e em Jerusalém o seguinte aviso: Ide à montanha e trazei ramos de oliveira cultivada e de oliveira selvagem, ramos de mirta, ramos de palmeiras e de árvores frondosas, para fazer cabanas, segundo está prescrito.
16 Heoi, kua puta te iwi ki waho, kei te tiki, hangā ana e rātou he tīhokahoka mō rātou ki te tuanui o te whare o tēnei, o tēnei, ki ō rātou marae, ki ngā marae anō o te whare o te Atua, ki te marae i te Kūwaha Wai, ki te marae i te Kūwaha o Ēparaima.
16 Então o povo foi e trouxe ramos. E construíram as cabanas nos terraços de suas casas, nos pátios, nos átrios do templo, na praça da porta da Água e na praça da porta de Efraim.
17 Nā, kua hangā he tīhokahoka e te whakaminenga katoa o te hunga i hoki mai i te whakarau, ā, noho ana i raro i ngā tīhokahoka; kīhai hoki ngā tama a Īharaira i pērā, o ngā rā anō i a Hohua tama a Nunu ā taea noatia taua rā, ā, nui atu te koa.
17 Todos aqueles que tinham voltado do cativeiro fizeram cabanas e nelas habitaram. Desde o tempo de Josué, filho de Nun, até aquele dia, os israelitas não tinham feito coisa semelhante. E houve por isso grande regozijo.
18 I kōrerotia anō e ia te Pukapuka o te Ture a te Atua i tēnei rā, i tēnei rā, i te rā tuatahi ā tae noa ki te rā whakamutunga. Nā, e whitu ngā rā i mahi ai rātou i te hākari, ā, i te waru o ngā rā ko te huihuinga nui, ko te mea i whakaritea.
18 Foi feita a cada dia uma leitura da lei de Deus, desde o primeiro dia da festa até o último. Celebraram a festa durante sete dias, e, no oitavo dia, houve uma assembléia solene para encerramento, segundo prescrevia o rito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.