João 20

mri2012 (MRI2012) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 I te rā tuatahi o te wiki ka haere a Meri Makarini ki te urupā i te atatū, i te mea e pōuri tonu ana, ā, ka kite i te kōhatu kua tangohia atu i te urupā.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Nā, ka oma ia, ka haere ki a Haimona Pita rāua ko tērā ākonga i aroha ai a Īhu, ka mea ki a rāua, “Kua tangohia e rātou te Ariki i te urupā, ā, kāhore mātou e mōhio ki te wāhi i waiho ai ia e rātou.”
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Nā, ka puta atu a Pita, me taua ākonga, ka haere ki te urupā.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Ā, oma ngātahi ana rāua; otiia, i hohoro tērā ākonga i a Pita, ko ia anō kua tae wawe ki te urupā.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Nā, piko iho ana ia, ka kite i ngā tākai rīnena e takoto ana; heoi, kīhai i tomo ki roto.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia, não entrou.
6 Nā, ka haere anō a Haimona Pita i muri i a ia, ā, ko tōna tomokanga ki te urupā, ka kite i ngā tākai rīnena e takoto ana.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis
7 Me te tauera i takaia ai tōna mātenga, kīhai i takoto tahi me ngā tākai rīnena, he mea whakakopa ia ki tētahi wāhi i tahaki.
7 e que o lenço que tinha estado sobre a sua cabeça não estava com os lençóis, mas enrolado, num lugar à parte.
8 Kātahi, ka tomo tērā ākonga, i tae wawe nei ki te urupā, kite ana, whakapono ana.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 (Kīanō hoki rātou i mōhio noa ki te karaipiture, kua takoto te tikanga kia ara ake ia i te hunga mate.)
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que diz que era necessário que ressuscitasse dos mortos.
10 Nā, hoki ana anō ngā ākonga ki tō rāua kāinga.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Ko Meri ia tū tonu i waho o te urupā tangi ai. Ā, i a ia e tangi ana, ka piko iho ki te urupā.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro
12 Ka kite i ngā anahera tokorua, he mā ngā kākahu, e noho ana, ko tētahi ki te mātenga, ko tētahi ki ngā waewae, i te wāhi i takoto ai te tinana o Īhu.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ka mea rāua ki a ia, “E tai, he aha tāu e tangi?”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ka pēnei āna kōrero, ka tahuri whakamuri, ka kite i a Īhu e tū ana, otiia, kīhai i mōhio ko Īhu ia.
14 E, tendo dito isso, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Ka mea a Īhu ki a ia, “E tai, he aha tāu e tangi? Ko wai tāu e rapu?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Ka mea a Īhu ki a ia, “E Meri!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Ka mea a Īhu ki a ia, “Kei pā ki ahau; kīanō hoki ahau i kake noa ki tōku Matua. Engari, haere ki ōku tēina, ka mea atu ki a rātou, ‘Ka kake ahau ki tōku Matua, ki tō koutou Matua; ki tōku Atua, ki tō koutou Atua.’ ”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Haere ana a Meri Makarini, kōrero ana ki ngā ākonga, “Kua kite ia i te Ariki.” Kua kōrerotia hoki e ia ēnei mea ki a ia.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor e que ele lhe dissera isso.
19 I taua rā tuatahi anō o te wiki, i te ahiahi, i ngā tatau e kati ana o te wāhi i huihui ai ngā ākonga i te wehi i ngā Hūrai, ka haere mai a Īhu, ka tū i waenganui, ka mea ki a rātou, “Kia tau te rangimārie ki a koutou.”
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Ā, ka puaki tēnei kupu āna, ka whakakitea e ia ōna ringa me tōna kaokao ki a rātou. Nā, hari tonu ngā ākonga, i tō rātou kitenga i te Ariki.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Ka mea anō a Īhu ki a rātou, “Kia tau te rangimārie ki a koutou. I tonoa mai ahau e te Matua, ka pērā anō tāku tono i a koutou.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Ka kōrerotia tēnei e ia, ka whakahā ia, ka mea ki a rātou, “Kia riro te Wairua Tapu i a koutou.
22 E, havendo dito isso, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ki te whakarērea noatia e koutou ngā hara o ētahi, ka whakarērea o rātou; ki te whakamaua anō o ētahi e koutou, ka mau anō.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados;
24 Ko Tamati ia, ko tētahi o te tekau mā rua, tētahi o ōna ingoa ko Ririmu, kāhore i a rātou i te taenga mai o Īhu.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ā, ko te meatanga a ērā ākonga ki a ia, “Kua kite mātou i te Ariki!”
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Ā, ka pahemo ngā rā e waru, nā, kei roto anō āna ākonga, rātou ko Tamati. Ka haere mai a Īhu i te mea e kati ana ngā tatau, ka tū ki waenganui, ka mea, “Kia tau te rangimārie ki a koutou.”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e, com eles, Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco!
27 Kātahi ia ka mea ki a Tamati, “Totoro mai tōu matihao, kia kite hoki koe i ōku ringa. Totoro mai hoki tōu ringa, ka kuhu ki tōku kaokao. Aua e whakateka, engari, me whakapono.”
27 Depois, disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo e vê as minhas mãos; chega a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Nā, ka whakahoki a Tamati, ka mea ki a ia, “E tōku Ariki, e tōku Atua!”
28 Tomé respondeu e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Ka mea a Īhu ki a ia, “Nō tōu kitenga i ahau, i whakapono ai koe, e Tamati. Ka koa te hunga kāhore i kite, ā, kua whakapono.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram!
30 He maha anō ērā atu tohu i oti i a Īhu, i te aroaro o āna ākonga, kāhore nei i tuhituhia ki tēnei pukapuka.
30 Jesus, pois, operou também, em presença de seus discípulos, muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Otiia, kua tuhituhia ēnei, kia whakapono ai koutou ko te Karaiti a Īhu, ko te Tama a te Atua; kia whiwhi ai hoki ki te ora i runga i tōna ingoa, ina whakapono.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.