Gênesis 35
mri2012 (MRI2012) vs ARIB
1 Nā, ka mea te Atua ki a Hākopa, “Whakatika, haere ake ki Pētēre, ki reira noho ai; ka hanga hoki ki reira i tētahi āta mā te Atua i puta mai nei ki a koe, i tōu rerenga mai i te aroaro o Ēhau, o tōu tuakana.”
1 Depois disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; e faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da face de Esaú, teu irmão.
2 Kātahi ka mea a Hākopa ki tōna whare, ki ōna tāngata katoa hoki, “Whakarērea atu ngā atua kē i roto i a koutou, e pure i a koutou, ā, kākahuria ētahi kākahu kē mō koutou.
2 Então disse Jacó à sua família, e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos e mudai as vossas vestes.
3 Ā, whakatika tātou, ka haere ake ki Pētēre; ā, ka hangā e ahau ki reira tētahi āta mā te Atua i whakarongo mai nei ki ahau i te rā i pōuri ai ahau, i tata anō hoki ki ahau i te huarahi i haere ai ahau.”
3 Levantemo-nos, e subamos a Betel; ali farei um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia, e que foi comigo no caminho por onde andei.
4 Nā, ka hōmai e rātou ki a Hākopa ngā atua kē katoa i roto i tō rātou ringa, me ngā whakakai i ō rātou taringa; ā, ka hunā e Hākopa ki raro i te oki i Hekeme.
4 Entregaram, pois, a Jacó todos os deuses estranhos, que tinham nas mãos, e as arrecadas que pendiam das suas orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Nā, ka tūria atu e rātou; i runga anō te wehi o te Atua i ngā pā i tētahi taha i tētahi taha o rātou, ā, kīhai rātou i whai i ngā tama a Hākopa.
5 Então partiram; e o terror de Deus sobreveio às cidades que lhes estavam ao redor, de modo que não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Heoi, ka tae a Hākopa ki Rutu, ki tērā hoki i te whenua o Kanaana, (arā ki Pētēre), a ia me tōna nuinga katoa.
6 Assim chegou Jacó à Luz, que está na terra de Canaã {esta é Betel}, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Ā, ka hangā e ia he āta ki reira, ā, huaina iho e ia taua wāhi ko Erepetēre. Nō te mea hoki i puta mai te Atua ki a ia i reira, i tōna rerenga i te aroaro o tōna tuakana.
7 Edificou ali um altar, e chamou ao lugar El-Betel; porque ali Deus se lhe tinha manifestado quando fugia da face de seu irmão.
8 Nā, ka mate a Tepora kaiwhakangote o Ripeka, ā, ka tanumia ki raro i Pētēre, ki raro i te oki; ā, ka huaina tō reira ingoa ko Aronipakuta.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho, ao qual se chamou Alom-Bacute.
9 I puta mai anō te Atua ki a Hākopa i tōna haerenga mai i Paranārama, i manaaki hoki i a ia.
9 Apareceu Deus outra vez a Jacó, quando ele voltou de Padã-Arã, e o abençoou.
10 Ā, ka mea te Atua ki a ia, “Ko Hākopa tōu ingoa; e kore tōu ingoa e huaina ko Hākopa ā muri ake nei, engari ko Īharaira hei ingoa mōu.” Nā, huaina ana e ia tōna ingoa ko Īharaira.
10 E disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó; não te chamarás mais Jacó, mas Israel será o teu nome. Chamou-lhe Israel.
11 I mea anō te Atua ki a ia, “Ko ahau te Atua Kaha Rawa: kia hua koe, kia tini; kia puta he iwi, he huinga iwi anō hoki i roto i a koe, kia puta anō hoki ngā kīngi i roto i tōu hope.
11 Disse-lhe mais: Eu sou Deus Todo-Poderoso; frutifica e multiplica-te; uma nação, sim, uma multidão de nações sairá de ti, e reis procederão dos teus lombos;
12 Ko te whenua hoki i hoatu e ahau ki a Āperahama rāua ko Īhaka, ka hoatu anō e ahau ki a koe, ka hoatu anō hoki e ahau tēnā whenua ki ōu uri i muri i a koe.”
12 a terra que dei a Abraão e a Isaque, a ti a darei; também à tua descendência depois de ti a darei.
13 Nā, ka mawehe atu te Atua i a ia ki runga, i te wāhi i kōrero ai ia ki a ia.
13 E Deus subiu dele, do lugar onde lhe falara.
14 Nā, ka whakatūria e Hākopa he pou ki te wāhi i kōrero ai ia ki a ia, he pou kōhatu; ā, ka ringihia e ia he ringihanga ki runga, ā, i ringihia hoki e ia he hinu ki runga.
14 Então Jacó erigiu uma coluna no lugar onde Deus lhe falara, uma coluna de pedra; e sobre ela derramou uma libação e deitou-lhe também azeite;
15 Ā, huaina iho e Hākopa te ingoa o te wāhi i kōrero ai te Atua ki a ia, ko Pētēre.
15 e Jacó chamou Betel ao lugar onde Deus lhe falara.
16 Nā, ka hāpainga atu e rātou i Pētēre; ā, ka whano ka tae rātou ki Ēparata. Nā, ka whakawhānau a Rahera, ka whakauaua hoki tōna whānautanga.
16 Depois partiram de Betel; e, faltando ainda um trecho pequeno para chegar a Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto, e custou-lhe o dar à luz.
17 Ā, i te mea ka whakauaua tōna whānautanga, ka mea te kaiwhakawhānau ki a ia, “Kaua e wehi; tā te mea he tama anō tēnei āu.”
17 Quando ela estava nas dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Nā, i te mea ka haere tōna wairua, (i mate hoki ia), ka huaina e ia tōna ingoa ko Penoni; nā tōna pāpā ia i hua ko Pineamine.
18 Então Raquel, ao sair-lhe a alma {porque morreu}, chamou ao filho Benôni; mas seu pai chamou-lhe Benjamim.
19 Nā, ka mate a Rahera, ka tanumia ki te ara ki Ēparata, (koia nei a Pēterehema),
19 Assim morreu Raquel, e foi sepultada no caminho de Efrata {esta é Bete-Leém}.
20 ā, ka whakatūria e Hākopa he pou ki runga ki tōna rua. Ko te pou ia o te rua o Rahera ā tae noa ki tēnei rā.
20 E Jacó erigiu uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Nā, ka tūria atu e Īharaira, ā, ka whakaarahia e ia tōna tēneti ki tua atu i te pourewa i Erara.
21 Então partiu Israel, e armou a sua tenda além de Migdal-Eder.
22 Ā, i a Īharaira e noho ana i taua whenua, nā, ka haere a Reupena ka takoto ki a Piriha wahine iti a tōna pāpā; ā, ka rongo a Īharaira.
22 Quando Israel habitava naquela terra, foi Rúben e deitou-se com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Jacó:
23 Ko ngā tama a Rea: ko Reupena, (ko te mātāmua a Hākopa), ko Himiona, ko Rīwai, ko Hūrā, ko Ihākara, ko Hepurona.
23 Os filhos de Léia: Rúben o primogênito de Jacó, depois Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom;
24 Ko ngā tama a Rahera: ko Hōhepa rāua ko Pineamine.
24 os filhos de Raquel: José e Benjamim;
25 Ko ngā tama a Piriha, pononga wahine a Rahera: ko Rāna rāua ko Napatari.
25 os filhos de Bila, serva de Raquel: Dã e Naftali;
26 Ko ngā tama a Tiripa, pononga wahine a Rea: ko Kara rāua ko Āhera.
26 os filhos de Zilpa, serva de Léia: Gade e Aser. Estes são os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Nā, kua tae a Hākopa ki a Īhaka, ki tōna pāpā, ki Mamere, ki te pā o Arapa, arā ki Heperona, ki te wāhi hoki i noho ai a Āperahama rāua ko Īhaka.
27 Jacó veio a seu pai Isaque, a Manre, a Quiriate-Arba {esta é Hebrom}, onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Ā, kotahi rau e waru tekau tau ngā rā o Īhaka.
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos;
29 Nā, ka hemo a Īhaka, ka mate, ka kohia atu ki tōna iwi, he koroheke, kua maha hoki ōna rā; ā, nā āna tama, nā Ēhau rāua ko Hākopa ia i tanu.
29 e, exalando o espírito, morreu e foi congregado ao seu povo, velho e cheio de dias; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.