Eclesiastes 12
mri2012 (MRI2012) vs ARIB
1 Kia mahara rā ki tōu Kaihanga
1 Lembra-te também do teu Criador nos dias da tua mocidade, antes que venham os maus dias, e cheguem os anos em que dirás: Não tenho prazer neles;
2 i te mea kāhore anō kia pōuri noa te rā, te mārama,
2 antes que se escureçam o sol e a luz, e a lua, e as estrelas, e tornem a vir as nuvens depois da chuva;
3 i te rā e wiri ai ngā kaitiaki o te whare,
3 no dia em que tremerem os guardas da casa, e se curvarem os homens fortes, e cessarem os moedores, por já serem poucos, e se escurecerem os que olham pelas janelas,
4 Ā, ka tūtakina ngā tatau i te huarahi;
4 e as portas da rua se fecharem; quando for baixo o ruído da moedura, e nos levantarmos à voz das aves, e todas as filhas da música ficarem abatidas;
5 Āe rā, ka wehi rātou i te mea tiketike,
5 como também quando temerem o que é alto, e houver espantos no caminho; e florescer a amendoeira, e o gafanhoto for um peso, e falhar o desejo; porque o homem se vai à sua casa eterna, e os pranteadores andarão rodeando pela praça;
6 I te mea kāhore anō kia mawheto noa te aho hiriwa,
6 antes que se rompa a cadeia de prata, ou se quebre o copo de ouro, ou se despedace o cântaro junto à fonte, ou se desfaça a roda junto à cisterna,
7 ā, ka hoki te puehu ki te whenua,
7 e o pó volte para a terra como o era, e o espírito volte a Deus que o deu.
8 “He horihori, he tino horihori,” e ai tā te Kaikauwhau;
8 Vaidade de vaidades, diz o pregador, tudo é vaidade.
9 Nā, nō te mea he tangata whakaaro nui te Kaikauwhau, koia i whakaakona tonutia ai e ia te iwi ki te mātauranga; āe rā, i whakaaroaro ia, i rapu, ā, i āta whakatakotoria e ia ngā whakatauki maha.
9 Além de ser sábio, o pregador também ensinou ao povo o conhecimento, meditando, e estudando, e pondo em ordem muitos provérbios.
10 I whai te Kaikauwhau kia kitea ngā kupu huatau; he mea tika anō te mea i tuhituhia, he kupu pono.
10 Procurou o pregador achar palavras agradáveis, e escreveu com acerto discursos plenos de verdade.
11 Ko ngā kupu a te hunga whakaaro nui koia anō kei ngā werowero, ā, ko ngā kupu a ngā kaihuihui o ngā whakaminenga kei ngā whao i titia kia mau, he mea i hōmai e te hēpara kotahi.
11 As palavras dos sábios são como aguilhões; e como pregos bem fixados são as palavras coligidas dos mestres, as quais foram dadas pelo único pastor.
12 Ā, kia ai ēnei hei whakatūpato i a koe, e tāku tama. Ko te tuhi i ngā pukapuka maha kāhore he mutunga; ki te nui hoki te ako ka māuiui te kikokiko.
12 Além disso, filho meu, sê avisado. De fazer muitos livros não há fim; e o muito estudar é enfado da carne.
13 Ko te whakamutunga tēnei o te mea katoa;
13 Este é o fim do discurso; tudo já foi ouvido: Teme a Deus, e guarda os seus mandamentos; porque isto é todo o dever do homem.
14 Nō te mea ka whakawākia ngā mahi katoa e te Atua,
14 Porque Deus há de trazer a juízo toda obra, e até tudo o que está encoberto, quer seja bom, quer seja mau.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.