Mateus 26

mri2012 (MRI2012) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ā, ka mutu ēnei kupu katoa a Īhu, ka mea ia ki āna ākonga,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todas estas palavras, ele disse aos seus discípulos:
2 “E mātau ana koutou kia rua ake rā ko te Kapenga, ā, ka tukua te Tama a te tangata kia rīpekatia.”
2 Sabeis que daqui a dois dias é a festa da Páscoa, e o Filho do homem será traído para ser crucificado.
3 Nā, ka whakamine ngā tohunga nui, ngā karaipi, me ngā kaumātua o te iwi, ki te whare o te tohunga nui, ko Kaiapa te ingoa,
3 Então se reuniram os principais sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo, no palácio do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 ka whakatakoto tikanga nanakia e mau ai a Īhu, e whakamatea ai.
4 e consultaram-se entre eles para que pudessem prender Jesus com astúcia para matá-lo.
5 Otirā, i mea rātou, “Kauaka i te hākari, kei ngangau te iwi.”
5 Mas eles disseram: Não durante o dia da festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Nā, i a Īhu i Petani i te whare o Haimona repera,
6 Ora, estando Jesus em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 ka haere mai tētahi wahine ki a ia me te pouaka kōhatu, kī tonu i te hinu kakara utu nui, ā, ringihia ana ki runga ki tōna mātenga, i a ia e noho ana ki te kai.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro com unguento muito precioso, e derramou-o sobre a sua cabeça, estando ele reclinado à mesa.
8 Nō te kitenga ia o āna ākonga, ka riri, ka mea, “Hei aha tēnei maumau?
8 Mas, vendo isto, os seus discípulos indignaram-se, dizendo: Qual o propósito deste desperdício?
9 He nui hoki te utu me i hokona tēnei hinu kakara, ka hoatu ki te hunga rawakore.”
9 Pois este unguento podia ter sido vendido por muito, e dado aos pobres.
10 Ā, i mōhio a Īhu, ka mea ki a rātou, “He aha tā koutou e whakapāwerawera i te wahine nei? He mahi pai hoki tāna i mea nei ki ahau.
10 Entendendo isto, Jesus lhes disse: Por que afligis esta mulher? Pois ela fez uma boa obra para mim.
11 Kei a koutou tonu hoki te hunga rawakore i ngā wā katoa; tēnā ko ahau e kore e noho tonu ki a koutou.
11 Porquanto tendes os pobres sempre convosco; mas a mim nem sempre tendes.
12 I ringihia ai hoki tēnei hinu kakara ki tōku tinana, he mea mō tōku tanumanga.
12 Pois derramando ela este unguento sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 He pono tāku e mea nei ki a koutou, Ko ngā wāhi o te ao katoa e kauwhautia ai tēnei rongopai, ka kōrerotia anō tā tēnei wahine i mea ai, hei whakamahara ki a ia.”
13 Na verdade eu vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será contado o que esta mulher fez, para memória sua.
14 Kātahi, ka haere tētahi o te tekau mā rua, ko Hūrā Ikariote te ingoa, ki ngā tohunga nui,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi até os principais sacerdotes,
15 ka mea, “He aha tā koutou e pai ai kia hōmai ki ahau, ā, māku ia e tuku ki a koutou?” Ā, ka pāunatia e rātou e toru tekau hiriwa ki a ia.
15 e disse-lhes: O que me dareis, e eu lho entregarei? E eles concordaram em trinta moedas de prata.
16 Ā, nō reira mai anō ia i rapu ai i te wā pai e tukua ai ia.
16 E desde esse momento, ele buscou oportunidade para traí-lo.
17 Nā, i te rā tuatahi o te Taro Rēwenakore, ka haere ngā ākonga ki a Īhu, ka mea ki a ia, “Ko hea tāu e pai ai kia takā e mātou te Kapenga hei kai māu?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, os discípulos vieram até Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos para comeres a Páscoa?
18 Nā, ka mea ia, “Haere ki te pā, ki a mea, ka kī atu ki a ia, ‘E mea ana te Kaiwhakaako, Ka tata tōku tāima; hei a koe mātou ko āku ākonga mea ai i te Kapenga.’ ”
18 E ele disse: Ide à cidade, ao tal homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Ā, meatia ana e ngā ākonga tā Īhu i whakarite ai ki a rātou; takā ana e rātou te Kapenga.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a Páscoa.
20 Ka ahiahi, ka noho ia me te tekau mā rua.
20 Ao anoitecer, ele assentou-se com os doze.
21 Ā, i a rātou e kai ana, ka mea ia, “He pono tāku e mea nei ki a koutou, mā tētahi o koutou ahau e tuku.”
21 E enquanto eles comiam, disse: Na verdade eu vos digo que um de vós me trairá.
22 Ā, pōuri noa iho rātou, ka anga, ka kōrero takitahi ki a ia, “Ko ahau rānei, e te Ariki?”
22 E eles, demasiadamente tristes, começaram cada um a perguntar-lhe: Senhor, sou eu?
23 Ā, ka whakahoki ia, ka mea, “Ko te tangata, e toutou tahi nei ō māua ringa ki te rīhi, māna ahau e tuku.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe sua mão comigo no prato, esse me trairá.
24 E haere ana hoki te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i tuhituhia mōna. Otiia, auē te mate mō te tangata e tukua ai te Tama a te tangata! He pai mō taua tangata me i kaua ia e whānau.”
24 O Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não tivesse nascido.
25 Kātahi a Hūrā, tōna kaituku, ka oho ake, ka mea, “E te Kaiwhakaako, ko ahau rānei?”
25 Então Judas, que o traía, respondeu e disse: Mestre, sou eu? Ele disse: Tu o disseste.
26 Ā, i a rātou e kai ana, ka mau a Īhu ki te taro, ā, ka mutu te whakapai, ka whawhati. Ka hoatu ki ngā ākonga, ka mea, “Tangohia, kainga; ko tōku tinana tēnei.”
26 E, enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Nā, ka mau ia ki te kapu, ā, ka mutu te whakawhetai, ka hoatu ki a rātou, ka mea, “Inumia tētahi wāhi o tēnei e koutou katoa.
27 E tomando o cálice, deu graças e deu-lho, dizendo: Bebei todos dele;
28 Ko ōku toto hoki ēnei, ko o te kawenata hou, e whakahekea ana mō te tini, hei murunga hara.
28 porque isto é o meu sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Nā, ko tāku kupu tēnei ki a koutou, e kore ahau e inu i tēnei hua o te wāina ā mua ake nei, kia taea rā anō taua rā e inumia houtia ai e tātou i te rangatiratanga o tōku Matua.”
29 Mas eu vos digo que, daqui em diante não mais beberei deste fruto da videira até aquele dia em que o beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Ā, nō ka mutu tā rātou hīmene, ka haere ki Maunga Ōriwa.
30 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
31 Kātahi, a Īhu ka mea ki a rātou, “Ka hē katoa koutou ki ahau i tēnei pō, kua oti hoki te tuhituhi:
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis por minha causa esta noite; pois está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão espalhadas.
32 Otirā, muri iho i tōku aranga, ka haere ahau i mua i a koutou ki Karirī.”
32 Mas, depois de ser eu ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Nā, ka whakahoki a Pita, ka mea ki a ia, “Ahakoa hē noa te katoa ki a koe, e kore rawa ahau e hē.”
33 Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos os homens se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Ka mea a Īhu ki a ia, “He pono tāku e mea nei ki a koe, ko tēnei pō anō, i te mea kāhore anō i tangi noa te tīkaokao, ka toru āu whakakāhoretanga i ahau.”
34 Disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo que, nesta noite, antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
35 Ka mea a Pita ki a ia, “Ahakoa kua takoto te tikanga kia mate tahi tāua, e kore ahau e whakakāhore i a koe.” I pērā anō te kī a ngā ākonga katoa.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, eu não te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Kātahi, ka haere rātou ko Īhu ki tētahi wāhi, tōna ingoa nei ko Kehemane, ā, ka mea ia ki āna ākonga, “Hei konei koutou noho ai, kia haere ahau ki kōina īnoi ai.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Nā, ka mau ia ki a Pita rātou ko ngā tama tokorua a Heperi, ā, ka tīmata te pōuri, te tūmatatenga.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Kī tonu tōku wairua i te pōuri, tata pū ki te mate; hei konei koutou noho ai, kia mataara tahi tātou.”
38 Então lhes disse: A minha alma está demasiadamente triste, até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Ā, haere ana ia ki tahaki tata atu, ka takoto tāpapa, ka īnoi, ka mea, “E tōku Matua, ki te mea e āhei, kia pahemo atu tēnei kapu i ahau; otirā, kaua e waiho i tāku e pai ai, engari, i tāu.”
39 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se sobre a sua face, orando e dizendo: Ó meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Ā, ka haere ia ki āna ākonga, rokohanga atu e moe ana, nā, ka mea ia ki a Pita, “Ha, ko tā koutou tēnei, tē mataara tahi tātou kia kotahi hāora?
40 E, ele voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos, e disse a Pedro: O que, não pudeste vigiar comigo nem uma hora?
41 Kia mataara me te īnoi, kei uru ki te whakamātautauranga. He hihiko te wairua, ko te kikokiko ia he ngoikore.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Ka haere atu anō ia, ko te rua o ōna hokinga, ka īnoi, ka mea, “E tōku Matua, ki te kore e āhei kia pahemo atu tēnei kapu i ahau, ā, me inu anō e ahau, waiho i tāu i pai ai.”
42 Ele se afastou novamente pela segunda vez, e orou, dizendo: Ó meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Ko tōna haerenga mai anō, nā, rokohanga mai e moe ana anō rātou; i taimaha hoki ō rātou kanohi.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Nā, ka waiho anō rātou e ia, ā, haere ana anō, ka īnoi, ko te toru o ngā īnoinga, me te whakahua i taua kupu anō.
44 E, ele deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Kātahi, ia ka haere ki āna ākonga, ka mea ki a rātou, “Moe tonu, takoto mārie. Nā, ka tata te hāora, ka tukua te Tama a te tangata ki ngā ringa o te hunga hara.
45 Então veio ele aos discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo traído pelas mãos dos pecadores.
46 Maranga, ka haere tātou. Nanā, ka tata te kaituku i ahau.”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Ā, i a ia anō e kōrero ana, nā, ka tae mai a Hūrā, tētahi o te tekau mā rua, he tini hoki ngā tāngata i a ia, me ngā hoari, me ngā patu, he mea tono mai nā ngā tohunga nui, nā ngā kaumātua o te iwi.
47 E, enquanto ele ainda falava, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele uma grande multidão com espadas e bastões, da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Kua oti hoki tētahi tohu te whakarite ki a rātou e tōna kaituku, i mea ia, “Nā, ko tāku tangata e kihi ai, koia tēnā; hopukia.”
48 Então, o que o traía lhes deu um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar é ele; segure-o rapidamente.
49 Nā, tika tonu ia ki a Īhu, ka mea, “Tēnā koe, e te Kaiwhakaako!” ā, kihi ana i a ia.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Salve, mestre; e o beijou.
50 Nā, ka mea a Īhu ki a ia, “E hoa, meinga tāu i haere mai ai ki te mahi.”
50 E Jesus lhe disse: Amigo, porque tu vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Nā, ka totoro te ringa o tētahi o ngā hoa o Īhu, ā, unuhia ana tāna hoari, ka hāua iho te pononga a te tino tohunga, tapahia ana tōna taringa.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo sua mão, puxou sua espada e, ferindo um servo do sumo sacerdote, cortou-lhe sua orelha.
52 Kātahi, ka mea a Īhu ki a ia, “Whakahokia iho tāu hoari ki tōna pūkoro; ka mate hoki i te hoari te hunga hāpai hoari.
52 Então Jesus disse-lhe: Põe novamente a tua espada em seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, hão de perecer com a espada.
53 E hua koe e kore e āhei i ahau āianei te īnoi ki tōku Matua, ā, e hōmai e ia ki ahau he anahera maha atu i ngā rihiona kotahi tekau mā rua?
53 Tu pensas que eu não posso agora orar a meu Pai, e ele imediatamente me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Nei rā, mā te aha ka rite ai tā ngā karaipiture, arā, ko tēnei kia meatia?”
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as escrituras dizem que deve suceder?
55 I taua wā, ka mea a Īhu ki ngā mano, “He tāhae ahau i haere mai ai koutou me ngā hoari me ngā patu ki te hopu i ahau? I a koutou ahau e noho ana i te temepara, e ako ana i tēnā rā, i tēnā rā, ā, kīhai koutou i hopu i ahau.
55 Naquela mesma hora disse Jesus à multidão: Saístes, como a um ladrão, com espadas e bastões para me prenderes? Todos os dias eu me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Nā, i meatia tēnei katoa hei whakarite mō ngā karaipiture a ngā poropiti.”
56 Mas tudo isto foi feito para que pudesse se cumprir as escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Kātahi, ka kawea a Īhu e ngā kaihopu ki te whare o Kaiapa, o te tino tohunga, i reira hoki ngā karaipi me ngā kaumātua e huihui ana.
57 E os que seguraram a Jesus o conduziram à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Ko Pita ia i aru i a ia i tawhiti ki te marae o te tino tohunga, ā, tomo atu ana, noho tahi ana me ngā kaimahi, kia kite i te mutunga.
58 Mas Pedro o seguiu de longe, até o palácio do sumo sacerdote, e, entrando, sentou-se com os servos, para ver o fim.
59 Nā, ka rapu ngā tohunga nui, me ngā kaumātua, me te rūnanga katoa, ki te whakapae teka mō Īhu, kia mate ai ia.
59 Ora, os principais sacerdotes, e os anciãos, e todo o concílio, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem matá-lo,
60 Heoi, kīhai i kitea; ahakoa he tokomaha ngā kaiwhakapae teka i haere mai. Muri iho ka puta ngā kaiwhakapae teka tokorua,
60 mas não achavam nenhuma; sim, embora viessem muitas falsas testemunhas, não acharam nenhuma. Por último, vieram duas falsas testemunhas,
61 ka kī, “I mea ia, ‘E taea e ahau te whakahoro te whare tapu o te Atua, ā, kia toru ngā rā ka oti i ahau te hanga.’ ”
61 e disseram: Este homem disse: Eu posso destruir o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Nā, kua whakatika te tino tohunga, ka mea ki a ia, “Kāhore āu kupu? He aha tā ēnei e whakaatu nei mōu?”
62 E o sumo sacerdote levantou e lhe disse: Nada respondes? O que estes testemunham contra ti?
63 Heoi, kīhai a Īhu i kuihi. Nā, ka kī anō te tino tohunga, ka mea ki a ia, “Ko te Atua ora tāku whakaoati mōu, nā, kōrero mai ki a mātou, ko te Karaiti rānei koe, ko te Tama a te Atua?”
63 Mas Jesus permanecia em silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Ka mea a Īhu ki a ia, “Kua kōrerotia mai nā e koe. Otirā, tēnei anō tāku kupu ki a koutou, ‘Tēnei ake ka kite koutou i te Tama a te tangata e noho ana ki matau o te kaha, e haere mai ana i runga i ngā kapua o te rangi.’ ”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; contudo, eu vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Kātahi, ka haehae te tino tohunga i ōna kākahu, ka mea, “Kua kohukohu! Hei aha atu mā tātou ngā kaiwhakaatu? Nā, kua rongo nei koutou i tāna kohukohu.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Ele blasfema falando; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 E pēhea ana ō koutou whakaaro?”
66 O que pensais? E eles, respondendo, disseram: Ele é culpado de morte.
67 Nā, ka tuwhaina tōna mata e rātou, ka kurua ia; ko ētahi i papaki i a ia,
67 Então eles cuspiram na sua face, e o espancaram; e outros feriram-no com as palmas das suas mãos,
68 i mea, “Poropiti ki a mātou, e te Karaiti! Nā wai koe i papaki?”
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem te bateu?
69 Nā, i waho a Pita e noho ana, i te marae; ā, ka haere mai tētahi kōtiro ki a ia, ka mea, “Ko koe hoki i a Īhu o Karirī.”
69 Ora, Pedro estava sentado do lado de fora do palácio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus da Galileia.
70 Otirā, ka whakakāhore ia i te aroaro o rātou katoa, ka mea, “Kāhore ahau e mōhio ki tāu e kī mai nā.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Eu não sei o que dizes.
71 Ā, ka puta atu ia ki waho ki te whakamahau, ka kite anō tētahi atu kōtiro i a ia, ā, ka mea tērā ki te hunga i reira, “I a Īhu anō o Nahareta tēnei.”
71 E ele saindo para o pórtico, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este indivíduo também estava com Jesus de Nazaré.
72 Ā, ka whakakāhore anō ia, me te oati anō, “Kāhore ahau e mōhio ki tēnā tangata.”
72 E ele negou outra vez com juramento: Eu não conheço o homem.
73 Ā muri tata iho, ka haere mai te hunga e tū ana, ka mea ki a Pita, “Koia anō, ko koe tētahi o rātou; nā tōu reo koe i whakaatu.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Kātahi ia, ka tīmata te kanga, te oati, “Kāhore rawa ahau e mōhio ki tēnā tangata!”
74 Então ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço o homem. E imediatamente o galo cantou.
75 nā, ka mahara a Pita ki tā Īhu kupu i mea ai ki a ia, “E kore e tangi te tīkaokao, ka toru āu whakakāhoretanga i ahau.” Nā, haere ana ia ki waho, ā, nui atu tōna tangi.
75 E Pedro lembrou-se das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.