Atos 18
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Muri iho i ēnei mea ka haere atu a Pāora i Atene, ka tae ki Koriniti.
1 E depois disto partiu Paulo de Atenas, e chegou a Corinto.
2 Nā, ka kite ia i tētahi Hūrai ko Akuira te ingoa, i whānau ki Ponoto, he mea tae hou mai i Itari, rāua ko tāna wahine, ko Pirihira; kua whakahaua hoki e Karauria kia haere atu ngā Hūrai katoa i Rōma; ā, ka haere ia ki a rāua.
2 E, achando um certo judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), ajuntou-se com eles,
3 Ā, nō te mea kotahi tā rātou mahi, ka noho ia ki a rāua ka mahi rātou; he tui tēneti hoki tā rāua mahi.
3 E, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Nā, ka kōrerorero ia i roto i te whare karakia i ngā hāpati katoa, e tohe ana ki ngā Hūrai rātou ko ngā Kariki.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga, e convencia a judeus e gregos.
5 Nō te taenga mai ia o Hira rāua ko Tīmoti i Makeronia, ka tākare te ngākau o Pāora, ka whakapuaki ki ngā Hūrai ko Īhu te Karaiti.
5 E, quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado no espírito, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Heoi, i a rātou ka whakatika, ka kohukohu, ka ruia e ia ōna kākahu, ka mea ki a rātou, “Hei runga i ō koutou mātenga ō koutou toto; ka mā ahau. Ko tēnei ka haere ahau ki ngā tauiwi.”
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes, e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora parto para os gentios.
7 Nā, ka haere atu ia i reira, ka tomo ki te whare o tētahi tangata, ko Taituha Hutuha te ingoa, he tangata karakia ki te Atua; ko tōna whare i tata tonu ki te whare karakia.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado chamado Justo, que servia a Deus, e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Nā, ka whakapono a Kirihipu, te rangatira o te whare karakia, me tōna whare katoa ki te Ariki; he tokomaha hoki ngā Koriniti, i a rātou ka rongo, i whakapono, i iriiria hoki.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo-o, creram e foram batizados.
9 Ā, ka kōrero moemoeā te Ariki ki a Pāora i te pō, “Kaua e wehi, engari me kōrero, kei noho puku;
9 E disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala, e não te cales;
10 kei a koe hoki ahau, e kore hoki tētahi tangata e pā ki a koe, e hoatu i te kino ki a koe. He nui hoki āku tāngata i tēnei pā.”
10 Porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Nā, kotahi te tau e ono marama i noho ai ia i reira, i whakaako ai i te kupu a te Atua i roto i a rātou.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Nā, i a Kario e noho ana hei kāwana mō Akāia, kotahi tonu whakatikanga o ngā Hūrai ki a Pāora, ā, kawea ana ia ki te nohoanga whakawā,
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 ka mea, “E kukume ana tēnei i ngā tāngata ki tētahi karakia ki te Atua e poka kē ana i tā te ture.”
13 Dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Ā, e mea tonu ana te māngai o Pāora ki te puaki, ka mea a Kario ki ngā Hūrai, “E ngā Hūrai, mehemea ko tētahi hanga hē, ko tētahi mahi kino rānei, he tika kia āta whakarongo ahau ki a koutou.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria,
15 Ko tēnei he totohe kōrero, he mea ki ngā ingoa, ki tā koutou ture, kei a koutou te whakaaro; e kore hoki ahau e pai kia waiho ahau hei kaiwhakawā mō ēnā mea.”
15 Mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas.
16 Nā, peia atu ana rātou e ia i te nohoanga whakawā.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Nā, ka mau ngā Kariki katoa ki a Hotene, rangatira o te whare karakia, ā, whiua ana ia i mua o te nohoanga whakawā. Heoi, kīhai a Kario i whakaaro ki tētahi o ēnei mea.
17 Então todos os gregos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; e a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Ā, ka maha ngā rā i noho ai a Pāora, ka poroporoaki ia ki ngā tēina, ā, rere ana ki Hīria, rātou ko Pirihira ko Akuira; he mea moremore tōna upoko i Kenekerea; he kī taurangi hoki nāna.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos, e dali navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, tendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Ā, ka tae rātou ki Epeha, ka mahue rāua i a ia ki reira; ko ia i tomo ki te whare karakia, kōrerorero ai ki ngā Hūrai.
19 E chegou a Éfeso, e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Ā, i tā rātou meatanga kia roa atu te wā e noho ai ia ki a rātou, kīhai ia i whakaae;
20 E, rogando-lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 heoi, poroporoaki ana ki a rātou, ka mea, “E hoki mai anō ahau ki a koutou, ki te pai te Atua.” Ā, rere atu ana ia i Epeha.
21 Antes se despediu deles, dizendo: É-me de todo preciso celebrar a solenidade que vem em Jerusalém; mas querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Ā, nō ka ū ia ki Hiharia, ka haere atu ka oha ki te hāhi, ā, haere ana ki Anatioka.
22 E, chegando a Cesaréia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Ā, roaroa iho ki reira, ka haere, ā, hāereerea mārietia ana e ia te whenua Karatia, o Pirikia, me te whakaū i ngā ākonga katoa.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Nā, ka haere mai tētahi Hūrai ki Epeha, ko Aporo te ingoa, i whānau ki Arēhānaria, he pū kōrero, he tangata kaha ki ngā karaipiture.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 I whakaakona tēnei tangata ki te ara o te Ariki; he tangata ia e toko tonu ake ana te ngākau, ka kōrero ia, tika tonu hoki tāna whakaako i ngā mea mō Īhu; heoi anō, tāna i mātau ai ko te iriiri a Hoani.
25 Este era instruído no caminho do Senhor e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Ka anga ia ka kōrero nui i roto i te whare karakia. Nō te rongonga o Akuira rāua ko Pirihia ki a ia, ka mau rāua ki a ia, ka āta whakaatu ki a ia i te ara o te Atua.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga; e, quando o ouviram Priscila e Aqüila, o levaram consigo e lhe declararam mais precisamente o caminho de Deus.
27 Ā, nō ka mea ia kia haere ki Akāia, ka tautokona ia e ngā tēina, ā, ka tuhituhi rātou ki ngā ākonga kia whakamanuhiritia ia e rātou. Ā, nō tōna taenga atu, ka whakakahangia e ia te hunga i meinga nei e te aroha noa kia whakapono;
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos, e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 kaha rawa hoki tāna whawhati i tā ngā Hūrai i roto i te huihui; whakaaturia ana e ia tā ngā karaipiture mō Īhu, ko te Karaiti ia.
28 Porque com grande veemência, convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.