Atos 25

mri2012 (MRI2012) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nō te taenga mai o Petuha ki te kāwanatanga, ka toru ngā rā, ka haere atu ia i Hiharia ki Hiruhārama.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nā, ka kōrero te tohunga nui me ngā rangatira o ngā Hūrai ki a ia mō Pāora, ka tohe ki a ia,
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 kia whakaaetia tā rātou mōna, kia tīkina atu ia ki Hiruhārama, he whanga hoki tō rātou mōna kia whakamatea ki te ara.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Otirā, ka whakahokia e Petuha, kei Hiharia a Pāora e pupuri ana, ā, tērā e hohoro tōna haere ki reira.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 I mea anō ia, “Me haere tahi anō i ahau ki raro ngā mea ō koutou e whai mana ana, ki te whakawā i taua tangata, ki te mea he kino tōna.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Ā, ka noho ia i a rātou mō ngā rā e waru, ngahuru rānei, nā, ka haere ki Hiharia; ao ake te rā ka noho ki te nohoanga whakawā, ā, ka mea kia ārahina mai a Pāora.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Ā, nō tōna taenga atu, e tū ana tērā ngā Hūrai i haere mai i Hiruhārama, he maha, he nui ngā hē i whakapāngia e rātou ki a Pāora; heoi kīhai i ū tā rātou.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Ā, ka utua e Pāora, “Kāhore rawa ōku hara ki te ture a ngā Hūrai, kāhore hoki ki te temepara, kāhore anō ki a Hīhā.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Heoi, ka mea a Petuha ki a Pāora, i tōna hiahia kia paingia e ngā Hūrai, “E pai ana rānei koe kia haere ki Hiruhārama, ki reira whakawākia ai mō ēnei mea ki tōku aroaro?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Anō rā ko Pāora, “E tū ana ahau ki te nohoanga whakawā o Hīhā, hei reira tonu ahau whakawākia ai; kāhore ōku hē ki ngā Hūrai, kua tino kitea nā hoki e koe.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Me he hē tōku, kua meinga rānei e ahau tētahi mea e tika ai te mate, e kore ahau e kino kia mate; tēnā ko tēnei, he teka ngā mea e whakapāngia nei e rātou ki ahau, e kore e āhei kia tukua ahau e tētahi ki a rātou. He karanga tēnei nāku ki a Hīhā.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Nā, ka kōrerorero a Petuha ki te rūnanga, ā, ka mea, “Kua karanga koe ki a Hīhā; nā me haere koe ki a Hīhā.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Ā muri iho i ētahi rā, ka tae atu a Kīngi Akaripa, rāua ko Pereniki ki Hiharia, ā, ka oha ki a Petuha.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Ā, ka pō maha rāua e noho ana i reira, ka kōrerotia e Petuha ki te kīngi te take mō Pāora, ka mea, “Tēnei tētahi tangata i waiho iho e Pirika e here ana.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Ā, i ahau i Hiruhārama, ka kōrerotia mai ia ki ahau e ngā tohunga nui, e ngā kaumātua o ngā Hūrai, ka tono rātou kia whakawākia ia.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 “Nā, ko tāku whakahokinga atu ki a rātou, ‘Ehara i te ritenga nā ngā tāngata o Rōma kia tukua he tangata kia mate i te mea kīanō i tūtataki noa te tangata e whakawākia ana ki ngā kaiwhakapae, i whai wāhi rānei ki te whakahoki kupu ki te kupu whakawā mōna.’
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Nō reira, i tō rātou minenga mai ki konei, kīhai ahau i whakaroa; ao ake te rā ka noho ahau ki te nohoanga whakawā, ka mea kia ārahina mai taua tangata.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Ā, i te tūranga o ngā kaiwhakapae, kīhai tētahi hē o āku i whakaaro ai i kōrerotia e rātou mōna.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Heoi, he kupu tautohetohe nō tā rātou karakia tā rātou i mea ai ki a ia, ko tētahi Īhu anō i mate, e kīia ana hoki e Pāora kei te ora.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Heoi, pōhewa noa iho ahau ki taua tautohe, ka mea hoki me kore ia e pai kia haere ki Hiruhārama, ki reira whakawākia ai mō aua mea.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Nō te karangatanga a Pāora kia waiho ia kia whakarangona tāna e te emepara, ka whakahaua e ahau kia puritia ia, kia tukua rā anō ia e ahau ki a Hīhā.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Ka mea a Akaripa ki a Petuha, “E hiahia ana anō ahau kia rongo i taua tangata.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Heoi, i te aonga ake, ka tae atu a Akaripa rāua ko Pereniki, me ngā whakapaipai maha, ā, tomo ana ki te whare whakarongo, rātou ko ngā rangatira mano, ko ngā tāngata nunui o te pā, ā, ka whakahaua e Petuha, ka mauria mai a Pāora.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Nā, ka mea a Petuha, “E Kīngi Akaripa, e ngā tāngata katoa hoki e noho nei tātou, ka kite koutou i tēnei tangata, i tohe mai ai ki ahau te huihui katoa o ngā Hūrai i Hiruhārama, i konei anō hoki, i karanga ai, ehara rawa i te tika kia waiho ia kia ora ana.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Otirā, i kite ahau, kāhore āna mahi e tika ai te mate; ā, i te mea nāna anō i karanga ki te emepara, ka mea ahau kia ungā atu ia.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Kāhore ia āku tino mea e tuhituhi atu ai ahau mōna ki tōku ariki. Koia ahau ka ārahi mai nei i a ia ki a koutou, ki a koe rawa anō, e Kīngi Akaripa, kia whai mea ai ahau hei tuhituhinga atu, ua mutu te uiui.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Ki tāku hoki he mea hē kia ungā atu he herehere, ā, kia kaua hoki e kōrerotia te mea i whakawākia ai ia.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.