Jó 1

mri2012 (MRI2012) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tērā tētahi tangata i te whenua o Uhu, ko Hopa tōna ingoa. Ā, ko taua tangata he tangata tapatahi, he tika, he tangata wehi ki te Atua, mawehe i te kino.
1 Havia um homem na terra de Uz, cujo nome era Jó; e era este homem íntegro, reto e temente a Deus e desviava-se do mal.
2 Nā, ka puta ōna uri, tokowhitu ngā tama, tokotoru ngā tamāhine.
2 E nasceram-lhe sete filhos e três filhas.
3 Ko āna rawa hoki, e whitu mano ngā hipi, e toru mano ngā kāmera, ko ngā kau, e rima rau ngā ioka, e rima rau ngā kāihe uha, ā, ko āna pononga he tini noa atu. Nā reira, nui atu taua tangata i ngā tāngata katoa o te rāwhiti.
3 E o seu gado era de sete mil ovelhas, três mil camelos, quinhentas juntas de bois e quinhentas jumentas; eram também muitíssimos os servos a seu serviço, de maneira que este homem era maior do que todos os do oriente.
4 Nā, ka haere āna tama, ka takā he hākari ki ō rātou whare, he rā ki tō tēnei, he rā ki tō tēnei; ā, ka tukua he karere hei karanga i ō rātou tuāhine tokotoru kia kai tahi, kia inu tahi rātou.
4 E iam seus filhos à casa uns dos outros e faziam banquetes cada um por sua vez; e mandavam convidar as suas três irmãs a comerem e beberem com eles.
5 Ā, ka taka ngā rā o tā rātou kai hākari, ka unga tāngata a Hopa, ā, whakatapua ana rātou, maranga wawe ana ia i te ata, whakaekea ana e ia he tahunga tinana, rite tonu ki a rātou katoa te maha; i mea hoki a Hopa, “Tērā pea kua hara āku tama, kua kanga ki te Atua i roto i ō rātou ngākau.” Ko tā Hopa mahi tonu tēnei i ngā rā katoa.
5 Sucedia, pois, que, decorrido o turno de dias de seus banquetes, enviava Jó, e os santificava, e se levantava de madrugada, e oferecia holocaustos segundo o número de todos eles; porque dizia Jó: Porventura pecaram meus filhos, e amaldiçoaram a Deus no seu coração. Assim fazia Jó continuamente.
6 Nā, i tētahi o aua rā ka haere mai ngā tama a te Atua, kia tū ai rātou i te aroaro o Ihowā, ā, haere ana mai a Hātana i roto i a rātou.
6 E num dia em que os filhos de Deus vieram apresentar-se perante o Senhor, veio também Satanás entre eles.
7 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hātana, “I haere mai koe i hea?”
7 Então o Senhor disse a Satanás: Donde vens? E Satanás respondeu ao Senhor, e disse: De rodear a terra, e passear por ela.
8 Anō rā ko Ihowā ki a Hātana, “Kua mahara rānei tōu ngākau ki tāku pononga, ki a Hopa, kāhore hoki he rite mōna i te whenua, he tangata ngākau tapatahi, he tika, e wehi ana i te Atua, e mawehe ana i te kino?”
8 E disse o Senhor a Satanás: Observaste tu a meu servo Jó? Porque ninguém há na terra semelhante a ele, homem íntegro e reto, temente a Deus, e que se desvia do mal.
9 Anō rā ko Hātana ki a Ihowā, ka mea, “He wehi noa ianei tō Hopa i te Atua?
9 Então respondeu Satanás ao Senhor, e disse: Porventura teme Jó a Deus debalde?
10 He teka ianei kua oti ia te karapoti e koe ki te taiepa, me tōna whare, me āna mea katoa? Kua manaakitia e koe te mahi a ōna ringa, kua nui haere hoki āna kararehe i runga i te whenua.
10 Porventura tu não cercaste de sebe, a ele, e a sua casa, e a tudo quanto tem? A obra de suas mãos abençoaste e o seu gado se tem aumentado na terra.
11 Engari totoro tōu ringa, pā atu ki āna mea katoa; inā, ka kanga ia i a koe ki tōu aroaro.”
11 Mas estende a tua mão, e toca-lhe em tudo quanto tem, e verás se não blasfema contra ti na tua face.
12 Anō rā ko Ihowā ki a Hātana, “Nanā, ko āna mea katoa kei tōu ringa, kaua ia tōu ringa e totoro ki a ia.” Heoi, haere atu ana a Hātana i te aroaro o Ihowā.
12 E disse o Senhor a Satanás: Eis que tudo quanto ele tem está na tua mão; somente contra ele não estendas a tua mão. E Satanás saiu da presença do Senhor.
13 Nā, i tētahi o ngā rā i te mea e kai ana āna tama, āna tamāhine, e inu wāina ana i roto i te whare o tō rātou tuakana,
13 E sucedeu um dia, em que seus filhos e suas filhas comiam, e bebiam vinho, na casa de seu irmão primogênito,
14 ka haere mai tētahi karere ki a Hopa, ka mea, “I te parau ngā kau, me te kai anō ngā kāihe i tō rātou taha,
14 Que veio um mensageiro a Jó, e lhe disse: Os bois lavravam, e as jumentas pastavam junto a eles;
15 nā, ka kōkiri mai ngā Hapeana, kāhakina ana rātou; ko ngā tāngata hoki, patua iho ki te mata o te hoari; ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe.”
15 E deram sobre eles os sabeus, e os tomaram, e aos servos feriram ao fio da espada; e só eu escapei para trazer-te a nova.
16 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, “Kua taka iho he ahi nā te Atua i te rangi, ā, toro ana i roto i ngā hipi, i ngā tāngata, ā, pau noa, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe.”
16 Estando este ainda falando, veio outro e disse: Fogo de Deus caiu do céu, e queimou as ovelhas e os servos, e os consumiu, e só eu escapei para trazer-te a nova.
17 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, “Wehea ake e ngā Karari e toru ngā matua, huaki ana ki ngā kāmera, kāhakina ana e rātou; ko ngā tāngata patua iho ki te mata o te hoari, ā, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe.”
17 Estando ainda este falando, veio outro, e disse: Ordenando os caldeus três tropas, deram sobre os camelos, e os tomaram, e aos servos feriram ao fio da espada; e só eu escapei para trazer-te a nova.
18 I tēnei anō e kōrero ana, ka tae mai anō tētahi, ka mea, “Ko āu tama, ko āu tamāhine, i te kai, i te inu wāina i roto i te whare o tō rātou tuākana,
18 Estando ainda este falando, veio outro, e disse: Estando teus filhos e tuas filhas comendo e bebendo vinho, em casa de seu irmão primogênito,
19 nā, ko te putanga mai o tētahi hau nui i te koraha, patu pū ki ngā koki e whā o te whare, hinga ana ki runga ki ngā taitamariki; mate ake rātou; ā, ko ahau anake kua mawhiti mai, tōku kotahi, hei kōrero ki a koe.”
19 Eis que um grande vento sobreveio dalém do deserto, e deu nos quatro cantos da casa, que caiu sobre os jovens, e morreram; e só eu escapei para trazer-te a nova.
20 Kātahi ka whakatika a Hopa; haea ana e ia tōna koroka; heua ana tōna māhunga; takoto ana ki te whenua; koropiko ana,
20 Então Jó se levantou, e rasgou o seu manto, e rapou a sua cabeça, e se lançou em terra, e adorou.
21 ā, ka mea ia,
21 E disse: Nu saí do ventre de minha mãe e nu tornarei para lá; o Senhor o deu, e o Senhor o tomou: bendito seja o nome do Senhor.
22 I tēnei katoa kīhai a Hopa i hara, kīhai anō i whakakūware ki tā te Atua.
22 Em tudo isto Jó não pecou, nem atribuiu a Deus falta alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.