Marcos 15
mri2012 (MRI2012) vs ARC
1 Ā, mea kau ake te ata, ka rūnanga ngā tohunga nui, ngā kaumātua, ngā karaipi, me te rūnanga katoa, ā, ka herea e rātou a Īhu, ka ārahina atu, ā, tukua atu ana ki a Pirato.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio tiveram conselho; e, amarrando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Ka ui a Pirato ki a ia, “Ko koe rānei te Kīngi o ngā Hūrai?”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
3 He maha hoki ngā mea i whakapaea ki a ia e ngā tohunga nui.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas, porém ele nada respondia.
4 Ka ui anō a Pirato ki a ia, ka mea, “Kāhore āu kupu whakahoki? Nā te tini o ngā kupu e kōrero nei rātou mōu.”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Heoi, kāhore a Īhu i whakahoki atu anō; nō, ka mīharo a Pirato.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Nā, i taua hākari kotahi te herehere e tukua ana e ia ki a rātou, ko tā rātou e īnoi ai.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Nā, i reira tētahi tangata ko Parapa te ingoa, e here tahi ana me ōna hoa tutū, he hunga i patu tangata i te ngangaretanga.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinadores, tinha num motim cometido uma morte.
8 Nā, ka haere te mano, ka anga, ka tono ki a ia kia pērātia me tāna i mea ai ki a rātou i mua.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Nā, ka whakahoki a Pirato ki a rātou, ka mea, “E pai ana rānei koutou kia tukua e ahau ki a koutou te Kīngi o ngā Hūrai?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos judeus?
10 I mahara hoki ia he hae i tukua ai ia e ngā tohunga nui.
10 Porque ele bem sabia que, por inveja, os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Otirā, ka whakatūtehutia e rātou te mano, kia tukua e ia ko Parapa kē ki a rātou.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Nā, ka whakahoki anō a Pirato, ka mea ki a rātou, “He aha oti tā koutou e pai ai kia meatia e ahau ki tēnei e huaina nei e koutou ko te Kīngi o ngā Hūrai?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos judeus?
13 Ka karanga anō rātou, “Rīpekatia!”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Nā, ka mea a Pirato ki a rātou, “He aha koia tāna kino i mea ai?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Nā, i tōna hiahia kia whakamārietia te mano, tukua ana e Pirato a Parapa ki a rātou, ā, ka oti a Īhu te whiu, ka tukua kia rīpekatia.
15 Então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhes Barrabás, e, açoitado Jesus, o entregou para que fosse crucificado.
16 Nā, ka ārahina ia e ngā hōia ki te marae, arā, ki te Whare Whakawā, ā, kārangarangatia ana te rōpū katoa.
16 E os soldados o levaram para dentro do palácio, à sala da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Ka whakakākahuria ia ki te kākahu pāpura, ā, ka oti tētahi karauna tātarāmoa te whiri, ka pōtaea ki a ia.
17 E vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Nā, ka anga rātou, ka oha ki a ia, “Tēnā koe, e te Kīngi o ngā Hūrai!”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
19 Patua ana e rātou tōna mātenga ki te kākaho, tuwha ana ki a ia, ka tuku i ngā turi ki a ia, ā, koropiko ana ki a ia.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Ā, nō ka mutu tā rātou taunu ki a ia, ka tangohia te kahu pāpura i a ia, nā, whakakākahuria ana ia ki ōna ake kākahu, ā, ārahina ana ia kia rīpekatia.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes, e o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Nā, ka meinga e rātou tētahi tangata e tika ana nā reira, a Haimona o Hairini, i ahu mai i ngā whenua, ko te pāpā o Arēhanera rāua ko Rupuha, kia haere me rātou, kia riro ai māna e amo tōna rīpeka.
21 E constrangeram um certo Simão Cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Nā, ka ārahina ia ki tētahi wāhi, ki Korokota, tōna tikanga ina, whakamāoritia “Ko te Wāhi Angaanga.”
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Ā, hoatu ana ki a ia he wāina, he mea whakananu ki te maira, kia inumia; otirā, kīhai i tangohia e ia.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Ā, rīpekatia ana ia e rātou, ka wehewehea ōna kākahu, he mea maka ki te rota, kia kitea ai ko te aha e riro i tētahi, i tētahi.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre eles sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Nā, ko te toru tērā o ngā hāora, ā, ka rīpekatia ia e rātou.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Ko te mea i whakawākia ai ia i tuhituhia ki runga: KO TE KĪNGI O NGĀ HŪRAI.
26 E, por cima dele, estava escrita a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Nā, tokorua ngā tāhae i rīpekatia ngātahitia me ia; ko tētahi ki matau, ko tētahi ki tōna mauī.
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Nā, ka rite te karaipiture e mea nei, “I tāua ngātahitia ia me te hunga hara.”
28 E cumpriu-se a Escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 Ko te hunga e hāereere ana i reira ka tāwai ki a ia, ka rūrū i ō rātou mātenga, ka mea, “Ha, ko koe ka whakahoro nei i te whare tapu, ka hangā nei anō i ngā rā e toru!
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que derribas o templo e, em três dias, o edificas!
30 Whakaora i a koe anō, ka heke iho i te rīpeka!”
30 Salva-te a ti mesmo e desce da cruz.
31 Waihoki ko ngā tohunga nui ka tāwai i a ia, rātou ko ngā karaipi, ka mea, “Ko ērā atu i whakaorangia e ia, tē taea e ia te whakaora a ia ake anō!
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros e não pode salvar-se a si mesmo.
32 Tēnā rā, kia heke iho āianei a te Karaiti, te Kīngi o Īharaira, i te rīpeka, kia kite ai tātou, kia whakapono ai.” I tāwai hoki ki a ia te hunga i rīpekatia ngātahitia me ia.
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Ā, nō ka tae ki te ono o ngā hāora, ka pōuri a runga o te whenua katoa, taea noatia te iwa o ngā hāora.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
34 Ā, i te iwa o ngā hāora ka karanga a Īhu, he nui te reo, ka mea, “Eroi, Eroi, rama hapakatani?” Ko te tikanga tēnei ina whakamāoritia, “E tōku Atua, e tōku Atua, he aha koe i whakarere ai i ahau?”
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lemá sabactâni? Isso, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ā, nō te rongonga o ētahi o te hunga e tū ana i reira, ka mea, “Nanā, e karanga ana ia i a Irāia.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Nā, ka oma tētahi, ka whakakī i tētahi hautai ki te winika, whakanohoia ana ki te kākaho, ka hoatu kia inumia e ia, ka mea, “Kāti; tēnā kia kite tātou me kore a Irāia e haere mai ki te tango i a ia ki raro.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo- a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 Nā, he nui te reo i puaki i a Īhu, ā, hemo ake.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ā, ka wāhia te ārai o te temepara i waenganui pū mai i runga ki raro.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Ā, nō te kitenga o te keneturio, e tū hāngai atu ana ki a ia, i pērā te āhua o tāna tukunga i tōna wairua, ka mea ia, “He pono ko te Tama a te Atua tēnei tangata.”
39 E o centurião que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Nā, i reira ētahi wāhine e mātakitaki ana mai i tawhiti; i roto i a rātou a Meri Makarini, a Meri hoki whaea o Hēmi, te mea iti, rāua ko Hohi, me Hāromi;
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé,
41 arā, ko ngā wāhine i aru nei i a ia, i a ia i Karirī, i mahi mea nei māna; me ētahi atu wāhine tokomaha i haere tahi mai nei me ia ki Hiruhārama.
41 as quais também o seguiam e o serviam, quando estava na Galileia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Nā, ka ahiahi, i te mea ko te rā Takanga, arā, ko te rā i mua ake o te hāpati.
42 E, chegada a tarde, porquanto era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Ka haere mai a Hōhepa o Arimatia, he rangatira rūnanga, he tangata nui tonu, e tatari ana anō hoki ia ki te rangatiratanga o te Atua; ā, ka haere māia tonu ki a Pirato, ka īnoi i te tinana o Īhu.
43 chegou José de Arimateia, senador honrado, que também esperava o Reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Nā, ka mīharo a Pirato, hua noa kāhore anō i mate; ka karangatia e ia te keneturio, ka ui ki a ia, mehemea kua mate atu rā ia.
44 E Pilatos se admirou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Ā, nō ka rongo ki te keneturio kua mate, ka whakaaetia e ia te tinana ki a Hōhepa.
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José,
46 Nā, ka hokona e tērā he rīnena, ka tangohia mai ia ki raro, ā, takaia ana ki te rīnena; whakatakotoria ana ia ki roto ki te urupā kua hāua atu ki te kāmaka, ā, whakatakā atu ana he kōhatu ki te kūwaha o te urupā.
46 o qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha, e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 I kite a Meri Makarini, rāua ko Meri whaea o Hohi, i te wāhi i whakatakotoria ai ia.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.