Juízes 20

mri2012 (MRI2012) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nā, ka puta ngā tamariki katoa a Īharaira, ā, huihui ana te whakaminenga me te mea he tangata kotahi, nō Rāna mai anō a Peerehepa atu ana, nō te whenua anō hoki o Kireara, ki a Ihowā, ki Mihipa.
1 Então, todos os filhos de Israel saíram, e a congregação se ajuntou, como se fora um só homem, desde Dã até Berseba, como também a terra de Gileade, ao Senhor , em Mispa.
2 I puta mai anō ngā rangatira o te iwi katoa, o ngā iwi katoa o Īharaira, i roto i te huihui o te iwi a te Atua, e whā rau ngā mano, he hunga haere i raro, he hunga mau hoari.
2 E, dos cantos de todo o povo, se apresentaram de todas as tribos de Israel na congregação do povo de Deus quatrocentos mil homens de pé que arrancavam a espada.
3 Ā, i rongo ngā tamariki a Pineamine kua tae ngā tamariki a Īharaira ki Mihipa. Nā, ka mea ngā tamariki a Īharaira, “Kōrerotia mai i pēheatia tēnei mea kino.”
3 (Ouviram, pois, os filhos de Benjamim que os filhos de Israel haviam subido a Mispa.) E disseram os filhos de Israel: Falai, como sucedeu esta maldade?
4 Nā, ka utua e te Rīwaiti, e te tangata nāna te wahine i kōhurutia rā, ka mea, “I haere mai ahau ki Kipea, ki tērā i a Pineamine, māua ko tāku wahine iti, moe ai.
4 Então, respondeu o homem levita, marido da mulher que fora morta, e disse: Cheguei com a minha concubina a Gibeá, cidade de Benjamim, para passar a noite;
5 Nā, ko te whakatikanga mai o ngā tāngata o Kipea ki ahau, kei te karapoti i te whare i te pō, he mea hoki mōku; i mea rātou kia patua ahau; nā, whakaititia ana tāku wahine ā mate iho.
5 e os cidadãos de Gibeá se levantaram contra mim, e cercaram a casa de noite, e intentaram matar-me, e violaram a minha concubina, de maneira que morreu.
6 Nā, ka mau ahau ki tāku wahine, ā, tapatapahia ana e ahau, hoatu ana kia kawea puta noa i te whenua, i te kāinga tupu o Īharaira, mō rātou i mahi i te mahi kino, i te mahi pōauau i roto i a Īharaira.
6 Então, peguei na minha concubina, e fi-la em pedaços, e a enviei por toda a terra da herança de Israel, porquanto fizeram tal malefício e loucura em Israel.
7 Nā, e ngā tamariki a Īharaira, koutou katoa, hōmai ki konei tā koutou kupu, me tō koutou whakaaro.”
7 Eis que todos sois filhos de Israel; dai aqui a vossa palavra e conselho.
8 Nā, ka whakatika katoa te iwi ānō he tangata kotahi, ka mea, “E kore tētahi o tātou e haere ki tōna tēneti, e kore anō hoki tētahi o tātou e peka atu ki tōna whare.
8 Então, todo o povo se levantou como um só homem, dizendo: Nenhum de nós irá à sua tenda nem nenhum de nós se retirará à sua casa.
9 Engari, ko tā tātou tēnei e mea ai ki Kipea: Mā te rota te tikanga mō tā tātou whawhai ki reira.
9 Porém isto é o que faremos a Gibeá: procederemos contra ela por sorte.
10 Me tango tāngata, kia tekau i roto i te rau, i ngā iwi katoa o Īharaira, he rau i roto i te mano, he mano i roto i te tekau mano, hei mau ō mō te iwi; ā, ka tae ki Kipea o Pineamine ka rite tā rātou e mea ai ki ngā mea pōauau katoa i mahia e rātou i roto i a Īharaira.”
10 E tomaremos dez homens de cem de todas as tribos de Israel, e cem de mil, e mil de dez mil, para tomarem mantimento para o povo, para que, vindo eles a Gibeá de Benjamim, lhe façam conforme toda a loucura que tem feito em Israel.
11 Heoi, huihui ana ngā tāngata katoa o Īharaira hei whakaeke mō te pā, piri tonu me te mea he tangata kotahi rātou.
11 Assim, ajuntaram-se contra esta cidade todos os homens de Israel, aliados como um só homem.
12 Nā, ka tono tāngata ngā iwi o Īharaira puta noa i te iwi katoa o Pineamine, hei mea, “He aha tēnei mea kino kua meatia nei i roto i a koutou?
12 E as tribos de Israel enviaram homens por toda a tribo de Benjamim, dizendo: Que maldade é esta que se fez entre vós?
13 Nā, hōmai āianei aua tāngata, ngā tama a Periara, i Kipea, kia whakamatea e mātou, kia whakakorea ai te kino i roto i a Īharaira.”
13 Dai- nos, pois, agora, aqueles homens filhos de Belial, que estão em Gibeá, para que os matemos e tiremos de Israel o mal; porém os filhos de Benjamim não quiseram ouvir a voz de seus irmãos, os filhos de Israel.
14 Nā, ka huihui ngā tama a Pineamine i roto i ngā pā ki Kipea, ka haere ki te whawhai ki ngā tama a Īharaira.
14 Antes, os filhos de Benjamim se ajuntaram das cidades em Gibeá, para saírem a pelejar contra os filhos de Israel.
15 Nā, ka taua i taua rā ngā tama a Pineamine o ngā pā, e rua tekau mā ono mano ngā tāngata, he hunga mau hoari; tērā atu anō ngā tāngata o Kipea; i taua rātou e whitu rau tāngata, whiriwhiri rawa.
15 E contaram-se naquele dia os filhos de Benjamim, das cidades, vinte e seis mil homens que arrancavam a espada, afora os moradores de Gibeá, de que se contaram setecentos homens escolhidos.
16 Kei roto anō i tēnei hunga katoa ētahi, e whitu rau, he hunga whiriwhiri, he mauī; ko ēnei katoa he hunga e piua ai te kōhatu ki te huruhuru māhunga, ā, e kore e taha.
16 Entre todo este povo havia setecentos homens escolhidos, canhotos, os quais todos atiravam com a funda uma pedra a um cabelo e não erravam.
17 I taua anō hoki ngā tāngata o Īharaira, ngā mea ehara i a Pineamine, e whā rau mano tāngata, he hunga mau hoari; he hunga hāpai pakanga ēnei katoa.
17 E contaram-se dos homens de Israel, afora os de Benjamim, quatrocentos mil homens que arrancavam da espada, e todos eles, homens de guerra.
18 Kātahi ngā tama a Īharaira ka whakatika, ka haere ki Pētēre, ka ui atu ki te Atua, ka mea, “Ko wai o mātou hei tīmata te haere ki te whawhai ki ngā tama a Pineamine?”
18 E levantaram-se os filhos de Israel, e subiram a Betel, e perguntaram a Deus, e disseram: Quem dentre nós subirá primeiro a pelejar contra Benjamim? E disse o Senhor : Judá subirá primeiro.
19 Nā, ka maranga ngā tama a Īharaira i te ata, ā, ka noho ki Kipea.
19 Levantaram-se, pois, os filhos de Israel pela manhã e acamparam-se contra Gibeá.
20 Nā, ka haere ngā tama a Īharaira ki te whawhai ki a Pineamine; ā, whakaritea ana ā rātou ngohi e ngā tama a Īharaira mō te whawhai ki Kipea.
20 E os homens de Israel saíram à peleja contra Benjamim; e ordenaram os homens de Israel contra eles a peleja ao pé de Gibeá.
21 Nā, ka puta ngā tama a Pineamine i roto i Kipea, ā, pirau rawa i a rātou ki te whenua i taua rā e rua tekau mā rua mano o ngā tāngata o Īharaira.
21 Então, os filhos de Benjamim saíram de Gibeá e derribaram por terra, naquele dia, vinte e dois mil homens de Israel.
22 Nā, ka whakatenatena te iwi, ngā tāngata o Īharaira, i a rātou anō, ā, whakaritea ana anō ā rātou ngohi kia whawhai ai ki taua wāhi anō i whakaritea ai i te rā tuatahi.
22 Porém esforçou-se o povo dos homens de Israel, e tornaram a ordenar a peleja no lugar onde no primeiro dia a tinham ordenado.
23 I haere anō ngā tama a Īharaira, i tangi ki te aroaro o Ihowā ā ahiahi noa, i ui atu hoki ki a Ihowā, i mea, “Me haere atu anō ahau ki te whawhai ki ngā tama a Pineamine, a tōku teina?”
23 E subiram os filhos de Israel, e choraram perante o Senhor até à tarde, e perguntaram ao Senhor , dizendo: Tornar-me-ei a chegar à peleja contra os filhos de Benjamim, meu irmão? E disse o Senhor : Subi contra ele.
24 Nā, ka whakatata ngā tama a Īharaira ki ngā tama a Pineamine i te rua o ngā rā.
24 Chegaram-se, pois, os filhos de Israel aos filhos de Benjamim, no dia seguinte.
25 I puta mai anō a Pineamine i roto i Kipea i te rua o ngā rā ki te tū ki a rātou, ā, pirau rawa anō i a rātou ki te whenua tekau mā waru mano o ngā tama a Īharaira; he hunga mau hoari katoa ēnei.
25 Também os de Benjamim no dia seguinte lhes saíram ao encontro fora de Gibeá e derribaram ainda por terra mais dezoito mil homens, todos dos que arrancavam a espada.
26 Kātahi ka haere ngā tama katoa a Īharaira me te iwi katoa, ā, ka tae ki Pētēre. Nā, ka tangi rātou, ā, ka noho i reira ki te aroaro o Ihowā, kāhore rawa, hoki i kai i taua rā ā ahiahi noa; me te whakaeke anō hoki i ngā tahunga tinana, i ngā whakahere mō te pai ki te aroaro o Ihowā.
26 Então, todos os filhos de Israel, todo o povo, subiram, e vieram a Betel, e choraram, e estiveram ali perante o Senhor , e jejuaram aquele dia até à tarde, e ofereceram holocaustos e ofertas pacíficas perante o Senhor .
27 Nā, ka ui ngā tama a Īharaira ki a Ihowā, i reira hoki te āka o te kawenata a te Atua i aua rā,
27 E os filhos de Israel perguntaram ao Senhor (porquanto a arca do concerto de Deus estava ali naqueles dias;
28 ko Pinehaha hoki, tama a Ereātara, tama a Ārona, te tū ana i tōna aroaro i aua rā; ka mea rātou, “Me haere atu anō ahau ki te whawhai ki ngā tama a Pineamine, a tōku teina, me whakamutu rānei?”
28 e Fineias, filho de Eleazar, filho de Arão, estava perante ele naqueles dias), dizendo: Sairei ainda mais a pelejar contra os filhos de Benjamim, meu irmão, ou pararei? E disse o Senhor : Subi, que amanhã eu to entregarei na mão.
29 Kātahi ka whakatakotoria he pehipehi e Īharaira mō Kipea ā taka noa, taka noa.
29 Então, Israel pôs emboscadas em redor de Gibeá.
30 Nā, ka haere ngā tama a Īharaira ki ngā tama a Pineamine i te toru o ngā rā, e whakatakotoria ana ngā ngohi hei whawhai ki Kipea, pērā anō me mua rā.
30 E subiram os filhos de Israel, ao terceiro dia, contra os filhos de Benjamim e ordenaram a peleja junto a Gibeá, como das outras vezes.
31 Nā, ko te putanga mai o ngā tama a Pineamine ki te tū ki te iwi, manukāwhakitia ana rātou i te pā. Nā, ka tīmata rātou te patu i ētahi o te iwi, te tukituki, te pērā me mua rā, i ngā huarahi e tika atu rā, ko tētahi ki Pētēre, ko tētahi ki Kipea i te pārae, me te mea e toru tekau ngā tāngata o Īharaira.
31 Então, os filhos de Benjamim saíram ao encontro do povo, e desviaram-se da cidade, e começaram a ferir alguns do povo, atravessando-os, como das outras vezes, pelos caminhos (um dos quais sobe para Betel, e o outro, para Gibeá pelo campo), alguns trinta dos homens de Israel.
32 Nā, ka mea ngā tama a Pineamine, “Kua hinga rātou i a tātou, kua pērā me tō te tīmatanga.” Otiia i mea ngā tama a Īharaira, “Kia rere atu tātou; me manukāwhaki mai rātou i roto i te pā ki ngā huarahi.”
32 Então, os filhos de Benjamim disseram: Vão derrotados diante de nós como dantes. Porém os filhos de Israel disseram: Fujamos e desviemo-los da cidade para os caminhos.
33 Nā, ka whakatika ake ngā tāngata katoa o Īharaira i ō rātou wāhi, ā, ka tū ā-matua ki Paara-Tamara; i puta mai anō ngā pehipehi o Īharaira i tō rātou wāhi, arā i Marehekepa.
33 Então, todos os homens de Israel se levantaram do seu lugar e ordenaram a peleja em Baal-Tamar; e a emboscada de Israel saiu do seu lugar, da caverna de Gibeá.
34 Nā, haere tonu atu ki Kipea ngā tāngata kotahi tekau mano, he hunga whiriwhiri i roto i a Īharaira katoa, ā, ka nui haere te whawhai; kīhai rātou i mōhio ka tata te kino ki a rātou.
34 E dez mil homens escolhidos de todo o Israel vieram contra Gibeá, e a peleja se engravesceu; porém eles não sabiam que o mal lhes tocaria.
35 Nā, patua iho e Ihowā a Pineamine i te aroaro o Īharaira, ā, ngaro iho o Pineamine i ngā tama a Īharaira i taua rā, e rua tekau mā rima mano kotahi rau; he hunga mau hoari ēnei katoa.
35 Então, feriu o Senhor a Benjamim diante de Israel; e desfizeram os filhos de Israel, naquele dia, vinte e cinco mil e cem homens de Benjamim, todos dos que arrancavam espada.
36 Heoi, ka kite ngā tama a Pineamine e patua ana rātou.
36 E viram os filhos de Benjamim que estavam feridos, porque os homens de Israel deram lugar aos benjamitas, porquanto estavam confiados na emboscada que haviam posto contra Gibeá.
37 Nā, hohoro tonu te pehipehi, huakina ana e rātou a Kipea; te unuhanga mai hoki o te pehipehi, nā, patua iho e rātou te pā katoa ki te mata o te hoari.
37 E a emboscada se apressou e acometeu a Gibeá; e a emboscada arremeteu contra ela e feriu a fio de espada toda a cidade.
38 Nā, kua oti tētahi tohu te whakarite e ngā tāngata o Īharaira ki te pehipehi, arā kia meinga e rātou kia nui te kake o te pongere o te paowa i te pā.
38 E os homens de Israel tinham um sinal determinado com a emboscada, que era fazerem levantar da cidade uma grande nuvem de fumaça.
39 Ā, i te whatinga o ngā tāngata o Īharaira i te mea e whawhai ana.
39 Viraram-se, pois, os homens de Israel na peleja, e já Benjamim começava a ferir, dos homens de Israel, quase trinta homens, atravessando-os, porque diziam: Já infalivelmente estão derrotados diante de nós, como na peleja passada.
40 Otiia ka tīmata nei te kake o te pongere o te pā ki runga, me te pou auahi, nā, ka titiro ngā Pineamini ki muri i a rātou, nā, kua pau te pā i te ahi, e kake ana tērā he paowa ki te rangi.
40 Então, a nuvem de fumaça se começou a levantar da cidade, como uma coluna de fumaça; e, virando-se Benjamim a olhar para trás de si, eis que a fumaça da cidade subia ao céu.
41 Ko te tahuritanga atu o ngā tāngata o Īharaira, kanakana kau ana ngā tāngata o Pineamine; i kite hoki rātou kua tae mai te hē ki a rātou.
41 E os homens de Israel viraram o rosto, e os homens de Benjamim pasmaram, porque viram que o mal lhes tocaria.
42 Nā reira ka whati rātou i te aroaro o ngā tāngata o Īharaira ki te huarahi ki te koraha; otiia i pipiri tonu te whai a te hoariri i a rātou. Nā, ko te hunga i puta mai i roto i ngā pā, kei te whakangaro i a rātou, he mea karapoti nā rātou.
42 E viraram as costas diante dos homens de Israel, para o caminho do deserto; porém a peleja os apertou, e os das cidades os desfizeram no meio deles.
43 Ka karapotia e rātou ngā Pineamini ā taka noa, ā, whāia ana, takatakahia ana i ō rātou okiokinga, i te ritenga atu o Kipea whaka te rāwhiti.
43 E cercaram a Benjamim, e o seguiram, e à vontade o pisaram, até diante de Gibeá, para o nascente do sol.
44 Ā, kotahi tekau mā waru mano o ngā tāngata o Pineamine i hinga; he hunga māia ēnei katoa.
44 E caíram de Benjamim dezoito mil homens, todos estes sendo homens valentes.
45 Nā, ka whati rātou, ā, rere ana ki te koraha, ki te kāmaka o Rimono; ā, e rima mano tāngata i hamua e rātou ki ngā huarahi, nā, ka whāia anō rātou ki Kiromo, ā, patua iho o rātou e rua mano tāngata.
45 Então, viraram as costas e fugiram para o deserto, à penha de Rimom; apanharam ainda deles pelos caminhos uns cinco mil homens, e de perto os seguiram até Gidom, e feriram deles dois mil homens.
46 Nā, ko te hunga katoa i hinga o Pineamine i taua rā, e rua tekau mā rima mano, he hunga mau hoari; he hunga māia katoa ēnei.
46 E todos os que de Benjamim caíram, naquele dia, foram vinte e cinco mil homens que arrancavam a espada, todos eles homens valentes.
47 Ā, e ono rau tāngata i tahuri, i rere ki te koraha, ki te kāmaka o Rimono, ā, e whā ngā marama i noho ai ki te kāmaka o Rimono.
47 Porém seiscentos homens viraram as costas, e fugiram para o deserto, à penha de Rimom, e ficaram na penha de Rimom quatro meses.
48 Ā, i tahuri atu anō ngā tāngata o Īharaira ki ngā tama a Pineamine, ā, patua iho rātou ki te mata o te hoari, ko ngā tāngata o ngā pā, me ngā kararehe, me ngā mea katoa i tūpono atu ai rātou; i tūngia anō e rātou ki te ahi ngā pā katoa i tae atu ai rātou.
48 E os homens de Israel voltaram para os filhos de Benjamim, e os feriram a fio de espada, desde os homens da cidade até aos animais, tudo quanto ali se achava, e também a todas as cidades quantas se acharam puseram a fogo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.