Jó 1
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 Tērā tētahi tangata i te whenua o Uhu, ko Hopa tōna ingoa. Ā, ko taua tangata he tangata tapatahi, he tika, he tangata wehi ki te Atua, mawehe i te kino.
1 Na terra de Uz morava um homem chamado Jó. Ele era bom e honesto, temia a Deus e procurava não fazer nada que fosse errado.
2 Nā, ka puta ōna uri, tokowhitu ngā tama, tokotoru ngā tamāhine.
2 Jó tinha sete filhos e três filhas
3 Ko āna rawa hoki, e whitu mano ngā hipi, e toru mano ngā kāmera, ko ngā kau, e rima rau ngā ioka, e rima rau ngā kāihe uha, ā, ko āna pononga he tini noa atu. Nā reira, nui atu taua tangata i ngā tāngata katoa o te rāwhiti.
3 e era dono de sete mil ovelhas, três mil camelos, mil bois e quinhentas jumentas. Tinha também um grande número de escravos. Enfim, Jó era o homem mais rico de todo o Oriente.
4 Nā, ka haere āna tama, ka takā he hākari ki ō rātou whare, he rā ki tō tēnei, he rā ki tō tēnei; ā, ka tukua he karere hei karanga i ō rātou tuāhine tokotoru kia kai tahi, kia inu tahi rātou.
4 Os filhos de Jó iam às casas uns dos outros e davam banquetes, cada um por sua vez. E as três irmãs eram sempre convidadas para esses comes e bebes.
5 Ā, ka taka ngā rā o tā rātou kai hākari, ka unga tāngata a Hopa, ā, whakatapua ana rātou, maranga wawe ana ia i te ata, whakaekea ana e ia he tahunga tinana, rite tonu ki a rātou katoa te maha; i mea hoki a Hopa, “Tērā pea kua hara āku tama, kua kanga ki te Atua i roto i ō rātou ngākau.” Ko tā Hopa mahi tonu tēnei i ngā rā katoa.
5 Quando terminava uma rodada de banquetes, Jó se levantava de madrugada e oferecia sacrifícios em favor de cada um dos seus filhos, para purificá-los . Jó sempre fazia isso porque pensava que um dos filhos poderia ter pecado, ofendendo a Deus em pensamento.
6 Nā, i tētahi o aua rā ka haere mai ngā tama a te Atua, kia tū ai rātou i te aroaro o Ihowā, ā, haere ana mai a Hātana i roto i a rātou.
6 Chegou o dia em que os servidores celestiais vieram apresentar-se diante de Deus, o Senhor , e no meio deles veio também Satanás .
7 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hātana, “I haere mai koe i hea?”
7 O Senhor perguntou: — De onde você vem vindo? Satanás respondeu: — Estive dando uma volta pela terra, passeando por aqui e por ali.
8 Anō rā ko Ihowā ki a Hātana, “Kua mahara rānei tōu ngākau ki tāku pononga, ki a Hopa, kāhore hoki he rite mōna i te whenua, he tangata ngākau tapatahi, he tika, e wehi ana i te Atua, e mawehe ana i te kino?”
8 Aí o Senhor disse: — Você notou o meu
9 Anō rā ko Hātana ki a Ihowā, ka mea, “He wehi noa ianei tō Hopa i te Atua?
9 Satanás respondeu: — Será que não é por interesse próprio que Jó te teme?
10 He teka ianei kua oti ia te karapoti e koe ki te taiepa, me tōna whare, me āna mea katoa? Kua manaakitia e koe te mahi a ōna ringa, kua nui haere hoki āna kararehe i runga i te whenua.
10 Tu não deixas que nenhum mal aconteça a ele, à sua família e a tudo o que ele tem. Abençoas tudo o que Jó faz, e no país inteiro ele é o homem que tem mais cabeças de gado.
11 Engari totoro tōu ringa, pā atu ki āna mea katoa; inā, ka kanga ia i a koe ki tōu aroaro.”
11 Mas, se tirares tudo o que é dele, verás que ele te amaldiçoará sem nenhum respeito.
12 Anō rā ko Ihowā ki a Hātana, “Nanā, ko āna mea katoa kei tōu ringa, kaua ia tōu ringa e totoro ki a ia.” Heoi, haere atu ana a Hātana i te aroaro o Ihowā.
12 O Senhor disse a Satanás: — Pois bem. Faça o que quiser com tudo o que Jó tem, mas não faça nenhum mal a ele mesmo. Então Satanás saiu da presença do
13 Nā, i tētahi o ngā rā i te mea e kai ana āna tama, āna tamāhine, e inu wāina ana i roto i te whare o tō rātou tuakana,
13 Um dia, enquanto os filhos e as filhas de Jó estavam num banquete na casa do irmão mais velho,
14 ka haere mai tētahi karere ki a Hopa, ka mea, “I te parau ngā kau, me te kai anō ngā kāihe i tō rātou taha,
14 chegou à casa de Jó um dos seus empregados, que disse: — Nós estávamos arando a terra com os bois, e as jumentas estavam pastando ali perto.
15 nā, ka kōkiri mai ngā Hapeana, kāhakina ana rātou; ko ngā tāngata hoki, patua iho ki te mata o te hoari; ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe.”
15 De repente, os sabeus nos atacaram e levaram tudo. Eles mataram à espada os empregados, e só eu consegui escapar para trazer a notícia.
16 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, “Kua taka iho he ahi nā te Atua i te rangi, ā, toro ana i roto i ngā hipi, i ngā tāngata, ā, pau noa, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe.”
16 Enquanto este ainda estava falando, veio outro empregado e disse: — Raios caíram do céu e mataram todas as ovelhas e os pastores. Só eu consegui escapar para trazer a notícia.
17 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, “Wehea ake e ngā Karari e toru ngā matua, huaki ana ki ngā kāmera, kāhakina ana e rātou; ko ngā tāngata patua iho ki te mata o te hoari, ā, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe.”
17 Enquanto este ainda estava falando, chegou um terceiro, que disse: — Três bandos de caldeus nos atacaram e levaram os camelos. Eles mataram à espada os empregados, e só eu consegui escapar para trazer a notícia.
18 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, “Ko āu tama, ko āu tamāhine, i te kai, i te inu wāina i roto i te whare o tō rātou tuākana,
18 Enquanto este ainda estava falando, chegou mais um, que disse a Jó: — Os seus filhos e as suas filhas estavam no meio de um banquete na casa do seu filho mais velho.
19 nā, ko te putanga mai o tētahi hau nui i te koraha, patu pū ki ngā koki e whā o te whare, hinga ana ki runga ki ngā taitamariki; mate ake rātou; ā, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe.”
19 De repente, veio do deserto um vento muito forte que soprou contra a casa, e ela caiu em cima dos seus filhos. Todos eles morreram; só eu consegui escapar para trazer a notícia.
20 Kātahi ka whakatika a Hopa; haea ana e ia tōna koroka; heua ana tōna māhunga; takoto ana ki te whenua; koropiko ana,
20 Então Jó se levantou e, em sinal de tristeza, rasgou as suas roupas e rapou a cabeça. Depois ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus.
21 ā, ka mea ia,
21 Aí disse assim: — Nasci nu, sem nada, e sem nada vou morrer. O
22 I tēnei katoa kīhai a Hopa i hara, kīhai anō i whakakūware ki tā te Atua.
22 Assim, apesar de tudo o que havia acontecido, Jó não pecou, nem pôs a culpa em Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.