Neemias 8

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka huihui te iwi katoa ānō he tangata kotahi, ki te marae i te Kūwaha Wai, ā, ka mea ki a Etera karaipi kia mauria mai te Pukapuka o te Ture a Mohi, o tērā i whakahaua e Ihowā ki a Īharaira.
1 Quando chegou o sétimo mês e os filhos de Israel já estavam morando nas suas cidades, todo o povo se reuniu, como um só homem, na praça, diante do Portão das Águas. E pediram a Esdras, o escriba, que trouxesse o Livro da Lei de Moisés, que o Senhor havia ordenado a Israel.
2 Nā, ka mauria mai e Etera tohunga te ture ki te aroaro o te whakaminenga, o te tāne, o te wāhine, o te hunga katoa e mōhio ana ki te whakarongo, i te rā tuatahi o te whitu o ngā marama.
2 Esdras, o sacerdote, trouxe a Lei diante da congregação, composta por homens, mulheres e todos os que eram capazes de entender o que ouviam. Era o primeiro dia do sétimo mês.
3 Ā, ka kōrerotia e ia i te marae i te Kūwaha Wai, i te ata iho ā taea noatia a waenganui o te rā, i te aroaro o ngā tāne, o ngā wāhine, o te hunga whai whakaaro. Nā, tau tonu mai ngā taringa o te iwi katoa ki te Pukapuka o te Ture.
3 Esdras leu o livro em voz alta, diante da praça que fica em frente ao Portão das Águas, desde o amanhecer até o meio-dia, na presença dos homens, das mulheres e dos que podiam entender. E todo o povo tinha os ouvidos atentos ao Livro da Lei.
4 I tū anō a Etera karaipi i runga i te tūranga rākau i hangā nei hei mea pērā, me te tū anō a Matitia, a Hema, a Anaia, a Uria, a Hirikia, a Maaheia ki tōna taha ki matau, ā, ki tōna taha ki mauī ko Peraia, ko Mihāera, ko Marakia, ko Hahumu, ko Hahaparana, ko Hakaraia, ko Mehūrāma.
4 Esdras, o escriba, estava num púlpito de madeira, que fizeram para aquele fim. Estavam em pé, ao lado dele, à sua direita, Matitias, Sema, Anaías, Urias, Hilquias e Maaseias; e à sua esquerda estavam Pedaías, Misael, Malquias, Hasum, Hasbadana, Zacarias e Mesulão.
5 Nā, wherahia ana e Etera te pukapuka i te aroaro o te iwi katoa; i runga ake hoki ia i te iwi katoa, ā, i tāna wherahanga, tū ana te iwi katoa.
5 Esdras abriu o livro à vista de todo o povo, porque se encontrava num lugar mais elevado do que todo o povo. Quando abriu o livro, todo o povo se pôs em pé.
6 Nā, ka whakapai a Etera ki a Ihowā, ki te Atua nui, ā, ka whakahokia e te iwi katoa, “Āmine, āmine.” Me te ara anō ō rātou ringa, nā, tuohu ana rātou, koropiko ana ki a Ihowā, me te ahu anō ngā kanohi ki te whenua.
6 Esdras louvou o Senhor , o grande Deus, e todo o povo, levantando as mãos, respondeu: — Amém! Amém! Inclinaram-se e adoraram o
7 Ko Hehua anō, ko Pani, ko Herepia, ko Iamini, ko Akupu, ko Hapetai, ko Horīa, ko Maaheia, ko Kerita, ko Atāria, ko Iotāpara, ko Hanana, ko Peraia, me ngā Rīwaiti, kei te whakamārama i te iwi ki te ture; tū tonu hoki tērā te iwi.
7 E Jesua, Bani, Serebias, Jamim, Acube, Sabetai, Hodias, Maaseias, Quelita, Azarias, Jozabade, Hanã, Pelaías e os levitas ensinavam a Lei ao povo; e o povo permanecia no seu lugar.
8 Ā, mārama tonu tā rātou kōrero i te Pukapuka o te Ture, me te whakaatu anō i ngā tikanga, me te whakamārama anō i a rātou i te kōrerotanga.
8 Eles iam lendo o Livro da Lei de Deus, claramente, dando explicações, de maneira que o povo entendesse o que se lia.
9 Nā, ka mea a Nehemia, ko ia nei te kāwana, a Etera tohunga, te karaipi, me ngā Rīwaiti i whakaako nei i te iwi, ki te iwi katoa, “He rā tapu tēnei nā Ihowā, nā tō koutou Atua; kaua e tangi, kaua e pōuri.” I te tangi hoki te iwi katoa i tō rātou rongonga i ngā kupu o te ture.
9 Neemias, que era o governador, e Esdras, sacerdote e escriba, e os levitas que ensinavam o povo disseram a todos: — Este dia é consagrado ao Porque todo o povo chorava, ouvindo as palavras da Lei.
10 Kātahi ia ka mea ki a rātou, “Haere, kainga ngā mea mōmona, inumia ngā mea reka, hoatu anō ētahi wāhi kia kawea mā te hunga kāhore nei i takā he mea mā rātou. He rā tapu hoki tēnei nā tō tātou Ariki; kaua hoki e pōuri; kei te koa hoki ki a Ihowā he kaha mō koutou.”
10 Então lhes disse: — Vão para casa, comam e bebam o que tiverem de melhor. E mandem porções aos que não têm nada preparado para si. Porque este dia é consagrado ao nosso Senhor. Portanto, não fiquem tristes, porque a alegria do
11 Heoi, i whakamārie ngā Rīwaiti i te iwi katoa, i mea, “Whakarongoa; he tapu hoki te rā nei, kaua hoki e pōuri.”
11 Os levitas tranquilizaram todo o povo, dizendo: — Acalmem-se, porque este dia é santo. Não fiquem tristes.
12 Nā, haere ana te iwi katoa ki te kai, ki te inu, ki te hoatu i ētahi wāhi mā ētahi, ki te whakanui i te hari, nō rātou ka mōhio ki ngā kupu i whakapuakina nei ki a rātou.
12 Então todo o povo se foi para comer, beber, mandar porções aos que nada tinham e fazer uma grande festa, porque tinham entendido as palavras que lhes foram explicadas.
13 Nā, i te rua o ngā rā ka huihui ngā ariki o ngā whare o ngā mātua o te iwi katoa, rātou ko ngā tohunga, ko ngā Rīwaiti, ki a Etera karaipi, kia mōhiotia ai ngā kupu o te ture.
13 No dia seguinte, os chefes das famílias de todo o povo, os sacerdotes e os levitas se reuniram com Esdras, o sacerdote, para estudarem as palavras da Lei.
14 Nā, ka kitea he mea i tuhituhia ki te ture i whakahaua e Ihowā, arā e Mohi, mō ngā tama a Īharaira kia noho ki ngā tīhokahoka i te hākari i te whitu o ngā marama,
14 Acharam escrito na Lei que o Senhor havia ordenado por meio de Moisés que os filhos de Israel deveriam morar em cabanas, durante a festa do sétimo mês.
15 kia karanga nui hoki, kia pakū te reo ki ō rātou pā katoa, ki Hiruhārama hoki, kia mea, “Haere ki te maunga, tīkina he rau ōriwa, he rau rākau hinu, he rau ramarama, he rau nīkau, he rau rākau rau maha, hei hanga mō ngā tīhokahoka, kia rite ai ki te mea i tuhituhia.”
15 Assim, publicaram e anunciaram em todas as suas cidades e em Jerusalém, dizendo: — Saiam para os montes e tragam ramos de oliveiras, ramos de zambujeiros, ramos de murtas, ramos de palmeiras e ramos de árvores frondosas, para fazer cabanas, como está escrito.
16 Heoi, kua puta te iwi ki waho, kei te tiki, hangā ana e rātou he tīhokahoka mō rātou ki te tuanui o te whare o tēnei, o tēnei, ki ō rātou marae, ki ngā marae anō o te whare o te Atua, ki te marae i te Kūwaha Wai, ki te marae i te Kūwaha o Ēparaima.
16 O povo saiu, e trouxeram os ramos e fizeram para si cabanas, cada um no seu terraço, e nos seus pátios, nos átrios da Casa de Deus, na praça do Portão das Águas e na praça do Portão de Efraim.
17 Nā, kua hangā he tīhokahoka e te whakaminenga katoa o te hunga i hoki mai i te whakarau, ā, noho ana i raro i ngā tīhokahoka; kīhai hoki ngā tama a Īharaira i pērā, o ngā rā anō i a Hohua tama a Nunu ā taea noatia taua rā, ā, nui atu te koa.
17 Toda a congregação dos que tinham voltado do cativeiro fez cabanas e morou nelas. Porque os filhos de Israel nunca haviam feito isto, desde os dias de Josué, filho de Num, até aquele dia. E todos estavam muito alegres.
18 I kōrerotia anō e ia te Pukapuka o te Ture a te Atua i tēnei rā, i tēnei rā, i te rā tuatahi ā tae noa ki te rā whakamutunga. Nā, e whitu ngā rā i mahi ai rātou i te hākari, ā, i te waru o ngā rā ko te huihuinga nui, ko te mea i whakaritea.
18 O Livro da Lei de Deus foi lido diariamente, desde o primeiro até o último dia da festa. E celebraram a festa durante sete dias; no oitavo dia, houve uma reunião solene, conforme estava ordenado na Lei.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.