Atos 25

mri2012 (MRI2012) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nō te taenga mai o Petuha ki te kāwanatanga, ka toru ngā rā, ka haere atu ia i Hiharia ki Hiruhārama.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Nā, ka kōrero te tohunga nui me ngā rangatira o ngā Hūrai ki a ia mō Pāora, ka tohe ki a ia,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 kia whakaaetia tā rātou mōna, kia tīkina atu ia ki Hiruhārama, he whanga hoki tō rātou mōna kia whakamatea ki te ara.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Otirā, ka whakahokia e Petuha, kei Hiharia a Pāora e pupuri ana, ā, tērā e hohoro tōna haere ki reira.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 I mea anō ia, “Me haere tahi anō i ahau ki raro ngā mea ō koutou e whai mana ana, ki te whakawā i taua tangata, ki te mea he kino tōna.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Ā, ka noho ia i a rātou mō ngā rā e waru, ngahuru rānei, nā, ka haere ki Hiharia; ao ake te rā ka noho ki te nohoanga whakawā, ā, ka mea kia ārahina mai a Pāora.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ā, nō tōna taenga atu, e tū ana tērā ngā Hūrai i haere mai i Hiruhārama, he maha, he nui ngā hē i whakapāngia e rātou ki a Pāora; heoi kīhai i ū tā rātou.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Ā, ka utua e Pāora, “Kāhore rawa ōku hara ki te ture a ngā Hūrai, kāhore hoki ki te temepara, kāhore anō ki a Hīhā.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Heoi, ka mea a Petuha ki a Pāora, i tōna hiahia kia paingia e ngā Hūrai, “E pai ana rānei koe kia haere ki Hiruhārama, ki reira whakawākia ai mō ēnei mea ki tōku aroaro?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Anō rā ko Pāora, “E tū ana ahau ki te nohoanga whakawā o Hīhā, hei reira tonu ahau whakawākia ai; kāhore ōku hē ki ngā Hūrai, kua tino kitea nā hoki e koe.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Me he hē tōku, kua meinga rānei e ahau tētahi mea e tika ai te mate, e kore ahau e kino kia mate; tēnā ko tēnei, he teka ngā mea e whakapāngia nei e rātou ki ahau, e kore e āhei kia tukua ahau e tētahi ki a rātou. He karanga tēnei nāku ki a Hīhā.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Nā, ka kōrerorero a Petuha ki te rūnanga, ā, ka mea, “Kua karanga koe ki a Hīhā; nā me haere koe ki a Hīhā.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Ā muri iho i ētahi rā, ka tae atu a Kīngi Akaripa, rāua ko Pereniki ki Hiharia, ā, ka oha ki a Petuha.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ā, ka pō maha rāua e noho ana i reira, ka kōrerotia e Petuha ki te kīngi te take mō Pāora, ka mea, “Tēnei tētahi tangata i waiho iho e Pirika e here ana.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ā, i ahau i Hiruhārama, ka kōrerotia mai ia ki ahau e ngā tohunga nui, e ngā kaumātua o ngā Hūrai, ka tono rātou kia whakawākia ia.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Nā, ko tāku whakahokinga atu ki a rātou, ‘Ehara i te ritenga nā ngā tāngata o Rōma kia tukua he tangata kia mate i te mea kīanō i tūtataki noa te tangata e whakawākia ana ki ngā kaiwhakapae, i whai wāhi rānei ki te whakahoki kupu ki te kupu whakawā mōna.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Nō reira, i tō rātou minenga mai ki konei, kīhai ahau i whakaroa; ao ake te rā ka noho ahau ki te nohoanga whakawā, ka mea kia ārahina mai taua tangata.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ā, i te tūranga o ngā kaiwhakapae, kīhai tētahi hē o āku i whakaaro ai i kōrerotia e rātou mōna.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Heoi, he kupu tautohetohe nō tā rātou karakia tā rātou i mea ai ki a ia, ko tētahi Īhu anō i mate, e kīia ana hoki e Pāora kei te ora.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Heoi, pōhewa noa iho ahau ki taua tautohe, ka mea hoki me kore ia e pai kia haere ki Hiruhārama, ki reira whakawākia ai mō aua mea.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Nō te karangatanga a Pāora kia waiho ia kia whakarangona tāna e te emepara, ka whakahaua e ahau kia puritia ia, kia tukua rā anō ia e ahau ki a Hīhā.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Ka mea a Akaripa ki a Petuha, “E hiahia ana anō ahau kia rongo i taua tangata.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Heoi, i te aonga ake, ka tae atu a Akaripa rāua ko Pereniki, me ngā whakapaipai maha, ā, tomo ana ki te whare whakarongo, rātou ko ngā rangatira mano, ko ngā tāngata nunui o te pā, ā, ka whakahaua e Petuha, ka mauria mai a Pāora.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Nā, ka mea a Petuha, “E Kīngi Akaripa, e ngā tāngata katoa hoki e noho nei tātou, ka kite koutou i tēnei tangata, i tohe mai ai ki ahau te huihui katoa o ngā Hūrai i Hiruhārama, i konei anō hoki, i karanga ai, ehara rawa i te tika kia waiho ia kia ora ana.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Otirā, i kite ahau, kāhore āna mahi e tika ai te mate; ā, i te mea nāna anō i karanga ki te emepara, ka mea ahau kia ungā atu ia.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Kāhore ia āku tino mea e tuhituhi atu ai ahau mōna ki tōku ariki. Koia ahau ka ārahi mai nei i a ia ki a koutou, ki a koe rawa anō, e Kīngi Akaripa, kia whai mea ai ahau hei tuhituhinga atu, ua mutu te uiui.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Ki tāku hoki he mea hē kia ungā atu he herehere, ā, kia kaua hoki e kōrerotia te mea i whakawākia ai ia.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.