Ezequiel 9
mri2012 (MRI2012) vs ARC
1 I karanga anō ia ki ōku taringa, he nui te reo, i mea, “Kia whakatata mai ngā kaitirotiro o te pā, me tāna patu whakangaro i te ringa o tēnei, o tēnei.”
1 Então, me gritou aos ouvidos com grande voz, dizendo: Fazei chegar os intendentes da cidade, cada um com as suas armas destruidoras na mão.
2 Nā, tokoono ngā tāngata e haere mai ana i te ara o tō runga kūwaha e anga ana ki te raki, me tāna patu whakamate anō i te ringa o tēnei, o tēnei. Ko tētahi tangata anō i roto i a rātou he rīnena tōna kākahu, he pounamu anō nā te kaituhituhi i tōna taha. Nā, tomo ana rātou, tū ana i te taha o te āta parāhi.
2 E eis que vinham seis homens a caminho da porta alta, que olha para o norte, cada um com as suas armas destruidoras na mão, e entre eles, um homem vestido de linho, com um tinteiro de escrivão à sua cinta; e entraram e se puseram junto ao altar de bronze.
3 Nā, kua kake atu te korōria o te Atua o Īharaira i te kerupa, ko tōna taunga nei tērā, ki te paepae o te whare. Nā, ka karanga tērā ki te tangata, he rīnena nei tōna kākahu, ki tērā kei tōna taha nei te pounamu a te kaituhituhi;
3 E a glória do Deus de Israel se levantou do querubim sobre o qual estava, até à entrada da casa; e clamou ao homem vestido de linho, que tinha o tinteiro de escrivão à sua cinta.
4 ā, ka mea a Ihowā ki a ia, “E tika nā waenganui i te pā, nā waenga i Hiruhārama, ka whakapiri i tētahi tohu ki ngā rae o ngā tāngata e auē ana, e tangi ana, mō ngā mea whakarihariha katoa e mahia ana i waenganui o konei.”
4 E disse-lhe o Senhor : Passa pelo meio da cidade, pelo meio de Jerusalém, e marca com um sinal as testas dos homens que suspiram e que gemem por causa de todas as abominações que se cometem no meio dela.
5 I mea anō ia ki ērā atu, me te whakarongo anō ahau, “E tika koutou nā waenganui o te pā i muri i a ia patu ai. Kaua ō koutou kanohi e manawapā, kaua e tohu.
5 E aos outros disse, ouvindo eu: Passai pela cidade após ele e feri; não poupe o vosso olho, nem vos compadeçais.
6 Patua kia ngaro te kaumātua, te taitama, te kōtiro, me ngā kōhungahunga, me ngā wāhine; kaua ia e tata ki tētahi tangata i a ia nei te tohu; me tīmata ki tōku wāhi tapu.” Nā, kua tīmata rātou ki ngā kaumātua i te aronga o te whare.
6 Matai velhos, e jovens, e virgens, e meninos, e mulheres, até exterminá-los; mas a todo o homem que tiver o sinal não vos chegueis; e começai pelo meu santuário. E começaram pelos homens mais velhos que estavam diante da casa.
7 I mea anō ia ki a rātou, “Whakapokea te whare, whakakīia ngā marae ki te tūpāpaku. Haere koutou!” Heoi, haere ana rātou, nā, kei te patu i roto i te pā.
7 E disse-lhes: Contaminai a casa, e enchei os átrios de mortos, e saí. E saíram e feriram na cidade.
8 Nā, i a rātou e patu ana, ā, ka mahue ahau, ka tāpapa ahau, ka karanga, ka mea, “Auē, e te Ariki, e Ihowā! Ka ngaro ianei i a koe ngā mōrehu katoa o Īharaira, i te mea ka ringihia nei e koe tōu weriweri ki runga ki Hiruhārama?”
8 Sucedeu, pois, que, havendo-os eles ferido, e ficando eu de resto, caí sobre a minha face, e clamei, e disse: Ah! Senhor Jeová ! Dar-se-á o caso que destruas todo o restante de Israel, derramando a tua indignação sobre Jerusalém?
9 Anō rā ko ia ki ahau, “He nui rawa te hē o te whare o Īharaira rāua ko Hūrā, kua kī hoki te whenua i te toto, kua kī anō te pā i te whakariroinga o te whakawā. E mea ana hoki rātou, ‘Kua mahue te whenua i a Ihowā, e kore a Ihowā e kite.’
9 Então, me disse: A maldade da casa de Israel e de Judá é grandíssima, e a terra se encheu de sangue, e a cidade se encheu de perversidade; eles dizem: O Senhor deixou a terra, o Senhor não vê.
10 Nā, ko ahau nei hoki, e kore tōku kanohi e manawapā, e kore ahau e tohu; ka hoatu e ahau te utu o tō rātou ara ki runga ki tō rātou māhunga.”
10 Pois também, quanto a mim, não poupará o meu olho, nem me compadecerei; sobre a cabeça deles farei recair o seu caminho.
11 Nā, ko te tangata i te kākahu rīnena, tērā kei tōna taha rā te pounamu mangumangu, kōrerotia ana e ia taua mea, i kī ia, “Kua oti i ahau tāu i whakahau rā ki ahau.”
11 E eis que o homem que estava vestido de linho, a cuja cinta estava o tinteiro, tornou com a resposta, dizendo: Fiz como me mandaste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.