Josué 22
mri2012 (MRI2012) vs ARA
1 Kātahi ka karanga a Hohua ki ngā Reupeni, ki ngā Kari, ā, ki tētahi tānga o te iwi o Mānahi,
1 Então, Josué chamou os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés
2 ā, ka mea ki a rātou, “Kua mau i a koutou ngā mea katoa i whakahau ai a Mohi, te pononga a Ihowā ki a koutou, kua whakarongo mai hoki koutou ki tōku reo i ngā mea katoa i whakahau ai ahau ki a koutou.
2 e lhes disse: Tendes guardado tudo quanto vos ordenou Moisés, servo do Senhor , e também a mim me tendes obedecido em tudo quanto vos ordenei.
3 Kīhai koutou i whakarere i ō koutou tuākana i ēnei rangi e maha ā tae noa mai ki tēnei rā, engari i āta pupuri mārie koutou i te whakahau a Ihowā, a tō koutou Atua.
3 A vossos irmãos, durante longo tempo, até ao dia de hoje, não desamparastes; antes, tivestes o cuidado de guardar o mandamento do Senhor , vosso Deus.
4 Nā, kua mea nei a Ihowā, tō koutou Atua i ō koutou tēina kia okioki, ka rite ki tāna i kōrero ai ki a rātou; nā reira, hoki atu, haere ki ō koutou tēneti, ki te whenua hoki i whiwhi nā koutou, i hoatu nā e Mohi, e te pononga a Ihowā ki a koutou i tāwāhi o Horano.
4 Tendo o Senhor , vosso Deus, dado repouso a vossos irmãos, como lhes havia prometido, voltai-vos, pois, agora, e ide-vos para as vossas tendas, à terra da vossa possessão, que Moisés, servo do Senhor , vos deu dalém do Jordão.
5 Otirā, kia mahara mārie kia mahia te whakahau me te ture, i whakahau ai a Mohi, te pononga a Ihowā ki a koutou, kia aroha ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, kia haere i āna huarahi katoa, kia pupuri i āna whakahau, kia awhi hoki ki a ia, kia whakapotoa ō koutou ngākau katoa, ō koutou wairua katoa ki te mahi ki a ia.”
5 Tende cuidado, porém, de guardar com diligência o mandamento e a lei que Moisés, servo do Senhor , vos ordenou: que ameis o Senhor , vosso Deus, andeis em todos os seus caminhos, guardeis os seus mandamentos, e vos achegueis a ele, e o sirvais de todo o vosso coração e de toda a vossa alma.
6 Nā, ka manaaki a Hohua i a rātou, ā, tukua ana rātou kia haere; ā, haere ana rātou ki ō rātou tēneti.
6 Assim, Josué os abençoou e os despediu; e eles se foram para as suas tendas.
7 Nā, i hoatu e Mohi he kāinga i Pahana ki tētahi tānga o te iwi o Mānahi; engari, ki tētahi tānga i hoatu e Hohua he kāinga i roto i ō rātou tuākana i tēnei taha o Horano whaka te hauāuru. Ā, i tā Hohua, tukunga atu i a rātou ki ō rātou tēneti, i manaaki anō ia i a rātou,
7 Ora, Moisés dera herança em Basã à meia tribo de Manassés; porém à outra metade deu Josué entre seus irmãos, daquém do Jordão, para o ocidente. E Josué, ao despedi-los para as suas tendas, os abençoou
8 i kōrero ki a rātou, i mea, “Hoki atu ki ō koutou tēneti me ngā taonga maha, me te tini noa iho o te kararehe, me te hiriwa, me te kōura, me te parāhi, me te rino, me te nui noa atu o te kākahu. Tuwhaina atu ngā taonga o ō koutou hoariri ki ō koutou tuākana.”
8 e lhes disse: Voltais às vossas tendas com grandes riquezas, com muitíssimo gado, prata, ouro, bronze, ferro e muitíssima roupa; reparti com vossos irmãos o despojo dos vossos inimigos.
9 Nā, hoki ana ngā tama a Reupena, me ngā tama a Kara, me tētahi tānga o te iwi o Mānahi, mawehe atu ana i roto i ngā tama a Īharaira i Hiro, i te whenua o Kanaana, ā, haere ana ki te whenua o Kireara, ki te whenua i whiwhi ai rātou, i whakawhiwhia ki a rātou e te kupu a Ihowā i whakapuakina e Mohi.
9 Assim, os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés voltaram e se retiraram dos filhos de Israel em Siló, que está na terra de Canaã, para se irem à terra de Gileade, à terra da sua possessão, de que foram feitos possuidores, segundo o mandado do Senhor , por intermédio de Moisés.
10 Nā, i tō rātou taenga ki te takiwā i ngā taha o Horano, ki tērā i te whenua o Kanaana, ka hangā e ngā tama a Reupena, e ngā tama a Kara, e tētahi tānga o te iwi o Mānahi, tētahi āta ki reira, ki te taha o Horano, he āta nui hei tirohanga atu.
10 Vindo eles para os limites pegados ao Jordão, na terra de Canaã, ali os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar junto ao Jordão, altar grande e vistoso.
11 Nā, ka rongo ngā tama a Īharaira e kōrerotia ana, “Nanā, kua hanga ngā tama a Reupena, me ngā tama a Kara, me tētahi tānga o te iwi o Mānahi, i tētahi āta ki te ritenga mai o te whenua o Kanaana ki ngā taha o Horano, ki te wāhi i ngā tama a Īharaira.”
11 Os filhos de Israel ouviram dizer: Eis que os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés edificaram um altar defronte da terra de Canaã, nos limites pegados ao Jordão, do lado dos filhos de Israel.
12 Ā, nō te rongonga o ngā tama a Īharaira, huihui ana te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira ki Hiro, i mea kia haere ki te whawhai ki a rātou.
12 Ouvindo isto os filhos de Israel, ajuntou-se toda a congregação dos filhos de Israel em Siló, para saírem à peleja contra eles.
13 Nā, ka tonoa atu e ngā tama a Īharaira a Pinehaha tama a Ereātara tohunga ki ngā tama a Reupena, ki ngā tama hoki a Kara, ā, ki tētahi tānga o te iwi o Mānahi, ki te whenua o Kireara;
13 E aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés enviaram os filhos de Israel, para a terra de Gileade, Fineias, filho de Eleazar, o sacerdote,
14 me ētahi rangatira kotahi tekau hoki hei hoa mōna, tātaki kotahi te rangatira o ia koromatua, o ia koromatua o ngā iwi katoa o Īharaira; he ariki hoki rātou, ia tangata, ia tangata, nō ngā whare o ō rātou mātua i roto i ngā mano o Īharaira.
14 e dez príncipes com ele, de cada casa paterna um príncipe de todas as tribos de Israel; e cada um era cabeça da casa de seus pais entre os grupos de milhares de Israel.
15 Nā, haere ana rātou ki ngā tama a Reupena, ki ngā tama a Kara, ki tētahi tānga hoki o te iwi o Mānahi, ki te whenua o Kireara, ā, ka kōrero ki a rātou, ka mea:
15 Indo eles aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e à meia tribo de Manassés, à terra de Gileade, falaram-lhes, dizendo:
16 “Ko te kōrero tēnei a te whakaminenga katoa a Ihowā: ‘He aha tēnei hara i mea nei koutou ki te Atua o Īharaira, i a koutou ka tahuri atu nei i tēnei rā i te whai i a Ihowā, ka hanga nei i tētahi āta mā koutou, hei mahi tutū mā koutou ki a Ihowā?
16 Assim diz toda a congregação do Senhor : Que infidelidade é esta, que cometestes contra o Deus de Israel, deixando, hoje, de seguir o Senhor , edificando-vos um altar, para vos rebelardes contra o Senhor ?
17 He nohinohi rawa ianei ki a tātou te haranga ki a Peoro, kāhore anō nei i horoia atu i a tātou ā tae noa mai ki tēnei rā, ahakoa rā i pā he mate urutā ki te whakaminenga a Ihowā,
17 Acaso, não nos bastou a iniquidade de Peor, de que até hoje não estamos ainda purificados, posto que houve praga na congregação do Senhor ,
18 e tahuri kē nei koutou i tēnei rā i te whai i a Ihowā?
18 para que, hoje, abandoneis o Senhor ? Se, hoje, vos rebelais contra o Senhor , amanhã, se irará contra toda a congregação de Israel.
19 Otiia, mehemea he poke te whenua e noho nei koutou, haere ake ki te whenua e nohoia ana e Ihowā, kei reira nei e tū ana te tapenākara o Ihowā, ā, ka noho i waenganui i a mātou. Engari, kaua e tutū ki a Ihowā, kaua anō hoki e tutū ki a mātou, i a koutou ka hanga nei i tētahi āta kē atu mā koutou i te āta a Ihowā, a tō tātou Atua.
19 Se a terra da vossa herança é imunda, passai-vos para a terra da possessão do Senhor , onde habita o tabernáculo do Senhor , e tomai possessão entre nós; não vos rebeleis, porém, contra o Senhor , nem vos rebeleis contra nós, edificando-vos altar, afora o altar do Senhor , nosso Deus.
20 Kāhore ianei a Ākana, te tama a Tera i taka ki te hara i te mea kanga, ā, tau ana te riri ki runga ki te whakaminenga katoa o Īharaira? Ā, kīhai i mate ko taua tangata anake mō tōna hara.’ ”
20 Não cometeu Acã, filho de Zera, infidelidade no tocante às coisas condenadas? E não veio ira sobre toda a congregação de Israel? Pois aquele homem não morreu sozinho na sua iniquidade.
21 Kātahi ka whakahoki ngā tama a Reupena, ngā tama a Kara, me tētahi tānga o te iwi o Mānahi, ka mea ki ngā ariki o ngā mano o Īharaira:
21 Então, responderam os filhos de Rúben, os filhos de Gade e a meia tribo de Manassés e disseram aos cabeças dos grupos de milhares de Israel:
22 “Ko Ihowā, ko te Atua o ngā atua, ko Ihowā, ko te Atua o ngā atua, e mōhio ana ia, ko Īharaira hoki ka mōhio anō ia; mehemea nā te tutū, mehemea rānei nā te hara ki a Ihowā, pēnei kaua mātou e whakaorangia e koe i tēnei rā.
22 O Poderoso, o Deus, o Senhor , o Poderoso, o Deus, o Senhor , ele o sabe, e Israel mesmo o saberá. Se foi em rebeldia ou por infidelidade contra o Senhor , hoje, não nos preserveis.
23 I hangā ai e mātou tētahi āta hei tahuritanga kētanga i muri i a Ihowā; mehemea rānei hei whakaekenga mō te tahunga tinana mō te whakahere rānei, hei meatanga rānei mō ētahi patunga mō te pai, mā Ihowā ake anō e rapu utu.
23 Se edificamos altar para nos apartarmos do Senhor , ou para, sobre ele, oferecermos holocausto e oferta de manjares, ou, sobre ele, fazermos oferta pacífica, o Senhor mesmo de nós o demande.
24 “Mehemea rānei kāhore i meatia e mātou tēnei mea i runga i te tūpato, me te āta whakaaro, ka kī, Āpōpō ake nei ka kōrero mai ā koutou tama ki ā mātou tama, ka mea, ‘He aha tā koutou kei a Ihowā, kei te Atua o Īharaira?
24 Pelo contrário, fizemos por causa da seguinte preocupação: amanhã vossos filhos talvez dirão a nossos filhos: Que tendes vós com o Senhor , Deus de Israel?
25 Kua whakatakotoria nei hoki e Ihowā a Horano hei rohe ki waenganui o mātou, o koutou, e ngā tama a Reupena, e ngā tama a Kara; kāhore ō koutou wāhi i roto i a Ihowā.’ Pēnā ka meinga e ā koutou tama ā mātou tama kia mutu te wehi i a Ihowā.
25 Pois o Senhor pôs o Jordão por limite entre nós e vós, ó filhos de Rúben e filhos de Gade; não tendes parte no Senhor ; e, assim, bem poderiam os vossos filhos apartar os nossos do temor do Senhor .
26 “Koia mātou i mea ai, ‘Tēnā, tātou ka haere, ka hanga i tētahi āta mā tātou, ehara i te mea mō ngā tahunga tinana, mō ngā patunga tapu rānei.
26 Pelo que dissemos: preparemo-nos, edifiquemos um altar, não para holocausto, nem para sacrifício,
27 Engari, kia ai tēnā mea hei kaiwhakaatu ki a mātou, ki a koutou, ki ō tātou uri hoki i muri i a tātou, kia mahi ai tātou i ngā mahi a Ihowā ki tōna aroaro, i ā tātou tahunga tinana, i ā tātou patunga tapu, i ā tātou whakahere mō te pai. Kei mea ā koutou tama ki ā mātou tama ā ko ake nei, “Kāhore ō koutou wāhi i roto i a Ihowā.” ’
27 mas, para que entre nós e vós e entre as nossas gerações depois de nós, nos seja testemunho, e possamos servir ao Senhor diante dele com os nossos holocaustos, e os nossos sacrifícios, e as nossas ofertas pacíficas; e para que vossos filhos não digam amanhã a nossos filhos: Não tendes parte no Senhor .
28 “Koia mātou i mea ai, Nā tēnei ake, kei tā rātou meatanga pērā ki a tātou, ki ō tātou uri rānei, nā, ka mea tātou, ‘Titiro ki te mea e rite ana ki te āta a Ihowā, i hangā e ō mātou mātua, ehara i te mea mō ngā tahunga tinana, mō ngā patunga tapu rānei; engari hei kaiwhakaatu i waenganui i a mātou, i a koutou.’
28 Pelo que dissemos: quando suceder que, amanhã, assim nos digam a nós e às nossas gerações, então, responderemos: vede o modelo do altar do Senhor que fizeram nossos pais, não para holocausto, nem para sacrifício, mas para testemunho entre nós e vós.
29 “Auē, kia tutū mātou ki a Ihowā! Kia tahuri atu i tēnei rā i muri i a Ihowā, ki te hanga i tētahi āta mō ngā tahunga tinana, mō ngā whakahere, mō ngā patunga tapu rānei, hei mea kē atu i te āta a Ihowā, a tō tātou Atua, i mua mai o tōna tapenākara!”
29 Longe de nós o rebelarmo-nos contra o Senhor e deixarmos, hoje, de seguir o Senhor , edificando altar para holocausto, oferta de manjares ou sacrifício, afora o altar do Senhor , nosso Deus, que está perante o seu tabernáculo.
30 Nā, i te rongonga o Pinehaha tohunga, rātou ko ngā rangatira o te whakaminenga, arā ko ngā upoko o ngā mano o Īharaira, ki ngā kupu i kōrerotia e ngā tama a Reupena, rātou ko ngā tama a Kara, ko ngā tama a Mānahi, ka pai ki a rātou.
30 Ouvindo, pois, Fineias, o sacerdote, e os príncipes da congregação, e os cabeças dos grupos de milhares de Israel que com ele estavam as palavras que disseram os filhos de Rúben, os filhos de Gade e os filhos de Manassés, deram-se por satisfeitos.
31 Kātahi ka mea a Pinehaha tama a Ereātara tohunga ki ngā tama a Reupena rātou ko ngā tama a Kara, ko ngā tama a Mānahi, “Nō tēnei rā mātou i mōhio ai, kei waenganui i a tātou a Ihowā, inā hoki kīhai koutou i taka ki tēnei hara ki a Ihowā. Nā, kua whakaora nei koutou i ngā tama a Īharaira i te ringa o Ihowā.”
31 E disse Fineias, filho de Eleazar, o sacerdote, aos filhos de Rúben, aos filhos de Gade e aos filhos de Manassés: Hoje, sabemos que o Senhor está no meio de nós, porquanto não cometestes infidelidade contra o Senhor ; agora, livrastes os filhos de Israel da mão do Senhor .
32 Kātahi ka hoki a Pinehaha tama a Ereātara tohunga, me ngā rangatira, i ngā tama a Reupena rātou ko ngā tama a Kara i te whenua o Kireara, ki te whenua o Kanaana, ki ngā tama a Īharaira, ki te whakahoki i te kōrero ki a rātou.
32 Fineias, filho do sacerdote Eleazar, e os príncipes, deixando os filhos de Rúben e os filhos de Gade, voltaram da terra de Gileade para a terra de Canaã, aos filhos de Israel, e deram-lhes conta de tudo.
33 Ā, pai tonu te kōrero ki ngā tama a Īharaira; nā, whakapai atu ana ngā tama a Īharaira ki te Atua, kīhai hoki rātou i mea anō kia haere ki runga ki te whawhai ki a rātou, ki te huna i te whenua e nohoia ana e ngā tama a Reupena, rātou ko ngā tama a Kara.
33 Com esta resposta deram-se por satisfeitos os filhos de Israel, os quais bendisseram a Deus; e não falaram mais de subir a pelejar contra eles, para destruírem a terra em que habitavam os filhos de Rúben e os filhos de Gade.
34 Nā, huaina iho taua āta e ngā tama a Reupena, rātou ko ngā tama a Kara, ko Eri; i mea hoki rātou, “Hei kaiwhakaatu tēnā mea ki waenganui i a tātou, ko Ihowā te Atua.”
34 Os filhos de Rúben e os filhos de Gade chamaram o altar de Testemunho, porque disseram: É um testemunho entre nós de que o Senhor é Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.