Êxodo 14
mri2012 (MRI2012) vs BKJ
1 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, ka mea:
1 E o SENHOR falou a Moisés, dizendo:
2 “Kōrero ki ngā tama a Īharaira, kia tahuri, kia noho ki te ritenga atu o Pihahirota, i waenganui o Mikitoro, o te moana, ki te ritenga o Paara-Hepona; hei te wāhi e hāngai tonu ana ki reira, hei te taha o te moana koutou noho ai.
2 Dize aos filhos de Israel, para que voltem e acampem diante de Pi-Hairote, entre Migdol e o mar, diante de Baal-Zefom; diante dele acampareis junto ao mar.
3 Ā, e kīia ngā tama a Īharaira e Parao, ‘E pōhēhē ana rātou i te whenua, kua tūtakina mai rātou e te koraha.’
3 Porque Faraó dirá dos filhos de Israel: Eles estão encurralados na terra, o deserto os encerrou.
4 Ā, māku e whakapakeke te ngākau o Parao, kia whai ai ia i a rātou; ā, ka whai korōria ahau i a Parao rātou ko tōna nuinga katoa; ā, ka mōhio ngā Īhipiana ko Ihowā ahau.” Ā, pērā ana rātou.
4 E eu endurecerei o coração de Faraó, para que ele os persiga. E eu serei honrado sobre Faraó, e sobre todo o seu exército, para que os egípcios saibam que eu sou o SENHOR. E assim eles fizeram.
5 Ā, ka kōrerotia ki te kīngi o Īhipa, kua whati te iwi; nā, ka puta kē te ngākau o Parao rātou ko āna tāngata, ki te iwi, ā, ka mea rātou, “He aha tēnei mahi a tātou, i tukua atu ai a Īharaira i ā tātou mahi?”
5 E se contou ao rei do Egito que o povo havia fugido. E o coração de Faraó e de seus servos virou-se contra o povo, e eles disseram: Por que fizemos isto, deixando que Israel saísse e deixasse de nos servir?
6 Nā, ka here ia i tana hāriata, i mauria anō hoki e ia tōna iwi;
6 E aprontou a sua carruagem, e tomou o seu povo consigo,
7 ā, tākiritia ake e ia e ono rau hāriata, whiriwhiri rawa, me ngā hāriata katoa o Īhipa, rite katoa i te rangatira.
7 e tomou seiscentas carruagens escolhidas, e todas as carruagens do Egito, e os capitães sobre todos eles.
8 Nā, whakapakeke ana a Ihowā i te ngākau o Parao kīngi o Īhipa, ko te tino whāinga i muri i ngā tama a Īharaira. Tēnā ko ngā tama a Īharaira, kei runga tonu te ringaringa i haere atu ai rātou.
8 E o SENHOR endureceu o coração de Faraó, rei do Egito, e ele perseguiu os filhos de Israel; e os filhos de Israel saíram com braço erguido.
9 Nā, whai ana ngā Īhipiana i a rātou, ngā hōiho katoa, ngā hāriata a Parao, me āna hōia eke hōiho, me āna mano, ā, mau rawa rātou, i a rātou e noho ana i te tahatai, i Pihahirota, e titiro atu nei ki Paara-Hepona.
9 Mas os egípcios os perseguiram com todos os cavalos e carruagens de Faraó, e seus cavaleiros, e seu exército, e os alcançaram acampados junto ao mar, perto de Pi-Hairote, diante de Baal-Zefom.
10 Ā, i te whakatatanga mai o Parao, nā, ka anga ake ngā kanohi o ngā tama a Īharaira, nā, ko ngā Īhipiana e whai ana i muri i a rātou; ā, tino wehi ana rātou. Nā, ka karanga ngā tama a Īharaira ki a Ihowā.
10 E quando Faraó se aproximou, os filhos de Israel levantaram os seus olhos e eis que os egípcios estavam marchando atrás deles; e eles ficaram com medo, e os filhos de Israel clamaram ao SENHOR.
11 Ā, ka mea rātou ki a Mohi, “He onge koia nō te urupā o Īhipa i kāhaki mai ai koe i a mātou ki te koraha mate ai? He aha rā tēnei mahi āu ki a mātou, i ārahina mai ai mātou e koe i Īhipa?
11 E disseram a Moisés: Porque não havia sepulcros no Egito nos levaste embora para morrermos no deserto? Por que agiste assim conosco para nos tirar do Egito?
12 Ehara koia tēnei i tā mātou kupu i kī rā ki a koe i Īhipa, i mea rā, ‘Waiho rā mātou kia whakamahia ana e ngā Īhipiana’? Pai kē kia whakamahia mātou e ngā Īhipiana i tō mātou mate ki te koraha.”
12 Não é esta a palavra que te falamos no Egito, dizendo: Deixa-nos sozinhos, para que sirvamos aos egípcios? Pois melhor nos seria servir aos egípcios do que morrermos no deserto.
13 Nā, ka mea a Mohi ki te iwi, “Kaua e wehi; tū mārie, ka titiro atu ki te whakaoranga a Ihowā e whakaputaina mai e ia ki a koutou i tēnei rā. Nā, ko ngā Īhipiana e kitea atu rā e koutou i tēnei rā, e kore e kitea anō e koutou ā muri ake nei.
13 E Moisés disse ao povo: Não temais, aquietai-vos e vede a salvação do SENHOR, que ele hoje vos fará; porque aos egípcios que hoje vistes, nunca mais tornareis a ver.
14 Mā Ihowā tā koutou pakanga; ko koutou ia e kore e hamumu.”
14 O SENHOR lutará por vós, e tereis vossa paz.
15 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “He aha koe i karanga ai ki ahau? Kī atu ki ngā tama a Īharaira kia mārō te haere.
15 E o SENHOR disse a Moisés: Por que clamas a mim? Dize aos filhos de Israel que avancem.
16 Nā, hāpainga e koe tāu tokotoko, ka whakamārō atu ai i tōu ringa ki runga ake i te moana, kia wehea ai; nā, ka haere atu ngā tama a Īharaira mā waenga moana, i te wāhi maroke.
16 Mas tu, levanta o teu cajado, e estende a tua mão sobre o mar, e divide-o, e os filhos de Israel irão por solo seco pelo meio do mar.
17 Ā, ko ahau, inā, māku e whakapakeke ngā ngākau o ngā Īhipiana, ā, ka whai rātou i muri i a rātou; ā, ka whai korōria ahau i a Parao, i āna mano, i ana hāriata, i āna hōia eke hōiho.
17 E eis que, eu endurecerei o coração dos egípcios, e eles os seguirão, e eu obterei honra sobre Faraó, e sobre todo o seu exército, sobre suas carruagens, e sobre os seus cavaleiros.
18 Ā, ka mōhio ngā Īhipiana ko Ihowā ahau, ina whai korōria ahau i a Parao, i ana hāriata, i āna hōia eke hōiho.”
18 E os egípcios saberão que eu sou o SENHOR, quando eu tiver obtido honra sobre Faraó, sobre as suas carruagens, e sobre os seus cavaleiros.
19 Nā, ka whakatika te anahera a te Atua, i haere rā i mua i te ope o Īharaira, ā, haere ana ki muri i a rātou; i neke atu anō te pou kapua i tō rātou aroaro, ā, tū ana i muri i a rātou.
19 E o anjo de Deus, que ia adiante do acampamento de Israel, retirou-se e foi atrás deles, e a coluna foi de diante da face deles, e se colocou atrás deles,
20 I haere hoki ki waenganui o te nohoanga o ngā Īhipiana, o te nohoanga hoki o Īharaira. Ā, tērā te kapua me te pōuri, otiia e whakamārama ana ia i te pō, ā, kīhai tētahi i whakatata ki tētahi ā pau katoa te pō.
20 e se colocou entre o acampamento dos egípcios e o acampamento de Israel, e havia uma nuvem e escuridão para eles, mas clareava a noite para estes; de maneira que não se aproximou um do outro durante toda a noite.
21 Nā, torona atu ana e Mohi tōna ringa ki runga i te moana; ā, panaia ana ki muri e Ihowā te moana ki tētahi hau nui, ki te marangai, ā, pau noa taua pō, nā, kua maroke te moana, kua tuwhera ngā wai.
21 E Moisés estendeu a sua mão sobre o mar, e o SENHOR fez o mar voltar por meio de um forte vento oriental durante toda aquela noite, e fez do mar terra seca, e as águas foram divididas.
22 Ā, haere ana ngā tama a Īharaira i waenga moana rā te wāhi maroke; hei taiepa anō ngā wai ki a rātou i te taha ki matau, ki mauī.
22 E os filhos de Israel entraram pelo meio do mar sobre a terra seca, e as águas eram para eles como um muro à sua direita, e à sua esquerda.
23 Nā, ka whai ngā Īhipiana, ā, haere ana i muri i a rātou, ngā hōiho katoa a Parao, ana hāriata, me āna hōia eke hōiho, ki waenga moana.
23 E os egípcios seguiram, e entraram atrás deles até o meio do mar, com todos os cavalos de Faraó, as suas carruagens e os seus cavaleiros.
24 Ā, i tō te ata whakaaraara, nā, ka titiro a Ihowā ki te ope o ngā Īhipiana, i roto i te pou ahi, i te pou kapua, ka whakararu hoki i te ope o ngā Īhipiana,
24 E aconteceu que, na vigília da manhã, o SENHOR olhou para o exército dos egípcios por entre a coluna de fogo e de nuvem, e incomodou o exército dos egípcios,
25 ā, whakamareretia ana e ia ngā wīra o ngā hāriata, kia pūhoi ai te haere; ā, ka mea ngā Īhipiana, “Kia oma atu tātou i te aroaro o Īharaira; kei a rātou hoki a Ihowā e whawhai mai ana ki ngā Īhipiana.”
25 e torceu os eixos das rodas de suas carruagens, para que eles andassem pesadamente. Então disseram os egípcios: Fujamos da face de Israel, porque o SENHOR luta por eles contra os egípcios.
26 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, “Whakamārōkia tōu ringa ki runga i te moana, kia hoki ai ngā wai ki runga ki ngā Īhipiana, ki ō rātou hāriata, ki ā rātou hōia eke hōiho.”
26 E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão sobre o mar, para que as águas venham novamente sobre os egípcios, sobre as suas carruagens e sobre os seus cavaleiros.
27 Ā, ko te whakamārōkanga o te ringa o Mohi ki runga i te moana, nā, tākiri rawa ake te ata, kua hoki te moana ki tōna tūturutanga; tūtataki pū ki ngā Īhipiana e rere ana; ā, tāia iho ngā Īhipiana e Ihowā ki waenga moana.
27 E Moisés estendeu a sua mão sobre o mar, e o mar voltou à sua força ao amanhecer, e os egípcios fugiram contra ele. E o SENHOR derrubou os egípcios no meio do mar.
28 Ā, hoki ana ngā wai, taupokina iho ngā hāriata, me ngā hōia eke hōiho, me te ope katoa o Parao, i haere i muri i a rātou ki te moana; kīhai rawa tētahi o rātou i toe.
28 E as águas retornaram e cobriram as carruagens, e os cavaleiros, e todo o exército de Faraó que entrou no mar depois deles; não restou nenhum deles.
29 Tēnā ko ngā tama a Īharaira, i haere rātou rā te wāhi maroke i waenganui o te moana; ko ngā wai hoki hei taiepa ki a rātou, ki te taha matau, ki te taha mauī.
29 Mas os filhos de Israel caminharam sobre terra seca no meio do mar; e as águas eram para eles como um muro à sua direita e à sua esquerda.
30 Ā, whakaorangia ana e Ihowā a Īharaira i taua rā i ngā ringa o ngā Īhipiana; ā, ka kite a Īharaira i ngā Īhipiana i te tahatai, he tūpāpaku katoa.
30 Assim, naquele dia, o SENHOR salvou Israel da mão dos egípcios; e Israel viu os egípcios mortos na praia do mar.
31 Ā, i kite a Īharaira i te mahi nui i mahia e Ihowā ki ngā Īhipiana; ā, ka wehi te iwi a Ihowā, whakapono ana ki a Ihowā, ki tāna pononga hoki, ki a Mohi.
31 E Israel viu a grande obra que o SENHOR fez sobre os egípcios, e o povo temeu ao SENHOR e creu no SENHOR, e no seu servo Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.