Eclesiastes 12
mri2012 (MRI2012) vs ARA
1 Kia mahara rā ki tōu Kaihanga
1 Lembra-te do teu Criador nos dias da tua mocidade, antes que venham os maus dias, e cheguem os anos dos quais dirás: Não tenho neles prazer;
2 i te mea kāhore anō kia pōuri noa te rā, te mārama,
2 antes que se escureçam o sol, a lua e as estrelas do esplendor da tua vida, e tornem a vir as nuvens depois do aguaceiro;
3 i te rā e wiri ai ngā kaitiaki o te whare,
3 no dia em que tremerem os guardas da casa, os teus braços, e se curvarem os homens outrora fortes, as tuas pernas, e cessarem os teus moedores da boca, por já serem poucos, e se escurecerem os teus olhos nas janelas;
4 Ā, ka tūtakina ngā tatau i te huarahi;
4 e os teus lábios, quais portas da rua, se fecharem; no dia em que não puderes falar em alta voz, te levantares à voz das aves, e todas as harmonias, filhas da música, te diminuírem;
5 Āe rā, ka wehi rātou i te mea tiketike,
5 como também quando temeres o que é alto, e te espantares no caminho, e te embranqueceres, como floresce a amendoeira, e o gafanhoto te for um peso, e te perecer o apetite; porque vais à casa eterna, e os pranteadores andem rodeando pela praça;
6 I te mea kāhore anō kia mawheto noa te aho hiriwa,
6 antes que se rompa o fio de prata, e se despedace o copo de ouro, e se quebre o cântaro junto à fonte, e se desfaça a roda junto ao poço,
7 ā, ka hoki te puehu ki te whenua,
7 e o pó volte à terra, como o era, e o espírito volte a Deus, que o deu.
8 “He horihori, he tino horihori,” e ai tā te Kaikauwhau;
8 Vaidade de vaidade, diz o Pregador, tudo é vaidade.
9 Nā, nō te mea he tangata whakaaro nui te Kaikauwhau, koia i whakaakona tonutia ai e ia te iwi ki te mātauranga; āe rā, i whakaaroaro ia, i rapu, ā, i āta whakatakotoria e ia ngā whakatauki maha.
9 O Pregador, além de sábio, ainda ensinou ao povo o conhecimento; e, atentando e esquadrinhando, compôs muitos provérbios.
10 I whai te Kaikauwhau kia kitea ngā kupu huatau; he mea tika anō te mea i tuhituhia, he kupu pono.
10 Procurou o Pregador achar palavras agradáveis e escrever com retidão palavras de verdade.
11 Ko ngā kupu a te hunga whakaaro nui koia anō kei ngā werowero, ā, ko ngā kupu a ngā kaihuihui o ngā whakaminenga kei ngā whao i titia kia mau, he mea i hōmai e te hēpara kotahi.
11 As palavras dos sábios são como aguilhões, e como pregos bem-fixados as sentenças coligidas, dadas pelo único Pastor.
12 Ā, kia ai ēnei hei whakatūpato i a koe, e tāku tama. Ko te tuhi i ngā pukapuka maha kāhore he mutunga; ki te nui hoki te ako ka māuiui te kikokiko.
12 Demais, filho meu, atenta: não há limite para fazer livros, e o muito estudar é enfado da carne.
13 Ko te whakamutunga tēnei o te mea katoa;
13 De tudo o que se tem ouvido, a suma é: Teme a Deus e guarda os seus mandamentos; porque isto é o dever de todo homem.
14 Nō te mea ka whakawākia ngā mahi katoa e te Atua,
14 Porque Deus há de trazer a juízo todas as obras, até as que estão escondidas, quer sejam boas, quer sejam más.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.