João 19

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kātahi, ka mau a Pirato ki a Īhu, ka whiu i a ia.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Ā, ka whiria e ngā hōia he karauna tātarāmoa, pōtaea ana ki tōna mātenga, whakakākahuria ana hoki ia ki te kahu pāpura.
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Nā, ka mea rātou, “Tēnā koe, e te Kīngi o ngā Hūrai!” Ā, pākia ana ia ki ō rātou ringa.
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Ka haere anō a Pirato, ka mea ki a rātou, “Nā tēnei te ārahina atu nei ia e ahau ki a koutou, kia mōhio ai koutou, kāhore rawa i mau i ahau tētahi hē ōna.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Nā, ka puta a Īhu ki waho, me te karauna tātarāmoa i runga i a ia, me te kākahu pāpura. Ka mea a Pirato ki a rātou, “Nā, te tangata nei!”
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Ā, nō te kitenga o ngā tohunga nui rātou ko ngā kātipa i a ia, ka karanga rātou, ka mea, “Rīpekatia, rīpekatia.”
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Ka whakahokia e ngā Hūrai ki a ia, “He ture tō mātou, ā, ki tō mātou ture he mea tika kia mate ia, mōna i mea ko te Tama ia a te Atua.”
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Nō te rongonga o Pirato i tēnei kī, nui rawa tōna wehi;
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 ka tomo anō ia ki te whare whakawā, ka mea ki a Īhu, “Nō hea koe?”
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Nā, ka mea a Pirato ki a ia, “E kore koe e kōrero ki ahau? Kāhore koe e mōhio kei ahau te tikanga mō te rīpeka i a koe, kei ahau anō te tikanga mō te tuku i a koe kia haere?”
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Ka whakahokia e Īhu, “Kāhore āu tikanga ki ahau, me kāhore i hōmai ki a koe i runga. Koia i nui rawa ai te hara o te kaituku i ahau ki a koe.”
11 Jesus respondeu:
12 Nā, i reira anō ka whai a Pirato kia tukua ia kia haere; otiia, ka karanga ngā Hūrai, ka mea, “Ki te tukua tēnei e koe, ehara koe i te hoa nō Hīhā. Ki te whakakīngi tētahi tangata i a ia, he whakakāhore tāna i a Hīhā.”
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Ā, nō ka rongo a Pirato i tēnei kōrero, ka ārahina e ia a Īhu ki waho, ā, noho ana ki runga ki te nohoanga whakawā, ki te wāhi e kīia nei ko te Whāriki Kōhatu, ki te reo Hiperu, ko Kapata.
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Ko te takanga ia o te Kapenga, i tata pū ki te ono o ngā hāora.
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Nā, ko tā rātou karangatanga, “Whakamatea, whakamatea, rīpekatia!”
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Nō reira, ka hoatu ia e ia ki a rātou kia rīpekatia.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Ā, amo ana ia i tōna rīpeka, haere ana ki te wāhi e kīia nei ko te wāhi o te angaanga, tōna ingoa ki te reo Hiperu, ko “Korokota.”
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Nā, rīpekatia ana ia e rātou ki reira, ā, ia me ētahi atu tokorua, kotahi ki tētahi taha, kotahi ki tētahi taha, ko Īhu ki waenganui.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Nā, tuhituhia ana e Pirato tētahi ingoa, whakapiritia ana ki te rīpeka. Ko te tuhituhi tēnei, “Ko Īhu o Nahareta ko te Kīngi o ngā Hūrai.”
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Ā, he tokomaha ngā Hūrai i kite i tēnei ingoa; i tata hoki ki te pā te wāhi i rīpekatia ai a Īhu; ā, i tuhituhia taua mea ki te reo Hiperu, ki te reo Kariki, ki te reo Rōma.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Nā, ka mea ngā tohunga nui o ngā Hūrai ki a Pirato, “Aua e tuhituhia, ‘Ko te Kīngi o ngā Hūrai,’ engari, ‘Nāna i mea, Ko te Kīngi ahau o ngā Hūrai.’ ”
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Ka whakahokia e Pirato, “Ko tāku i tuhituhi ai kua tuhituhia.”
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Ā, ka oti a Īhu te rīpeka e ngā hōia, ka mau rātou ki ōna kākahu, wehea ake kia whā ngā wāhi, ki ia hōia he wāhi; me te koti anō. Nā, kāhore he tui o te koti, he mea whatu iho i runga ā puta noa.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Nā, ka mea rātou tētahi ki tētahi, “Kaua e haea e tātou, engari, me maka ki te rota kia kitea ai, mō wai rānei.” Nā, ka rite te karaipiture e mea nei:
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Nā, i te taha o te rīpeka o Īhu tōna whaea e tū ana, rātou ko te teina o tōna whaea, ko Meri wahine a Kereopa, ko Meri Makarini.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Ā, nō te kitenga o Īhu i tōna whaea, i te ākonga hoki i aroha ai ia e tū tahi ana, ka mea ia ki tōna whaea, “E tai, nanā, tāu tama!”
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Kātahi, ia ka mea ki taua ākonga, “Nā, tōu whaea!” Ā, nō taua hāora ka mau taua ākonga i a ia ki tōna whare.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Muri iho i tēnei ka mōhio a Īhu ka oti ngā mea katoa, nā, ka mea ia, hei whakaritenga mō te karaipiture, “He matewai tōku.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Nā, tērā e tū rā tētahi oko, kī tonu i te winika; ā, ka whakakīia e rātou tētahi hautai ki te winika, whakanohoia ana ki runga ki te hihopa, hoatu ana ki tōna māngai.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Ā, nō te inumanga o Īhu i te winika, ka mea ia, “Kua oti.”
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Nā, i mea ngā Hūrai kia kaua e mau ngā tinana ki te rīpeka i te hāpati, ko te Takanga hoki tērā, he rā nui hoki taua hāpati, ka mea rātou ki a Pirato kia whatia ō rātou waewae, kia tangohia atu hoki.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Nā, ka haere ngā hōia, ka whawhati i ngā waewae o tō mua, me o tērā i rīpekatia ngātahitia me ia.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 I tō rātou taenga ia ki a Īhu, ka kite kua mate noa ake ia, kīhai i whatia e rātou ōna waewae.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Engari, i werohia tōna kaokao e tētahi o ngā hōia ki te mātia, ā, puta tonu he toto, he wai.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ā, ko te tangata i kite, ko ia anō te kaiwhakaatu, ā, he pono tāna whakaatu; e mōhio ana ia he kōrero pono tāna, he mea rā kia whakapono ai koutou.
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 I meatia hoki ēnei mea, kia rite ai te karaipiture, “E kore tētahi iwi ōna e whatia.”
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 E mea ana anō tētahi atu karaipiture, “Ka titiro rātou ki tā rātou i wero ai.”
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Muri iho i ēnei mea, ka īnoi a Hōhepa o Arimatia ki a Pirato kia tangohia e ia te tinana o Īhu. (He ākonga ia nā Īhu, otiia, he mea huna i te wehi ki ngā Hūrai.) Ā, whakaae ana a Pirato. Nō, ka haere ia, ka tango i te tinana o Īhu.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 I haere mai anō a Nikorima, tērā i haere rā i mua ki a Īhu i te pō, me te mau mai anō i te maira, i te aroe, he mea whakananu, kia kotahi pea rau pāuna.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Nā, ka tango rāua i te tinana o Īhu, takaia ana ki ngā kākahu rīnena me ngā mea kakara, ko tā ngā Hūrai ritenga hoki tērā mō te tanu.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Nā, he kāri kei te wāhi i rīpekatia ai ia; i roto anō i taua kāri tētahi urupā hou, he mea kāhore anō i takotoria noatia e tētahi.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Nā, ka whakatakotoria a Īhu e rāua ki reira, nō te mea he rā Takanga tērā nō ngā Hūrai; he tata hoki te urupā.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.