Gênesis 35

mri2012 (MRI2012) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nā, ka mea te Atua ki a Hākopa, “Whakatika, haere ake ki Pētēre, ki reira noho ai; ka hanga hoki ki reira i tētahi āta mā te Atua i puta mai nei ki a koe, i tōu rerenga mai i te aroaro o Ēhau, o tōu tuakana.”
1 Deus disse a Jacó: "Vamos, sobe a Betel e fica ali, e levanta um altar nesse lugar ao Deus que se manifestou a ti, quando fugias diante de teu irmão Esaú."
2 Kātahi ka mea a Hākopa ki tōna whare, ki ōna tāngata katoa hoki, “Whakarērea atu ngā atua kē i roto i a koutou, e pure i a koutou, ā, kākahuria ētahi kākahu kē mō koutou.
2 Jacó disse à sua família e à sua gente: "Tirai do meio de vós os deuses estrangeiros, purificai-vos e mudai vossos vestidos.
3 Ā, whakatika tātou, ka haere ake ki Pētēre; ā, ka hangā e ahau ki reira tētahi āta mā te Atua i whakarongo mai nei ki ahau i te rā i pōuri ai ahau, i tata anō hoki ki ahau i te huarahi i haere ai ahau.”
3 Vamos subir a Betel, onde levantarei um altar ao Deus que me ouviu no dia de minha aflição, e que esteve comigo durante minha viagem."
4 Nā, ka hōmai e rātou ki a Hākopa ngā atua kē katoa i roto i tō rātou ringa, me ngā whakakai i ō rātou taringa; ā, ka hunā e Hākopa ki raro i te oki i Hekeme.
4 Entregaram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham, assim como os brincos que traziam nas orelhas, e Jacó enterrou-os debaixo de um terebinto, perto de Siquém.
5 Nā, ka tūria atu e rātou; i runga anō te wehi o te Atua i ngā pā i tētahi taha i tētahi taha o rātou, ā, kīhai rātou i whai i ngā tama a Hākopa.
5 Partindo eles dali, Deus semeou o pânico nas cidades circunvizinhas, de sorte que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Heoi, ka tae a Hākopa ki Rutu, ki tērā hoki i te whenua o Kanaana, (arā ki Pētēre), a ia me tōna nuinga katoa.
6 Chegou, portanto, Jacó com toda a sua gente à Luz, na terra de Canaã, hoje Betel.
7 Ā, ka hangā e ia he āta ki reira, ā, huaina iho e ia taua wāhi ko Erepetēre. Nō te mea hoki i puta mai te Atua ki a ia i reira, i tōna rerenga i te aroaro o tōna tuakana.
7 Levantou aí um altar e deu a esse lugar o nome de El-Betel, porque foi aí que Deus lhe aparecera, quando fugia diante de seu irmão.
8 Nā, ka mate a Tepora kaiwhakangote o Ripeka, ā, ka tanumia ki raro i Pētēre, ki raro i te oki; ā, ka huaina tō reira ingoa ko Aronipakuta.
8 Foi então que morreu Débora, ama de Rebeca. E foi ali sepultada, ao pé de Betel, debaixo de um carvalho, ao qual se chamou carvalho dos Prantos.
9 I puta mai anō te Atua ki a Hākopa i tōna haerenga mai i Paranārama, i manaaki hoki i a ia.
9 Quando Jacó voltou de Padã-Arã, Deus apareceu-lhe novamente e o abençoou.
10 Ā, ka mea te Atua ki a ia, “Ko Hākopa tōu ingoa; e kore tōu ingoa e huaina ko Hākopa ā muri ake nei, engari ko Īharaira hei ingoa mōu.” Nā, huaina ana e ia tōna ingoa ko Īharaira.
10 "Teu nome, disse-lhe ele, é Jacó. Tu não te chamarás mais assim, mas Israel." E chamou-o Israel.
11 I mea anō te Atua ki a ia, “Ko ahau te Atua Kaha Rawa: kia hua koe, kia tini; kia puta he iwi, he huinga iwi anō hoki i roto i a koe, kia puta anō hoki ngā kīngi i roto i tōu hope.
11 Deus disse-lhe: "Eu sou o Deus todo-poderoso. Sê fecundo e multiplica-te. De ti nascerão um povo e uma assembléia de povos; e de teus rins sairão reis.
12 Ko te whenua hoki i hoatu e ahau ki a Āperahama rāua ko Īhaka, ka hoatu anō e ahau ki a koe, ka hoatu anō hoki e ahau tēnā whenua ki ōu uri i muri i a koe.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaac, eu ta darei e à tua posteridade."
13 Nā, ka mawehe atu te Atua i a ia ki runga, i te wāhi i kōrero ai ia ki a ia.
13 Depois, Deus retirou-se de junto dele.
14 Nā, ka whakatūria e Hākopa he pou ki te wāhi i kōrero ai ia ki a ia, he pou kōhatu; ā, ka ringihia e ia he ringihanga ki runga, ā, i ringihia hoki e ia he hinu ki runga.
14 No mesmo lugar onde Deus lhe falou, Jacó erigiu uma estela sobre a qual fez uma libação, e derramou óleo.
15 Ā, huaina iho e Hākopa te ingoa o te wāhi i kōrero ai te Atua ki a ia, ko Pētēre.
15 E deu o nome de Betel ao lugar onde Deus lhe tinha falado.
16 Nā, ka hāpainga atu e rātou i Pētēre; ā, ka whano ka tae rātou ki Ēparata. Nā, ka whakawhānau a Rahera, ka whakauaua hoki tōna whānautanga.
16 E partiram de Betel. Quando estavam a pouca distância de Efrata, Raquel deu à luz, e o seu parto foi penoso.
17 Ā, i te mea ka whakauaua tōna whānautanga, ka mea te kaiwhakawhānau ki a ia, “Kaua e wehi; tā te mea he tama anō tēnei āu.”
17 Durante as dores do parto, a parteira disse-lhe: "Não temas, porque ainda terás este filho."
18 Nā, i te mea ka haere tōna wairua, (i mate hoki ia), ka huaina e ia tōna ingoa ko Penoni; nā tōna pāpā ia i hua ko Pineamine.
18 E, estando prestes a render a alma - porque estava já agonizante - ela chamou o filho Benoni; o seu pai, porém, chamou-o Benjamim.
19 Nā, ka mate a Rahera, ka tanumia ki te ara ki Ēparata, (koia nei a Pēterehema),
19 Raquel expirou e foi sepultada no caminho de Efrata, hoje Belém.
20 ā, ka whakatūria e Hākopa he pou ki runga ki tōna rua. Ko te pou ia o te rua o Rahera ā tae noa ki tēnei rā.
20 Jacó erigiu uma estela sobre seu túmulo; é a estela do túmulo de Raquel, que ainda hoje existe.
21 Nā, ka tūria atu e Īharaira, ā, ka whakaarahia e ia tōna tēneti ki tua atu i te pourewa i Erara.
21 Israel partiu e plantou sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Ā, i a Īharaira e noho ana i taua whenua, nā, ka haere a Reupena ka takoto ki a Piriha wahine iti a tōna pāpā; ā, ka rongo a Īharaira.
22 Foi durante sua estada nessa região que Rubem foi dormir com Bala, concubina de seu pai, e Israel soube.
23 Ko ngā tama a Rea: ko Reupena, (ko te mātāmua a Hākopa), ko Himiona, ko Rīwai, ko Hūrā, ko Ihākara, ko Hepurona.
23 Os filhos de Jacó foram em número de doze. Filhos de Lia: Rubem, primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zabulon.
24 Ko ngā tama a Rahera: ko Hōhepa rāua ko Pineamine.
24 Filhos de Raquel: José e Benjamim.
25 Ko ngā tama a Piriha, pononga wahine a Rahera: ko Rāna rāua ko Napatari.
25 Filhos de Bala, escrava de Raquel: Dã e Neftali.
26 Ko ngā tama a Tiripa, pononga wahine a Rea: ko Kara rāua ko Āhera.
26 Filhos de Zelfa, escrava de Lia: Gad e Aser. Tais são os filhos nascidos a Jacó em Padã-Arã.
27 Nā, kua tae a Hākopa ki a Īhaka, ki tōna pāpā, ki Mamere, ki te pā o Arapa, arā ki Heperona, ki te wāhi hoki i noho ai a Āperahama rāua ko Īhaka.
27 Jacó foi para junto de seu pai Isaac em Mambré, em Quiriat-Arbé, hoje Hebron, onde tinham habitado Abraão e Isaac.
28 Ā, kotahi rau e waru tekau tau ngā rā o Īhaka.
28 E todos os dias da vida de Isaac foram cento e oitenta anos.
29 Nā, ka hemo a Īhaka, ka mate, ka kohia atu ki tōna iwi, he koroheke, kua maha hoki ōna rā; ā, nā āna tama, nā Ēhau rāua ko Hākopa ia i tanu.
29 E morreu. A morte reuniu-o aos seus, velho e saciado de dias. Esaú e Jacó, seus filhos, sepultaram-no.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.