Mateus 26
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 Ā, ka mutu ēnei kupu katoa a Īhu, ka mea ia ki āna ākonga,
1 Quando Jesus acabou de ensinar essas coisas, disse aos discípulos:
2 “E mātau ana koutou kia rua ake rā ko te Kapenga, ā, ka tukua te Tama a te tangata kia rīpekatia.”
2 — Vocês sabem que daqui a dois dias vai ser comemorada a
3 Nā, ka whakamine ngā tohunga nui, ngā karaipi, me ngā kaumātua o te iwi, ki te whare o te tohunga nui, ko Kaiapa te ingoa,
3 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus se reuniram no palácio de Caifás, o Grande Sacerdote ,
4 ka whakatakoto tikanga nanakia e mau ai a Īhu, e whakamatea ai.
4 e fizeram um plano para prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Otirā, i mea rātou, “Kauaka i te hākari, kei ngangau te iwi.”
5 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
6 Nā, i a Īhu i Petani i te whare o Haimona repera,
6 — ausente —
7 ka haere mai tētahi wahine ki a ia me te pouaka kōhatu, kī tonu i te hinu kakara utu nui, ā, ringihia ana ki runga ki tōna mātenga, i a ia e noho ana ki te kai.
7 — ausente —
8 Nō te kitenga ia o āna ākonga, ka riri, ka mea, “Hei aha tēnei maumau?
8 Ao verem aquilo, os discípulos ficaram zangados e disseram: — Que desperdício!
9 He nui hoki te utu me i hokona tēnei hinu kakara, ka hoatu ki te hunga rawakore.”
9 Esse perfume poderia ter sido vendido por uma fortuna, e o dinheiro, dado aos pobres.
10 Ā, i mōhio a Īhu, ka mea ki a rātou, “He aha tā koutou e whakapāwerawera i te wahine nei? He mahi pai hoki tāna i mea nei ki ahau.
10 Mas Jesus, sabendo o que eles diziam, disse:
11 Kei a koutou tonu hoki te hunga rawakore i ngā wā katoa; tēnā ko ahau e kore e noho tonu ki a koutou.
11 Pois os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não.
12 I ringihia ai hoki tēnei hinu kakara ki tōku tinana, he mea mō tōku tanumanga.
12 O que ela fez foi perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
13 He pono tāku e mea nei ki a koutou, Ko ngā wāhi o te ao katoa e kauwhautia ai tēnei rongopai, ka kōrerotia anō tā tēnei wahine i mea ai, hei whakamahara ki a ia.”
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
14 Kātahi, ka haere tētahi o te tekau mā rua, ko Hūrā Ikariote te ingoa, ki ngā tohunga nui,
14 Então um dos doze discípulos, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os chefes dos sacerdotes.
15 ka mea, “He aha tā koutou e pai ai kia hōmai ki ahau, ā, māku ia e tuku ki a koutou?” Ā, ka pāunatia e rātou e toru tekau hiriwa ki a ia.
15 Ele disse: — Quanto vocês me pagam para eu lhes entregar Jesus? E eles lhe pagaram trinta moedas de prata.
16 Ā, nō reira mai anō ia i rapu ai i te wā pai e tukua ai ia.
16 E daí em diante Judas ficou procurando uma oportunidade para entregar Jesus.
17 Nā, i te rā tuatahi o te Taro Rēwenakore, ka haere ngā ākonga ki a Īhu, ka mea ki a ia, “Ko hea tāu e pai ai kia takā e mātou te Kapenga hei kai māu?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da
18 Nā, ka mea ia, “Haere ki te pā, ki a mea, ka kī atu ki a ia, ‘E mea ana te Kaiwhakaako, Ka tata tōku tāima; hei a koe mātou ko āku ākonga mea ai i te Kapenga.’ ”
18 Ele respondeu:
19 Ā, meatia ana e ngā ākonga tā Īhu i whakarite ai ki a rātou; takā ana e rātou te Kapenga.
19 Os discípulos fizeram como Jesus havia mandado e prepararam o jantar da Páscoa.
20 Ka ahiahi, ka noho ia me te tekau mā rua.
20 Quando anoiteceu, Jesus e os doze discípulos sentaram para comer.
21 Ā, i a rātou e kai ana, ka mea ia, “He pono tāku e mea nei ki a koutou, mā tētahi o koutou ahau e tuku.”
21 Durante o jantar Jesus disse:
22 Ā, pōuri noa iho rātou, ka anga, ka kōrero takitahi ki a ia, “Ko ahau rānei, e te Ariki?”
22 Eles ficaram muito tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu; está?
23 Ā, ka whakahoki ia, ka mea, “Ko te tangata, e toutou tahi nei ō māua ringa ki te rīhi, māna ahau e tuku.
23 Jesus respondeu:
24 E haere ana hoki te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i tuhituhia mōna. Otiia, auē te mate mō te tangata e tukua ai te Tama a te tangata! He pai mō taua tangata me i kaua ia e whānau.”
24 Pois o
25 Kātahi a Hūrā, tōna kaituku, ka oho ake, ka mea, “E te Kaiwhakaako, ko ahau rānei?”
25 Então Judas, o traidor, perguntou: — Mestre, o senhor não está achando que sou eu; está? Jesus respondeu:
26 Ā, i a rātou e kai ana, ka mau a Īhu ki te taro, ā, ka mutu te whakapai, ka whawhati. Ka hoatu ki ngā ākonga, ka mea, “Tangohia, kainga; ko tōku tinana tēnei.”
26 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
27 Nā, ka mau ia ki te kapu, ā, ka mutu te whakawhetai, ka hoatu ki a rātou, ka mea, “Inumia tētahi wāhi o tēnei e koutou katoa.
27 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, dizendo:
28 Ko ōku toto hoki ēnei, ko o te kawenata hou, e whakahekea ana mō te tini, hei murunga hara.
28 porque isto é o meu sangue, que é derramado em favor de muitos para o perdão dos pecados, o sangue que garante a
29 Nā, ko tāku kupu tēnei ki a koutou, e kore ahau e inu i tēnei hua o te wāina ā mua ake nei, kia taea rā anō taua rā e inumia houtia ai e tātou i te rangatiratanga o tōku Matua.”
29 Eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
30 Ā, nō ka mutu tā rātou hīmene, ka haere ki Maunga Ōriwa.
30 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
31 Kātahi, a Īhu ka mea ki a rātou, “Ka hē katoa koutou ki ahau i tēnei pō, kua oti hoki te tuhituhi:
31 E Jesus disse aos discípulos:
32 Otirā, muri iho i tōku aranga, ka haere ahau i mua i a koutou ki Karirī.”
32 Mas, depois que eu ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Nā, ka whakahoki a Pita, ka mea ki a ia, “Ahakoa hē noa te katoa ki a koe, e kore rawa ahau e hē.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem.
34 Ka mea a Īhu ki a ia, “He pono tāku e mea nei ki a koe, ko tēnei pō anō, i te mea kāhore anō i tangi noa te tīkaokao, ka toru āu whakakāhoretanga i ahau.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ka mea a Pita ki a ia, “Ahakoa kua takoto te tikanga kia mate tahi tāua, e kore ahau e whakakāhore i a koe.” I pērā anō te kī a ngā ākonga katoa.
35 Pedro respondeu: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
36 Kātahi, ka haere rātou ko Īhu ki tētahi wāhi, tōna ingoa nei ko Kehemane, ā, ka mea ia ki āna ākonga, “Hei konei koutou noho ai, kia haere ahau ki kōina īnoi ai.”
36 Jesus foi com os discípulos para um lugar chamado Getsêmani e lhes disse:
37 Nā, ka mau ia ki a Pita rātou ko ngā tama tokorua a Heperi, ā, ka tīmata te pōuri, te tūmatatenga.
37 Então Jesus foi, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
38 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Kī tonu tōku wairua i te pōuri, tata pū ki te mate; hei konei koutou noho ai, kia mataara tahi tātou.”
38 e disse a eles:
39 Ā, haere ana ia ki tahaki tata atu, ka takoto tāpapa, ka īnoi, ka mea, “E tōku Matua, ki te mea e āhei, kia pahemo atu tēnei kapu i ahau; otirā, kaua e waiho i tāku e pai ai, engari, i tāu.”
39 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e orou:
40 Ā, ka haere ia ki āna ākonga, rokohanga atu e moe ana, nā, ka mea ia ki a Pita, “Ha, ko tā koutou tēnei, tē mataara tahi tātou kia kotahi hāora?
40 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
41 Kia mataara me te īnoi, kei uru ki te whakamātautauranga. He hihiko te wairua, ko te kikokiko ia he ngoikore.”
41 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
42 Ka haere atu anō ia, ko te rua o ōna hokinga, ka īnoi, ka mea, “E tōku Matua, ki te kore e āhei kia pahemo atu tēnei kapu i ahau, ā, me inu anō e ahau, waiho i tāu i pai ai.”
42 Pela segunda vez Jesus foi e orou, dizendo:
43 Ko tōna haerenga mai anō, nā, rokohanga mai e moe ana anō rātou; i taimaha hoki ō rātou kanohi.
43 Ele voltou de novo e encontrou os discípulos dormindo. Eles estavam com sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos.
44 Nā, ka waiho anō rātou e ia, ā, haere ana anō, ka īnoi, ko te toru o ngā īnoinga, me te whakahua i taua kupu anō.
44 Jesus tornou a sair de perto deles e orou pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Kātahi, ia ka haere ki āna ākonga, ka mea ki a rātou, “Moe tonu, takoto mārie. Nā, ka tata te hāora, ka tukua te Tama a te tangata ki ngā ringa o te hunga hara.
45 Então voltou até onde os discípulos estavam e perguntou:
46 Maranga, ka haere tātou. Nanā, ka tata te kaituku i ahau.”
46 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
47 Ā, i a ia anō e kōrero ana, nā, ka tae mai a Hūrā, tētahi o te tekau mā rua, he tini hoki ngā tāngata i a ia, me ngā hoari, me ngā patu, he mea tono mai nā ngā tohunga nui, nā ngā kaumātua o te iwi.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma grande multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus.
48 Kua oti hoki tētahi tohu te whakarite ki a rātou e tōna kaituku, i mea ia, “Nā, ko tāku tangata e kihi ai, koia tēnā; hopukia.”
48 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam o homem que eu beijar, pois é ele.”
49 Nā, tika tonu ia ki a Īhu, ka mea, “Tēnā koe, e te Kaiwhakaako!” ā, kihi ana i a ia.
49 Judas foi até perto de Jesus e disse: — Mestre, que a paz esteja com o senhor! E o beijou.
50 Nā, ka mea a Īhu ki a ia, “E hoa, meinga tāu i haere mai ai ki te mahi.”
50 Jesus respondeu: Então eles chegaram, prenderam Jesus e o amarraram.
51 Nā, ka totoro te ringa o tētahi o ngā hoa o Īhu, ā, unuhia ana tāna hoari, ka hāua iho te pononga a te tino tohunga, tapahia ana tōna taringa.
51 Mas um dos que estavam ali com Jesus tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
52 Kātahi, ka mea a Īhu ki a ia, “Whakahokia iho tāu hoari ki tōna pūkoro; ka mate hoki i te hoari te hunga hāpai hoari.
52 Aí Jesus disse:
53 E hua koe e kore e āhei i ahau āianei te īnoi ki tōku Matua, ā, e hōmai e ia ki ahau he anahera maha atu i ngā rihiona kotahi tekau mā rua?
53 Você não sabe que, se eu pedisse ajuda ao meu Pai, ele me mandaria agora mesmo doze exércitos de anjos?
54 Nei rā, mā te aha ka rite ai tā ngā karaipiture, arā, ko tēnei kia meatia?”
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as
55 I taua wā, ka mea a Īhu ki ngā mano, “He tāhae ahau i haere mai ai koutou me ngā hoari me ngā patu ki te hopu i ahau? I a koutou ahau e noho ana i te temepara, e ako ana i tēnā rā, i tēnā rā, ā, kīhai koutou i hopu i ahau.
55 Depois Jesus disse para aquela gente:
56 Nā, i meatia tēnei katoa hei whakarite mō ngā karaipiture a ngā poropiti.”
56 Mas tudo isso está acontecendo para se cumprir o que os Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
57 Kātahi, ka kawea a Īhu e ngā kaihopu ki te whare o Kaiapa, o te tino tohunga, i reira hoki ngā karaipi me ngā kaumātua e huihui ana.
57 Os homens que prenderam Jesus o levaram até a casa do Grande Sacerdote Caifás, onde estavam reunidos alguns mestres da Lei e alguns líderes judeus.
58 Ko Pita ia i aru i a ia i tawhiti ki te marae o te tino tohunga, ā, tomo atu ana, noho tahi ana me ngā kaimahi, kia kite i te mutunga.
58 Pedro seguiu Jesus de longe até o pátio da casa do Grande Sacerdote. Entrou e sentou-se com os guardas para ver como aquilo ia terminar.
59 Nā, ka rapu ngā tohunga nui, me ngā kaumātua, me te rūnanga katoa, ki te whakapae teka mō Īhu, kia mate ai ia.
59 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando alguma acusação falsa contra Jesus a fim de o condenar à morte.
60 Heoi, kīhai i kitea; ahakoa he tokomaha ngā kaiwhakapae teka i haere mai. Muri iho ka puta ngā kaiwhakapae teka tokorua,
60 Mas não puderam encontrar nada contra ele, embora muitos se levantassem para dizer mentiras a respeito dele. Afinal dois homens se apresentaram
61 ka kī, “I mea ia, ‘E taea e ahau te whakahoro te whare tapu o te Atua, ā, kia toru ngā rā ka oti i ahau te hanga.’ ”
61 e disseram: — Este homem afirmou: “Eu posso destruir o Templo de Deus e construí-lo de novo em três dias.”
62 Nā, kua whakatika te tino tohunga, ka mea ki a ia, “Kāhore āu kupu? He aha tā ēnei e whakaatu nei mōu?”
62 Aí o Grande Sacerdote se levantou e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender desta acusação?
63 Heoi, kīhai a Īhu i kuihi. Nā, ka kī anō te tino tohunga, ka mea ki a ia, “Ko te Atua ora tāku whakaoati mōu, nā, kōrero mai ki a mātou, ko te Karaiti rānei koe, ko te Tama a te Atua?”
63 Mas Jesus ficou calado. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Em nome do Deus vivo, eu exijo que você diga para nós: você é o
64 Ka mea a Īhu ki a ia, “Kua kōrerotia mai nā e koe. Otirā, tēnei anō tāku kupu ki a koutou, ‘Tēnei ake ka kite koutou i te Tama a te tangata e noho ana ki matau o te kaha, e haere mai ana i runga i ngā kapua o te rangi.’ ”
64 Jesus respondeu:
65 Kātahi, ka haehae te tino tohunga i ōna kākahu, ka mea, “Kua kohukohu! Hei aha atu mā tātou ngā kaiwhakaatu? Nā, kua rongo nei koutou i tāna kohukohu.
65 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Ele
66 E pēhea ana ō koutou whakaaro?”
66 Então, o que resolvem? Eles responderam: — Ele é culpado e deve morrer!
67 Nā, ka tuwhaina tōna mata e rātou, ka kurua ia; ko ētahi i papaki i a ia,
67 Em seguida cuspiram no rosto de Jesus e deram bofetadas nele. E os que batiam nele
68 i mea, “Poropiti ki a mātou, e te Karaiti! Nā wai koe i papaki?”
68 diziam: — Ei, Messias, adivinhe para nós quem foi que bateu em você!
69 Nā, i waho a Pita e noho ana, i te marae; ā, ka haere mai tētahi kōtiro ki a ia, ka mea, “Ko koe hoki i a Īhu o Karirī.”
69 Pedro estava sentado lá fora no pátio, quando uma das empregadas chegou perto dele e disse: — Você também estava com Jesus da Galileia.
70 Otirā, ka whakakāhore ia i te aroaro o rātou katoa, ka mea, “Kāhore ahau e mōhio ki tāu e kī mai nā.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: — Eu não sei do que é que você está falando.
71 Ā, ka puta atu ia ki waho ki te whakamahau, ka kite anō tētahi atu kōtiro i a ia, ā, ka mea tērā ki te hunga i reira, “I a Īhu anō o Nahareta tēnei.”
71 Depois foi para a entrada do pátio. Outra empregada o viu e disse às pessoas que estavam ali: — Ele estava com Jesus de Nazaré.
72 Ā, ka whakakāhore anō ia, me te oati anō, “Kāhore ahau e mōhio ki tēnā tangata.”
72 Pedro negou outra vez, respondendo: — Juro que não conheço esse homem!
73 Ā muri tata iho, ka haere mai te hunga e tū ana, ka mea ki a Pita, “Koia anō, ko koe tētahi o rātou; nā tōu reo koe i whakaatu.”
73 Pouco depois, os que estavam ali chegaram perto de Pedro e disseram: — O seu modo de falar mostra que, de fato, você também é um deles.
74 Kātahi ia, ka tīmata te kanga, te oati, “Kāhore rawa ahau e mōhio ki tēnā tangata!”
74 Então Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade! Naquele instante o galo cantou,
75 nā, ka mahara a Pita ki tā Īhu kupu i mea ai ki a ia, “E kore e tangi te tīkaokao, ka toru āu whakakāhoretanga i ahau.” Nā, haere ana ia ki waho, ā, nui atu tōna tangi.
75 e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.