Êxodo 14

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea:
1 O Senhor disse a Moisés:
2 “Kōrero ki ngā tama a Īharaira, kia tahuri, kia noho ki te ritenga atu o Pihahirota, i waenganui o Mikitoro, o te moana, ki te ritenga o Paara-Hepona; hei te wāhi e hāngai tonu ana ki reira, hei te taha o te moana koutou noho ai.
2 — Diga aos filhos de Israel que voltem e se acampem diante de Pi-Hairote, entre Migdol e o mar, diante de Baal-Zefom; em frente desse lugar, junto ao mar, vocês acamparão.
3 Ā, e kīia ngā tama a Īharaira e Parao, ‘E pōhēhē ana rātou i te whenua, kua tūtakina mai rātou e te koraha.’
3 Então Faraó dirá a respeito dos filhos de Israel: “Estão desorientados na terra, presos no deserto.”
4 Ā, māku e whakapakeke te ngākau o Parao, kia whai ai ia i a rātou; ā, ka whai korōria ahau i a Parao rātou ko tōna nuinga katoa; ā, ka mōhio ngā Īhipiana ko Ihowā ahau.” Ā, pērā ana rātou.
4 Eu vou endurecer o coração de Faraó, para que os persiga, e serei glorificado em Faraó e em todo o seu exército. E os egípcios saberão que eu sou o Senhor . Eles assim o fizeram.
5 Ā, ka kōrerotia ki te kīngi o Īhipa, kua whati te iwi; nā, ka puta kē te ngākau o Parao rātou ko āna tāngata, ki te iwi, ā, ka mea rātou, “He aha tēnei mahi a tātou, i tukua atu ai a Īharaira i ā tātou mahi?”
5 Quando foi anunciado ao rei do Egito que o povo fugia, ele e os seus oficiais mudaram de ideia a respeito do povo. Disseram: — Que é isto que fizemos, permitindo que Israel nos deixasse de servir?
6 Nā, ka here ia i tana hāriata, i mauria anō hoki e ia tōna iwi;
6 E Faraó aprontou o seu carro de guerra e levou consigo o seu povo.
7 ā, tākiritia ake e ia e ono rau hāriata, whiriwhiri rawa, me ngā hāriata katoa o Īhipa, rite katoa i te rangatira.
7 Levou também seiscentos carros de guerra escolhidos e todos os outros carros de guerra do Egito com capitães sobre todos eles.
8 Nā, whakapakeke ana a Ihowā i te ngākau o Parao kīngi o Īhipa, ko te tino whāinga i muri i ngā tama a Īharaira. Tēnā ko ngā tama a Īharaira, kei runga tonu te ringaringa i haere atu ai rātou.
8 Porque o Senhor endureceu o coração de Faraó, rei do Egito, para que perseguisse os filhos de Israel. Porém os filhos de Israel saíram, marchando corajosamente.
9 Nā, whai ana ngā Īhipiana i a rātou, ngā hōiho katoa, ngā hāriata a Parao, me āna hōia eke hōiho, me āna mano, ā, mau rawa rātou, i a rātou e noho ana i te tahatai, i Pihahirota, e titiro atu nei ki Paara-Hepona.
9 Os egípcios os perseguiram, com todos os cavalos e carros de guerra de Faraó, os seus cavaleiros e o seu exército, e os alcançaram acampados junto ao mar, perto de Pi-Hairote, diante de Baal-Zefom.
10 Ā, i te whakatatanga mai o Parao, nā, ka anga ake ngā kanohi o ngā tama a Īharaira, nā, ko ngā Īhipiana e whai ana i muri i a rātou; ā, tino wehi ana rātou. Nā, ka karanga ngā tama a Īharaira ki a Ihowā.
10 E, chegando Faraó, os filhos de Israel levantaram os olhos e eis que os egípcios vinham atrás deles, e ficaram com muito medo. Então os filhos de Israel clamaram ao Senhor .
11 Ā, ka mea rātou ki a Mohi, “He onge koia nō te urupā o Īhipa i kāhaki mai ai koe i a mātou ki te koraha mate ai? He aha rā tēnei mahi āu ki a mātou, i ārahina mai ai mātou e koe i Īhipa?
11 Disseram a Moisés: — Será que foi por não haver sepulturas no Egito que você nos tirou de lá, para que morramos neste deserto? O que foi que você fez conosco, tirando-nos do Egito?
12 Ehara koia tēnei i tā mātou kupu i kī rā ki a koe i Īhipa, i mea rā, ‘Waiho rā mātou kia whakamahia ana e ngā Īhipiana’? Pai kē kia whakamahia mātou e ngā Īhipiana i tō mātou mate ki te koraha.”
12 Não foi isso que dissemos a você no Egito: “Deixe-nos em paz, para que sirvamos os egípcios”? Pois teria sido melhor para nós servir os egípcios do que morrer no deserto.
13 Nā, ka mea a Mohi ki te iwi, “Kaua e wehi; tū mārie, ka titiro atu ki te whakaoranga a Ihowā e whakaputaina mai e ia ki a koutou i tēnei rā. Nā, ko ngā Īhipiana e kitea atu rā e koutou i tēnei rā, e kore e kitea anō e koutou ā muri ake nei.
13 Moisés, porém, respondeu ao povo: — Não tenham medo; fiquem firmes e vejam o livramento que o
14 Mā Ihowā tā koutou pakanga; ko koutou ia e kore e hamumu.”
14 O Senhor lutará por vocês; fiquem calmos.
15 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “He aha koe i karanga ai ki ahau? Kī atu ki ngā tama a Īharaira kia mārō te haere.
15 O Senhor disse a Moisés: — Por que você está clamando a mim? Diga aos filhos de Israel que marchem.
16 Nā, hāpainga e koe tāu tokotoko, ka whakamārō atu ai i tōu ringa ki runga ake i te moana, kia wehea ai; nā, ka haere atu ngā tama a Īharaira mā waenga moana, i te wāhi maroke.
16 E você, levante o seu bordão e estenda a mão sobre o mar. As águas se dividirão, para que os filhos de Israel passem pelo meio do mar em seco.
17 Ā, ko ahau, inā, māku e whakapakeke ngā ngākau o ngā Īhipiana, ā, ka whai rātou i muri i a rātou; ā, ka whai korōria ahau i a Parao, i āna mano, i ana hāriata, i āna hōia eke hōiho.
17 Eis que vou endurecer o coração dos egípcios, para que venham atrás de vocês e entrem no mar. Serei glorificado em Faraó e em todo o seu exército, nos seus carros de guerra e nos seus cavaleiros;
18 Ā, ka mōhio ngā Īhipiana ko Ihowā ahau, ina whai korōria ahau i a Parao, i ana hāriata, i āna hōia eke hōiho.”
18 e os egípcios saberão que eu sou o Senhor , quando for glorificado em Faraó, nos seus carros de guerra e nos seus cavaleiros.
19 Nā, ka whakatika te anahera a te Atua, i haere rā i mua i te ope o Īharaira, ā, haere ana ki muri i a rātou; i neke atu anō te pou kapua i tō rātou aroaro, ā, tū ana i muri i a rātou.
19 Então o Anjo de Deus, que ia adiante do exército de Israel, se retirou e passou para trás deles. Também a coluna de nuvem se retirou de diante deles, e se pôs atrás deles,
20 I haere hoki ki waenganui o te nohoanga o ngā Īhipiana, o te nohoanga hoki o Īharaira. Ā, tērā te kapua me te pōuri, otiia e whakamārama ana ia i te pō, ā, kīhai tētahi i whakatata ki tētahi ā pau katoa te pō.
20 e ia entre o exército dos egípcios e o exército de Israel. A nuvem era escuridão para os egípcios, mas iluminava a noite para o povo de Israel, assim que, durante toda a noite, os dois exércitos não puderam se aproximar.
21 Nā, torona atu ana e Mohi tōna ringa ki runga i te moana; ā, panaia ana ki muri e Ihowā te moana ki tētahi hau nui, ki te marangai, ā, pau noa taua pō, nā, kua maroke te moana, kua tuwhera ngā wai.
21 Então Moisés estendeu a mão sobre o mar, e o Senhor , por um forte vento leste que soprou toda aquela noite, fez com que o mar se retirasse, tornando-se terra seca, e as águas foram divididas.
22 Ā, haere ana ngā tama a Īharaira i waenga moana rā te wāhi maroke; hei taiepa anō ngā wai ki a rātou i te taha ki matau, ki mauī.
22 Os filhos de Israel entraram pelo meio do mar em seco, e as águas foram qual muralha à direita e à esquerda deles.
23 Nā, ka whai ngā Īhipiana, ā, haere ana i muri i a rātou, ngā hōiho katoa a Parao, ana hāriata, me āna hōia eke hōiho, ki waenga moana.
23 Os egípcios que os perseguiam entraram atrás deles, todos os cavalos de Faraó, os seus carros de guerra e os seus cavaleiros, até o meio do mar.
24 Ā, i tō te ata whakaaraara, nā, ka titiro a Ihowā ki te ope o ngā Īhipiana, i roto i te pou ahi, i te pou kapua, ka whakararu hoki i te ope o ngā Īhipiana,
24 Na vigília da manhã, o Senhor , na coluna de fogo e de nuvem, viu o acampamento dos egípcios e criou alvoroço no acampamento dos egípcios;
25 ā, whakamareretia ana e ia ngā wīra o ngā hāriata, kia pūhoi ai te haere; ā, ka mea ngā Īhipiana, “Kia oma atu tātou i te aroaro o Īharaira; kei a rātou hoki a Ihowā e whawhai mai ana ki ngā Īhipiana.”
25 emperrou as rodas dos carros dos egípcios, fazendo com que andassem com dificuldade. Então os egípcios disseram: — Vamos fugir da presença de Israel, porque o
26 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “Whakamārōkia tōu ringa ki runga i te moana, kia hoki ai ngā wai ki runga ki ngā Īhipiana, ki ō rātou hāriata, ki ā rātou hōia eke hōiho.”
26 O Senhor disse a Moisés: — Estenda a mão sobre o mar, para que as águas se voltem sobre os egípcios, sobre os seus carros de guerra e sobre os seus cavaleiros.
27 Ā, ko te whakamārōkanga o te ringa o Mohi ki runga i te moana, nā, tākiri rawa ake te ata, kua hoki te moana ki tōna tūturutanga; tūtataki pū ki ngā Īhipiana e rere ana; ā, tāia iho ngā Īhipiana e Ihowā ki waenga moana.
27 Então Moisés estendeu a mão sobre o mar, e o mar, ao romper da manhã, retomou a sua força. Os egípcios fugiram de encontro a ele, e o Senhor jogou os egípcios para dentro do mar.
28 Ā, hoki ana ngā wai, taupokina iho ngā hāriata, me ngā hōia eke hōiho, me te ope katoa o Parao, i haere i muri i a rātou ki te moana; kīhai rawa tētahi o rātou i toe.
28 As águas voltaram e cobriram os carros de guerra e os cavaleiros de todo o exército de Faraó, que os haviam seguido no mar; nem ao menos um deles escapou com vida.
29 Tēnā ko ngā tama a Īharaira, i haere rātou rā te wāhi maroke i waenganui o te moana; ko ngā wai hoki hei taiepa ki a rātou, ki te taha matau, ki te taha mauī.
29 Mas os filhos de Israel caminhavam a pé enxuto pelo meio do mar; e as águas lhes eram quais muralhas, à sua direita e à sua esquerda.
30 Ā, whakaorangia ana e Ihowā a Īharaira i taua rā i ngā ringa o ngā Īhipiana; ā, ka kite a Īharaira i ngā Īhipiana i te tahatai, he tūpāpaku katoa.
30 Assim o Senhor livrou Israel, naquele dia, das mãos dos egípcios; e Israel viu os egípcios mortos na praia do mar.
31 Ā, i kite a Īharaira i te mahi nui i mahia e Ihowā ki ngā Īhipiana; ā, ka wehi te iwi a Ihowā, whakapono ana ki a Ihowā, ki tāna pononga hoki, ki a Mohi.
31 E Israel viu o grande poder que o Senhor havia usado contra os egípcios; e o povo temeu o Senhor e confiou no Senhor e em Moisés, seu servo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.