Apocalipse 14
mri2012 (MRI2012) vs NVT
1 Ā, i kite anō ahau, nā, ko te Reme e tū ana i Maunga Hiona, kotahi rau e whā tekau mā whā mano ōna hoa, ko tōna ingoa, me te ingoa o tōna Matua, he mea tuhituhi ki ō rātou rae.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Nā, ka rongo ahau i te reo i te rangi, tōna rite kei te haruru o ngā wai maha, kei te haruru anō o te whatitiri nui; ā, ko te reo i rongo ai ahau, ānō ko te reo o ngā kaiwhakatangi hāpa e whakatangi ana i ā rātou hāpa;
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 ā, ko tā rātou waiata me te mea he waiata hou i mua i te torōna, i mua hoki i ngā mea ora e whā, i ngā kaumātua anō hoki. E kore hoki e taea e tētahi te ako taua waiata, ko ngā mano anake kotahi rau e whā tekau mā whā, kua oti nei te hoko i runga i te whenua.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ko te hunga tēnei kāhore nei i poke i te wahine; he wāhina hoki rātou. Ko te hunga tēnei e aru ana i te Reme ki ngā wāhi katoa e haere ai ia. He mea hoko ēnei i roto i ngā tāngata, he mātāmua ki te Atua, ki te Reme hoki.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Kāhore hoki he tinihanga i mau i ō rātou māngai; he kohakore rātou.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 I kite anō ahau i tētahi atu anahera e rere ana i waenganui o te rangi, kei a ia te rongopai mau tonu hei kauwhau māna ki te hunga e noho ana i te whenua, ki ngā iwi katoa, ki ngā hapū, ki ngā reo, ki ngā huihuinga tāngata.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ā, he nui tōna reo ki te mea, “Kia wehi koutou ki te Atua, hoatu ki a ia he korōria; kua tae mai hoki te hāora o tāna whakawā. Koropiko atu hoki ki a ia, ki te Kaihanga o te rangi, o te whenua, o te moana, o ngā puna wai.”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 I aru mai anō tētahi atu anahera, i mea, “Kua horo, kua horo a Papurōna, te pā nui, i whakainu nei i ngā tauiwi katoa ki te wāina, o te riri o tōna moepuku.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 I aru mai anō te toru o ngā anahera i a rāua, nui atu tōna reo ki te mea mai, “Ki te koropiko tētahi ki te kararehe, ki tōna whakapakoko hoki, ka tango hoki i te tohu ki tōna rae, ki tōna ringaringa rānei,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 e inu anō ia i te wāina o te riri o te Atua, e ringihia nei, he mea kāhore i whakananua, ki roto ki te kapu o tōna riri; e whakamamaetia hoki ia i roto i te kāpura, i te whānāriki i te aroaro o ngā anahera tapu, i te aroaro hoki o te Reme.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ā, kake ana te paoa o tō rātou whakamamaetanga ake ake. Kāhore hoki he okiokinga i te ao, i te pō, mō te hunga e koropiko ana ki te kararehe, ki tōna whakapakoko hoki, mō te tangata hoki e tango ana i te tohu o tōna ingoa.”
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Tēnei te manawanui o te hunga tapu, o te hunga e pupuri ana i ngā ture a te Atua, i te whakapono hoki o Īhu.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Ā, ka rongo ahau i tētahi reo i te rangi e mea ana, “Tuhituhia: Ka hari ngā tūpāpaku e mate nei i roto i te Ariki i ngā wā i muri nei.”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Ā, ka kite anō ahau, nā, he kapua mā; ā, i runga i te kapua e noho ana tētahi, tōna rite kei te Tama a te tangata, i runga anō i tōna māhunga he karauna kōura, i roto i tōna ringaringa he toronaihi koi.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Nā, ka puta mai tētahi atu anahera i te whare tapu, he nui tōna reo ki te karanga ki tērā e noho rā i runga i te kapua, “Ākina iho tāu toronaihi, kotia! Kua tae hoki te wā e kokoti ai. Kua maroke kē hoki te wīti o te ao.”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Kātahi tērā e noho rā i runga i te kapua ka āki iho i tāna toronaihi ki te whenua, ā, ka kotia te whenua.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Ā, ka puta mai anō he anahera i roto i te whare tapu i te rangi, he toronaihi koi anō hoki tāna.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Nā, ka puta mai anō tētahi atu anahera i roto i te āta, kei a ia he mana ki te kāpura; he nui tōna reo ki te karanga ki tērā i te toronaihi koi, i mea ia, “Ākina iho tāu toronaihi koi, tapahia ngā tautau wāina o te whenua; kua maoa hoki ōna karepe.”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Nā, ākina iho ana tāna toronaihi e te anahera ki te whenua, tapahia ana e ia te wāina o te whenua, pangā ana e ia, ki te takahanga nui o te riri o te Atua.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Nā, ka takahia te takahanga wāina i waho o te pā, ā, puta ake ana he toto i roto i te takahanga, tae noa ake ki ngā paraire o ngā hōiho, ā taea noatia ngā pāronga kotahi mano e ono rau.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.