Mateus 8
mri2012 (MRI2012) vs BKJ
1 Ā, nō ka heke iho ia i te maunga, he rahi te hui i aru i a ia.
1 Quando ele desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Nā, ka haere tētahi repera, ka koropiko ki a ia, ka mea, “E te Ariki, ki te pai koe, e taea ahau e koe te mea kia mā.”
2 E, eis que veio um leproso, e o adorou, dizendo: Senhor, se tu queres, podes limpar-me.
3 Ā, ka totoro te ringa o Īhu, ka pā ki a ia, ka mea, “E pai ana ahau; kia mā koe!” Ā, mā tonu iho tōna repera.
3 E Jesus estendeu a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero; sê limpo. E imediatamente sua lepra foi purificada.
4 Kātahi, ka mea a Īhu ki a ia, “Kia mahara, kei kōrerotia ki te tangata; erangi haere, kia kite te tohunga i a koe, mauria atu hoki te whakahere i whakaritea e Mohi, hei mea whakaatu ki a rātou.”
4 E disse-lhe Jesus: Olha, não o digas a nenhum homem; mas vai pelo teu caminho, mostra-te ao sacerdote, e apresenta a oferta que Moisés ordenou, como testemunho para eles.
5 Ā, nō ka tae a Īhu ki Kaperenauma, ka haere ki a ia tētahi keneturio, ka īnoi ki a ia,
5 E quando Jesus estava entrando em Cafarnaum, veio até ele um centurião, implorando-lhe,
6 ka mea, “E te Ariki, ko tāku pononga kei te whare e takoto ana, he pararūtiki, e ngaua kinotia ana.”
6 e dizendo: Senhor, o meu servo jaz em casa doente com uma paralisia, gravemente atormentado.
7 Ā, ka mea a Īhu ki a ia, “Ka haere ahau ki te whakaora i a ia.”
7 E Jesus lhe disse: Eu irei e o curarei.
8 Nā, ko te whakahokinga a te keneturio, ko te meatanga, “E te Ariki, ehara ahau i te tikanga tangata e haere ake ai koe ki raro i tōku tuanui; engari, kia puaki kau tāu kupu, ā, ka ora tāku pononga.
8 E o centurião, respondendo, disse: Senhor, eu não sou digno de que entres debaixo do meu telhado, mas dize somente uma palavra, e o meu servo será curado.
9 He tangata hoki ahau e whakahaua ana, he hōia anō āku hei whakahaunga māku; ka mea ahau ki tēnei, ‘Haere,’ nā, ka haere ia; ki tētahi, ‘Haere mai,’ ā, ka haere mai; ki tāku pononga hoki, ‘Meatia tēnei,’ ā, ka meatia e ia.”
9 Pois eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim; e digo a este homem: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
10 Ā, nō te rongonga o Īhu, ka mīharo, ka mea ki te hunga e aru ana, “He pono tāku e mea nei ki a koutou, Kāhore ahau i kite noa i te whakapono hei rite mō tēnei te nui i roto i a Īharaira.
10 E Jesus, ouvindo isso, maravilhou-se e disse aos que o seguiam: Na verdade eu vos digo que não tenho encontrado tão grande fé, não em Israel.
11 Ko tāku kupu anō tēnei ki a koutou, he tokomaha e haere mai i te rāwhiti, i te hauāuru, ā, e noho tahi i a Āperahama, i a Īhaka, i a Hākopa, ki te rangatiratanga o te rangi.
11 E eu vos digo que muitos virão do Oriente e do Ocidente, e sentarão com Abraão, Isaque e Jacó, no reino do céu.
12 Ko ngā tamariki ia o te rangatiratanga ka makā ki te pōuri i waho; ko te wāhi tērā o te tangi, o te tetēā o ngā niho.”
12 Mas os filhos do reino serão lançados em trevas profundas; ali haverá pranto e ranger de dentes.
13 Nā, ka mea a Īhu ki te keneturio, “Haere, kia rite ki tōu whakapono te meatanga ki a koe.”
13 Então Jesus disse ao centurião: Vai no teu caminho, e como tu creste, assim seja feito a ti. E o seu servo foi curado naquela mesma hora.
14 Ā, nō ka tae a Īhu ki te whare o Pita, ka kite ia i tōna hungawai wahine e takoto mate ana, he kirikā.
14 E quando Jesus estava entrando na casa de Pedro, ele viu a mãe de sua esposa deitada, doente de febre.
15 Nā, ka pā ia ki tōna ringaringa, ā, mutu ake tōna kirikā; ā, ara ake ana ia ki te taka mea mā rātou.
15 E ele tocou-lhe na mão, e a febre a deixou; e levantou-se, e serviu-os.
16 Nā, i te ahiahi he tokomaha te hunga e nohoia ana e ngā rēwera i mauria mai ki a ia; nā, ka peia e tāna kupu ngā wairua ki waho, ā, whakaorangia ake e ia te hunga mate katoa.
16 Chegando a tarde, trouxeram-lhe muitos que estavam possuídos por demônios, e ele expulsou os espíritos com a sua palavra, e curou todos os que estavam enfermos.
17 I rite ai tā Ihāia poropiti i kōrero ai, i mea ai, “Nāna i tango ō tātou ngoikore, i waha ō tātou mate.”
17 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta Isaías, dizendo: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades, e levou as nossas doenças.
18 Nā, i te kitenga o Īhu he rahi te hui e mui ana ki a ia, ka whakahau ia kia whakawhiti ki tāwāhi.
18 Ora, vendo Jesus grande multidão ao seu redor, deu ordens para que passassem para o outro lado.
19 Ā, ka haere tētahi karaipi, ka mea ki a ia, “E te Kaiwhakaako, ka aru ahau i a koe ki ngā wāhi katoa e haere ai koe.”
19 E, chegando um certo escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Ā, ka mea a Īhu ki a ia, “He rua o ngā pokiha, he kōwhanga o ngā manu o te rangi; tēnā ko te Tama a te tangata, kāhore ōna wāhi e takoto ai tōna mātenga.”
20 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde deitar a sua cabeça.
21 Ā, i mea tētahi atu o āna ākonga ki a ia, “E te Ariki tukua ahau kia mātua haere ki te tanu i tōku pāpā.”
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Nā, ka mea a Īhu ki a ia, “Arumia ahau, ā, waiho mā ngā tūpāpaku e tanu ō rātou tūpāpaku.”
22 Mas Jesus disse-lhe: Segue-me, e deixa que os mortos sepultem os seus mortos.
23 Ā, nō ka eke ia ki te kaipuke, ka aru āna ākonga i a ia.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Nā, ka tutū te puehu o te moana, ā, ngaro iho te kaipuke i te ngaru; i te moe hoki ia.
24 E eis que surgia uma grande tempestade no mar, de modo que o barco foi coberto com as ondas. Ele, porém, dormia.
25 Ā, ka haere āna ākonga, ka whakaara i a ia, ka mea, “E te Ariki, whakaorangia tātou! Ka ngaro tātou.”
25 E vindo até ele os seus discípulos, acordaram-no, dizendo: Senhor, salva-nos; estamos perecendo.
26 Ā, ka mea ia ki a rātou, “He aha tā koutou e wehi, e te hunga whakapono iti?” Me i reira ka ara ia, ā, rīria iho te hau me te moana; ā, takoto ana he marino nui.
26 E ele lhes disse: Por que temeis, Oh! gente de pouca fé? Então, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar, e fez-se grande bonança.
27 Ā, mīharo noa ngā tāngata, ka mea, “He tangata aha tēnei? Inā, rongo rawa te hau me te moana ki a ia!”
27 Mas os homens se maravilharam, dizendo: Que espécie de homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Ā, nō ka whiti ia ki tarawāhi, ki te whenua o ngā Kerekehini, ka tūtaki ki a ia ētahi tāngata tokorua e nohoia ana e te rēwera, e puta ana mai i roto i ngā urupā, he hunga tutū rawa, tē taea taua ara te haere e te tangata.
28 E, tendo chegado ao outro lado, à região dos gergesenos, vieram-lhe ao encontro dois homens possuídos por demônios, que saíam dos sepulcros; tão ferozes eram que nenhum homem podia passar por aquele caminho.
29 Nā, ka karanga ake rāua, ka mea, “He aha māua nāu, e Īhu, e te Tama a te Atua? Kua tae mai oti koe ki te whakamamae i a māua i te mea kāhore anō i rite te tāima?”
29 E eis que clamaram, dizendo: Que temos nós contigo, Jesus, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Nā, tērā tētahi kāhui poaka i tawhiti atu i a rātou e kai ana, he tini.
30 E havia a uma boa distância deles uma manada de muitos porcos alimentando-se.
31 Ā, ka īnoi ngā rēwera ki a ia, ka mea, “Ki te pei koe i a mātou, tukua mātou kia haere ki roto ki te kāhui poaka.”
31 Assim os demônios imploraram-lhe, dizendo: Se nos expulsas, permite-nos que entremos naquela manada de porcos.
32 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Haere!” Nā, ko tō rātou putanga ki waho, haere ana ki roto ki te kāhui poaka; nā, ko te tino rerenga o te kāhui poaka katoa rā te pari ki te moana, ā, mate iho ki roto ki te wai.
32 E ele lhes disse: Ide. E, saindo eles, entraram na manada dos porcos; e eis que toda aquela manada de porcos desceu violentamente pela encosta no mar, e pereceu nas águas.
33 Nā, ka whati ngā kaiwhāngai, ā, haere ana ki te pā, kōrero ana i ngā mea katoa, me te meatanga ki te hunga i nohoia e ngā rēwera.
33 Os que guardavam os porcos, foram pelo seu caminho para a cidade, e contaram tudo o que acontecera aos possuídos pelos demônios.
34 Nā, puta katoa ana te pā ki waho, ki te whakatau i a Īhu; ā, ka kite i a ia, ka tohe kia haere atu ia i ō rātou wāhi.
34 E eis que toda aquela cidade saiu ao encontro de Jesus, e, vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse da sua região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.