Atos 18

mri2012 (MRI2012) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Muri iho i ēnei mea ka haere atu a Pāora i Atene, ka tae ki Koriniti.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 Nā, ka kite ia i tētahi Hūrai ko Akuira te ingoa, i whānau ki Ponoto, he mea tae hou mai i Itari, rāua ko tāna wahine, ko Pirihira; kua whakahaua hoki e Karauria kia haere atu ngā Hūrai katoa i Rōma; ā, ka haere ia ki a rāua.
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 Ā, nō te mea kotahi tā rātou mahi, ka noho ia ki a rāua ka mahi rātou; he tui tēneti hoki tā rāua mahi.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 Nā, ka kōrerorero ia i roto i te whare karakia i ngā hāpati katoa, e tohe ana ki ngā Hūrai rātou ko ngā Kariki.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 Nō te taenga mai ia o Hira rāua ko Tīmoti i Makeronia, ka tākare te ngākau o Pāora, ka whakapuaki ki ngā Hūrai ko Īhu te Karaiti.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Heoi, i a rātou ka whakatika, ka kohukohu, ka ruia e ia ōna kākahu, ka mea ki a rātou, “Hei runga i ō koutou mātenga ō koutou toto; ka mā ahau. Ko tēnei ka haere ahau ki ngā tauiwi.”
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 Nā, ka haere atu ia i reira, ka tomo ki te whare o tētahi tangata, ko Taituha Hutuha te ingoa, he tangata karakia ki te Atua; ko tōna whare i tata tonu ki te whare karakia.
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 Nā, ka whakapono a Kirihipu, te rangatira o te whare karakia, me tōna whare katoa ki te Ariki; he tokomaha hoki ngā Koriniti, i a rātou ka rongo, i whakapono, i iriiria hoki.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 Ā, ka kōrero moemoeā te Ariki ki a Pāora i te pō, “Kaua e wehi, engari me kōrero, kei noho puku;
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 kei a koe hoki ahau, e kore hoki tētahi tangata e pā ki a koe, e hoatu i te kino ki a koe. He nui hoki āku tāngata i tēnei pā.”
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 Nā, kotahi te tau e ono marama i noho ai ia i reira, i whakaako ai i te kupu a te Atua i roto i a rātou.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 Nā, i a Kario e noho ana hei kāwana mō Akāia, kotahi tonu whakatikanga o ngā Hūrai ki a Pāora, ā, kawea ana ia ki te nohoanga whakawā,
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 ka mea, “E kukume ana tēnei i ngā tāngata ki tētahi karakia ki te Atua e poka kē ana i tā te ture.”
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 Ā, e mea tonu ana te māngai o Pāora ki te puaki, ka mea a Kario ki ngā Hūrai, “E ngā Hūrai, mehemea ko tētahi hanga hē, ko tētahi mahi kino rānei, he tika kia āta whakarongo ahau ki a koutou.
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 Ko tēnei he totohe kōrero, he mea ki ngā ingoa, ki tā koutou ture, kei a koutou te whakaaro; e kore hoki ahau e pai kia waiho ahau hei kaiwhakawā mō ēnā mea.”
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 Nā, peia atu ana rātou e ia i te nohoanga whakawā.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 Nā, ka mau ngā Kariki katoa ki a Hotene, rangatira o te whare karakia, ā, whiua ana ia i mua o te nohoanga whakawā. Heoi, kīhai a Kario i whakaaro ki tētahi o ēnei mea.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 Ā, ka maha ngā rā i noho ai a Pāora, ka poroporoaki ia ki ngā tēina, ā, rere ana ki Hīria, rātou ko Pirihira ko Akuira; he mea moremore tōna upoko i Kenekerea; he kī taurangi hoki nāna.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 Ā, ka tae rātou ki Epeha, ka mahue rāua i a ia ki reira; ko ia i tomo ki te whare karakia, kōrerorero ai ki ngā Hūrai.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 Ā, i tā rātou meatanga kia roa atu te wā e noho ai ia ki a rātou, kīhai ia i whakaae;
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 heoi, poroporoaki ana ki a rātou, ka mea, “E hoki mai anō ahau ki a koutou, ki te pai te Atua.” Ā, rere atu ana ia i Epeha.
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Ā, nō ka ū ia ki Hiharia, ka haere atu ka oha ki te hāhi, ā, haere ana ki Anatioka.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 Ā, roaroa iho ki reira, ka haere, ā, hāereerea mārietia ana e ia te whenua Karatia, o Pirikia, me te whakaū i ngā ākonga katoa.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Nā, ka haere mai tētahi Hūrai ki Epeha, ko Aporo te ingoa, i whānau ki Arēhānaria, he pū kōrero, he tangata kaha ki ngā karaipiture.
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 I whakaakona tēnei tangata ki te ara o te Ariki; he tangata ia e toko tonu ake ana te ngākau, ka kōrero ia, tika tonu hoki tāna whakaako i ngā mea mō Īhu; heoi anō, tāna i mātau ai ko te iriiri a Hoani.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 Ka anga ia ka kōrero nui i roto i te whare karakia. Nō te rongonga o Akuira rāua ko Pirihia ki a ia, ka mau rāua ki a ia, ka āta whakaatu ki a ia i te ara o te Atua.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Ā, nō ka mea ia kia haere ki Akāia, ka tautokona ia e ngā tēina, ā, ka tuhituhi rātou ki ngā ākonga kia whakamanuhiritia ia e rātou. Ā, nō tōna taenga atu, ka whakakahangia e ia te hunga i meinga nei e te aroha noa kia whakapono;
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 kaha rawa hoki tāna whawhati i tā ngā Hūrai i roto i te huihui; whakaaturia ana e ia tā ngā karaipiture mō Īhu, ko te Karaiti ia.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.