João 19

mri2012 (MRI2012) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kātahi, ka mau a Pirato ki a Īhu, ka whiu i a ia.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Ā, ka whiria e ngā hōia he karauna tātarāmoa, pōtaea ana ki tōna mātenga, whakakākahuria ana hoki ia ki te kahu pāpura.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Nā, ka mea rātou, “Tēnā koe, e te Kīngi o ngā Hūrai!” Ā, pākia ana ia ki ō rātou ringa.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Ka haere anō a Pirato, ka mea ki a rātou, “Nā tēnei te ārahina atu nei ia e ahau ki a koutou, kia mōhio ai koutou, kāhore rawa i mau i ahau tētahi hē ōna.”
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Nā, ka puta a Īhu ki waho, me te karauna tātarāmoa i runga i a ia, me te kākahu pāpura. Ka mea a Pirato ki a rātou, “Nā, te tangata nei!”
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ā, nō te kitenga o ngā tohunga nui rātou ko ngā kātipa i a ia, ka karanga rātou, ka mea, “Rīpekatia, rīpekatia.”
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Ka whakahokia e ngā Hūrai ki a ia, “He ture tō mātou, ā, ki tō mātou ture he mea tika kia mate ia, mōna i mea ko te Tama ia a te Atua.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Nō te rongonga o Pirato i tēnei kī, nui rawa tōna wehi;
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 ka tomo anō ia ki te whare whakawā, ka mea ki a Īhu, “Nō hea koe?”
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Nā, ka mea a Pirato ki a ia, “E kore koe e kōrero ki ahau? Kāhore koe e mōhio kei ahau te tikanga mō te rīpeka i a koe, kei ahau anō te tikanga mō te tuku i a koe kia haere?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Ka whakahokia e Īhu, “Kāhore āu tikanga ki ahau, me kāhore i hōmai ki a koe i runga. Koia i nui rawa ai te hara o te kaituku i ahau ki a koe.”
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Nā, i reira anō ka whai a Pirato kia tukua ia kia haere; otiia, ka karanga ngā Hūrai, ka mea, “Ki te tukua tēnei e koe, ehara koe i te hoa nō Hīhā. Ki te whakakīngi tētahi tangata i a ia, he whakakāhore tāna i a Hīhā.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Ā, nō ka rongo a Pirato i tēnei kōrero, ka ārahina e ia a Īhu ki waho, ā, noho ana ki runga ki te nohoanga whakawā, ki te wāhi e kīia nei ko te Whāriki Kōhatu, ki te reo Hiperu, ko Kapata.
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Ko te takanga ia o te Kapenga, i tata pū ki te ono o ngā hāora.
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Nā, ko tā rātou karangatanga, “Whakamatea, whakamatea, rīpekatia!”
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Nō reira, ka hoatu ia e ia ki a rātou kia rīpekatia.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Ā, amo ana ia i tōna rīpeka, haere ana ki te wāhi e kīia nei ko te wāhi o te angaanga, tōna ingoa ki te reo Hiperu, ko “Korokota.”
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Nā, rīpekatia ana ia e rātou ki reira, ā, ia me ētahi atu tokorua, kotahi ki tētahi taha, kotahi ki tētahi taha, ko Īhu ki waenganui.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Nā, tuhituhia ana e Pirato tētahi ingoa, whakapiritia ana ki te rīpeka. Ko te tuhituhi tēnei, “Ko Īhu o Nahareta ko te Kīngi o ngā Hūrai.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ā, he tokomaha ngā Hūrai i kite i tēnei ingoa; i tata hoki ki te pā te wāhi i rīpekatia ai a Īhu; ā, i tuhituhia taua mea ki te reo Hiperu, ki te reo Kariki, ki te reo Rōma.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Nā, ka mea ngā tohunga nui o ngā Hūrai ki a Pirato, “Aua e tuhituhia, ‘Ko te Kīngi o ngā Hūrai,’ engari, ‘Nāna i mea, Ko te Kīngi ahau o ngā Hūrai.’ ”
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Ka whakahokia e Pirato, “Ko tāku i tuhituhi ai kua tuhituhia.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Ā, ka oti a Īhu te rīpeka e ngā hōia, ka mau rātou ki ōna kākahu, wehea ake kia whā ngā wāhi, ki ia hōia he wāhi; me te koti anō. Nā, kāhore he tui o te koti, he mea whatu iho i runga ā puta noa.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 Nā, ka mea rātou tētahi ki tētahi, “Kaua e haea e tātou, engari, me maka ki te rota kia kitea ai, mō wai rānei.” Nā, ka rite te karaipiture e mea nei:
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Nā, i te taha o te rīpeka o Īhu tōna whaea e tū ana, rātou ko te teina o tōna whaea, ko Meri wahine a Kereopa, ko Meri Makarini.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Ā, nō te kitenga o Īhu i tōna whaea, i te ākonga hoki i aroha ai ia e tū tahi ana, ka mea ia ki tōna whaea, “E tai, nanā, tāu tama!”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Kātahi, ia ka mea ki taua ākonga, “Nā, tōu whaea!” Ā, nō taua hāora ka mau taua ākonga i a ia ki tōna whare.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Muri iho i tēnei ka mōhio a Īhu ka oti ngā mea katoa, nā, ka mea ia, hei whakaritenga mō te karaipiture, “He matewai tōku.”
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Nā, tērā e tū rā tētahi oko, kī tonu i te winika; ā, ka whakakīia e rātou tētahi hautai ki te winika, whakanohoia ana ki runga ki te hihopa, hoatu ana ki tōna māngai.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Ā, nō te inumanga o Īhu i te winika, ka mea ia, “Kua oti.”
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Nā, i mea ngā Hūrai kia kaua e mau ngā tinana ki te rīpeka i te hāpati, ko te Takanga hoki tērā, he rā nui hoki taua hāpati, ka mea rātou ki a Pirato kia whatia ō rātou waewae, kia tangohia atu hoki.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 Nā, ka haere ngā hōia, ka whawhati i ngā waewae o tō mua, me o tērā i rīpekatia ngātahitia me ia.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 I tō rātou taenga ia ki a Īhu, ka kite kua mate noa ake ia, kīhai i whatia e rātou ōna waewae.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Engari, i werohia tōna kaokao e tētahi o ngā hōia ki te mātia, ā, puta tonu he toto, he wai.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ā, ko te tangata i kite, ko ia anō te kaiwhakaatu, ā, he pono tāna whakaatu; e mōhio ana ia he kōrero pono tāna, he mea rā kia whakapono ai koutou.
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 I meatia hoki ēnei mea, kia rite ai te karaipiture, “E kore tētahi iwi ōna e whatia.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 E mea ana anō tētahi atu karaipiture, “Ka titiro rātou ki tā rātou i wero ai.”
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Muri iho i ēnei mea, ka īnoi a Hōhepa o Arimatia ki a Pirato kia tangohia e ia te tinana o Īhu. (He ākonga ia nā Īhu, otiia, he mea huna i te wehi ki ngā Hūrai.) Ā, whakaae ana a Pirato. Nō, ka haere ia, ka tango i te tinana o Īhu.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 I haere mai anō a Nikorima, tērā i haere rā i mua ki a Īhu i te pō, me te mau mai anō i te maira, i te aroe, he mea whakananu, kia kotahi pea rau pāuna.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Nā, ka tango rāua i te tinana o Īhu, takaia ana ki ngā kākahu rīnena me ngā mea kakara, ko tā ngā Hūrai ritenga hoki tērā mō te tanu.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 Nā, he kāri kei te wāhi i rīpekatia ai ia; i roto anō i taua kāri tētahi urupā hou, he mea kāhore anō i takotoria noatia e tētahi.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Nā, ka whakatakotoria a Īhu e rāua ki reira, nō te mea he rā Takanga tērā nō ngā Hūrai; he tata hoki te urupā.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.