Ezequiel 9
mri2012 (MRI2012) vs BKJ
1 I karanga anō ia ki ōku taringa, he nui te reo, i mea, “Kia whakatata mai ngā kaitirotiro o te pā, me tāna patu whakangaro i te ringa o tēnei, o tēnei.”
1 Ele gritou também em meus ouvidos com alta voz, dizendo: Fazei com que os intendentes sobre a cidade se aproximem, cada homem com as suas armas destruidoras em sua mão.
2 Nā, tokoono ngā tāngata e haere mai ana i te ara o tō runga kūwaha e anga ana ki te raki, me tāna patu whakamate anō i te ringa o tēnei, o tēnei. Ko tētahi tangata anō i roto i a rātou he rīnena tōna kākahu, he pounamu anō nā te kaituhituhi i tōna taha. Nā, tomo ana rātou, tū ana i te taha o te āta parāhi.
2 E, eis que seis homens vinham do caminho do portão mais alto, que fica em direção ao norte, e cada homem com uma arma de massacre em sua mão, e um homem entre eles estava vestido de linho, com um tinteiro de escritor ao seu lado; e eles entraram, e se colocaram ao lado do altar de bronze.
3 Nā, kua kake atu te korōria o te Atua o Īharaira i te kerupa, ko tōna taunga nei tērā, ki te paepae o te whare. Nā, ka karanga tērā ki te tangata, he rīnena nei tōna kākahu, ki tērā kei tōna taha nei te pounamu a te kaituhituhi;
3 E a glória do Deus de Israel se elevou acima do querubim, sobre o qual estava, até a soleira da casa; e ele clamou ao homem vestido de linho, que tinha o tinteiro de escritor ao seu lado;
4 ā, ka mea a Ihowā ki a ia, “E tika nā waenganui i te pā, nā waenga i Hiruhārama, ka whakapiri i tētahi tohu ki ngā rae o ngā tāngata e auē ana, e tangi ana, mō ngā mea whakarihariha katoa e mahia ana i waenganui o konei.”
4 E o SENHOR lhe disse: Vá pelo meio da cidade, pelo meio de Jerusalém, e põe uma marca sobre as testas dos homens que suspiram e choram por causa de todas as abominações que são feitas em seu meio.
5 I mea anō ia ki ērā atu, me te whakarongo anō ahau, “E tika koutou nā waenganui o te pā i muri i a ia patu ai. Kaua ō koutou kanohi e manawapā, kaua e tohu.
5 E aos outros, disse ele ao meu ouvir: Ide após ele através da cidade e feri; não poupe o vosso olho, nem tendes pena;
6 Patua kia ngaro te kaumātua, te taitama, te kōtiro, me ngā kōhungahunga, me ngā wāhine; kaua ia e tata ki tētahi tangata i a ia nei te tohu; me tīmata ki tōku wāhi tapu.” Nā, kua tīmata rātou ki ngā kaumātua i te aronga o te whare.
6 matai totalmente velhos e jovens, donzelas e crianças pequenas, e mulheres; mas não chegueis perto de nenhum homem sobre o qual estiver a marca; e começai pelo meu santuário. Então eles começaram pelos homens anciãos que estavam diante da casa.
7 I mea anō ia ki a rātou, “Whakapokea te whare, whakakīia ngā marae ki te tūpāpaku. Haere koutou!” Heoi, haere ana rātou, nā, kei te patu i roto i te pā.
7 E, ele lhes disse: Profanai a casa e enchei os átrios de mortos; vai adiante, e eles foram, e feriram na cidade.
8 Nā, i a rātou e patu ana, ā, ka mahue ahau, ka tāpapa ahau, ka karanga, ka mea, “Auē, e te Ariki, e Ihowā! Ka ngaro ianei i a koe ngā mōrehu katoa o Īharaira, i te mea ka ringihia nei e koe tōu weriweri ki runga ki Hiruhārama?”
8 E, sucedeu que, enquanto eles os estavam matando, e eu fui deixado, caí sobre a minha face, e clamei, e disse: Ah! Senhor DEUS! Tu destruirás todo o resíduo de Israel no derramar da tua fúria sobre Jerusalém?
9 Anō rā ko ia ki ahau, “He nui rawa te hē o te whare o Īharaira rāua ko Hūrā, kua kī hoki te whenua i te toto, kua kī anō te pā i te whakariroinga o te whakawā. E mea ana hoki rātou, ‘Kua mahue te whenua i a Ihowā, e kore a Ihowā e kite.’
9 Então, ele me disse: A iniquidade da casa de Israel e de Judá é excessivamente grande, e a terra está cheia de sangue, e a cidade cheia de perversidade; porque dizem: O SENHOR abandonou a terra, e o SENHOR não vê.
10 Nā, ko ahau nei hoki, e kore tōku kanohi e manawapā, e kore ahau e tohu; ka hoatu e ahau te utu o tō rātou ara ki runga ki tō rātou māhunga.”
10 E quanto a mim também, meu olho não poupará, nem terei pena; mas eu recompensarei o caminho deles sobre sua cabeça.
11 Nā, ko te tangata i te kākahu rīnena, tērā kei tōna taha rā te pounamu mangumangu, kōrerotia ana e ia taua mea, i kī ia, “Kua oti i ahau tāu i whakahau rā ki ahau.”
11 E, eis que o homem vestido de linho, que tinha o tinteiro ao seu lado, reportou ao assunto, dizendo: Eu tenho feito como tu me ordenastes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.